ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮੌਨਚਿਤ੍ਤਸਂਯਮਿਨਾਮੁਨਾ । ਤਾ ਵੈ ਭਯਾਰ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਮਯਾ॥੭.

ਉਹ ਧੀਰਜ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਡਰ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਰਾਂ?

ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕਸ਼੍ਵੇष੍ਠੋ ਵਯਮਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਾਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ॥੭.

ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਡਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਅਥਵਾਯਂ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾ ਭੈਰਿਤਿ ਵਦਨ੍ ਮੁਹੁਃ । ਇਮਮੇਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਧਯਿष੍ਯੇ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍॥੭.

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਡਰੋ ਨਾ' ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।

ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੇਨ ਵੈ ਤਤਃ । ਤੇਨਾਵਿष੍ਟੋ ਨृਪਃ ਕੋਪਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।

ਕੋऽਯਂ ਬਘ੍ਨਾਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਾਵਕਂ ਪਾਪਕृਨ੍ਨਰਃ । ਬਲੋष੍ਣਤੇਜਸਾ ਦੀਪ੍ਤੇ ਮਯਿ ਪਤ੍ਯਾਵੁਪਸ੍ਥਿਤੇ॥੭.

ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।

ਸੋऽਦ੍ਯ ਮਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਕ੍ਸ਼ੇਪ-ਵਿਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰੈਃ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਦੀਰ੍ਘਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ॥੭.

ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਮੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨृਪਤੇਰ੍ਵਚਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਚਰ੍षਿਵਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੇਸ਼ੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਾਃ॥੭.

ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਾਵੇਪਤਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਹਸਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਰ੍ਣਵਤ੍॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿ ਯਦਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਨਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭ੍ਯਭਾषਤ॥੭.

ਜਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਬੁਰਾ ਹੈ,' ਤੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ਨੇष ਧਰ੍ਮੋ ਮੇ ਨਾਪਰਾਧੋ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ । ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੁਨੇ ਨਿਜਧਰ੍ਮਰਤਸ੍ਯ ਮੇ॥੭.

ਮਹਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।

ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਚਾਪਂ ਚੋਦ੍ਯਮ੍ਯ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਤਃ॥੭.

ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨਾ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਕੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕੈਰ੍ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਨृਪ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਤਤ੍ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮਭਯਂ ਤਵ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ? ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਯਃ । ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਭੀਤਾਃ ਸਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਭਿਃ॥੭.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਰਾਜਾ ਭਵਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਨਿਰ੍ਵੇष੍ਟੁਕਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰੋऽਹਂ ਦੀਯਤਾਮਿष੍ਟਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਧਰਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਏਤਦ੍ਰਾਜਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਪ੍ਰਾਹ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਮ੍॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।

ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਯਤ੍ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍॥੭.

ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਚੀਜ਼, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਤ੍ਨੀ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਮਾਤ੍ਮਨਃ॥੭.

ਚਾਹੇ ਸੋਨਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰਤਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਸਰੀਰ, ਜਾਨ, ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰ, ਧਨ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤੋऽਯਂ ਯਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਾਵਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਰਾਜੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਾਮਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭਵਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ੍ਤਵੇष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਦੱਸੋ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੁਣੋ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਸਾਗਰਾਂ ਧਰਾਮੇਤਾਂ ਸਭੂਭृਦ੍ਗ੍ਰਾਮਪਤ੍ਤਨਾਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਕਲਂ ਵੀਰ ਰਥਾਸ਼੍ਵ-ਗਜਸਙ੍ਕੁਲਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਪੂਰਾ ਰਾਜ, ਵਾਹੋ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।

ਕੋष੍ਠਾਗਾਰਂ ਚ ਕੋषਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਵ । ਵਿਨਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਤਵਾਨਘ॥੭.

ਤੁਹਾਡਾ ਖਜਾਨਾ, ਗੋਦਾਮ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।

ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯੋ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਤਿ । ਬਹੁਨਾ ਵਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍॥੭.

ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦਿਓ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨੈਵ ਮਨਸਾ ਸੋऽਵਿਕਾਰਮੁਖੋ ਨृਪਃ । ਤਸ੍ਯਰ੍षੇਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖੁਸ਼ ਮਨ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਿਹਾ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਯਦਿ ਮੇ ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮੁਰ੍ਵੋ ਬਲਂ ਧਨਮ੍ । ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੇ ਤਾਪਸੇ ਮਯਿ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਧਰਤੀ, ਤਾਕਤ, ਧਨ—ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਜਦ ਤਪਸਵੀ ਰਾਜ ਵਿਚ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਕਿਸ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਮਯਾ ਕਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਨ੍ ਦਤ੍ਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਭਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਿਮੁਤਾਦ੍ਯ ਮਹੀਪਤਿਃ॥੭.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੀ; ਹੁਣ ਤਾਂ, ਰਾਜਾ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਵਿषਯੇ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਹਕ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਕਲੋ।

ਸ਼੍ਰੋਣੀਸੂਤ੍ਰਾਦਿਸਕਲਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂषਣਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ । ਤਰੁਵਲ੍ਕਲਮਾਬਧ੍ਯ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੁਤੇਨ ਚ॥੭.

ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ, ਪੱਟੇ ਤੇ ਧਾਗੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਲ ਪਹਿਨ ਲਈ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਜਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ । ਸ੍ਵਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸ਼ੈਵ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬਾਲਕੇਨਾਤ੍ਮਜੇਨ ਚ॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਵ੍ਰਜਤਃ ਸ ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਨृਪਮ੍ । ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸੀਤ੍ਯਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀਮ੍॥੭.

ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾ ਦੇ ਕੇ?