ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਜਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ । ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਚ ਤਨਯਾ ਜਨਿष੍ਯਨ੍ਤੇऽਧਮਾਪ੍ਸਰਾਃ॥੧.

ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇਂਗੀ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਘਟੀਆ ਅਪਸਰਾ।

ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇषੁ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਿ । ਵਾਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਤੇ ਕਥਞ੍ਚਨ॥੧.

ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾਵੇਂਗੀ; ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ।

ਇਤਿ ਵਚਨਮਸਹ੍ਯਂ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਦृष੍ਟਿਸ਼੍ ਚਲਕਲਬਲਯਾਂ ਤਾਂ ਮਾਨਿਨੀਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ । ਤਰਲਤਰਤਰਙ੍ਗਾਂ ਗਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਿਤਗੁਣਗਣੌਘਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਖਗਙ੍ਗਾਮ੍॥੧.

ਇਹ ਅਸਹਿਣ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਤ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਮਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ; ਤੇ ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਡਲੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।

; ਧਰ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰਾਸੀਤ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਪੁਰਾ । ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਪ੍ਰੋਲ੍ਲਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਃ॥੭.

ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਆਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।

ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਾਧਰ੍ਮਰੁਚਯਃ ਪੌਰਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਾਸਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ॥੭.

ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਦੇ ਭੁੱਖ ਪਈ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਆਈ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਲੋਕ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਮੁੜੇ।

ਬਭੂਵੁਰ੍ਨ ਤਥੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਧਨ-ਵੀਰ੍ਯ-ਤਪੋਮਦੈਃ । ਨਾਜਾਯਨ੍ਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਃ॥੭.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਨ, ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਮਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਕੋਈ ਔਰਤ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ।

ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਰਣ੍ਯੇऽਨੁਸਰਨ੍ ਮृਗਮ੍ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸਕृਤ੍ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍॥੭.

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਬਚਾਓ! ਬਚਾਓ! ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਸ ਵਿਹਾਯ ਮृਗਂ ਰਾਜਾ ਮਾ ਭੈषੀਰਿਤ੍ਯਭਾषਤ । ਮਯਿ ਸ਼ਾਸਤਿ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਕੋऽਯਮਨ੍ਯਾਯਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਿਰਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ!' ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਐਸਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਤਤ੍ਕ੍ਰਨ੍ਦਿਤਾਨੁਸਾਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਵਿਘਾਤਕृਤ੍ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵਿਘ੍ਨਰਾਟ੍ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍॥੭.

ਉਹ ਰਾਜਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੀਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਯਮਤੁਲਂ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਗਸਿਦ੍ਧਾਭਵਾਦੀਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸਾਧ੍ਯਤਿ ਵ੍ਰਤੀ॥੭.

ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਦਭੁਤ ਤਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਸੀ।

ਸਾਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮੌਨਚਿਤ੍ਤਸਂਯਮਿਨਾਮੁਨਾ । ਤਾ ਵੈ ਭਯਾਰ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਮਯਾ॥੭.

ਉਹ ਧੀਰਜ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਡਰ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਰਾਂ?

ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕਸ਼੍ਵੇष੍ਠੋ ਵਯਮਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਾਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ॥੭.

ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਡਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਅਥਵਾਯਂ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾ ਭੈਰਿਤਿ ਵਦਨ੍ ਮੁਹੁਃ । ਇਮਮੇਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਧਯਿष੍ਯੇ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍॥੭.

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਡਰੋ ਨਾ' ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।

ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੇਨ ਵੈ ਤਤਃ । ਤੇਨਾਵਿष੍ਟੋ ਨृਪਃ ਕੋਪਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।

ਕੋऽਯਂ ਬਘ੍ਨਾਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਾਵਕਂ ਪਾਪਕृਨ੍ਨਰਃ । ਬਲੋष੍ਣਤੇਜਸਾ ਦੀਪ੍ਤੇ ਮਯਿ ਪਤ੍ਯਾਵੁਪਸ੍ਥਿਤੇ॥੭.

ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।

ਸੋऽਦ੍ਯ ਮਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਕ੍ਸ਼ੇਪ-ਵਿਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰੈਃ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਦੀਰ੍ਘਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ॥੭.

ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਮੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨृਪਤੇਰ੍ਵਚਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਚਰ੍षਿਵਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੇਸ਼ੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਾਃ॥੭.

ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਾਵੇਪਤਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਹਸਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਰ੍ਣਵਤ੍॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿ ਯਦਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਨਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭ੍ਯਭਾषਤ॥੭.

ਜਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਬੁਰਾ ਹੈ,' ਤੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

ਭਗਵਨ੍ਨੇष ਧਰ੍ਮੋ ਮੇ ਨਾਪਰਾਧੋ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ । ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੁਨੇ ਨਿਜਧਰ੍ਮਰਤਸ੍ਯ ਮੇ॥੭.

ਮਹਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।

ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਚਾਪਂ ਚੋਦ੍ਯਮ੍ਯ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਤਃ॥੭.

ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨਾ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਕੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕੈਰ੍ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਨृਪ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਤਤ੍ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮਭਯਂ ਤਵ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ? ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਯਃ । ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਭੀਤਾਃ ਸਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਭਿਃ॥੭.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਰਾਜਾ ਭਵਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਨਿਰ੍ਵੇष੍ਟੁਕਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰੋऽਹਂ ਦੀਯਤਾਮਿष੍ਟਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਧਰਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਏਤਦ੍ਰਾਜਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਪ੍ਰਾਹ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਮ੍॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।

ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਯਤ੍ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍॥੭.

ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਚੀਜ਼, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਤ੍ਨੀ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਮਾਤ੍ਮਨਃ॥੭.

ਚਾਹੇ ਸੋਨਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰਤਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਸਰੀਰ, ਜਾਨ, ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰ, ਧਨ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤੋऽਯਂ ਯਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਾਵਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਰਾਜੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਾਮਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭਵਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ੍ਤਵੇष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਦੱਸੋ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੁਣੋ।