ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਸਰਾ ਵਪੁਰ੍ਨਾਮ ਮੁਨਿਕ੍ਸ਼ੋਭਣਗਰ੍ਵਿਤਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਦ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਮੁਨਿਃ॥੧.

ਉਥੇ, ਵਪੁ ਨਾਂ ਦੀ ਅਪਸਰਾ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੰਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'

ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਦੇਹਯਨ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਾਜਿਨਮ੍ । ਸ੍ਮਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਗਲਦ੍ਰਸ਼੍ਮਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਸਾਰਥਿਮ੍॥੧.

ਅੱਜ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੀਰ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਸੰਤ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿਆਂਗੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਵਾਪਿ ਯਦਿ ਵਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ । ਤਮਪ੍ਯਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਬਾਣਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਤਰਮ੍॥੧.

ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਵੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਲਕੰਠ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਗਾਮਾਥ ਪ੍ਰਾਲੇਯਾਦ੍ਰਿਂ ਵਪੁਸ੍ਤਦਾ । ਮੁਨੇਸ੍ਤਪਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਵਾਪਦਾਸ਼੍ਰਮਮ੍॥੧.

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਪੁ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ, ਸੰਤ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

ਸ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਮਾਧੁਰ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦਗਾਯਤ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ॥੧.

ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਰ ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਤਦ੍ਗੀਤਧ੍ਵਨਿਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਾਨਸਃ । ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਾ ਬਾਲਾ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾ॥੧.

ਉਹ ਗੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਤ ਹੈਰਾਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।

ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਮੁਨਿਃ ਸਂਸ੍ਤਭ੍ਯ ਮਾਨਸਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੋਭਣਾਯਾਗਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕੋਪਾਮਰ੍षਸਨ੍ਵਿਤਃ॥੧.

ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।

ਉਵਾਚੇਦਂ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਤਪਾਃ॥੧.

ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।

ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃ ਖਾਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯੇਹ ਤਪਸੋ ਵਿਧ੍ਨਕਾਰਣਾਤ੍ । ਆਗਤਾਸਿ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੇ ਮਮ ਦੁਃ ਖਾਯ ਖੇਚਰਿ॥੧.

ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮਾਣ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕਠਨ ਤਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਈ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਡਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਪਰ੍ਣਗੋਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਕ੍ਰੋਧਕਲੁषੀਕृਤਾ । ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞੇ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਣਿ षੋਡਸ਼॥੧.

ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗੀ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ।

ਨਿਜਰੂਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ । ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਚ ਤਨਯਾ ਜਨਿष੍ਯਨ੍ਤੇऽਧਮਾਪ੍ਸਰਾਃ॥੧.

ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇਂਗੀ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਘਟੀਆ ਅਪਸਰਾ।

ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇषੁ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾ ਪੁਨਰ੍ਦਿਵਿ । ਵਾਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਤੇ ਕਥਞ੍ਚਨ॥੧.

ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾਵੇਂਗੀ; ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ।

ਇਤਿ ਵਚਨਮਸਹ੍ਯਂ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਦृष੍ਟਿਸ਼੍ ਚਲਕਲਬਲਯਾਂ ਤਾਂ ਮਾਨਿਨੀਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ । ਤਰਲਤਰਤਰਙ੍ਗਾਂ ਗਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਿਤਗੁਣਗਣੌਘਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਖਗਙ੍ਗਾਮ੍॥੧.

ਇਹ ਅਸਹਿਣ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਤ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਮਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ; ਤੇ ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਡਲੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।

; ਧਰ੍ਮਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰਾਸੀਤ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਪੁਰਾ । ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਪ੍ਰੋਲ੍ਲਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਃ॥੭.

ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਆਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।

ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਾਧਰ੍ਮਰੁਚਯਃ ਪੌਰਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਾਸਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ॥੭.

ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਦੇ ਭੁੱਖ ਪਈ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਆਈ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਲੋਕ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਮੁੜੇ।

ਬਭੂਵੁਰ੍ਨ ਤਥੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਧਨ-ਵੀਰ੍ਯ-ਤਪੋਮਦੈਃ । ਨਾਜਾਯਨ੍ਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਃ॥੭.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਨ, ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਮਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਕੋਈ ਔਰਤ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ।

ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਰਣ੍ਯੇऽਨੁਸਰਨ੍ ਮृਗਮ੍ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸਕृਤ੍ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍॥੭.

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਬਚਾਓ! ਬਚਾਓ! ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਸ ਵਿਹਾਯ ਮृਗਂ ਰਾਜਾ ਮਾ ਭੈषੀਰਿਤ੍ਯਭਾषਤ । ਮਯਿ ਸ਼ਾਸਤਿ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਕੋऽਯਮਨ੍ਯਾਯਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਿਰਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ!' ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਐਸਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਤਤ੍ਕ੍ਰਨ੍ਦਿਤਾਨੁਸਾਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਵਿਘਾਤਕृਤ੍ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵਿਘ੍ਨਰਾਟ੍ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍॥੭.

ਉਹ ਰਾਜਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੀਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਯਮਤੁਲਂ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਗਸਿਦ੍ਧਾਭਵਾਦੀਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸਾਧ੍ਯਤਿ ਵ੍ਰਤੀ॥੭.

ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਦਭੁਤ ਤਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਸੀ।

ਸਾਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮੌਨਚਿਤ੍ਤਸਂਯਮਿਨਾਮੁਨਾ । ਤਾ ਵੈ ਭਯਾਰ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਮਯਾ॥੭.

ਉਹ ਧੀਰਜ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਡਰ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਰਾਂ?

ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕਸ਼੍ਵੇष੍ਠੋ ਵਯਮਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਾਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਥਾ ਭੀਤਾ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ॥੭.

ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਡਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਅਥਵਾਯਂ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾ ਭੈਰਿਤਿ ਵਦਨ੍ ਮੁਹੁਃ । ਇਮਮੇਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਧਯਿष੍ਯੇ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍॥੭.

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਡਰੋ ਨਾ' ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।

ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੇਨ ਵੈ ਤਤਃ । ਤੇਨਾਵਿष੍ਟੋ ਨृਪਃ ਕੋਪਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।

ਕੋऽਯਂ ਬਘ੍ਨਾਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਾਵਕਂ ਪਾਪਕृਨ੍ਨਰਃ । ਬਲੋष੍ਣਤੇਜਸਾ ਦੀਪ੍ਤੇ ਮਯਿ ਪਤ੍ਯਾਵੁਪਸ੍ਥਿਤੇ॥੭.

ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।

ਸੋऽਦ੍ਯ ਮਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਕ੍ਸ਼ੇਪ-ਵਿਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰੈਃ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਭਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਦੀਰ੍ਘਨਿਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ॥੭.

ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਮੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨृਪਤੇਰ੍ਵਚਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਚਰ੍षਿਵਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੇਸ਼ੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਾਃ॥੭.

ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸ ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ । ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਾਵੇਪਤਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਹਸਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਰ੍ਣਵਤ੍॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿ ਯਦਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਵਿਨਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭ੍ਯਭਾषਤ॥੭.

ਜਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਬੁਰਾ ਹੈ,' ਤੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।