മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

തുഷ്ടാഃ സര്വം നിരസ്യന്തു ദുഷ്കൃതം ദുരനുഷ്ഠിതമ് । മഹാപതാകജം സര്വം യച്ചാന്യദ്വിഘ്നകാരണമ്॥൫൧.

അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ, എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും തെറ്റായ പ്രവൃത്തികളും മഹാപാപങ്ങളും മറ്റു തടസ്സങ്ങളൊക്കെയും അകറ്റപ്പെടട്ടെ.

തേഷാമേവ പ്രസാദേന വിഘ്നാ നശ്യന്തു സര്വശഃ । ഉദ്വാഹേഷു ച സര്വേഷു വൃദ്ധികര്മംസു ചൈവ ഹി॥൫൧.

അവരുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു വിവാഹങ്ങളിലും സമൃദ്ധിക്കായുള്ള കര്‍മ്മങ്ങളിലും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും പൂര്‍ണമായും നശിക്കട്ടെ.

പുണ്യാനുഷ്ഠാനയോഗേഷു ഗുരുദേവാര്ചനേഷു ച । ജപയജ്ഞവിധാനേഷു യാത്രാസു ച ചതുര്ദശ॥൫൧.

പുണ്യപ്രവൃത്തികളിലും ഗുരു-ദേവാരാധനകളിലും ജപയജ്ഞക്രമങ്ങളിലും പതിനാലു വിധ യാത്രകളിലും,

ശരീരാരോഗ്യഭോഗ്യേഷു സുഖദാനധനേഷു ച । വൃദ്ധബാലാതുരേഷ്വേവ ശാന്തിം കുര്വന്തു മേ സദാ॥൫൧.

ശരീരാരോഗ്യത്തിലും അനുഭവങ്ങളിലും, സന്തോഷവും സമ്പത്തും നല്കുന്നതിലും, വയോധികരും ബാലരും രോഗികളും ഇടയിൽ എപ്പോഴും എനിക്ക് ശാന്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.

സോമാമ്ബുപൌ തഥാമ്ഭോധിഃ സവിതാ ചാനിലാനലൌ । തഥോക്തേഃ കാലജിഹ്വോഽഭൂത് പുത്രസ്താലനികേതനഃ॥൫൧.

സോമൻ, അംബു, സമുദ്രം, സവിത, വായു, അഗ്നി ഇവരൊക്കെയും; അങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു—കാലജിഹ്വൻ താലനിലയത്തിൽ താമസിക്കുന്ന മകനായി.

സ യേഷാം രസനാസംസ്ഥാസ്താനസാധൂന് വിബാധതേ । പരിവര്തസുതൌ ദ്വൌ തു വിരൂപവികൃതൌ ദ്വിജ॥൫൧.

അവൻ അവരുടെ നാവിൽ പാർപ്പിച്ച് അശുദ്ധരായവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; പരിവർത്തൻ എന്ന പേരിൽ ഇരുവരും, ഇരുപാട് രൂപഭേദങ്ങളോടുകൂടിയ മക്കളാണ്, ദ്വിജനേ.

തൌ തു വൃക്ഷാഗ്രപരിഖാപ്രാകാരാമ്ഭോധിസംശ്രയൌ । ഗുര്വിണ്യാഃ പരിവര്തന്തൌ കുരുതഃ പാദപാണിഷു॥൫൧.

അവർ രണ്ടുപേർക്കും വൃക്ഷശിഖരങ്ങളിലും കുഴികളിലും മതിലുകളിലും സമുദ്രത്തിലും പാർപ്പുണ്ട്; ഗുര്വിണിയുടെ വൃക്ഷശാഖകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ക്രൌഷ്ടുകേ പരിവര്തഃസ്യാത് ഗര്ഭസ്യാന്യോദരാത്തതഃ । ന വൃക്ഷം ചൈവ നൈവാദ്രിം ന പ്രാകാരം മഹോദധിമ്॥൫൧.

കൌഷ്ടുക പക്ഷിയിൽ പരിവർത്തൻ ഉണ്ടാകുന്നു; മറ്റൊരു ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുന്നു; വൃക്ഷത്തിലും പർവതത്തിലും മതിലിലും മഹാസമുദ്രത്തിലും—

പരിഖാം വാ സമാക്രാമേദബലാ ഗര്ഭധാരിണീ । അങ്ഗധ്രുക് തനയം ലേഭേ പിശുനം നാമ നാമതഃ॥൫൧.

അല്ലെങ്കിൽ കുഴിയിലൂടെയും ഒരു ദുർബല ഗർഭിണി കടക്കരുത്; അവൾക്ക് അങ്ങയെന്ന പേരിൽ അങ്കത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു മകൻ ജനിക്കും.

സോഽസ്ഥിമജ്ജാഗതഃ പുംസാം ബലമത്ത്യജിതാത്മനാമ് । ശ്യേന-കാക-കപോതാംശ്ച ഗൃധ്രോലൂകൈശ്ച വൈ സുതാന്॥൫൧.

അവൻ അസ്ഥിമജ്ജയിൽ പ്രവേശിച്ച് ആത്മസംയമനം ഇല്ലാത്ത പുരുഷന്മാരുടെ ശക്തി ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു; ശ്യേനൻ, കാക്ക, പാറ, കഴുകൻ, ആണ്ടിക്കുരുവി എന്നിവയുടെ മക്കളെയും.

അവാപ ശകുനിഃ പഞ്ച ജഗൃഹുസ്താന് സുരാസുരാഃ । ശ്യേനം ജഗ്രാഹ മൃത്യുശ്ച കാകം കാലോ ഗൃഹീതവാന്॥൫൧.

ആ പക്ഷി അഞ്ചുപേരെയും പിടിച്ചു; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അവരെ കൈവശമാക്കി: മരണൻ ശ്യേനനെ പിടിച്ചു, കാലൻ കാക്കയെ പിടിച്ചു,

ഉലൂകം നിരൃതിശ്ചൈവ ജഗ്രാഹാതിഭയാവഹമ് । ഗൃധ്രം വ്യാധിസ്തദീശോഽഥ കപോതം ച സ്വയം യമഃ॥൫൧.

ഉലൂക്കനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിരൃതി പിടിച്ചു; രോഗം, രോഗങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, കഴുകനെ പിടിച്ചു; യമൻ തന്നെയാണ് പാറയെ പിടിച്ചത്.

ഏതേഷാമേവ ചൈവോക്താ ഭൂതാഃ പാപോപപാദനേ । തസ്മാച്ഛ്യേനാദയോ യസ്യ നിലീയേയുഃ ശിരസ്യഥ॥൫൧.

ഇവരാണ് പാപത്തിന് കാരണമെന്നു പറയുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ആരുടെയോ തലയിൽ ശ്യേനനും മറ്റുള്ളവരും ഇരുന്നു കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ—

തേനാത്മരക്ഷണായാലം ശാന്തിം കുര്യാദ്വിജോത്തമ । ഗേഹേ പ്രസൂതിരേതേഷാം തദ്വന്നീഡനിവേശനമ്॥൫൧.

സ്വയം രക്ഷയ്ക്കായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ശാന്തികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; ഇവ വീട്ടിൽ കൂടാരമിട്ടോ ജനിച്ചോ എങ്കിലും അതുപോലെ.

നരസ്തം വര്ജയേദ് ഗേഹം കപോതാക്രാന്തമസ്തകമ് । ശ്യേനഃ കപോതോ ഗൃധ്രശ്ച കാകോലൂകൌ ഗൃഹേ ദ്വിജ॥൫൧.

ഒരു മനുഷ്യൻ, പാറ തലയിൽ ഇരുന്ന വീട്ടിൽ നിന്നു വിട്ടുനില്ക്കണം; ശ്യേനൻ, പാറ, കഴുകൻ, കാക്ക, ഉലൂക്കൻ ഇവയിൽ ആരെങ്കിലും വീട്ടിൽ കയറിയാൽ, ദ്വിജനേ—

പ്രവിഷ്ടഃ കഥയേദന്തം വസതാം തത്ര വേശ്മനി । ഈദൃക് പരിത്യജേദ് ഗേഹം ശാന്തിം കുര്യാച്ച പണ്ഡിതഃ॥൫൧.

അവരുടെ പ്രവേശനം വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർക്ക് അറിയിക്കണം; അത്തരമൊരു വീട് ഉപേക്ഷിക്കണം, പണ്ഡിതൻ ശാന്തികർമ്മം നടത്തണം.

സ്വപ്നേഽപി ഹി കപോതസ്യ ദര്ശനം ന പ്രശസ്യതേ । ഷഡപത്യാനി കഥ്യന്തേ ഗണ്ഡപ്രാന്തരതേസ്തഥാ॥൫൧.

സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പാറയെ കാണുന്നത് ശുഭകരമല്ല; ആറു മക്കളെയും കണ്മുട്ടിന്റെ അരികിലുള്ളവരെയും കുറിച്ച് പറയുന്നു.

സ്ത്രീണാം രജസ്യവസ്ഥാനം തേഷാം കാലാംശ്ച മേ ശൃണു । ചത്വാര്യഹാനി പൂര്വാണി തഥൈവാന്യത് ത്രയോദശ॥൫൧.

സ്ത്രീകളുടെ മാസവൃത്ചക്രവും അതിന്റെ ദൈർഘ്യവും ഞാൻ പറയാം; ആദ്യ നാലു ദിവസങ്ങൾ, പിന്നെ മറ്റൊരു പതിമൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കൂടി.

ഏകാദശ തഥൈവാന്യദപത്യം തസ്യ വൈ ദിനേ । അന്യദ്ദിനാഭിഗമനേ ശ്രാദ്ധദാനേ തഥാപരേ॥൫൧.

പുതിയ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചാൽ പതിനൊന്ന് ദിവസം കൂടി എണ്ണണം; മറ്റൊരു ദിവസം സമീപിക്കലിനും, മറ്റൊരു ദിവസം ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനും വേണം.

പര്വസ്വഥാന്യത് തസ്മാത്തു വര്ജ്യാന്യേതാനി പണ്ഡിതൈഃ । ഗര്ഭഹന്തുഃ സുതോ നിഘ്നോ മോഹനീ ചാപി കന്യകാ॥൫൧.

പർവ്വദിവസങ്ങളിലും വേറൊരു കാലം ഒഴിവാക്കണം; അതുകൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ ഈ സമയങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു. ഗർഭം നശിപ്പിക്കുന്നവരുടെ മകൻ കൊല്ലപ്പെടും; കന്യകയും ഭ്രമത്തിലാകും.

പ്രവിശ്യ ഗര്ഭമത്ത്യേകോ ഭുക്ത്വാ മോഹയതേഽപരാ । ജായന്തേ മോഹനാത്തസ്യാഃ സര്പമണ്ഡൂകകച്ഛപാഃ॥൫൧.

ഒരുവൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ തിന്നുന്നു; മറ്റൊരുവൻ ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ഭ്രമം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ ഭ്രമത്തിൽ നിന്ന് പാമ്പുകളും തവളകളും ആമകളും ജനിക്കുന്നു.

സരീസൃപാണി ചാന്യാനി പുരീഷമഥവാ പുനഃ । ഷണ്മാസാന് ഗുര്വിണീം മാംസമശ്നുവാനാമസംയതാമ്॥൫൧.

മറ്റു സർപ്പാദികളും, അല്ലെങ്കിൽ മലത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ആറു മാസം ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ മാംസം കഴിച്ചാൽ—

വൃക്ഷച്ഛായാശ്രയാം രാത്രാവഥവാ ത്രിചതുഷ്പഥേ । ശ്മശാനകടഭൂമിഷ്ഠാമുത്തരീയവിവര്ജിതാമ്॥൫൧.

—രാത്രിയിൽ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മൂവഞ്ചലിലോ നാലഞ്ചലിലോ, ശ്മശാനത്തിലോ അസ്ഥിഭൂമിയിലോ, മേൽവസ്ത്രം ഇല്ലാതെ താമസിച്ചാൽ—

രുദമാനാം നിശീഥേഽഥ ആവിശേത്താമസൌ സ്ത്രിയമ് । ശസ്യഹന്തുസ്തഥൈവൈകഃ ക്ഷുദ്രകോ നാമ നാമതഃ॥൫൧.

—അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധരാത്രിയിൽ കരയുകയാണെങ്കിൽ, അപ്പോൾ കറുത്ത ആത്മാവ് ആ സ്ത്രീയിൽ പ്രവേശിക്കും. അങ്ങനെ തന്നെ, 'ക്ഷുദ്രക' എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള വിളവു നശിപ്പിക്കുന്നവനും ഉണ്ട്.

ശസ്യര്ധിം സ സദാ ഹന്തി ലബ്ധ്വാ രന്ധ്രം ശൃണുഷ്വ തത് । അമങ്ഗല്യദിനാരമ്ഭേ അതൃപ്തോ വപതേ ച യഃ॥൫൧.

അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും വിളവിൽ ദോഷം വരുത്തുന്നു, ഒരു ദുർബലത കണ്ടെത്തിയാൽ; ഇത് കേൾക്കൂ. അനിഷ്ടദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും ആരംഭിച്ച് തൃപ്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ വിളവ് നഷ്ടപ്പെടും.

ക്ഷേത്രേഷ്വനുപ്രവേശം വൈ കരോത്യന്തോപസങ്ഗിഷു । തസ്മാത് കല്പഃ സുപ്രശസ്തേ ദിനേഽഭ്യര്ച്യ നിശാകരമ്॥൫൧.

കാലാവസാനത്തിൽ അവൻ വയലിലേക്ക് കടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നല്ല ദിവസത്തിൽ ചന്ദ്രനെ പൂജിച്ചശേഷം കർമ്മം ആരംഭിക്കണം.

കുര്യാദാരമ്ഭമുപ്തിഞ്ച ഹൃഷ്ടസ്തുഷ്ടഃ സഹായവാന് । നിയോജികേതി യാ കന്യാ ദുഃ സഹസ്യ മയോദിതാ॥൫൧.

ആനന്ദത്തോടും തൃപ്തിയോടും കൂട്ടുകാരോടും കൂടി ആരംഭവും സമാപനവും നടത്തണം. 'നിയോജിക' എന്ന പേരിലുള്ള കന്യകയെ ഞാൻ സഹിക്കാനാവാത്തവളായി വിവരിക്കുന്നു.

ജാതം പ്രചോദികാസംജ്ഞം തസ്യാഃ കന്യാചതുഷ്ടയമ് । മത്തോന്മത്തപ്രമത്താസ്തു നരാന് നാരീസ്തു താഃ സദാ॥൫൧.

അവളുടെ നാല് പുത്രിമാർ 'പ്രചോദിക' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മദ്യപാനത്തിൽ, ഭ്രമത്തിൽ, അശ്രദ്ധയിൽ, ഈ സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെ എപ്പോഴും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

സമാവിശന്തി നാശായ ചോദയന്തീഹ ദാരുണമ് । അധര്മം ധര്മരൂപേണ കാമഞ്ചാകാമരൂപിണമ്॥൫൧.

അവൾക്കാർ നാശത്തിനായി പ്രവേശിച്ച് ഇവിടെ കടുത്തതും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അധർമ്മം ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, കാമം അകാമത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ.