ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਪਾਹ ਤੋਂ ਧਾਗਾ ਅਤੇ ਕਸੁੰਭਲ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚੋਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ 'ਆਪਣੀ ਆਪ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਦੀ ਚੋਰੀ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ, ਮੋਰ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਇਸਤਰੀ ਬਣਾਈਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੇ ਕਮਰੇ ਉੱਤੇ 'ਸੁਰੱਖਿਆ' ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੂਧ ਆਦਿ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯੱਜਨ ਦੀ ਭਸਮ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਗਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ 'ਭਟਕਣ ਵਾਲੀ ਕੁਆਰੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਉਸਦੀ ਬੈਠਕ, ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਫੈਦ ਰਾਈ ਛਿੜਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਇਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀ ਹੈ," ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ 'ਭੂ: ਸੂਕਤ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ 'ਰਜੋ-ਚੌਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਜੋ-ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਮੰਦਰ, ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਖੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੱਤ ਦਾ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਚਿਕਿਤਸਕ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਵਾਈਆਂ ਵਰਤਣ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦ-ਸ਼ਕਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, 'ਸਮਝ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਨ-ਸਾਨ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਬੀਜ ਚੋਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਭੈੜੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਾਫ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੀਂ ਕੁਆਰੀ 'ਵੈਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਤੇ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਦੂਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠੱਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ। ਦੰਤਾਕ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਵਿਜਲਪਾ ਤੇ ਕਲਹਾ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਵਿਜਲਪਾ, ਬੇਅਦਬੀ, ਝੂਠ ਤੇ ਮੰਦ ਬੋਲੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ। ਕਲਹਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਝਗੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਦੀਆਂ ਕੋਮਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਘੀ ਤੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਲਿਪ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਮਿਤਰ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਨ, ਤਪ, ਸਯਮ, ਵਿਧਿਆ ਅਤੇ ਖੇਤੀ-ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪਾਠ ਤੇ ਯੱਜਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਸਰੀਰਕ ਸੁਖ, ਧਨ-ਸੰਪਤੀ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਂ ਰੋਗੀ—ਸਭ ਨੂੰ ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਸੋਮਾ, ਅੰਬੁ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਵਿਤਾ, ਪਵਨ ਤੇ ਅੱਗ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਾਲਜਿਹਵਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ, ਪਰਿਵਰਤਾ ਨਾਮ ਦੇ, ਵਿਅੰਗ ਤੇ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ, ਖੰਭ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਗੁਰਵਿਨੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਰਤਾ ਕ੍ਰੌਸ਼ਟੁਕ ਪੰਛੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਅੰਡਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਦਰੱਖਤ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਨਾ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ—ਕੋਈ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪਿਸ਼ੁਨ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੱਝ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਅਸਯਮੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਜ, ਕਾਂ, ਕਬੂਤਰ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਉੱਲੂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਮੌਤ ਨੇ ਬਾਜ ਨੂੰ, ਕਾਲ ਨੇ ਕਾਂ ਨੂੰ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਉੱਲੂ ਨੂੰ, ਰੋਗ ਨੇ ਗਿੱਧ ਨੂੰ, ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਬਾਜ ਆਦਿ ਪੰਛੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਦੇਣ ਜਾਂ ਵੱਸਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਬੂਤਰ ਜੇ ਘਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਜ, ਕਬੂਤਰ, ਗਿੱਧ, ਕਾਂ ਜਾਂ ਉੱਲੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਘਰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਛੇ ਹੋਰ ਉਤਪੰਨ ਅਤੇ ਗੱਲ੍ਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਿਆਦ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਦਿਨ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਨ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜ਼ਿਕਰ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧੀਆਂ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।