ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਬੀਜ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁੱਚਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਿੱਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਅੱਠਵੀਂ ਜੋ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ 'ਵੈਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਿਲ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦ ਨੂੰ ਭੀ ਭੋਗ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਠੰਡੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੁੱਲ ਅਠੱਤੀ ਉਪਜ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਦੰਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਵਿਜਲਪਾ ਤੇ ਕਲਹਾ ਜਨਮੀ। ਵਿਜਲਪਾ, ਅਦਬ ਦੀ ਘਾਟ, ਝੂਠ ਤੇ ਮੰਦੀ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਲਹਾ ਤਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਝਗੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਦੀ ਨਰਮ ਕੋਪਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਲਿਪ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਦਿਆ, ਤਪ, ਸਯਮ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਤੇ ਖੇਤੀ-ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੰਗ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਦਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ। ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਕਰਮ, ਪਾਪ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਭ ਮੰਗਲ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ, ਗੁਰੂ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪਾਠ-ਹਵਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ— ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ, ਆਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ, ਧਨ, ਵੱਡਿਆਂ, ਛੋਟਿਆਂ ਜਾਂ ਪੀੜਤਾਂ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਸੋਮਾ, ਅੰਬੂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਵਿਤਾ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਤੇ ਅੱਗ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕਾਲਜਿਹਵਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪਰਿਵਰਤ ਨਾਮ ਦੇ ਹਨ, ਦੋਹਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ, ਖਾਈਆਂ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੁਰਵਿਨੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਰਤ ਕ੍ਰੌਸ਼ਟੁਕ ਪੰਛੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਗਰਭ ਦੂਜੇ ਜਣਮ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਕੋਈ ਦਰੱਖਤ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਨਾ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਨਾ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿਸ਼ੁਨ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਗ ਨਾਲ ਚਿਮੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੱਦੂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਸਯਮੀ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਜ, ਕਾਂ, ਕਬੂਤਰ, ਗਿਧ ਤੇ ਉੱਲੂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਛੀ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ: ਮੌਤ ਨੇ ਬਾਜ ਨੂੰ, ਸਮੇਂ ਨੇ ਕਾਂ ਨੂੰ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਉੱਲੂ ਨੂੰ, ਰੋਗ ਨੇ ਗਿਧ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਯਮ ਨੇ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਬਾਜ ਆਦਿਕ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਸ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਪੰਛੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਜਾਂ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਉੱਤੇ ਕਬੂਤਰ ਵੱਸ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਜ, ਕਬੂਤਰ, ਗਿਧ, ਕਾਂ ਜਾਂ ਉੱਲੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਬੂਤਰ ਦੇਖਣਾ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਹੋਰ ਉਪਜਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੱਲ ਗਲ੍ਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਜੋਦਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬਾਰੇ ਹੈ: ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਦਿਨ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ। ਫਿਰ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਈ, ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨ ਸ੍ਰਾਦਧ ਹੋਮ ਲਈ। ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਰਭਨਾਸ਼ਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀ ਭੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਟਕਾਵਟ ਤੋਂ ਸੱਪ, ਮੰਡਕ ਤੇ ਕਛੂਏ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਬੇਲਗਾਮ ਮਾਸ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠਾਂ, ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਉੱਪਰਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੋਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਭੂਤ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਕਸ਼ੁਦ੍ਰਕ ਨਾਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਫਸਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਸਲ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਫਸਲ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਯੋਜਿਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਚੋਦਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਮਸਤ, ਪਾਗਲ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਨਾਸ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਨੁਚਿਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਕਾਮਨਾ ਨੂੰ ਅਕਾਮਤਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।