മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഇതി സര്വം പരിത്രസ്തം ഹാഹാഭൂതമചേതനമ് । ജഗദാസീത് സുസമ്ഭ്രാന്തം പര്യസ്തക്ഷിതിമണ്ഡലമ്॥൯.

ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഭയത്താൽ വിറച്ചു, ജീവൻ ഇല്ലാതെ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകി; ലോകം മുഴുവൻ വലിയ ആശങ്കയിൽ, ഭൂമണ്ഡലം മറിഞ്ഞുപോയി.

ഹാ വത്സ ! ഹാ കാന്ത ! ശിശോ ! പ്രയാഹ്യേഷോഽസ്മി സംസ്ഥിതഃ । ഹാ പ്രിയേ ! കാന്ത ! ശൈലോഽയം പതത്യാശു പലായതാമ്॥൯.

'ഹായേ മകനേ! ഹായേ പ്രിയനേ! കുഞ്ഞേ, ഓടി രക്ഷപ്പെടു, ഞാൻ മരിക്കാനിരിക്കുന്നു! ഹായേ പ്രിയേ! പ്രിയനേ! ഈ പർവതം വീഴുന്നു — വേഗം ഓടിപ്പോവു!'

ഇത്യാകുലീകൃതേ ലോകേ സംത്രാസവിമുഖേ തദാ । സുരൈഃ പരിവൃതഃ സര്വൈരാജഗാമ പിതാമഹഃ॥൯.

ഇങ്ങനെ ലോകം മുഴുവൻ ഭയത്തിലും കലഹത്തിലും ആകുമ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളും ചുറ്റി നിന്നപ്പോൾ, പിതാമഹൻ അഥവാ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ എത്തി.

പ്രത്യുവാച ച വിശ്വേശാസ്താവുഭാവതികോപിതൌ । യുദ്ധം വാ വിരമത്വേതല്ലോകാഃ സ്വാസ്ഥ്യം വ്രജന്തു ച॥൯.

ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ ഇരുവരെയും കഠിനമായി കോപിച്ചിരിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: 'ഈ യുദ്ധം നിർത്തൂ, ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും സമാധാനത്തിലേക്ക് മടങ്ങട്ടെ.'

ശൃണ്വന്താവപി തൌ വാക്യം ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ । കോപാമര്ഷസമാവിഷ്ടോ യുയുധാതേ ന തസ്ഥതുഃ॥൯.

അവരിരുവരും അവ്യക്തജനനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടെങ്കിലും, കോപത്തിലും ക്രോധത്തിലും ആകൃഷ്ടരായി യുദ്ധം തുടർന്നു, പിന്മാറാൻ തയ്യാറായില്ല.

തതഃ പിതാമഹോ ദേവസ്തം ദൃഷ്ട്വാ ലോകസംക്ഷയമ് । തയോശ്ച ഹിതമന്വിച്ഛന് തിര്യഗ്ഭാവമപാനുദത്॥൯.

അപ്പോൾ പിതാമഹനായ ദേവൻ ലോകങ്ങളുടെ നാശം കണ്ടു, അവരുടെയും ലോകത്തിന്റെയും ഭാവുകത്വം ആഗ്രഹിച്ചു, ഇരുവരുടെയും വൈരഭാവം അകറ്റി.

തതസ്തൌ പൂര്വദേഹസ്ഥൌ പ്രാഹ ദേവഃ പ്രജാപതിഃ । വ്യുദസ്തേ താമസേ ഭാവേ വശിഷ്ഠ൦-കൌശികര്ഷഭൌ॥൯.

അതിനുശേഷം പ്രജാപതി ദേവൻ അവരെ പഴയ ശരീരത്തിൽ കണ്ടു പറഞ്ഞു: 'വശിഷ്ഠനും കൗശികനും, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആ അന്ധകാരഭാവത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി.'

ജഹി വത്സ വശിഷ്ഠ ത്വം ത്വഞ്ച കൌശിക സത്തമ । താമസം ഭാവമാശ്രിത്യ ഈദൃഗ്യുദ്ധം ചികീര്ഷിതമ്॥൯.

'പ്രിയ വശിഷ്ഠ, നീയും, മഹാനായ കൗശിക, നീയും, ഈ അന്ധകാരത്തിന്റെ ബാധയിൽ ഇത്തരമൊരു യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ചു. ഇനി നിർത്തൂ.'

രാജസൂയവിപാകോഽയം ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ ഭൂപതേഃ । യുവയോര്വിഗ്രഹശ്ചായം പൃഥിവീക്ഷയകാരകഃ॥൯.

'ഭൂമിപതി ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഈ കലഹം; നിങ്ങളുടെ ഈ വഴക്കാണ് ഭൂമിയുടെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നത്.'

ന ചാപി കൌശികശ്രേഷ്ഠസ്തസ്യ രാജ്ഞോഽപരധ്യതേ । സ്വര്ഗപ്രാപ്തികരോ ബ്രഹ്മന്നപകാരപദേ സ്ഥിതഃ॥൯.

'കൗശികന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആ രാജാവിന് ഒരു പാപവും ചെയ്തിട്ടില്ല; സ്വർഗ്ഗലാഭം നൽകുന്നവനാണ് അവൻ, ദോഷം ചെയ്യുന്നതല്ല, ബ്രാഹ്മണാ.'

തപോ വിഘ്നസ്യ കര്താരൌ കാമക്രോധവശം ഗതൌ । പരിത്യജത ഭദ്രം വോ ബ്രഹ്മ ഹി പ്രചുരം ബലമ്॥൯.

'കാമവും ക്രോധവും പിടിച്ചെടുത്ത്, നിങ്ങൾ ഇരുവരും തപസ്സിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ, കാരണം ബ്രഹ്മം അതീവ ശക്തിയുള്ളതാണ്.'

ഏവമുക്തൌ തതസ്തേന ലജ്ജിതൌ താവുഭാവപി । ക്ഷമയാമാസതുഃ പ്രീത്യാ പരിഷ്വജ്യ പരസ്പരമ്॥൯.

അങ്ങനെ ദേവൻ പറഞ്ഞതോടെ, ഇരുവരും ലജ്ജിച്ചു, പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ ക്ഷമിച്ചു, അങ്ങിനെ ചേർന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

തതഃ സുരൈര്വന്ദ്യമാനോ ബ്രഹ്മാ ലോകം നിജം യയൌ । വശിഷ്ഠോഽപ്യാത്മനഃ സ്ഥാനം കൌശികോഽപി സ്വാമാശ്രയമ്॥൯.

അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ ആദരിച്ച ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി; വശിഷ്ഠനും തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക്, കൗശികനും തന്റെ ആശ്രയത്തിലേക്ക് പോയി.

ഏതദാഡിബകം യുദ്ധം ഹരിശ്ചന്ദ്രകഥാം തഥാ । കഥയിഷ്യന്തി യേ മര്ത്യാഃ സമ്യക് ശ്രോഷ്യന്തി ചൈവ യേ॥൯.

ആഡിബകരുടെ ഈ യുദ്ധവും ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ കഥയും ആരെങ്കിലും മനുഷ്യത്വത്തിൽ പൂർണ്ണമായി വായിക്കുകയോ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ—

തേഷാം പാപാപനോദന്തു ശ്രുതം ഹ്യേവ കരിഷ്യതി । ന ചൈവ വിഘ്നകാര്യാണി ഭവിഷ്യന്തി കദാചന॥൯.

അവർക്കു ഈ കഥ കേൾക്കുന്നത് പാപങ്ങൾ അകറ്റും; അവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല.

പഞ്ചദശോഽധ്യായഃ യമകിങ്കര ഉവാച പതിതാത്പ്രതിഗൃഹ്യാര്ഥം ഖരയോനിം വ്രജേദ്ദ്വിജഃ । നരകാത്പ്രതിമുക്തസ്തു കൃമിഃ പതിതയാജകഃ ॥ ൧൫.

പതിനഞ്ചാം അധ്യായം യമകിൻകരൻ പറഞ്ഞു: ഒരു ദ്വിജൻ ഒരു പാപിയെ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാൽ, അവൻ കഴുതയായി ജനിക്കും; നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ പാപിയാകാരൻ കീറ്റമായി ജനിക്കും.

ഉപാധ്യായവ്യലീകന്തു കൃത്വാ ശ്വാ ഭവതി ദ്വിജഃ । തജ്ജായാം മനസാവാഞ്ഛന് തദ്ദ്രവ്യഞ്ചാപ്യസംശയമ് ॥ ൧൫.

ആചാര്യനോടു കുറ്റം ചെയ്താൽ ദ്വിജൻ നായയായി ജനിക്കും; ആചാര്യന്റെ ഭാര്യയെയും സ്വത്തും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അതിൽ സംശയമില്ല.

ഗര്ദഭോ ജായതേ ജന്തുഃ പിത്രോശ്ചാപ്യവമാനകഃ । മാതാപിതരാവാക്രുശ്യ ശാരികാ സമ്പ്രജായതേ ॥ ൧൫.

തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ അപമാനിക്കുന്നവൻ കഴുതയായി ജനിക്കും; അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ശപിച്ചാൽ, ശാരികപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കും.

ഭ്രാതുഃ പത്ന്യവമന്താ ച കപോതത്വം പ്രപദ്യതേ । താമേവ പീഡയിത്വാ തു കച്ഛപത്വം പ്രപദ്യതേ ॥ ൧൫.

സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ പാരാവയായി ജനിക്കും; അവളെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ, ആൾ ആമയായി ജനിക്കും.

ഭര്തൃപിണ്ഡമുപാശ്നന് യസ്തദിഷ്ടം ന നിഷേവതേ । സോഽപി മോഹസമാപന്നോ ജായതേ വാനരോ മൃതഃ ॥ ൧൫.

ഭർത്താവിന്റെ പിണ്ഡം കഴിച്ച്, നിർബന്ധമായ കർമ്മം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നവൻ, ഭ്രമത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, മരിച്ചാൽ കുരങ്ങായി ജനിക്കും.

ന്യാസാപഹര്താ നരകാദ്വിമുക്തോ ജായതേ കൃമിഃ । അസൂയകശ്ച നരകാന്മുക്തോ ഭവതി രാക്ഷസഃ ॥ ൧൫.

നിക്ഷേപം മോഷ്ടിച്ചവൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ, കീറ്റായി ജനിക്കും; അസൂയയുള്ളവൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായാൽ, രാക്ഷസനായി ജനിക്കും.

വിശ്വാസഹന്താ ച നരോ മീനയോനൌ പ്രജായതേ । ധാന്യം യവാംസ്തിലാന്മാഷാന് കുലത്ഥാന് സര്ഷപാംശ്ചണാന് ॥ ൧൫.

വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവൻ മീനിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും; ധാന്യം, യവം, എള്ള്, ഉഴുന്ന്, കൊലക്ക, കടുക്, കടല എന്നിവ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ—

കലായാന കലമാന്മുദ്ഗാന് ഗോധൂമാനതസീസ്തഥാ । ശസ്യാന്യന്യാനി വാ ഹൃത്വാ മോഹാജ്ജന്തുരചേതനഃ ॥ ൧൫.

പയർ, അരി, പയർവരിയ, ഗോതമ്പ്, മസൂർദാൾ തുടങ്ങിയ മറ്റ് വിളകൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, അജ്ഞാനത്തിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവനും, ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ജീവിയായി ജനിക്കും.

സഞ്ജായതേ മഹാവക്ത്രോ മൂഷികോ ബഭ്രുസന്നിഭഃ । പരദാരാഭിമര്ഷാത്തു വൃകോ ഘോരോഽഭിജായതേ ॥ ൧൫.

അവൻ വലിയ വായുള്ള, കപ്പിയ നിറമുള്ള എലിയായി ജനിക്കും; എന്നാൽ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മോഹിക്കുന്നവൻ ഭയങ്കരമായ ഒരു ചെന്നായയായി ജനിക്കും.

ശ്വാ ശൃഗാലോ വകോ ഗൃധ്രോ വ്യാഡഃ കങ്കസ്തഥാ ക്രമാത് । ഭ്രാതൃഭാര്യാഞ്ച ദുര്ബുദ്ധിര്യോ ധര്ഷയതി പാപകൃത് ॥ ൧൫.

ദുഷ്ടൻ തന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിച്ചാൽ, അവൻ നായ, നരി, കുരുവി, കഴുകൻ, പാമ്പ്, കാക്ക എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ജന്മത്തിലും പിറക്കും.

പുംസ്കോകിലത്വമാപ്നോതി സ ചാപി നരകാച്ച്യുതഃ । സഖിഭാര്യാം ഗുരോര്ഭാര്യാം രാജഭാര്യാഞ്ച പാപകൃത് ॥ ൧൫.

സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യയെയും, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെയും, രാജാവിന്റെ ഭാര്യയെയും അപമാനിച്ചവൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നശേഷം, ആൺകുയിലായി ജനിക്കും.

പ്രധര്ഷയിത്വാ കാമാത്മാ ശൂകരോ ജായതേ നരഃ । യജ്ഞദാനവിവാഹാനാം വിഘ്രകര്താ ഭവേത്കൃമിഃ ॥ ൧൫.

കാമവശാൽ അവരെ അപമാനിച്ചവൻ പന്നിയായി ജനിക്കും; യാഗം, ദാനം, വിവാഹം എന്നിവ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവൻ പുഴുവായി ജനിക്കും.

പുനര്ദാത്ച കന്യായാഃ കൃമിരേവോപജായതേ । ദേവതാപിതൃവിപ്രാണാമദത്വാ യോഽന്നമശ്നുതേ ॥ ൧൫.

വിവാഹം കഴിച്ച പെൺകുട്ടിയെ വീണ്ടും തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നവനും പുഴുവായി ജനിക്കും; ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അർപ്പിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ—

പ്രമുക്തോ നരകാത്സോഽപി വായസഃ സമ്പ്രജായതേ । ജ്യേഷ്ഠം പിതൃസമം വാപി ഭ്രാതരം യോഽവമന്യതേ ॥ ൧൫.

നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായാലും, കാക്കയായി ജനിക്കും; മൂത്ത സഹോദരനെയോ പിതാവിനോടു തുല്യനായ സഹോദരനെയോ അപമാനിക്കുന്നവൻ—