യദാ പ്രസൃഷ്ടാ ഓഷധ്യോ ന പ്രരോഹന്തി താഃ പുനഃ । തതഃ സ താസാം വൃദ്ധ്യര്ഥം വാര്തോപായഞ്ചകാര ഹ॥൪൯.
ഔഷധികൾ വിതറിയിട്ടും വീണ്ടും മുളച്ചുവന്നില്ലെങ്കിൽ, അവയുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി അദ്ദേഹം കൃഷി എന്ന മാർഗം കണ്ടെത്തി.
ബ്രഹ്മാ സ്വയമ്ഭൂര്ഭഗവാന് ഹസ്തസിദ്ധിഞ്ച കര്മജാമ് । തതഃ പ്രഭൃത്യഥൌഷധ്യഃ കൃഷ്ടപച്യാസ്തു ജജ്ഞിരേ॥൪൯.
സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് ഭഗവാൻ കൈകളുടെ കഴിവും പ്രവർത്തിയുടെ വൈദഗ്ധ്യവും നൽകി; അതിനുശേഷം വിതച്ച് വളർത്തുന്ന ഔഷധികൾ ജനിച്ചു.
സംസിദ്ധായാന്തു വാര്തായാം തതസ്താസാം സ്വയം പ്രഭുഃ । മര്യാദാം സ്ഥാപയാമാസ യഥാന്യായം യഥാഗുണമ്॥൪൯.
കൃഷി വിജയകരമായി സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ, പ്രഭു അവയ്ക്ക് യോഗ്യമായ രീതിയിൽ, ഗുണാനുസരണം, അതിന്റെ പരിധികൾ നിശ്ചയിച്ചു.
വര്ണാനാമാശ്രമാണാഞ്ച ധര്മാന് ധര്മഭൃതാംവര । ലോകാനാം സര്വവര്ണാനാം സമ്യഗ്ധര്മാര്ഥപാലിനാമ്॥൪൯.
ധർമ്മത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലും ധർമ്മവും സമ്പത്തും സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്കായി വർണ്ണങ്ങളുടെും ആശ്രമങ്ങളുടെും കർമ്മങ്ങൾ അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചു.
പ്രാജാപത്യം ബ്രാഹ്മണാനാം സ്മൃതം സ്ഥാനം ക്രിയാവതാമ് । സ്ഥാനമൈന്ദ്രം ക്ഷത്രിയാണാം സംഗ്രാമേഷ്വപലായിനാമ്॥൪൯.
കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണർക്കായി പ്രജാപതിയുടെ സ്ഥാനം, യുദ്ധത്തിൽ പിന്മാറാത്ത ക്ഷത്രിയർക്കായി ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനം എന്നിങ്ങനെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
വൈശ്യാനാം മാരുതം സ്ഥാനം സ്വധര്മമനുവര്തതാമ് । ഗാന്ധര്വം ശൂദ്രജാതീനാം പരിചര്യാനുവര്തതാമ്॥൪൯.
സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്ന വൈശ്യർക്കായി മാരുതന്റെ സ്ഥാനം; സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ശൂദ്രർക്കായി ഗന്ധർവന്റെ സ്ഥാനം.
അഷ്ടാശീതിസഹസ്രാണാമൃഷീണാമൂര്ധ്വരേതസാമ് । സ്മൃതം തേഷാന്തു യത് സ്ഥാനം തദേവ ഗുരുവാസിനാമ്॥൪൯.
അശീതിയെട്ടായിരം ഋഷിമാരുടെ, ഉർദ്ധ്വരേതസ്സായിരിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥാനം, ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥാനം എന്നിങ്ങനെയാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
സപ്തര്ഷോണാന്തു യത് സ്ഥാനം സ്മൃതം തദ്വൈ വനൌകസാമ് । പ്രാജാപത്യം ഗൃഹസ്ഥാനാം ന്യാസിനാം ബ്രഹ്മണഃ ക്ഷയമ് । യോഗിനാമമൃതം സ്ഥാനമിതി വൈ സ്ഥാനകല്പനാ॥൪൯.
ഏഴു ഋഷിമാരുടെ സ്ഥാനം വനവാസികളുടെതായും, ഗൃഹസ്ഥർക്കായി പ്രജാപതിയുടെതും, സന്ന്യാസികൾക്ക് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലവും, യോഗികൾക്ക് അമൃതസ്വരൂപമായ സ്ഥാനം എന്നിങ്ങനെയാണ് സ്ഥാനം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഭാസ്കരാദൃഷ്ടശയ്യാനി നിത്യാഗ്നിസലിലാനി ച । സൂര്യാവലോകദീപാനി ലക്ഷ്മ്യാ ഗേഹാനി ഭാജനമ്॥൫൦.
ഭാസ്കരന്റെ പ്രകാശം നേരിട്ട് വീണ കിടക്കകളും, എല്ലായ്പ്പോഴും അഗ്നിയും വെള്ളവും ഉണ്ടാകുന്ന വീടും, സൂര്യന്റെ കിരണത്തിൽ വിളക്കുകൾ തെളിയുന്ന വീടും, ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലമായ വീടും — അത്തരം വീടുകളിൽ നിന്നാണ് നീ വിട്ടുനിൽക്കേണ്ടത്.
യത്രോക്ഷാ ചന്ദനം വീണാ ആദര്ശോ മധുസര്പിഷീ । വിഷാജ്യതാമ്രപാത്രാണി തദ്ഗൃഹം ന തവാശ്രയഃ॥൫൦.
ചന്ദനം തളിക്കുന്നതും, വീണയുടെ ശബ്ദവും, കണ്ണാടികളും, തേനും നെയ്യും,铜പാത്രങ്ങൾ വേറെയാക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതും ഉള്ള വീടുകൾ — അവിടം നിന്റെ അഭയം അല്ല.
യത്ര കഷ്ടകിനോ വൃക്ഷാ യത്ര നിഷ്പാവവല്ലരീ । ഭാര്യാ പുനര്ഭൂര്വല്മീകസ്തദ്യക്ഷ ! തവ മന്ദിരമ്॥൫൦.
മുളകുത്തുള്ള മരങ്ങളും, പയർവള്ളികളും, വീണ്ടും വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യയും, പുല്ല് കൂമ്പാരങ്ങളും ഉള്ള വീടാണ്, യക്ഷാ, നിന്റെ വാസസ്ഥലം.
യസ്മിന് ഗൃഹേ നരാഃ പഞ്ച സ്ത്രീത്രയം താവതീശ്ച ഗാഃ । അന്ധകാരേന്ധനാഗ്നിശ്ച തദ്ഗൃഹം വസതിസ്തവ॥൫൦.
ഒരു വീട്ടിൽ അഞ്ചു പുരുഷന്മാരും, മൂന്നു സ്ത്രീകളും, അത്രയേറെ പശുക്കളും, ഇരുണ്ടിയും കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കട്ടയും ഉണ്ടെങ്കിൽ — അത്തരം വീടാണ് നിന്റെ താമസം.
ഏകച്ഛാഗം ദ്വിവാലേയം ത്രിഗവം പഞ്ചമാഹിഷമ് । ഷഡശ്വം സപ്തമാതങ്ഗം ഗൃഹം യക്ഷാശു ശോഷയ॥൫൦.
ഒരു ആട്, രണ്ട് ചെമ്മരികൾ, മൂന്നു പശുക്കൾ, അഞ്ചു കാളകൾ, ആറു കുതിരകൾ, ഏഴ് ആനകൾ ഉള്ള വീടാണെങ്കിൽ, യക്ഷാ, അതിനെ ഉടൻ ദരിദ്രമാക്കുക.
കുദ്ദാലദാത്രപിടകം തദ്വത് സ്ഥാല്യാദിഭാജനമ് । യത്ര തത്രൈവ ക്ഷിപ്താനി തവ ദദ്യുഃ പ്രതിശ്രയമ്॥൫൦.
കുത്തിയന്ത്രം, വെട്ടിക്കത്തി, ചുമടുപെട്ടി, പാത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ എല്ലാം ഇവിടെ അവിടെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന വീടാണ് നിന്റെ അഭയം.
മുസലോലൂഖലേ സ്ത്രീണാമാസ്യാ തദ്വദുദുമ്ബരേ । അവസ്കരേ മന്ത്രണഞ്ച യക്ഷൈതദുപകൃത് തവ॥൫൦.
പെൺകുട്ടികളുടെ വായ് ഉലക്കിലും മുസലത്തിലും, അതുപോലെ ഉത്തരാളി മരത്തിലും, കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മാലിന്യത്തിലും, ചർച്ചകളും ഗോസിപ്പും നടക്കുന്നിടത്തും — യക്ഷാ, ഇവ നിനക്ക് അനുകൂലമാണ്.
ലങ്ഘ്യന്തേ യത്ര ധാന്യാനി പക്വാപക്വാനി വേശ്മനി । തദ്വച്ഛാസ്ത്രാണി തത്ര ത്വം യഥേഷ്ടം ചര ദുഃ സഹ॥൫൦.
വീട്ടിൽ പാകം ചെയ്തതോ ചെയ്യാത്തതോ ആയ ധാന്യങ്ങൾ കാൽവെച്ച് കടക്കപ്പെടുന്നിടത്തും, അതുപോലെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യപ്പെടുന്നിടത്തും — അവിടം നീ ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാം, ദുഷ്കരനേ.
സ്ഥാലീപിധാനേ യത്രാഗ്നിര്ദത്തോ ദര്വോഫലേന വാ । ഗൃഹേ തത്ര ദുരിഷ്ടാനാമശേഷാണാം സമാശ്രയഃ॥൫൦.
പാത്രത്തിൽ അഗ്നിയെ അർപ്പിക്കുന്നതോ, കഷ്ണത്തിന്റെ അറ്റത്തിൽ അഗ്നിയെ വെക്കുന്നതോ നടക്കുന്ന വീടുകളിൽ, ദുർദൈവം നിറഞ്ഞവരുടെ വീടുകളിൽ നീ പൂർണ്ണമായി വസിക്കണം.
മാനുഷാസ്ഥി ഗൃഹേ യത്ര ദിവാരാത്രം മൃതസ്ഥിതിഃ । തത്ര യക്ഷ ! തവാവാസസ്തഥാന്യേഷാഞ്ച രക്ഷസാമ്॥൫൦.
വീട്ടിൽ മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മരിച്ചവരുടെ ശരീരം പകലും രാത്രിയും അവിടെ കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ — യക്ഷാ, അവിടം നിന്റെ വാസസ്ഥലവും, മറ്റു ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലവുമാണ്.
അദത്ത്വാ ഭുഞ്ജതേ യേ വൈ ബന്ധോഃ പിണ്ഡം തഥോദകമ് । സപിണ്ഡാന് സോദകാംശ്ചൈവ തത്കാലേ താന് നരാന് ഭജ॥൫൦.
ബന്ധുക്കൾക്കും, സപിന്തർക്കും അർപ്പിച്ച ഭക്ഷണവും വെള്ളവും നൽകാതെ തന്നെ തിന്നുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, അത്തരം സമയത്ത് നീ വസിക്കണം.
യത്ര പദ്മപഹാപദ്മൌ സുരഭിര്മോകാശിനീ । വൃഷഭൈരാവതൌ യത്ര കല്പ്യന്തേ തദ്ഗൃഹം ത്യജ॥൫൦.
പത്മവും അതിന്റെ തണ്ടുമില്ലാത്തിടത്ത്, സുഗന്ധമുള്ള പശുവും പുല്ല് മാത്രം തിന്നുന്ന പശുവും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, വൃഷഭനും ഭൈരവനും കെട്ടിയിടത്ത് — അത്തരം വീടുകൾ നീ വിട്ടുപോകണം.
അശസ്ത്രാ ദേവതാ യത്ര സശസ്ത്രാശ്ചാഹവം വിനാ । കല്പ്യന്തേ മനുജൈരര്ച്യാസ്തത് പരിത്യജ മന്ദിരമ്॥൫൦.
അയുധങ്ങളില്ലാതെ ദേവതകളെ പൂജിക്കുന്നതും, ആയുധങ്ങളോടെ പൂജിക്കുന്നതും, യഥാവിധി യാഗം കൂടാതെ മനുഷ്യർ സ്ഥാപിക്കുന്നതും നടക്കുന്ന വീടുകൾ നീ ഉപേക്ഷിക്കണം.
പൌരജാനപദൈര്യത്ര പ്രാക്പ്രസിദ്ധമഹോത്സവാഃ । ക്രിയന്തേ പൂര്വവദ് ഗേഹേ ന ത്വം തത്ര ഗൃഹേ ചര॥൫൦.
നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും മുമ്പ് പ്രശസ്തമായ മഹോത്സവങ്ങൾ വീട്ടിൽ തന്നെ നടത്തുന്നതായാൽ — അത്തരം വീടുകളിൽ നീ താമസിക്കരുത്.
ശൂര്പവാതഘടാമ്ഭോഭിഃ സ്ത്രാനം വസ്ത്രാമ്ബുവിപ്രുഷൈഃ । നഖാഗ്രസലിലൈശ്ചൈവ താന് യാഹി ഹതലക്ഷണാന്॥൫൦.
സ്ത്രീകൾ ചാക്ക് വെള്ളം, മടക്കമുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം, വസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള തുള്ളികൾ, അഥവാ നഖത്തിന്റെ അറ്റത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് കുളിക്കുന്നവരുടെ വീടുകളിലേക്കാണ് നീ പോകേണ്ടത്, ദുർദൈവമുള്ളവരുടെ ഇടയിൽ.
ദേശാചാരാന് സമയാന് ജ്ഞാതിധര്മം ജപം ഹോപം മങ്ഗലം ദേവതേഷ്ടിമ് । സമ്യക്ശൌചം വിധിവല്ലോകവാദാന് പുംസസ്ത്വയാ കുര്വതോ മാസ്തു സങ്ഗഃ॥൫൦.
ദേശാചാരവും, കരാറുകളും, കുടുംബധർമ്മവും, ജപവും ഹോമവും, മംഗളകർമ്മങ്ങളും, ദേവപൂജയും, ശുദ്ധിയും, വിധിപരമായ ആചാരങ്ങളും, ലോകത്തിൽ അംഗീകരിച്ച കാര്യങ്ങളും — ഇവയെല്ലാം ശരിയായി പാലിക്കുന്നവരുമായി നീ ചേർന്നിരിക്കരുത്.
മാര്കണ്ഡേയ ഉവാച ഇത്യുക്ത്വാ ദുഃ സഹം ബ്രഹ്മാ തത്രൈവാന്തരധീയത । ചകാര ശാസനം സോഽപി തഥാ പങ്കജജന്മനഃ॥൫൦.
മാർകണ്ടേയൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ബ്രഹ്മാവ് അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി. പിങ്കളജനനായവന്റെ ആജ്ഞ യക്ഷനും അങ്ങനെ തന്നെ അനുഷ്ഠിച്ചു.
ഏകപഞ്ചാശോഽധ്യായഃ- ൫൧ മാര്കണ്ഡേയ ഉവാച ദുഃ സഹസ്യാഭവദ്ഭാര്യാ നിര്മാഷ്ടിര്നാമ നാമതഃ । ജാതാ കലേസ്തു ഭാര്യായാമൃതൌ ചാണ്ഡാലദര്ശനാത്॥൫൧.
മാർകണ്ടേയൻ പറഞ്ഞു: ദുഷ്സഹന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് നിർമാഷ്ടിയെന്നായിരുന്നു പേര്. കലിയുഗത്തിൽ, മരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചാണ്ഡാളസ്ത്രീയെ കണ്ടതിന്റെ ഫലമായി അവൾ ഭാര്യയായി ജനിച്ചു.
തയോരപത്യാന്യഭവനേ ജഗദ്വ്യാപീനി ഷോഡശ । അഷ്ടൌ കുമാരാഃ കന്യാശ്ച തഥാഷ്ടാവതിഭീഷണാഃ॥൫൧.
അവരിൽ നിന്നു ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പതിനാറു മക്കൾ ജനിച്ചു. എട്ട് ആൺമക്കളും അതുപോലെ എട്ട് പെൺമക്കളും, ഇവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം ഭയാനകരാണ്.
തന്താകൃഷ്ടിസ്തഥോക്തിശ്ച പരിവര്തസ്തഥാപരഃ । അങ്ഗധ്രുക് ശകുനിശ്ചൈവ ഗണ്ഡപ്രാന്തരതിസ്തഥാ॥൫൧.
ആൺമക്കളുടെ പേരുകൾ: ദന്താകൃഷ്ടി, ഉക്തി, പരിവർത്ത, അങ്കദൃക്, ശകുനി, ഗണ്ഡപ്രാന്തരതി.
ഗര്ഭഹാ സസ്യഹാ ചാന്യഃ കുമാരാസ്തനയാസ്തയോഃ । കന്യാശ്ചാന്യാസ്തഥൈവാഷ്ടൌ താസാം നാമാനി മേ ശൃണു॥൫൧.
മറ്റൊരു മകൻ ഗർഭഹാ, മറ്റൊന്ന് സസ്യഹാ — ഇവരാണ് ആ ഇരുവരുടെയും ആൺമക്കൾ. എട്ട് പെൺമക്കളും ഉണ്ട്; അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
നിയോജികാ വൈ പ്രഥമാ തഥൈവാന്യാ വിരോധിനീ । സ്വയംഹാരകരീ ചൈവ ഭ്രാമണീ ഋതുഹാരികാ॥൫൧.
ആദ്യത്തെ പെൺമകൻ നിയോജിക, പിന്നെ വിരോധിനി, സ്വയംഹാരകരി, ഭ്രമണി, ഋതുഹാരിക — ഇവരാണ്.