മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഹൃതേ കാംസ്യേ ച ഹാരീതഃ കപോതോ രുപ്യഭാജനേ । ഹൃത്വാ തു കാഞ്ചനം ഭാണ്ഡം കൃമിയോനൌ പ്രജായതേ ॥ ൧൫.

കഞ്ചു മോഷ്ടിച്ചാൽ ഹരിതപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കും; വെള്ളി പാത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ പാറയായി ജനിക്കും; പൊൻ പാത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ പുഴുവായി ജനിക്കും.

പത്രോര്ണം ചോരയിത്വാ തു ക്രകരത്വഞ്ച ഗച്ഛതി । കോഷകാരശ്ച കൌഷേയേ ഹൃതേ വസ്ത്രേഽഭിജായതേ ॥ ൧൫.

ഇലപാത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ മരക്കൊത്തി പക്ഷിയായി മാറും; നൂലുവയൻ പാറ്റുവസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ വീണ്ടും അതേ രൂപത്തിൽ ജനിക്കും.

ദുകൂലേ ശാര്ങ്ഗകഃ പാപോ ഹൃതേ ചൈവാംശുകേ ശുകഃ । തഥൈവാജാവികം ഹൃത്വാ വസ്ത്രം ക്ഷൌമം ച ജായതേ ॥ ൧൫.

നല്ല നൂൽവസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ച പാപി കുരുവിയായി ജനിക്കും; അംശു വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ പച്ചക്കിളിയായി ജനിക്കും; അങ്ങനെ തന്നെ ആടിന്റെ മുടി അല്ലെങ്കിൽ നാരുവസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ ത്രാണിയായി ജനിക്കും.

കാര്പാസികേ ഹൃതേ ക്രൌഞ്ചോ വാല്കഹര്താ ബകസ്തഥാ । മയൂരോ വര്ണകാന് ഹൃത്വാ ശാകപത്രം ച ജായതേ ॥ ൧൫.

കപ്പാസു വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ കുരുവായി ജനിക്കും; വാൽക്ക മോഷ്ടിച്ചാൽ ബകപക്ഷിയായി; നിറമുള്ള വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ മയിലായി, പച്ചക്കറിലേലായി ജനിക്കും.

ജീവജ്ജീവകതാം യാതി രക്തവസ്ത്രാപഹൃന്നരഃ । ഛുച്ഛുന്ദരിഃ ശുഭാന് ഗന്ധാന് വാസോ ഹൃത്വാ ശശോ ഭവേത് ॥ ൧൫.

ജീവൻ ഉള്ള വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ ജീവജീവകപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കും; ചുവപ്പു വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ മുയലായി; സുഗന്ധമുള്ള വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ചാൽ മുയലായി ജനിക്കും.

ഷണ്ഢഃ ഫലാപഹരണാത്കാഷ്ഠസ്യ ഘുണകീടകഃ । പുഷ്പാപഹൃദ്ദരിദ്രശ്ച പങ്ഗുര്യാനാപഹൃന്നരഃ ॥ ൧൫.

ഫലം മോഷ്ടിച്ചാൽ ശണ്ഡനായി; മരം മോഷ്ടിച്ചാൽ മരപ്പുഴുവായി; പൂവ് മോഷ്ടിച്ചാൽ ദരിദ്രനായി; വാഹനങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചാൽ കാൽമുട്ടനായവനായി ജനിക്കും.

ശാകഹര്താ ച ഹാരീതസ്തോയഹര്താ ച ചാതകഃ । ഭൂഹര്താ നരകാന് ഗത്വാ രൌരവാദീന് സുദാരുണാന് ॥ ൧൫.

പച്ചക്കറി മോഷ്ടിച്ചാൽ ഹരിതപ്പക്ഷിയായി; വെള്ളം മോഷ്ടിച്ചാൽ ചാതകപ്പക്ഷിയായി; ഭൂമി മോഷ്ടിച്ചാൽ രൗരവാദി ഭയങ്കര നരകങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് ഭയങ്കരരൂപത്തിൽ ജനിക്കും.

തൃണഗുല്മലതാവല്ലിത്വക്സാരതരുതാം ക്രമാത് । പ്രാപ്യ ക്ഷീണാല്പപാപസ്തു നരോ ഭവതി വൈ തതഃ ॥ ൧൫.

അവൻ ക്രമേണ പുല്ല്, മുള, വളർചെടി, വള്ളി, തൊലി, ഉപ്പു മരങ്ങൾ എന്നിവയായി ജനിക്കുന്നു; പാപം കുറയുമ്പോൾ വീണ്ടും മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.

കൃമിഃ കീടഃ പതങ്ഗോഽഥ പക്ഷീ തോയ ചരോ മൃഗഃ । ഗോത്വം പ്രാപ്യ ച ചണ്ഡാലപുക്കസാദി ജുഗുപ്സിതമ് ॥ ൧൫.

അവൻ ആദ്യം പുഴുവായി, പിന്നെ കീടമായി, പറ്റാവായി, പക്ഷിയായി, ജലജീവിയായി, മൃഗമായി; പിന്നെ പശുവായി ജനിച്ച്, ചാണ്ഡാളൻ, പുക്കസൻ പോലുള്ള നിന്ദ്യരൂപങ്ങളിൽ ജനിക്കും.

പങ്ഗ്വന്ധോ വധിരഃ കുഷ്ഠീ യക്ഷ്മണാ ച പ്രപീഡിതഃ । മുഖരോഗാക്ഷിരോഗൈശ്ച ഗുദരോഗൈശ്ച ബാധ്യതേ ॥ ൧൫.

അവൻ കാൽമുട്ടനായവൻ, അന്ധൻ, ചെവിടൻ, കുഷ്ഠരോഗി, ക്ഷയം ബാധിച്ചവൻ, വായ്, കണ്ണ്, കുടം എന്നിവയുടെ രോഗങ്ങളിൽ പീഡിക്കപ്പെടുന്നവൻ ആകുന്നു.

അപസ്മാരീ ച ഭവതി ശൂദ്രത്വം ച സ ഗച്ഛതി । ഏഷ ഏവ ക്രമോ ദൃഷ്ടോ ഗോസുവര്ണാപഹാരിണാമ് ॥ ൧൫.

അവൻ അപസ്മാരിയായും, ശൂദ്രനായി ജനിച്ചും അനുഭവിക്കുന്നു; പശുവോ പൊന്നോ മോഷ്ടിച്ചവർക്കുള്ള ക്രമം ഇതാണ്.

വിദ്യാപഹാരിണശ്ചോഗ്രാ നിഷ്ക്രയഭ്രംശിനോ ഗുരോഃ । ജായാമന്യസ്യ പുരുഷഃ പാരഖ്യാം പ്രതിപാദയന് ॥ ൧൫.

വിദ്യ മോഷ്ടിക്കുന്നവരും, കഠിനമായ വഞ്ചന ചെയ്യുന്നവരും, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ കൈവശമാക്കുന്നവരും, അവളെ മറ്റൊരാളിന് നൽകുന്നവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രാപ്നോതി ഷണ്ഢതാം മൂഢോ യാതനാഭ്യഃ പരിച്യുതഃ । യഃ കരോതി നരോ ഹോമമസമിദ്ധേ വിഭാവസൌ ॥ ൧൫.

ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മണ്ടൻ ശണ്ഡനായി, യാതനകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു; അഗ്നി തെളിയിക്കാതെ ഹോമം ചെയ്യുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ ബാധിക്കപ്പെടും.

സോഽജിര്ണവ്യാധിദുഃ ഖാര്തോ മന്ദാഗ്നിഃ സംപ്രജായതേ । പരനിന്ദാ കൃതഘ്രത്വം പരമര്മാവഘട്ടനമ് ॥ ൧൫.

അവൻ അജീർണം, രോഗം, ദു:ഖം, ദുർജീരണം എന്നിവ അനുഭവിക്കുന്നു; പരനിന്ദ, കൃതഘ്നത, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾക്ക് ഹാനി എന്നിവയും അനുഭവിക്കും.

നൈഷ്ഠുര്യം നിര്ഘൃണത്വഞ്ച പരദാരോപസേവനമ് । പരസ്വഹരണാശൌചം ദേവതാനാഞ്ച കുത്സനമ് ॥ ൧൫.

കഠിനത, ക്രൂരത, പരസ്ത്രീസംഗം, മോഷണം, അശുദ്ധി, ദേവന്മാരെ അപമാനിക്കൽ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

നികൃത്യാ കഞ്ചനം നൃണാം കാര്പണ്യം ച നൃണാം വധഃ । യാനി ച പ്രതിഷിദ്ധാനി തത്പ്രവൃത്തിശ്ച സന്തതാ ॥ ൧൫.

മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് കപടമായി പൊൻ വാങ്ങൽ, കഞ്ചനത്തിനായി മനുഷ്യരെ കൊല്ലൽ, നിരോധിച്ച പ്രവൃത്തികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെയ്യൽ എന്നിവയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

ഉപലക്ഷ്യാണി ജാനീയാന്മുക്താനാം നരകാദനു । ദയാ ഭൂതേഷു സംവാദഃ പരലോകപ്രതിക്രിയാ ॥ ൧൫.

നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായവരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇതാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ, സത്യവാദം, പരലോകത്തിനുള്ള ഒരുക്കം എന്നിവയാണ് അതിന് ഔഷധം.

സത്യം ഭൂതഹിതാര്ഥോക്തിര്വേദപ്രാമാണ്യദര്ശനമ് । ഗുരുദേവര്ഷിസിദ്ധര്ഷിപൂജനം സാധുസങ്ഗമഃ ॥ ൧൫.

സത്യവാദം, എല്ലാ ജീവികളുടെയും നന്മക്കായി സംസാരിക്കൽ, വേദങ്ങൾ സത്യമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കൽ, ഗുരുക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും സിദ്ധന്മാരെയും ആദരിക്കൽ, സന്മാർഗ്ഗത്തിലുള്ളവരുമായി സ്നേഹബന്ധം — ഇതൊക്കെയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

സത്ക്രിയാഭായസനം മൈത്രീമിതി ബുധ്യതേ പണ്ഡിതഃ । അന്യാനി ചൈവ സദ്ധര്മങ്ക്രിയാഭൂതാനി യാനി ച ॥ ൧൫.

നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നത്, സൗഹൃദം വളർത്തുന്നത്, മറ്റെല്ലാ സത്പ്രവൃത്തികളും — ഇതെല്ലാം സന്മാർഗ്ഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

സ്വര്ഗച്യുതാനാം ലിങ്ഗാനി പുരുഷാണാമപാപിനാമ് । ഏതദുദ്ദേശതോ രാജന് ഭവതഃ കഥിതം മയാ ॥ ൧൫.

രാജാവേ, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോയ പാപരഹിതരായ മനുഷ്യരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ ഇതുവരെ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞുതന്നു.

സ്വകര്മഫലഭോക്തൄണാം പുണ്യാനാം പാപിനാം തഥാ । തദേഹ്യന്യത്ര ഗച്ഛാമോ ദൃഷ്ടം സര്വം ത്വയാധുനാ । ത്വയാ ദൃഷ്ടോ ഹി നരകസ്തദേഹ്യന്യത്ര ഗമ്യതാമ് ॥ ൧൫.

സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്ന പുണ്യന്മാരുടെയും പാപികളുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇനി നമുക്ക് മറ്റിടത്തേക്ക് പോകാം; നീ എല്ലാം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു, നരകവും കണ്ടു, അതിനാൽ ഇനി മുന്നോട്ട് പോവാം.

പുത്ര ഉവാച തതസ്തമഗ്രതഃ കൃത്വാ സ രാജാ ഗന്തുമുദ്യതഃ । തതശ്ച സര്വൈരുത്ക്രുഷ്ടം യാതനാസ്ഥായിഭിര്നൃഭിഃ ॥ ൧൫.

മകൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ അവനെ മുന്നിലാക്കി രാജാവ് പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോൾ യാതന അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് നിലവിളിച്ചു.

പ്രസാദം കുരു ഭൂപേതി തിഷ്ഠ താവന്മുഹൂര്തകമ് । ത്വദങ്ഗസങ്ഗീ പവനോ മനോ ഹ്ലാദയതേ ഹി നഃ ॥ ൧൫.

'രാജാവേ, ദയവായി ഞങ്ങളോടു ദയ കാണിക്കൂ! ഒരു നിമിഷം ഇവിടെ നില്ക്കൂ; നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തെ തൊടുന്ന കാറ്റ് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.'

പരിതാപഞ്ച ഗാത്രേഭ്യഃ പീഡാബാധാശ്ച കൃത്സ്നശഃ । അപഹന്തി നരവ്യാഘ്ര യദാം കുര മഹീപതേ ॥ ൧൫.

'മനുഷ്യസിംഹനേ, ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തെ തൊട്ട കാറ്റ് ഞങ്ങളിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ വേദനയും കഷ്ടവും അകറ്റപ്പെടുന്നു.'

ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം തം യാമ്യപുരുഷം നൃപഃ । പപ്രച്ഛ കഥമേതേഷാമാഹ്ലാദോ മയി തിഷ്ഠതി ॥ ൧൫.

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് യമദൂതനോടു ചോദിച്ചു: 'എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇവർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നത്?'

കിം മയാ കര്മ തത്പുണ്യം മര്ത്യലോകേ മഹത്കൃതമ് । ആഹ്ലാദദായിനീ വ്യുഷ്ടിര്യേനേയം തദുദീരയ ॥ ൧൫.

'മനുഷ്യലോകത്ത് ഞാൻ ചെയ്ത വലിയ പുണ്യപ്രവൃത്തി ഏതാണ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെയുള്ള സന്തോഷവും ആശ്വാസവും നൽകുന്നത്? ദയവായി അതു പറയൂ.'

യമപുരുഷ ഉവാച പിതൃദേവാതിഥിപ്രൈഷ്യശിഷ്ടേനാന്നേന തേ തനുഃ । പുഷ്ടിമഭ്യാഗതാ യസ്മാത്തദ്ഗതം ച മനോ യതഃ ॥ ൧൫.

യമദൂതൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ശരീരം പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും ദൂതന്മാർക്കും യോഗ്യരായവർക്കും അർപ്പിച്ച അന്നം കഴിച്ചതിനാലും, അതിലേക്കു മനസ്സു ചേർത്തതുകൊണ്ടുമാണ്—'

തതസ്ത്വദ്ഗാത്രസംസര്ഗോ പവനോ ഹ്ലാദദായകഃ । പാപകര്മകൃതോ രാജന് യാതനാ ന പ്രബാധതേ ॥ ൧൫.

'അതിനാൽ രാജാവേ, നിന്റെ ശരീരത്തെ തൊട്ട കാറ്റ് സന്തോഷം നൽകുന്നു; പാപം ചെയ്തവർക്കും നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ യാതനകൾ ബാധിക്കാറില്ല.'

അശ്വമേധാദയോ യജ്ഞാസ്ത്വയേഷ്ടാ വിധിവദ്യതഃ । തതസ്ത്വദ്ദര്ശനാദ്യാമ്യാ യന്ത്രശസ്ത്രാഗ്നിവായസാഃ ॥ ൧൫.

'നീ നിർവ്വഹിച്ച അശ്വമേധാദി യാഗങ്ങൾക്കും, നിന്റെ ദർശനത്തിനും, യമന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ, അഗ്‌നി, കാറ്റ് എന്നിവയുടെ കഷ്ടം കുറയാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.'