ପୂର୍ବକାଳରେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ପୂଜାପର୍ବ ଦିନରେ ବିଶେଷ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥାଏ, ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଏଡ଼ାଇଁ ଚାଲନ୍ତି। ଗର୍ଭନାଶକର ପୁତ୍ର ନିହତ ହୁଏ ଏବଂ କୌମାରୀ କନ୍ୟା ମୃଗ୍ଧା ହୁଏ। କେହି ଜଣେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତାହାକୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ ଭୋଜନ ପରେ ମୃଗ୍ଧା କରନ୍ତି। ଏହି ମୃଗ୍ଧାରୁ ନାଗ, ବାଙ୍କୁଡ଼ି, କୁମ୍ଭୀର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସରୀସୃପ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଯଦି ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଛଅ ମାସ ଧରି ଅତିରିକ୍ତ ମାଂସାହାର କରନ୍ତି, ରାତିରେ ବୃକ୍ଷଛାୟା, ଚଉରାହା, ଶ୍ମଶାନ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିସ୍ଥଳୀରେ ବସନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶରୀର ଉପର ଭାଗ ଅଞ୍ଚଳବିହୀନ ରହନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଧ୍ୟରାତିରେ କନ୍ଦନ୍ତି, ତେବେ ଏକ କୃଷ୍ଣଦୂତାତ୍ମା ସେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରେ। ଏପରି ଏକ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯାହାକୁ କ୍ଷୁଦ୍ରକ ଲୋକେ କହନ୍ତି, ସେ କୃଷିକ୍ଷେତ୍ର ଧ୍ବଂସ କରିଥାଏ। ଯଦି କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ ଅଶୁଭ ଦିନରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୃଦୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତେବେ ଫଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ସେ ପରିବାର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ଏହିକାରଣରୁ, ଶୁଭ ଦିନରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ରଖି ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କ ସହିତ କରିବା ଦରକାର। ନିୟୋଜିକା ନାମକ ଏକ କୌମାରୀ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସହିବା ଖୁବ କଷ୍ଟକର। ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣୀ ଝିଅ ପ୍ରଚୋଦିକା ଭାବରେ ଖ୍ୟାତ। ଏହି ମହିଳାମାନେ ମଦାନ୍ଧ, ଅବିବେକୀ ଓ ଅସାବଧାନ, ସେମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସଦା ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଧର୍ମ ଅଟା ଦେଖାଇ, ଅଭିଲାଷାକୁ ଅନଭିଲାଷା ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଦୁଃଖକୁ ସୁଖ ଭାବେ, ବନ୍ଧନକୁ ମୋକ୍ଷ ଭାବେ ଦେଖାଇ, ସେମାନେ ଅଶୁଚି ଓ ଅନ୍ୟାୟରେ ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏମିତି ମହିଳାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଗୃହ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଅନ୍ତି। ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଆକାଶ ଲାଲ ହେବାବେଳେ ସେମାନେ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଧାତା ଓ ବିଧାତାଙ୍କୁ ସମୟରେ ନ ବଲି ଦିଆଯାଏ, କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଭୋଜନ ସମୟରେ ଜଳ ଚିଟିକି ପଡ଼େ, ସେଉଁଠି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ନବଜଣୀ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶକ୍ତିର ସଂଚାର ହୁଏ, ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। ଏହି ବିପକ୍ଷୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି—ଜଳ ନେଇବା ଓ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣ ଅନ୍ଧକାର ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଥାଏ। ଏହି ବିପଦକର ଶକ୍ତିମାନେ ଯେଉଁଠି ଦୀପ ତେଲର ସଂସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ, ଧାନଚାଟ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ମୁଠି, ଦୂଃସ୍ଥିତ ପାଦୁକା, ନାରୀବସ୍ତ୍ର, ଚାଲନା ବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ଆସନ ପାଦରେ ଟାଣାଯାଏ, ଏବଂ ଗୃହରେ ପୂଜା ହେଉନାହିଁ, ଲୋକମାନେ ଆଳସ୍ୟରେ ରହନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁ କରାଯାଏ, ଏଉଁଠି ସେମାନେ ସକ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏଉଁଠି ଜଣେ ମୁଁହ ଉପରେ ରହି କୁଅକଥା କହିଥିବା ଝିଅ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଉପଦ୍ରବିକା କୁହାଯାଏ, ଅନ୍ୟଜଣ ଅସାବଧାନ ହୋଇ ଶୁଣି ଦୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ତୃତୀୟଜଣ କଥା ଧରି ଗ୍ରହଣ କରେ, ଚତୁର୍ଥଜଣ ମନକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକି ଦୁଷ୍ଟତା କରେ। ଏହିମାନେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା, ଚୋରିର ଝିଅମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ନେଇଥାନ୍ତି। ଏମିତି ଅନୁଶାସନ ନଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଗୃହରେ ସେମାନେ ରହନ୍ତି। ଅନ୍ୟାୟୀ ଲୋକମାନେ ଅପବିତ୍ର ପାଦ ନେଇ ରସୋଇଘରକୁ ଯାଞ୍ଚନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଧୋକା ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଘୁରିବା ଓ ଆନନ୍ଦ କରିବାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର। ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଅଟକୁଥିବା ଏକ ପୁଅ ଅଛି, ଯାହାକୁ କାକଜଂଘ କୁହାଯାଏ। ସେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗରରେ କେହି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଜନ ସମୟରେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ହସନ୍ତି କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଯୌନ କ୍ରିୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଏକ ମହିଳା ଯେଉଁଠି ରଜସ୍ୱଳା ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତିନିଜଣ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଉଛି—ସ୍ତନ ନେଇବା, ଆଭୂଷଣ ନେଇବା ଓ ଜନ୍ମ ନେଇବା। ଯଦି ବିବାହ ନିୟମିତ ଭାବରେ ହୁଏ ନାହିଁ କିମ୍ବା ବିଳମ୍ବ ହୁଏ, ସ୍ତନ ନେଇଯାଏ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନ କଲେ କିମ୍ବା ମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା ନ କଲେ, ବିବାହିତାର ଆଭୂଷଣ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଶୟନକୋଠରୀରେ ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଧୂପ, ଦୀପ, ଅସ୍ତ୍ର, ମୁଠି, ସୋରିଷ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ସେ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ନବଜାତକୁ ନେଇଯାଏ, ଏବଂ ଜନନୀ ତୁରନ୍ତ ଶିଶୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଇବାରେ ପ୍ରବଳ ଓ ମାଂସ ଭୋଜିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହିକାରଣରୁ ଶୟନକୋଠରୀରେ ସତର୍କ ରହି ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଦରକାର। ଯଦି ମନେ ରଖିବା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅବହେଳା କରାଯାଏ କିମ୍ବା ଖାଲି ଘରେ ରହାଯାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସବୁକିଛି ଧ୍ବଂସ କରେ। ତାଙ୍କର ନାତିମାନେ ଶତାଧିକ ଲିକା ଏବଂ ଏଠରୁ ଆଠଟି ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଜାତି ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧାରଣ କରି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଲିକାମାନେ ଭୋକରେ ଅନ୍ୟଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଦୌଡ଼ି ଯାଞ୍ଚନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏକ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ—ଯେଉଁଠି କେହି ଲିକାମାନେ ଅଟକି ରହିବେ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଦେବି। ଯଦି ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଲିକା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ପୂର୍ବ ଅଟକୁଥିବା ଲିକା ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି। ଏହି ମହିଳା ଦୁଇଜଣୀ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଜଣେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଶକ୍ତି ଚୁରାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଜଣୀ ବାୟୁର ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜଣୀ ନିରାକାର। ଏହିମାନେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର। ଗର୍ଭାଧାନ ଶେଷରେ ବାୟୁ ଆକାରୀ ଝିଅ ଯାହାପାଖକୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ "ବାୟୁ-ଶୁକ୍ର" ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି।