ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਕੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਖੁਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੰਨ ਲੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਦਿਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਰੁਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਪ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੱਡੇ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਅਮਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਕ ਪਤੀਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਮਾਨਵਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭੁੱਖ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਪਤੀਵਰਤਾ ਤੇ ਤਪਸਵਿਨੀ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਤੇ ਭਾਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹੇ।" ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਗਏ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸੂਰਜ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹੇ।'" ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਤੀਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਿਨ ਰਚਾਂਗੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਚੱਕਰ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਧਰਮਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈਂ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।" ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਅਗਲੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ! ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪੰਜ ਹੋਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਸੱਚ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਤਪ, ਦਾਨ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕਰਮ ਲਗਨ ਤੇ ਵੈਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਅੱਧੇ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਯਜਨ, ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇੱਛਤ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧੰਨਵੰਤ ਇਸਤਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਕਸ਼ ਹੈ।" "ਪਤੀ ਦੇ ਵਲੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹਰ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਆਦਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਸਿਰਫ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਅਨਸੂਯਾ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੁੜ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਮਮਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਆਖਰੀ ਜਨਮ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਇਸਤਰੀ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਹੀ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਧੰਨਵੰਤ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈ ਹੋ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।" "ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚੱਲਣ। ਮੈਂ ਇਸੀ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ—ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਦਿਨ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਦੇਵਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।" "ਦਿਨ ਰੁਕਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪੈਣ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ—ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਲਾਉਣ ਦਿਓ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੰਡਵਯਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ: 'ਸੂਰਜ ਨਾ ਚੜ੍ਹਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਂਗਾ।'" ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਖਣ ਤੇ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਵਾਂ ਪਤੀ ਦੇਵਾਂਗੀ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ, ਮੈਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਤੀਵਰਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦ ਉਸਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਦ ਤਪਸਵਿਨੀ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ।" "ਫਿਰ ਧੰਨਵੰਤ ਵਿਵਸਵਤ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਗਿਆ; ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।" ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸਤਰੀ, ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ! ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ—ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ?" "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚਰਿੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਬਲ ਤੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਉਸ ਸੱਚ ਨਾਲ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪਾ ਲਵੇ।