ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହି କଥା ଶୁଣ। ଦେବୀର ଚାରିଟି ଅସ୍ଥନ୍ଧୁ ଏକେକ ଉଚ୍ଚାରଣ—‘ସ୍ୱାହା’, ‘ସ୍ୱଧା’, ‘ଵଷଟ୍’, ଏବଂ ‘ହନ୍ତ’—ର ଭୂତିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦେବତାମାନେ ‘ସ୍ୱାହା’ ଅସ୍ଥନ୍ଧୁର ଦୁଧ ପିଉନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ‘ସ୍ୱଧା’ ଅସ୍ଥନ୍ଧୁର ଦୁଧ ପିଉନ୍ତି, ଋଷି, ଦେବତା, ଭୂତ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ‘ଵଷଟ୍’ ଅସ୍ଥନ୍ଧୁର ଦୁଧ ପିଉନ୍ତି। ମାନବମାନେ ସଦା ‘ହନ୍ତ’ ଅସ୍ଥନ୍ଧୁର ଦୁଧ ପିଉନ୍ତି। ଏହି ପରି, ଏହି ଗାଈ ତିନି ଵେଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଉତ୍ସଗୁଡିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଅପରାଧ କରେ, ସେ ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରରେ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ଛାନ୍ଡା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଗାଈକୁ ଦୁଧ ପିଉଇଥାଏ, ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ପାଇଁ। ଏହିପରି, ପୁତ୍ର, ମାନବମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ, ମାନବ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନେ, ନିଜ ଶରୀରକୁ ପୋଷଣ କରିବା ପରି, ପୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ, ପ୍ରଜାପତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଉଚିତ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦିଅ, ପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଅଂଶ ଦିଅ। ଗୃହରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଶ୍ୱେଦେବମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କର, ଧନ୍ୱନ୍ତରି ପାଇଁ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅର୍ପଣ ରଖ। ପୂର୍ବରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦକ୍ଷିଣରେ ଯମ, ପଶ୍ଚିମରେ ଵରୁଣ, ଉତ୍ତରରେ ସୋମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କର। ଗୃହର ଦ୍ୱାରରେ ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ ପାଇଁ, ବାହାରେ ଅର୍ୟମାନ୍ ପାଇଁ, ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ଗୃହଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କର। ଖୋଲା ଜାଗାରେ ରାତିରେ ଘୁମିବା ଭୂତ ଓ ପିଶାଚମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅର୍ପଣ କର। ଗୃହସ୍ଥ ଏକାଗ୍ର ମନେ ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜଳ ନେବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ଉଚିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏପରେ ଗୃହ ଅର୍ପଣ କରି ଗୃହସ୍ଥ ପବିତ୍ର ରହେ। ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ମୁକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି, କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମକୁ ବୈଶ୍ୱଦେବ ନାମରେ ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ କରିବା ଉଚିତ; ଶୁଦ୍ଧି ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱାର ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଏକ ଅଷ୍ଟମଂଶ ଘଣ୍ଟା ଅବଲୋକନ କର; ଯଦି ଅତିଥି ଆସିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅତିଥିକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ମିତ୍ର କିମ୍ବା ଏକ ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦାକୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ପ୍ରବାସୀ, ଯାହାର କୁଳ ଓ ନାମ ଅଜଣା, ଯେଉଁ ଅସମୟରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ, ଭୁକ୍ତି, କ୍ଳାନ୍ତ, ନିର୍ଧନ, ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତିଥି ଭାବେ ଗଣାଯାଏ; ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ କୁଳ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେ ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ ଦେଖାଯାଏ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତାଙ୍କୁ ‘ଅତିଥି’ କୁହାଯାଏ, କାରଣ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଅସ୍ଥାୟୀ। ଯେତେବେଳେ ଅତିଥି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଗୃହସ୍ଥ ମାନବ ଏହି ମାନବ ବଳିର ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ଦେଇବା ବିନା ଖାଏ, ସେ ପାପ ଭକ୍ଷଣ କରେ। ଯଦି ଅତିଥି ଆଶା ରଖି ତାଙ୍କ ଘରରୁ ଚାଲିଯାଏ, ଗୃହସ୍ଥ ପାପ ଭକ୍ଷଣ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଅପବିତ୍ରତା ଭୋଗ କରେ। ଜଳ କିମ୍ବା ଶାକ ଦେଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଅତିଥି ନେଇଯାଏ, ଏବଂ ପାପ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ରହିଯାଏ। ଏହିପରି, ଅତିଥିକୁ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭାଲି ଭାଗ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିମ୍ବା ଅତିକମେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁଥିବା ଦେଖା ଏବଂ ଛାତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଚାରି ମୁଖଫୁଲ ମାପର ଭିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନେ କୁହନ୍ତି, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଚାରି ଗୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଭିକ୍ଷା, ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଅତିଥି, ଗୃହଦେବତା, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଭିକ୍ଷାଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ, ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦେଇ, ନିଜେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଅସମର୍ଥ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଚତୁର, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଭୋକରେ ପୀଡିତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ନିକଟେ କିଛି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ସମ୍ପନ୍ନ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ବିଶେଷ କରି ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପନ୍ନ ଆତ୍ମୀୟ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯେଉଁ ଦୁଃଖୀ ଆତ୍ମୀୟ ପାପ କରେ, ସମ୍ପନ୍ନ ଆତ୍ମୀୟ ତାହାର ଅଂଶୀ ହୁଅନ୍ତି; ସନ୍ଧ୍ୟା ପରେ ଅତିଥିକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଅତିଥିକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି, ପ୍ରିୟ, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ଭାର ସଠିକ ଭାବେ ଉଠେ। ତାଙ୍କ ଉପରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦେବତା, ପିତୃ, ମହାଋଷି, ଅତିଥି ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସମ୍ବଳିତ ରହନ୍ତି। ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଛୋଟ ଜୀବମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଏଠି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ଅତ୍ରି ନିଜେ ଶ୍ଲୋକ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଏବେ ଶୁଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଇଁ ରଚିତ ଶ୍ଲୋକ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା, ପିତୃ, ଅତିଥି ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି... ଗୃହସ୍ଥ, ଯଦି ଶକ୍ତି ଅଛି, ଭୂମିରେ କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ନିଜ ପତ୍ନୀ ଓ ଗୁରୁ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଦିନ ଏହି ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, ଘରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଂସ, ଚାଉଳ, ଶାକ ଓ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ନିଜେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମାନୁସାରେ ଅର୍ପଣ ନକରିଛି। ଏହିପରି ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଓ ଉପାୟ ଦେବା ଉଚିତ।