ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਾਲਾਤ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਕਈ ਓਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਲੰਗੜੇ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬੋਲੇ, ਕੋੜੀ, ਤਪਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਪਿਛਵਾਡ਼ੇ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਤਰਸਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਮਿਰਗੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪਾਪ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਅੱਗ ਜਲਾਏ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਪਚਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਦੁਖ, ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਚਨ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਝੂਠੀ ਨਿੰਦਾ, ਅਕਿਰਤਘਣਤਾ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਠੋਰਤਾ, ਕਰੂਤਾ, ਪਰ-ਸਤਰੀ ਗਮਨ, ਚੋਰੀ, ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸੋਨਾ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਲੈਣਾ, ਕੰਜੂਸੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਿਸ਼ਿਧ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ; ਦਯਾ, ਸਚਾਈ, ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ—ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਉਪਚਾਰ ਹਨ। ਸੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੋਲਣਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ, ਗੁਰੂ, ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਾਧੂਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਸਤਜਨ ਸੰਘਤ—ਇਹ ਗੁਣ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉੱਚ ਆਚਰਨ, ਮਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੱਚੇ ਧਰਮਕਰਮ—ਇਹ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਮਾਰਕ ਹਨ। "ਹੇ ਰਾਜਾ," ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿਗੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" ਹੁਣ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ—ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਂ ਪਾਪ—ਵਿਅੰਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਚੱਲੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਲਿਆ; ਨਰਕ ਵੇਖਿਆ, ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਚੱਲਣ ਲਈ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕ ਪਏ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ! ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਇਥੇ ਰਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਦ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹੀ ਹਵਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੇ ਦੁਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮੇਰੇ ਕਾਰਣ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਕਿਵੇਂ?" "ਮੈਂ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗਿਆ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ—" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦੀ।" "ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਜਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਯਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਪੀੜਾ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਕਾਰਣ—ਮਾਰਨਾ, ਕੱਟਣਾ, ਸਾੜਨਾ ਆਦਿ—ਮੁੱਧਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਥੱਲੀ ਪੈ ਗਈ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦੀ, ਤਾਂ ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਰਹਾਂਗਾ।" ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਆਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਚੱਲੋ; ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਓ। ਇੱਥੇ, ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਵਾਲੇ, ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਜੀਵ, ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁਖੀ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ—even ਜੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵੇਖ ਕੇ ਦਯਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤੇ ਤਪ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ, ਬਿਮਾਰ, ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਕਠੋਰ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੈਤ ਹੈ।" "ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਣ, ਬਦਬੂ, ਜਾਂ ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ—" "—ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਪੀੜਾ, ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਆ ਜਾਵੇ—ਤਾਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਣਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤ ਜੀਵ ਸੁਖੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪ ਪੀੜਾ ਸਹਿ ਲਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਲਿਆ? ਇਸ ਲਈ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ—ਤੁਰੋ।" ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਚੱਲੋ।" ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਆਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ; ਇਸ ਦਿਵਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ—ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਤੁਰ ਜਾਓ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਧਰਮ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੀਵ ਤਪਦੇ ਹਨ; ਪੀੜਤ 'ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ' ਚੀਕਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਜਾਓ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਮਾਪ ਦੱਸੋ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ।" ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਾਰੇ, ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ—" "ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੰਨ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇ ਰੇਤ ਵਾਂਗ।" "ਅੱਜ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਯਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੰਨ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਤੇ ਜਾਓ, ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗੋ; ਪਾਪੀ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਿਓ।