एकदा, अंधकाराने झाकणारा जो आहे, तोच राग उत्पन्न करणारा आहे. चौर्याच्या गर्भातून तीन कन्या जन्माला येतात, ज्या स्वतःसाठी वस्तू घेतात. त्यातील एक सर्व काही घेणारी, दुसरी अर्धे घेणारी, आणि तिसरी बळ घेणारी—या तिघीही अशा घरांमध्ये वावरतात जिथे आचारधर्माचा अभाव असतो, आणि वाईट वर्तन असलेल्या घरांमध्ये त्यांचा वास असतो. जेव्हा न धुतलेल्या पायांनी लोक स्वयंपाकघरात प्रवेश करतात, किंवा जेव्हा दुष्टजन सभेत असतात, किंवा ज्या घरात विश्वासघात घडतो—त्या सर्व ठिकाणी या कन्या मुक्तपणे संचार करतात आणि आपल्या इच्छेनुसार आनंद घेतात. पण 'भटकंतीचा पुत्र' म्हणून प्रसिद्ध असलेला काकजंघा हा वेगळा आहे. जेव्हा कुणी त्याच्या वश होते, तेव्हा त्या नगरीत कुणालाही सुखप्राप्ती होत नाही. जो जेवताना गातो किंवा गातो आणि हसतो, हे मित्रा—तो त्याच्या वश होतो. तसेच, जो संध्याकाळी स्त्रीसंग करतो, त्याच्यातही तो प्रवेश करतो. आणि जी स्त्री रजस्वला असते, ती तीन कन्यांना जन्म देते. तीन कन्यांमध्ये एक 'स्तन घेणारी', दुसरी 'आभूषण घेणारी', आणि तिसरी 'प्रसूती घेणारी' म्हणून ओळखली जाते. जर तिचे लग्न विधिपूर्वक, योग्य वेळी झाले नाही, तर त्यातील एक तिचे दोन्ही स्तन घेत जाते. जर योग्य श्राद्ध केले नाही, किंवा आईची पूजा केली नाही, तर आभूषण घेतले जाते. ज्या प्रसूतीगृहात अग्नी, पाणी, धूप, दिवा, शस्त्र, मुसळ किंवा मोहरीचे दाणे नसतात, तिथे ती 'प्रसूती घेणारी' कन्या प्रवेश करते आणि नवजात बालक, आपलेच अपत्य, घेऊन जाते; आणि प्रसूत झालेली स्त्री लगेचच ते बाळ सोडून देते, हे द्विजा! ही 'प्रसूती घेणारी' कन्या अत्यंत उग्र, मांसाहारी आणि भयंकर आहे; म्हणून प्रसूतीगृहात नेहमी दक्षतेने रक्षण करावे. स्मरणशक्तीचा अभाव आणि ओस पडलेल्या घरात तिचा पुत्र 'प्रचंड' नाश करतो. तिच्या नातवांतून लक्षावधी लिका (उंदरासारखे जीव) आणि आठ जातींचे भयंकर, दंड आणि फास घेणारे चांडाळ जन्म घेतात. मग उपाशी झाल्यावर हे चांडाळवंशीय लिका एकमेकांवर तुटून पडतात आणि एकमेकांना खाण्यासाठी धडपडतात. पण प्रचंड त्यांना आवर घालतो आणि त्यांच्यात एक नियम स्थापन करतो. तो नियम असा: "आजपासून जो कुणी लिकांना आसरा देईल, त्याला मी कठोर दंड देईन—यात शंका नाही." जर या चांडाळवंशीय लिका एखाद्या घरात जन्म घेतात, तर आधीची सर्व लिकांची जमात तिथेच नष्ट होते. ती दोन कन्यांना जन्म देते—एक पुरुष आणि स्त्रियांचे तेज घेणारी, एक वाऱ्याच्या रूपातील, आणि एक निराकार; ह्याच तिची शस्त्रे आहेत. गर्भधारणेच्या समाप्तीला, वाऱ्याच्या रूपातील कन्या जिच्यावर आपले अपत्य टाकते, तो पुरुष 'वातवीर्य' ग्रस्त होतो, आणि स्त्रीसुद्धा तसेच होते. निराकार कन्या जिच्या जवळ जाते, तिचे तेज लगेचच हरवते, विशेषतः जो मांस खातो, न्हालेला नसतो, किंवा अयोग्य पद्धतीने खातो, त्याचे तेज ती घेत जाते. पण ती शत्रूवत कन्या, जी नेहमी रागावलेली आणि वाकडे तोंड असलेली, तिचे दोन पुत्र मानवांमध्ये विघातक म्हणून प्रसिद्ध आहेत. जो पुरुष किंवा स्त्री शुद्धतेचा अभाव ठेवतो, निंदा करण्यात आनंद मानतो, चंचल असतो आणि वाईट लोकांच्या संगतीत असतो, त्याचे तेज नष्ट होते. हे दोघे त्या पुरुषाला किंवा स्त्रीला पकडतात जो दुसऱ्यांवर द्वेष करतो—मग ते आई, भाऊ, मित्र, प्रियजन, नातेवाईक किंवा परके असोत. ज्याच्यावर द्वेष केला जातो, तो धर्म किंवा संपत्तीमध्ये असला तरी नष्ट होतो; पण एकटा, आपल्या गुणांमुळे, वाईटांचे कृत्य जगासमोर उघड करतो. दुसरा इतरांचे सद्गुण, मैत्री आणि सामाजिक प्रतिष्ठा दूर करतो. या सर्व दुष्ट सवंगड्यांचा जन्म रोगापासून झाला असून, त्यांचे वाईट आचरण संपूर्ण जगभर पसरले आहे. यानंतर, एकदा क्रौस्तुकी म्हणाला, "हे venerable one, आपण मला सविस्तर स्वरुचिशाचा जन्म आणि कृत्ये सांगितली. आता ती 'पद्मिनी' नावाची विद्या, जी भोगप्राप्ती देते—ती आणि तिच्याशी संबंधित धनसंपत्तींचे स्वरूप, रूप, स्वभाव मला कृपया सांगा." मार्कंडेय म्हणाले, "ही 'पद्मिनी' विद्या म्हणजे लक्ष्मीच आहे, आणि धनसंपत्ती म्हणजे तिची निवासस्थाने आहेत. त्यांची मी तुला माहिती देतो. त्यात 'पद्म', 'महापद्म', 'मकर', 'कच्छप', 'मुकुंद', 'नंदक', 'नील' आणि 'शंख'—ही आठ रत्ने आहेत. जेव्हा संपत्ती असते, तेव्हा ही सर्व रत्ने परिपूर्ण असतात, आणि त्यांच्यामुळे यश प्राप्त होते. हे आठ रत्ने मी तुला सांगितली आहेत, हे क्रौस्तुकी! देवांची कृपा आणि सत्पुरुषांच्या संगतीमुळे, माणसाचे धन या मार्गांनी नेहमी वाढते. आता त्याचे स्वरूप ऐक: पूर्वी 'पद्म' नावाचे एक धन होते, ज्याच्या मालकीमध्ये हे धन असते, त्याच्या पुत्र, नातू आणि पुढील पिढ्यात तो नेहमी दानशील असतो आणि त्या धनाच्या प्रभावाखाली असतो. हे धन सत्त्वगुणावर आधारित आहे, मोठ्या आनंदाचे, आणि सत्त्वप्रधान आहे; त्यामुळे सोनं, चांदी, तांबे आणि इतर धातू मिळतात. तो त्या धातूंच्या खरेदी-विक्रीत गुंततो, यज्ञ करतो आणि दान देतो. त्यासाठी तो सभागृह आणि देवालये बांधतो. दुसरे धन 'महापद्म' हेही सत्त्वप्रधान आहे. त्याच्या प्रभावाखाली असलेला पुरुष सत्त्वप्रधान होतो, आणि त्याला 'पद्मराग' इत्यादी मौल्यवान रत्ने मिळतात. तो माणिक, मूक्त्या, पोवळे यांची खरेदी-विक्री करतो आणि योगाभ्यास करणाऱ्यांसाठी निवासस्थाने उभारतो." अशा प्रकारे, या श्लोकांमध्ये सांगितलेल्या अद्भुत आणि गूढ गोष्टींची कथा एकमेकांशी गुंफलेली आहे—मानवाच्या वर्तनावर, शुद्धतेवर, आणि संपत्तीच्या स्वरूपावर प्रकाश टाकणारी, आणि प्रत्येक कृतीमागील अदृश्य शक्तींची आठवण करून देणारी.