ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਪੋ ਵਿਘ੍ਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਰੌ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਗਤੌ । ਪਰਿਤ੍ਯਜਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਹਿ ਪ੍ਰਚੁਰਂ ਬਲਮ੍॥੯.

'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਗਏ ਹੋ; ਇਹ ਛੱਡੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤੌ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਲਜ੍ਜਿਤੌ ਤਾਵੁਭਾਵਪਿ । ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸਤੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍॥੯.

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਕੇ ਗਲੇ ਮਿਲ ਗਏ।

ਤਤਃ ਸੁਰੈਰ੍ਵਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਂ ਨਿਜਂ ਯਯੌ । ਵਸ਼ਿष੍ਠੋऽਪ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੌਸ਼ਿਕੋऽਪਿ ਸ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਯਮ੍॥੯.

ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ; ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।

ਏਤਦਾਡਿਬਕਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਥਾਂ ਤਥਾ । ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਯੇ॥੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਡੀਬਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਣ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਉਣਗੇ—

ਤੇषਾਂ ਪਾਪਾਪਨੋਦਨ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹ੍ਯੇਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਨ ਚੈਵ ਵਿਘ੍ਨਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ॥੯.

ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।

ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਪਤਿਤਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਖਰਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨਰਕਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕृਮਿਃ ਪਤਿਤਯਾਜਕਃ ॥ ੧੫.

ਪੰਦਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਯਮਕਿੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਤਿਤ ਯਾਜਕ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਵ੍ਯਲੀਕਨ੍ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਾ ਭਵਤਿ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਤਜ੍ਜਾਯਾਂ ਮਨਸਾਵਾਞ੍ਛਨ੍ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਞ੍ਚਾਪ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ ॥ ੧੫.

ਜੇ ਦੁਜਾਤੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।

ਗਰ੍ਦਭੋ ਜਾਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਮਾਨਕਃ । ਮਾਤਾਪਿਤਰਾਵਾਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਸ਼ਾਰਿਕਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਰਿਕਾ ਪੰਛੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਵਮਨ੍ਤਾ ਚ ਕਪੋਤਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ । ਤਾਮੇਵ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਚ੍ਛਪਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਛੁਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਮੁਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ ਯਸ੍ਤਦਿष੍ਟਂ ਨ ਨਿषੇਵਤੇ । ਸੋऽਪਿ ਮੋਹਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ਜਾਯਤੇ ਵਾਨਰੋ ਮृਤਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਠੀਕ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਰ੍ਤਾ ਨਰਕਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ । ਅਸੂਯਕਸ਼੍ਚ ਨਰਕਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਅਮਾਨਤ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਣ 'ਤੇ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਣ 'ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਹਨ੍ਤਾ ਚ ਨਰੋ ਮੀਨਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਧਾਨ੍ਯਂ ਯਵਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਮਾषਾਨ੍ ਕੁਲਤ੍ਥਾਨ੍ ਸਰ੍षਪਾਂਸ਼੍ਚਣਾਨ੍ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਨਾਜ, ਜੌ, ਤਿਲ, ਮਾਸ, ਕੁਲਥ, ਸਰੋਂ ਜਾਂ ਚਣ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ—

ਕਲਾਯਾਨ ਕਲਮਾਨ੍ਮੁਦ੍ਗਾਨ੍ ਗੋਧੂਮਾਨਤਸੀਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਸ੍ਯਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਵਾ ਹृਤ੍ਵਾ ਮੋਹਾਜ੍ਜਨ੍ਤੁਰਚੇਤਨਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਕਲਾਇਆ, ਚਾਵਲ, ਮੂੰਗ, ਗਹੂੰ, ਮਸੂਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਫਸਲ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਸਮਝ ਜੀਵ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮੂषਿਕੋ ਬਭ੍ਰੁਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍षਾਤ੍ਤੁ ਵृਕੋ ਘੋਰੋऽਭਿਜਾਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਭੇੜੀਆ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ृਗਾਲੋ ਵਕੋ ਗृਧ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਡਃ ਕਙ੍ਕਸ੍ਤਥਾ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਞ੍ਚ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋ ਧਰ੍षਯਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੁੱਤਾ, ਗਿੱਟ, ਬਗਲਾ, ਗਿੱਧ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਕਾਂਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਚਾਪਿ ਨਰਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਃ । ਸਖਿਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜਭਾਰ੍ਯਾਞ੍ਚ ਪਾਪਕृਤ੍ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋਸਤ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਉਹ ਨਰ ਕੋਕਿਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵਾ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੂਕਰੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਯਜ੍ਞਦਾਨਵਿਵਾਹਾਨਾਂ ਵਿਘ੍ਰਕਰ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਕृਮਿਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯਜਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰ੍ਦਾਤ੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਕृਮਿਰੇਵੋਪਜਾਯਤੇ । ਦੇਵਤਾਪਿਤृਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਦਤ੍ਵਾ ਯੋऽਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਕਾਤ੍ਸੋऽਪਿ ਵਾਯਸਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪਿਤृਸਮਂ ਵਾਪਿ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਯੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਵੀ ਕਾਂਗ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਸਮਾਨ ਭਰਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਨਰਕਾਤ੍ਸੋऽਪਿ ਵਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯਾਮਪਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕਾष੍ਠਾਨ੍ਤਃ ਕੀਟਕੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ੂਕਰਃ ਕृਮਿਕੋ ਮਦ੍ਗੁਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰ, ਕੀੜਾ, ਜਲ-ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕृਤਜ੍ਞੋऽਧਮਃ ਪੁਂਸਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਕਾਨ੍ਨਰਃ । ਕृਤਘ੍ਰਃ ਕृਮਿਕਃ ਕੀਟਃ ਪਤਙ੍ਗੋ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਸ੍ਤਥਾ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਣਗ੍ਰਹੀ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਕੀੜਾ, ਕੀਟ, ਪਤੰਗਾ ਜਾਂ ਬਿਛੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਾਯਸਃ ਕੂਰ੍ਮਃ ਪੁਕ੍ਕਸੋ ਜਾਯਤੇ ਤਤਃ । ਅਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਖਰਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਮੱਛੀ, ਕਾਂਗ ਜਾਂ ਕਛੂਆ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਕਸ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਕृਮਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਕਰ੍ਤਾ ਚ ਬਾਲਹਨ੍ਤਾ ਚ ਜਾਯਤੇ । ਭੋਜਨਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਔਰਤ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਖੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਵੈ ਭੋਜਨਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ । ਹ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਨਨ੍ਤੁ ਸ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਃ ॥ ੧੫.

ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਵੀ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ—ਸੁਣੋ: ਜੋ ਪਕਾ ਚਾਵਲ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਬਿੱਲੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਤਿਲਪਿਣ੍ਯਾਕਸਂਮਿਸ਼੍ਰਮਨ੍ਨਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੂषਿਕਃ । ਘृਤਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਕੁਲਃ ਕਾਕੋ ਮਦ੍ਗੁਰਜਾਮਿषਮ੍ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਤਿਲ ਦੀ ਪਿਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੂਹਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਘੀ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਕੁਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਲ-ਪੰਛੀ ਦਾ ਮਾਸ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਾਂਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਪਹृਤ੍ਕਾਕਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਮਾਰ੍ਗਾਮਿषਾਪਹृਤ੍ । ਵੀਚੀਕਾਕਸ੍ਤ੍ਵਪਹृਤੇ ਲਵਣੇ ਦਧਨਿ ਕृਮਿਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਕਾਂਗ ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਮਾਸ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਨ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਮਾਸ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀਚੀ ਕਾਂਗ ਲੂਣ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਲਾਕਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਯਸ੍ਤੁ ਚੋਰਯਤੇ ਤੈਲਂ ਤੈਲਪਾਯੀ ਸ ਜਾਯਤੇ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਦੁੱਧ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਗਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਲ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਮਧੁ ਹृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਦਂਸ਼ਃ ਪੂਪਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਪਿਪੀਲਿਕਃ । ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿष੍ਪਾਵਾਨ੍ ਜਾਯਤੇ ਗृਹਗੋਲਕਃ ॥ ੧੫.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਧੂ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਸਣ ਵਾਲਾ ਕੀਟ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਆ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਟੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਸ਼ਪਾਵ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਗੋਲੀ (ਛਪਕਲੀ) ਬਣਦਾ ਹੈ।