ଏହି ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ଗଭୀର, ଅନୁଭୂତିମୟ କଥାରେ ଓଡ଼ିଆରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି: ଏକ ଅଶାନ୍ତ ଶକ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ମାନବ ମଜ୍ଜା ଓ ହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଶୋଷଣ କରେ । ଏହି ଶକ୍ତି କେବଳ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ଶ୍ୟେନ, କାଉ, ପରା, ଗିଧ, ଓ ଗୁଗୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ଏଠାରେ, ପଞ୍ଚଟି ପକ୍ଷୀ ଧରାଯାଇଥିଲେ—ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ—ଯମ ଶ୍ୟେନକୁ, କାଳ କାଉକୁ, ନିଋତି ଭୟଙ୍କର ଗୁଗୁକୁ, ରୋଗ ଗିଧକୁ, ଓ ଯମ ପରାକୁ ନେଇଥିଲେ । ଏମିତି ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାପର କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହିପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଯଦି କାହାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସିଯାନ୍ତି, ସେଥିରୁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ ଘରେ ଆସି ବା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର । ଯଦି ପରା ଘର ଉପରେ ବସିଯାଏ, ବା ଶ୍ୟେନ, ପରା, ଗିଧ, କାଉ କିମ୍ବା ଗୁଗୁ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତେବେ ଘରବାସୀମାନେ ଏହା ଜଣାଇବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏହିପରି ଘରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଚାହିଁ । ଏହାପରି, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ପରାକୁ ଦେଖିବା ଅଶୁଭ ମନାଯାଏ । ଏଠି, ମହିଳାଙ୍କର ରଜସ୍ୱଲା କାଳ ଓ ତାହାର ଅବଧି ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି—ପ୍ରଥମ ଚାରି ଦିନ ଓ ପରେ ତେର ଦିନ ଅଲଗା ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ । ପୁନଃ, ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ପରେ ଏଗାର ଦିନ ଅଲଗା ହୋଇଥାଏ, ଏକ ଦିନ ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ, ଏକ ଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ । ପର୍ବ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଲଗା କାଳ ରହିଛି, ଏହି ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୂରେ ରହନ୍ତି । ଗର୍ଭପାତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ନିହତ ହୁଏ, ଏବଂ ଅବିବାହିତା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ମୂଡ଼ିଯାନ୍ତି । ଏକ ଶକ୍ତି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତାହାକୁ ଭୋଗ କରେ, ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଭୋଜନ ପରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମୂଡ଼ିଦିଏ । ଏହି ମୂଡ଼ିକୁ ଦେଖି ସାପ, ବାଘ, କୁମିର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । ଷଟ୍ମାସ ଧରି ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଯଦି ଅତିରିକ୍ତ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ରାତିରେ ଗଛ ତଳେ, ରାସ୍ତାର ମୁହାଁରେ, ଶ୍ମଶାନ ବା ହାଡ଼ ତଳେ, ବା ଉପର ଜାମା ବିନା ରୁହନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଧ୍ୟରାତିରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ତେବେ ଏକ କୃଷ୍ଣ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ । ଏହିପରି ଏକ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯାହାକୁ କ୍ଷୁଦ୍ରକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ ଚାଷକୁ ନଶ୍ଟ କରେ । ଅଶୁଭ ଦିନରେ ଚାଷ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଲାଭ ମିଳେନାହିଁ, ତେଣୁ ଶୁଭ ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି ଚାଷ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୋଷରେ ସହଯୋଗୀ ସହ କରିବା ଦରକାର । ଏଠି ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସହ୍ୟ ନାରୀ ନିୟୋଜିକା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣୀ କନ୍ୟା ପ୍ରଚୋଦିକା ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେମାନେ ମଦୋନ୍ମତ, ପ୍ରମାଦୀ ଓ ଅସାବଧାନ ଥାନ୍ତି, ପୁରୁଷମାନେ ସଦା ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ଘରରେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ଧର୍ମ ଭାବେ, କାମକୁ ଅକାମ ଭାବେ, ଅପଦକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଭାବେ, ବନ୍ଧନକୁ ମୋକ୍ଷ ଭାବେ ଦେଖାଇ ମଣିଷମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି । ଏହି ଅପବିତ୍ର ଓ ଅନିୟମିତ ନାରୀମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଘରକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରନ୍ତି । ଯେଉଁଠାରେ ଧାତା ଓ ବିଧାତାଙ୍କୁ ସମୟରେ ବଳି ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ବା ମିତ୍ରମାନେ ସଙ୍ଗେ ଖାଇବା ବେଳେ ଜଳ ଛିଟିଯାଏ, ସେଠାରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି । ନଉଜଣୀ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବାହନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶତ୍ରୁଭାବୀମାନଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି—ଏକ ଜଳ ନେଉଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗ୍ରାହକ, ତୃତୀୟ ଅନ୍ଧକାର ଢାକିବା ଶକ୍ତି । ଏହି ଶକ୍ତି ଦୀପ ତେଲ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଧାନ ଚାଟିବା, ଶିଳପଟ, ଜୁତା, ନାରୀବସ୍ତ୍ର, ଚାଲନି, ଘରରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ନେଇଯିବା, ବା ଉପାସନା ଛାଡି ଅଲସ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସକ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି । ଏଠି, ଏକ ନାରୀ ମଣିଷ ଓ ମହିଳାଙ୍କ ଜିଭରେ ବସି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିକା କୁହାଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅସାବଧାନ ଶ୍ରୋତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ । ଅନ୍ୟେ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥାକୁ ଧରି ଗ୍ରାହକ ଭାବରେ ରହନ୍ତି, ଆଉ ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ମନକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକି ଦୁଷ୍ଟ ମନସ୍କାମନ୍ତି । ଏହି ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିବା ଅନ୍ଧକାର ଢାକିବା ଶକ୍ତି ଅଛି, ତିନିଜଣୀ ଚୋର ଝିଅ ଅଛନ୍ତି—ଏକ ତ ସବୁନେଉଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ନେଉଥିବା, ତୃତୀୟ ଶକ୍ତି ନେଉଥିବା । ଏହିମାନେ ଅନୁଶାସନ ନଥିବା ଘର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଘରରେ ବସିଥାନ୍ତି । ଅଧୁଆ ପାଉଁ ନେଇ ଘର ରସୋଇଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ମଣ୍ଡଳୀରେ ରହିଲେ, ବା ଘରେ ବିଶ୍ୱାସଘାତ ଘଟିଲେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଚଳନ୍ତି । ଏଠି କାକଜଂଘ ନାମକ ଏକ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯାହା ଯାହାରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାର ଲୋକମାନେ କେବେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ । ଯିଏ ଖାଇବା ବେଳେ ଗାଇ, ହସେ, କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଏହିପରି ଏକ ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ ତିନିଜଣୀ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ—ଏକ ଛାତି ନେଉଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଳଙ୍କାର ନେଉଥିବା, ତୃତୀୟ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା । ଯଦି ଏହି ଝିଅଙ୍କ ବିବାହ ସଂସ୍କାର ଠିକ୍ ଭାବେ ନ ହୁଏ, ବା ବିଳମ୍ବ ହୁଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଛାତି ନେଇଯାଏ । ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନ ହୁଏ, ବା ମାଆଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ବିବାହିତା ଝିଅଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ନଷ୍ଟ ହୁଏ । ଯେଉଁ ଶିଶୁଜନନ୍ତୀ ଶଯାଘର ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଧୂପ, ଦୀପ, ଅସ୍ତ୍ର, ଶିଳପଟ, ସୋରିଷ ଚିହ୍ନ ଥିବା ବିନା ଅଛି, ସେଠାରେ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭାବ ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ ।