ଏକ ଦିନ, ବୃହସ୍ପତି ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ—ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯିଏ ଜନନଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ନବଜାତ ଶିଶୁକୁ ନେଇଯାଏ, ସେ ନିଜର ସନ୍ତାନ ଓ ଜନନୀ ଶିଶୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଚାଲିଯାଏ। ସେ ଜନନ ନେବାରିଣୀ, ଭୟଙ୍କର ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିବା ଭାବରେ ପରିଚିତ; ତେଣୁ ଜନନ ଗୃହରେ ଚ଼ାପରି ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯଦି ଲୋକେ ଜନନ ଗୃହରେ ଭୁଲିଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଖାଲି ଘରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନାମରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥାଏ। ତାଙ୍କର ନାତିମାନେ ଅନେକ ଲିକା ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଏଠାରେ ଆଠଟି ଅନ୍ୟଜନ ଶ୍ରେଣୀ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଲଠ ଓ ଫାସି ନେଇ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ଭୁକ୍ତିରେ ଆକ୍ରନ୍ତ ହୋଇ, ଏକାଉଁଠାରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥାନ୍ତି, ଏକାଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟକୁ ଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାଙ୍କୁ ଅବରୋଧ କରି, ଏକ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ—"ଯେଉଁଠି ଲିକାକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଦେଇବି। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଯଦି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ ଜନନ ଗୃହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ପୂର୍ବ ଅନୁସୂଚୀତ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଏକାଉଁଠାରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଦୁଇଟି ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ—ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଶକ୍ତି ଚୋରି କରେ, ଏକ ବାୟୁ ଆକାର ଓ ଅନ୍ୟଟି ନିରାକାର; ଏହି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର। ଗର୍ଭାବସାନରେ ବାୟୁ ଆକାର ଝିଅ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ ପୁଅ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଲୋକ ବାୟୁ-ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ, ଏହିପରି ନାରୀ ମଧ୍ୟ। ନିରାକାର ଝିଅ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ନିକଟ ଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ତୁରନ୍ତ ହରାଏ; ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁ ଲୋକ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରେ, ସ୍ନାନ ନ କରି ଖାଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଥା ଖାଏ। ଏହି ଝିଅ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଦ୍ୱେଷପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭୃକୁଟି ଚେହେରା ଓ ବାଙ୍କା ମୁହଁ ଥିବା, ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥାନ୍ତି। ଅପବିତ୍ର, ନିନ୍ଦାରେ ଆନନ୍ଦ, ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍ଗ ସାଙ୍ଗ ରଖିଥିବା ନର-ନାରୀ ଶକ୍ତି ହରାଏ। ଏହି ଦୁଇ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ—ମା, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ, ପ୍ରିୟ, ସାଜା, ବା ବାହାର ଲୋକ—ତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଘୃଣାରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ସେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଏକ ଲୋକ ନିଜ ଗୁଣରେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜଗତରେ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ, ମିତ୍ରତା ଓ ସମ୍ମାନକୁ ଅପହରଣ କରେ; ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ସାଙ୍ଗୀମାନେ ରୋଗର ସନ୍ତାନ, ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଜଗତକୁ ଭରି ଦେଇଛି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଗଥା ସୁନି କ୍ରୌଷ୍ଟୁକି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ଏହି ସ୍ବାରୋଚିଷ ଦେବତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ କହିଛ, ଏବେ ମୋତେ ପଦ୍ମିନୀ ଜ୍ଞାନ ଓ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଧନର ବିସ୍ତାର କଥା କହ।" ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—"ପଦ୍ମିନୀ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ; ଏହି ଧନଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ନିବାସ। ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ବିସ୍ତାରରେ କହିବି। ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ମକର, କଚ୍ଛପ, ମୁକୁନ୍ଦ, ନନ୍ଦକ, ନୀଳ, ଶଂଖ—ଏହି ଆଠଟି ଧନ ଅଛି। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ବସିଥାଏ, ଏଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ଅଛି, ଏବଂ ସଫଳତା ଏହି ଧନମାନଙ୍କୁ ଉପରେ ଆସେ।" "ଏହି ଧନ କିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏହି ଧନ ମିଳିଥାଏ। ପଦ୍ମ ନାମ ଧନ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା; ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ପୁଅର ପୁଅ, ଏବଂ ଉତ୍ତରପୁରୁଷମାନେ ସଦା ଦାନଶୀଳ ଓ ଏହାର ନିୟମରେ ଚାଲନ୍ତି।" "ଏହି ଧନ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଆଧାରିତ, ଅତି ଉପଭୋଗ ଦେଇଥାଏ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସୋନା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁ ମିଳିଥାଏ। ସେ ଏହି ଧାତୁ ଚାଲାଣ କରେ, ବ୍ୟବସାୟ କରେ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଦାନ ଦେଇଥାଏ।" "ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ସଭା ଓ ଦେବମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ; ମହାପଦ୍ମ ନାମ ଧନ ମଧ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ଆଧାରିତ। ଏହାର ଅଧିକାରୀ ଲୋକ ସତ୍ତ୍ୱ ଶକ୍ତିରେ ବିଶେଷ ଅଧିକ, ଏବଂ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଅନ୍ୟ ମଣି ମିଳାଏ।" "ସେ ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ବେପାର କରେ, ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ନିବାସ ଦେଇଥାଏ। ଏହାର ନିଜ ଗୁଣରେ ଚାଲିଥାଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ପରମ୍ପରାରେ ଏହି ଗୁଣ ରହିଥାଏ। ସେ ପୂର୍ବ ଶ୍ରୀକୁ ଧାରଣ କରେ, ମନୁଷ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇନାହିଁ।" "ମକର ନାମ ଧନ ତମସ ଗୁଣରେ ଆଧାରିତ; ଏହି ଧନ ଅଧିକାରୀ ଲୋକ ଭଲ ଚରିତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାର ଶକ୍ତିରେ ବିଶେଷ ଅଧିକ। ସେ ତୀର, କଟାର, ଧନୁ, ଚମଡ଼ା ମିଳାଏ।" "ସେ ଅସ୍ତ୍ର ବେପାର କରେ, ରାଜାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଳିଥାଏ, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶୂରମାନେକୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଧନର ଅଧିକାର ଏକ ଲୋକ ମାତ୍ର, ପୁଅକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।" "ଧନ ପାଇଁ, ସେ ଚୋର ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ। କଚ୍ଛପ ନାମ ଧନ ଏହିପରି ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।" "ସେ ତମସ ଗୁଣରେ ଅଧିକ, ତଥାପି ପୁଣ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବେପାର କରେ। ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କିଛିକୁ କେହିକୁ ଦେଖାଏ ନାହିଁ; କଚ୍ଛପରେ ଯେପରି ଅଂଗକୁ ଭିତରେ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ନିଜ ମନକୁ ସଂଯମ କରେ, ଭୟରେ ଦାନ କିମ୍ବା ଉପଭୋଗ କରେ ନାହିଁ।" "ସେ ନିଜ ଧନକୁ ଭୂମିରେ ଲୁଚାଇ ରଖେ, ଏହି ଧନ ଏକ ଲୋକ ମାତ୍ର ପାଇଁ। ମୁକୁନ୍ଦ ନାମ ଧନ ରଜସ ଗୁଣରେ ଆଧାରିତ।" ଏଭଳି, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଓ ନିଜ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଧନ ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେ, ଏବଂ ଏହି ଧନର ଗୁଣ ଓ ପ୍ରଭାବ ଏଭଳି ଜଗତରେ ଦେଖାଯାଏ।