ଏହିପରି, ଅରୂପିଣୀ ଦେବୀ ଯେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ତୁରନ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଶକ୍ତି କ୍ଷୟ କରିଦିଅନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସ୍ନାନ ଛାଡ଼ି ଖାଆନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏହି ଅରୂପିଣୀଙ୍କ ଏକ କୁକୁମୁହା, ଭୂଜଙ୍ଗମୁଖୀ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଦୁଇଟି ପୁଅଙ୍କର ମା, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତି କରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଚିତା ବିହୀନ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ନିନ୍ଦାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ମା, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ, ପ୍ରିୟଜନ, ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଅପରିଚିତ ଯିଏ ହେଉନାହିଁ—ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଘୃଣା କରାଯାଏ, ସେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନରେ ହେଉ, ବିନାଶ ପାଉଥାଏ; କିନ୍ତୁ ଏକ ମାନବ ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ସମାଜିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ହରଣ କରେ; ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗୀମାନେ ରୋଗର ସନ୍ତାନ, ଯାହାର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଭରିଦେଇଛି। ଏହିପରେ, କ୍ରୌଷ୍ଟୁକି ମୁନି କହିଲେ, “ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଆପଣ ସ୍ୱରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ମୋତେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ଭାବେ କହିଦେଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ‘ପଦ୍ମିନୀ’ ନାମକ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଅନନ୍ଦଦାୟି, ସେ ବିଷୟରେ ଏବଂ ତାହା ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଧନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ବିଷୟରେ ମୋତେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ଭାବରେ କହନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଆଠଟି ଧନ ଅଛି—ହେ ଗୁରୁଦେବ, ସେମାନଙ୍କର ରୂପ, ସ୍ୱଭାବ ଓ ଗୁଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।” ତେବେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ‘ପଦ୍ମିନୀ’ ଜ୍ଞାନ, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ; ଏହି ଧନଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳୀ। ଏହି ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ରବଣ କର। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ମକର, କଚ୍ଛପ, ମୁକୁନ୍ଦ, ନନ୍ଦକ, ନୀଳ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଧନ ହେଉଛି ଶଂଖ। ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରହିଥାଏ ଓ ସଫଳତା ଦିଏ। ଏହି ଆଠ ଧନ ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ହେ କ୍ରୌଷ୍ଟୁକି। ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି ଧନ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନରେ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଧନଗୁଡ଼ିକର ସ୍ୱଭାବ କ’ଣ, ତାହା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ। ପୂର୍ବେ ଏକ ‘ପଦ୍ମ’ ନାମକ ଧନ ଥିଲା; ଏହା ଯାହା ପାଖରେ ଥାଏ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ପୁଅର ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କ ବଂଶଜମାନେ ସଦା ଦାନଶୀଳ ଓ ଏହି ଧନ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର ଧନ, ବଡ଼ ଉପଭୋଗ ଦିଏ, ସତ୍ତ୍ୱିକ ଧନ ଭାବରେ ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାତୁ ଲାଭ କରାଯାଏ। ସେ ଏହି ଧାତୁ ର ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଦାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସଭା ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନ ଅଛି, ଯାହା ‘ମହାପଦ୍ମ’ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହା ମଧ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ଆଧାରିତ। ଏହି ଧନ ଯାହା ପାଖରେ ଅଛି, ସେ ଅଧିକ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଅନ୍ୟ ମାଣିକ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ କିଣିବା ବିକ୍ରି କରନ୍ତି, ଯୋଗୀମାନେ ରହିବା ପାଇଁ ନିବାସ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ପରପୁଅ ଓ ଉତ୍ତରପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁଣରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେ ପୂର୍ବ ଧନକୁ ରଖନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ‘ମକର’ ନାମକ ଧନ ତାମସିକ ଧନ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ଧନ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଠି ଲୋକ ଶିଳ୍ପୀ, ଶସ୍ତ୍ର, ଧନୁଷ, ତୀର, ଚର୍ମ ଇତ୍ୟାଦି ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ଶସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ସହିତ ସଂଯୋଗ ରଖନ୍ତି, ଓ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି। ସେ ଶସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସାୟରେ ମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କିଛିରେ ନୁହେଁ। ଏହି ଧନ ପିଢି ପିଢି ଯାଏ ନାହିଁ, ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ମାତ୍ର ମିଳେ। ଧନ ଲାଗି ସେ ଚୋର କିମ୍ବା ସଂଗ୍ରାମରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିପାରନ୍ତି। ‘କଚ୍ଛପ’ ଧନ ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେ, ଯେଉଁଠି ତାମସିକ ଗୁଣ ଅଧିକ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସେ କେହିପାଖରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ; କଚ୍ଛପ ଭଳି ନିଜକୁ ସଂକୋଚିତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ ସେ ମନକୁ ଦମନ କରି ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି, ଦାନ କିମ୍ବା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଧନହାନି ଭୟରେ ଚିନ୍ତିତ ରହନ୍ତି। ଏହି ଧନ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତି ଓ ଏକ ଲୋକଙ୍କୁ ମାତ୍ର ମିଳେ। ‘ମୁକୁନ୍ଦ’ ଧନ ରଜସିକ ଗୁଣର। ଏହି ଧନ ଯାହା ଦୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ବୀଣା, ବାଂଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ ଇତ୍ୟାଦି ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ଗାନ, ନୃତ୍ୟ, ଗାୟକ, ସାରଥି, ହାସ୍ୟକର, ନୃତ୍ୟକାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରନ୍ତି। ସେ ଦିନ ରାତି ଉପଭୋଗ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସହ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଗଣିକା ଓ ଏହିପରି ନାରୀଙ୍କୁ ଅତି ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ସଭାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଧନ ଚୟନ କରେ, ସେଠି ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାଧନ ‘ନନ୍ଦ’ ଯାହା ରଜସ ଓ ତାମସ ମିଶ୍ରିତ, ସେଥିରେ ଯୋଗ ଦେଉଛି। ଏହି ଧନ ଯାହା ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ପାକାଏ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଭିମାନୀ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧାତୁ, ମାଣିକ୍ୟ, ଶୁଭ ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟକୁ ଲାଭ କରିଥାଏ। ସେ ଏହାକୁ ଅଧିକାର କରେ, ବ୍ୟବସାୟ କରେ, ନିଜ ଲୋକ ଓ ଆସିଯିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ଭାଳିଥାଏ। ସେ ଗଲାଣ୍ଡି କଥା ମଧ୍ୟ ସହି ପାରେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶଂସା ହେଲେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତି ଦେଉଛି। ସେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହା ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସହଜ ଓ ମୃଦୁ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ଅନେକ ରୂପବାନ୍ତୀ ଓ ଚିରଉତ୍ସାହୀ ଭାର୍ୟା ଥାଏ। ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଏହି ‘ନନ୍ଦ’ ଧନ ସାତ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଧନ ଛାଡ଼ିଯାଏ, ଲୋକ ମାତ୍ର ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଲାଭ ପାଉଥାଏ। ଏହି ଧନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଏ; ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଦୂର ଥିବା ଅତିଥିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପାଳିତ ହୁଅନ୍ତି।