ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ Kraustuki ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਸੰਤ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਵਰੇਣਯ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ Svarocisha ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਗਿਆਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ 'Padmini' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।” Kraustuki ਨੇ ਅੱਠ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਬੇਅੰਤਤਾਈ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। Markandeya ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕ੍ਰੌਸਤੁਕੀ, ਉਹ ਗਿਆਨ 'Padmini' ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।” ਪਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਤ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂ ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਛੁਪੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸੁਖ-ਸਮਝ ਕੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਮੋਖ-ਸਮਝ ਕੇ। ਇਹ ਅਣਗੁਣ, ਅਸੁਧ, ਵਿਛੋੜੇ ਹੋਏ ਤੱਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ Dhātā ਅਤੇ Vidhātṛ ਨੂੰ ਸਮੇਂ-ਸਰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਵਿਘਨ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਤ ਨੌ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜਲਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹਨ—ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਹਨੇਰਾ ਛਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਤੱਤ, ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਦੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅੰਨ-ਚੱਕੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੁੱਤੀ, ਚੱਕੀ, ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਜਾਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਕੁਰਸੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪੂਜਾ ਭੁੱਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਵਿਘਨ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੀਭ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ 'ਉਕਤਾਵਕ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ, ਜੋ ਬੇਧਿਆਨ ਸੁਣਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਕਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, 'ਲੈਣ ਵਾਲੀ' ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਛੁਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਚੋਰੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੱਧਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਅਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਗੰਦੇ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਧੋਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਹ ਤੱਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ 'Wandering' ਦਾ ਪੁੱਤਰ, Kākajaṅgha, ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੋ ਖਾਣ-ਖਾਣੇ ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ 'ਸਤਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ', ਦੂਜੀ 'ਗਹਿਣੇ ਲੈਣ ਵਾਲੀ', ਤੇ ਤੀਜੀ 'ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ'। ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਠੀਕ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਤਨ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਠੀਕ śrāddha ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਹਿਣਾ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜਨਮ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਹਥਿਆਰ, ਚੱਕੀ ਜਾਂ ਰਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ 'ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ' ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਨਵਜਾਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੁਰੰਤ ਬੱਚਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ 'ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ' ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਲਈ ਜਨਮ-ਘਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਤ-ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ Pracaṇḍa ਤਬਾਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਲੀਕਾਂ ਤੇ ਅੱਠ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਚੁਟਕਾਰੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਡੰਡਾ ਤੇ ਫਾਂਸੀ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ, ਇਹ ਲੀਕਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ Pracanda ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਨਿਯਮ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਵੀ ਲੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਜੇ ਚੁਟਕਾਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੀ ਲੀਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਦੋ ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚੁਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਵਾ-ਸਰੂਪ ਤੇ ਇੱਕ ਅਸਰੂਪ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਗਰਭ-ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ-ਸਰੂਪ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ 'ਹਵਾ-ਸ਼ੁਕਰ' ਨਾਲ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਰੂਪ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ, ਨਾ-ਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਗਲਤ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਮੁਰਝੀ ਹੋਈ ਤੇ ਟੇਢੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਅਸੁਧ, ਨਿੰਦਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਚੰਚਲ ਤੇ ਮੰਦ-ਸੰਗੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਦੋਸਤ, ਪਿਆਰੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਅਜਨਬੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਜਗਤ 'ਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਥੀ ਰੋਗ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਤ ਨੇ Kraustuki ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੱਤ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਸਮਝਾਏ।