ମହାଦେବଙ୍କ ଦୟା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ, ସମସ୍ତ କାମ ଲୋକଙ୍କୁ ସଦା ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୋଷ ଦେଉ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଅପକର୍ମ, ମହାପାପ ଓ ଯେଉଁଠାରେ ବାଧା ଆସେ ସେସବୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ବିବାହ କିମ୍ବା ଶ୍ରୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କୃତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁସବୁ ବାଧା ଆସେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମୂଳେ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି। ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ, ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା, ପାଠ ଓ ଯଜ୍ଞର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଚୌଦ ଧରଣର ଯାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ଦେଉନ୍ତୁ। ଦେହର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଭୋଗ, ସୁଖ ଓ ଧନ ଦେବାରେ, ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବକ ଓ ଦୁଃଖିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦେଉ। ସୋମ, ଅମ୍ବୁ, ସାଗର, ସବିତା, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି—ଏହିଭଳି କୁହାଯାଏ—କାଳଜିହ୍ୱ ତାଳରେ ବସିବାକୁ ଥିବା ପୁଅ ହେଲେ। ସେ, ସେମାନଙ୍କ ଜିଭରେ ବସି, ଅଶୁଚି ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତି; ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତ, ଦୁଇଜଣେ ଅପଙ୍ଗ ଓ ବିକୃତ। ସେମାନେ ଗଛର ଶିଖର, ଖାଲି, ପ୍ରାଚୀର ଓ ସାଗରରେ ବସନ୍ତି; ଗୁର୍ବିଣୀ ଗଛର ଡାଳିରେ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତି। ପରିବର୍ତ୍ତ କ୍ରୌଷ୍ଟୁକ ପକ୍ଷୀରେ ମିଳେ, ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ଗର୍ଭ ଆସେ; କୌଣସି ଗଛ, ପାହାଡ଼, ପ୍ରାଚୀର କିମ୍ବା ମହାସାଗର—କିମ୍ବା ଖାଲି—ଏହା ଦୁର୍ବଳ ଗର୍ଭବତୀ ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଠି ଏକ ପିଶୁନ ନାମକ ପୁଅ ଥାଏ, ଯିଏ ଅଙ୍ଗକୁ ଧରି ରହେ। ସେ ହାଡ଼ ଓ ମଜ୍ଜାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମସଂଯମ ନାହାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଖାଇଯାଏ, ଏବଂ ଶ୍ୟେନ, କାଉ, ପାଇଁଜ, ଗୃଧ୍ର ଓ ପିଙ୍ଗଳ ପକ୍ଷୀର ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ପଞ୍ଚଟି ପକ୍ଷୀକୁ ଏକ ପକ୍ଷୀ ଧରିଥିଲେ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇଥିଲେ: ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ୟେନକୁ, କାଳ କାଉକୁ, ନିରୃତି ପିଙ୍ଗଳକୁ, ରୋଗ ଗୃଧ୍ରକୁ ଏବଂ ଯମ ପାଇଁଜକୁ ନେଇଥିଲେ। କୁହାଯାଏ, ଏମାନେ ପାପର କାରଣ; ତେଣୁ, ଯଦି ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ କାହାର ସିର ଉପରେ ବସିଯାଆନ୍ତି— ନିଜକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ ଘରେ ବସିଲେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ପାଇଁଜ ଘର ଉପରେ ବସିଲେ ଏହି ଘରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍; ଯଦି ଶ୍ୟେନ, ପାଇଁଜ, ଗୃଧ୍ର, କାଉ କିମ୍ବା ପିଙ୍ଗଳ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ତେବେ ଘରବାସୀଙ୍କୁ ଏହି ଘଟଣା ଜଣାଇବା ଦରକାର। ଏମିତି ଘରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଶାନ୍ତି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ପାଇଁଜ ଦେଖିବା ଶୁଭ ନୁହେଁ; ଛଅ ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଳର କୋଣା ନିକଟରେ ଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଏବେ ମହିଳାଙ୍କ ରଜୋଦର୍ଶନ ସମୟ ଓ ଏହାର ଅବଧି ବିଷୟରେ ଶୁଣ: ପ୍ରଥମ ଚାରି ଦିନ, ଏବଂ ପରେ ତେର ଦିନ। ଅନ୍ୟ ଏଗାର ଦିନ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଗଣାଯାଏ; ଅନ୍ୟ ଦିନ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସମୟ ଅଲଗା ରହିଛି; ତେଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ସମୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏଡ଼ାଇଥାନ୍ତି। ଗର୍ଭନାଶକର ପୁଅ ହତ୍ୟା ହୁଏ, ଏବଂ ଏକ କୁମାରୀ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ ହୁଏ। ଜଣେ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଏହାକୁ ଭୋଜନ କରେ; ଅନ୍ୟଜଣ ଭୋଜନ କରି ମୋହ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ମୋହରୁ ସାପ, ବାଉଲି ଓ କୁମିର ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟ କିଛି ଉରଗ ଓ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁନର୍ବାର ମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଛଅ ମାସ ଧରି ଯଦି ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଅନିୟମିତ ଭାବରେ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି— ଯଦି ସେ ରାତିରେ ଗଛ ତଳେ, ରାସ୍ତା ଚଉକରେ, ଶ୍ମଶାନ କିମ୍ବା ହାଡ଼ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସନ୍ତି, କିମ୍ବା ଉପର ଜାମା ବିନା ରହନ୍ତି— କିମ୍ବା ମଧ୍ୟରାତିରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ତେବେ ଏକ କଳା ଭୂତ ସେଠି ପ୍ରବେଶ କରେ। ଏଭଳି ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ରକ ନାମକ, ଫସଲ ନଶ୍ଟକାରୀ ଅଛି। ସେ ସଦା ଫସଲ ନଶ୍ଟ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ବଳତା ମିଳେ; ଏହି କଥା ଶୁଣ। ଅଶୁଭ ଦିନରେ ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ, ସେଠି ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ସେ ଋତୁ ଶେଷରେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ତେଣୁ, ଶୁଭ ଦିନରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି, କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍। ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ସହିତ, ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟୋଜିକା ନାମକ କୁମାରୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲି, ଯିଏ ସହିବାକୁ କଷ୍ଟଦାୟକ। ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ କନ୍ୟା ପ୍ରଚୋଦିକା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା। ମଦୋନ୍ମତ, ପାଗଳ ଓ ଅବିବେକୀ, ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସଦା ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ କଠୋର କଥା କହିବାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି: ଅଧର୍ମକୁ ଧର୍ମ ଭାବେ, କାମକୁ ଅକାମ ଭାବେ। ବିପଦକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଭାବେ, ବନ୍ଧନକୁ ମୋକ୍ଷ ଭାବେ ଦେଖାଏ। ଅନିୟମିତ ଓ ଅପବିତ୍ର, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପୁରୁଷମାନୋ ମନକୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁପୁରୁଷମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶିତ, ସେମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆକାଶ ଲାଲ ହେବାବେଳେ ସେମାନେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଧାତା ଓ ବିଧାତାଙ୍କୁ ସମୟରେ ବଳି ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ଖାଇବା କିମ୍ବା ପିଇବା ସମୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଜଳ ବିନ୍ଦୁ ଛିଟିଯାଏ— ନଉଜଣ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରବାହ ହୁଏ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଶତ୍ରୁଭାବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ପୁଅ: ଜଳ ଗ୍ରାହକ ଓ ଗ୍ରାହକ— ଏକ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଧକାର ଆଚ୍ଛାଦନ କରେ; ତାହାର ସ୍ୱଭାବ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ। ଦୀପ ତେଲ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଧାନ ମାଞ୍ଚ ଅତିକ୍ରମ କଲେ— ଯେଉଁଠାରେ ମୁସଳ ଓ ଉକ୍ଖଳ, ଜୋଡ଼ା, ସ୍ତ୍ରୀମାନୋ ପୋଶାକ, ଚାଲନ୍ତି ବା ଚାଲିଥିବା ଚକୁଟି, କିମ୍ବା ଅସନ୍ନ ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଟାଣି ନିଆଯାଏ— ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜା ତ୍ୟାଗ କରି ଘରେ ବିନୋଦନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁରେ ନେଇ ଅନ୍ୟଠାରେ ନିଆଯାଏ— ସେଠି ଶତ୍ରୁତାର କନ୍ୟାମାନେ ବିପ୍ରେରିତ ହୋଇ କ୍ରିୟାଶୀଳ ହୁଅନ୍ତି; ଜଣେ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜିଭରେ ବସି, ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ।