മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

വിമാനകോടിസമ്ബദ്ധം സ്വര്ഗലോകാന്മഹീതലമ് । ഗത്വായോധ്യാജനം പ്രാഹ ദിവമാരുഹ്യതാമിതി॥൮.

വിമാനങ്ങളുടെ കൊടുമുടികളിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി, അവർ അയോധ്യയിലെ ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരൂ'.

തദിന്ദ്രസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രീത്യാ തസ്യ ച ഭൂപതേഃ । ആനീയ രോഹിതാശ്ചഞ്ച വിശ്വാമിത്രോ മഹാതപാഃ॥൮.

ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കേട്ട വിശ്വാമിത്രൻ, മഹാതപസ്സുകാരൻ, രോഹിതാശ്വനെ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.

അയോധ്യാഖ്യേ പുരേ രമ്യേ സോഽഭ്യസിഞ്ചന്നൃപാത്മജമ് । ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സിദ്ധൈരഭിഷിച്യ നരാധിപമ്॥൮.

അയോധ്യ എന്ന മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ, ദേവന്മാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും കൂടെ, രാജകുമാരനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.

രാജ്ഞാ സഹ തദാ സര്വേ ഹൃഷ്ടപുഷ്ടസുഹൃജ്ജനാഃ । സപുത്രഭൃത്യദാരാസ്തേ ദിവമാരുരുഹുര്ജനാഃ॥൮.

അപ്പോൾ രാജാവിനോടൊപ്പം, സന്തോഷത്തോടെയും സമൃദ്ധിയോടെയും സുഹൃത്തുക്കളും മക്കളും ഭൃത്യന്മാരും ഭാര്യമാരും കൂടെ, എല്ലാവരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.

പദേ പദേ വിമാനാത് തേ വിമാനമഗമന് നരാഃ । തദാ സമ്ഭൂതഹര്ഷോഽസൌ ഹരിശ്ചന്ദ്രശ്ച പാര്ഥിവഃ॥൮.

ഓരോ പടിയിലും, ഒരു വിമാനം വിട്ട് മറ്റൊരുവിമാനത്തിലേക്ക് ആ ജനങ്ങൾ ഉയർന്നു; അപ്പോൾ വലിയ സന്തോഷം പിറന്നു, രാജാവായ ഹരിശ്ചന്ദ്രനും കൂടെ.

സമ്പ്രാപ്യ ഭൂതിമതുലാം വിമാനൈഃ സ മഹീപതിഃ । ആസാഞ്ചക്രേ പുരാകാരേ വപ്രപ്രാകാരസംവൃതേ॥൮.

വിമാനങ്ങളിലൂടെ അതുല്യമായ ഐശ്വര്യം നേടിയ ആ രാജാവ്, മതിലും മതിലുമുള്ള നഗരത്തിൽ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.

തതസ്തസ്യര്ധിമാലോക്യ ശ്ലോകം തത്രോശനാ ജഗൌ । ദൈത്യാചാര്യോ മഹാഭാഗഃ സര്വശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വവിത്॥൮.

അവന്റെ ഐശ്വര്യം കണ്ടപ്പോൾ, ദൈത്യാചാര്യനായ ഉശനൻ, എല്ലാ ശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളും സത്യങ്ങളും അറിയുന്ന മഹാഭാഗ്യവാൻ, അപ്പോൾ ഈ ശ്ലോകം പറഞ്ഞു.

; ശുക്ര ഉവാച ഹരിശ്ചന്ദ്രസമോ രാജാ ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി । യഃ ശൃണോതി സ്വദുഃ ഖാര്തഃ സ സുഖം മഹദാപ്നുയാത്॥൮.

ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: ഹരിശ്ചന്ദ്രനോടു തുല്യനായ രാജാവൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല. ആരെങ്കിലും ഈ കഥ തന്റെ ദുഃഖത്തിൽ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ വലിയ സന്തോഷം നേടും.

സ്വര്ഗാര്ഥോപ്രാപ്നുയാത് സ്വര്ഗം പുത്രാര്ഥോ പുത്രമാപ്നുയാത് । ഭാര്യാര്ഥോ പ്രാപ്നുയാദ്ഭാര്യാം രാജ്യാര്ഥോ രാജ്യമാപ്നുയാത്॥൮.

സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗം നേടും; മകനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മകൻ നേടും; ഭാര്യക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഭാര്യയെ നേടും; രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ രാജ്യം നേടും.

അഹോ തിതിക്ഷാമാഹാത്മ്യമഹോ ദാനഫലം മഹത് । യദാഗതോ ഹരിശ്ചന്ദ്രഃ പുരീഞ്ചേന്ദ്രത്വമാപ്തവാന്॥൮.

എത്ര വലിയതാണു ക്ഷമയുടെ മഹത്വം! എത്ര വലിയതാണു ദാനഫലം! അതിനാലാണ് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ഇവിടെ വന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിൽ രാജത്വം നേടിയത്.

; പക്ഷിണ ഊചുഃ ഏതത് തേ സര്വമാഖ്യാതം ഹരിശ്ചന്ദ്രവിചേഷ്ടിതമ് । അതഃ പരം കഥാശേഷഃ ശ്രൂയതാം മുനിസത്തമ॥൮.

പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി, മഹാമുനിവരനേ, കഥയുടെ ശേഷിപ്പും കേൾക്കുക.

വിപാകോ രാജസൂയസ്യ പൃഥിവീക്ഷയകാരണമ് । തദ്വിപാകനിമിത്തഞ്ച യുദ്ധമാഡിബകം മഹത്॥൮.

രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലവും, ഭൂമിയുടെ നാശത്തിന് കാരണമായതും, ആഡിബകയുദ്ധം എന്ന മഹായുദ്ധവും — ഇവയാണ് ഇനി കേൾക്കേണ്ടത്.

പക്ഷിണ ഊചുഃ രാജ്യച്യുതേ ഹരിശ്ചന്ദ്രേ ഗതേ ച ത്രിദശാലയമ് । നിശ്ചക്രാമ മഹാതേജാ ജലവാസാത് പുരോഹിതഃ॥൯.

പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ദേവലോകത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മഹാതേജസ്സുള്ള പുരോഹിതൻ ജലത്തിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നു.

വശിഷ്ഠോ ദ്വാദശാബ്ദാന്തേ ഗങ്ഗാപര്യുഷിതോ മുനിഃ । ശുശ്രാവ ച സമസ്തന്തു വിശ്വാമിത്രവിചേഷ്ടിതമ്॥൯.

വസിഷ്ഠൻ, പന്ത്രണ്ടു വർഷം ഗംഗയുടെ തീരത്ത് വസിച്ച മുനി, വിശ്വാമിത്രൻ ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കേട്ടു.

ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ നാശഞ്ച രാജ്ഞശ്ചോദാരകര്മണഃ । ചണ്ഡാലസമ്പ്രയോഗഞ്ച ഭാര്യാതനയവിക്രയമ്॥൯.

ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്ന ഉദാരനായ രാജാവിന്റെ നാശവും, ചണ്ഡാളരുമായി ചേർന്നതും, ഭാര്യയെയും മകനെയും വിറ്റതും അവൻ അറിഞ്ഞു.

സ ശ്രുത്വാ സുമാഹഭാഗഃ പ്രീതിമാനവനീപതൌ । ചകാര കോപം തേജസ്വീ വിശ്വാമിത്രമൃഷിം പ്രതി॥൯.

ഇത് കേട്ട രാജാവിന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. പക്ഷേ, അത്ര പ്രകാശമുള്ള വശിഷ്ഠമുനിക്ക് വിഷ്വാമിത്രനോടു കഠിനമായ കോപം ഉണർന്നു.

വശിഷ്ഠ ഉവാച മമ പുത്രശതം തേന വിശ്വാമിത്രേണ ഘാതിതമ് । തത്രാപി നാഭവത് ക്രോധസ്താദൃശോ യാദൃശോഽദ്യ മേ॥൯.

വശിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ നൂറു മക്കളെയും വിഷ്വാമിത്രൻ കൊല്ലിച്ചു. അപ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഇന്നു തോന്നുന്നത്ര വലിയ കോപം അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ശ്രുത്വാ നരാധിപമിമം സ്വരാജ്യാദവരോപിതമ് । മഹാത്മാനം മഹാഭാഗം ദേവബ്രാഹ്മണപൂജകമ്॥൯.

ദൈവങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന ഈ മഹാത്മാവായ രാജാവിനെ തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കേട്ടപ്പോൾ,

യസ്മാത് സ സത്യവാക് ശാന്തഃ ശത്രാവപി വിമത്സരഃ । അനാഗാശ്ചൈവ ധര്മാത്മാ അപ്രമത്തോ മദാശ്രയഃ॥൯.

അവൻ സത്യം പറയുന്നവനും ശാന്തനും, ശത്രുക്കളോടും പോലും അസൂയയില്ലാത്തവനും, പാപമില്ലാത്തവനും, ധർമ്മനിഷ്ഠനും, ജാഗ്രതയുള്ളവനും, സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവനും ആയതിനാൽ,

സപത്നീഭൃത്യപുത്രസ്തു പ്രാപിതോഽന്ത്യാം ദശാം നൃപഃ । സ രാജ്യാച്ച്യാവിതോഽനേന ബഹുശശ്ച ഖിലീകൃതഃ॥൯.

ഭാര്യകളും ഭൃത്യരും മക്കളും കൂടെ രാജാവിനെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലാക്കി. അവനെ രാജ്യം വിട്ടു പുറത്താക്കി, പലതവണ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

തസ്മാദ് ദുരാത്മാ ബ്രഹ്മദ്വിട് പ്രാജ്ഞാനാമവരോപിതഃ । മച്ഛാപോപഹതോ മൂഢഃ സ ബകത്വമവാപ്സ്യതി॥൯.

അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശത്രുവായ ആ ദുഷ്ടൻ, ജ്ഞാനികൾ tarafından തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവൻ, എന്റെ ശാപം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഇനി ഒരു ബകമായ് ജനിക്കും.

പക്ഷിണ ഊചുഃ ശ്രുത്വാ ശാപം മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോഽപി കൌശികഃ । ത്വമപ്യാഡിര്ഭവസ്തേവതി പ്രതിശാപമയച്ഛത॥൯.

പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: ശാപം കേട്ടപ്പോൾ, മഹാശക്തിയുള്ള കൗശികൻ വിഷ്വാമിത്രനും നിന്നോടു തിരിച്ചും ശപിച്ചു: 'നീയും ഒരു ആഡിരാവും.'

അന്യോഽന്യശാപാത് തൌ പ്രാപ്തൌ തിര്യക്ത്വം പരമദ്യുതീ । വശിഷ്ഠഃ സ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രശ്ച കൌശികഃ॥൯.

ഇങ്ങനെ പരസ്പരം ശപിച്ചുകൊണ്ട്, അതീവ പ്രകാശമുള്ള വശിഷ്ഠനും കൗശികനായ വിഷ്വാമിത്രനും, ഇരുവരും മൃഗരൂപം പ്രാപിച്ചു.

അന്യജാതിസമായോഗം ഗതാവപ്യമിതൌജസൌ । യുയുധാതേഽതിസംരബ്ധൌ മഹാബലപരാക്രമൌ॥൯.

മറ്റൊരു ജന്മം ഏറ്റെങ്കിലും, അത്യന്തം ശക്തിയും ഉഗ്രകോപവും ഉള്ള ഇരുവരും അതിശക്തിയോടെ പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു.

യോജനാനാം സഹസ്രേ ദ്വേ പ്രമാണേനാഡിരുച്ഛ്രിതഃ । യന്നവത്യധികം ബ്രഹ്മന് ! സഹസ്രത്രിതയം ബകഃ॥൯.

ആ ആഡിരാവ് രണ്ടായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ നില്ക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണേ, ബകം മൂവായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി യോജന ഉയരത്തിലായിരുന്നു.

തൌ തു പക്ഷപ്രഹാരാഭ്യാമന്യോന്യസ്യോരുവിക്രമൌ । പ്രഹരന്തൌ ഭയം തീവ്രം പ്രജാനാഞ്ചക്രതുസ്തദാ॥൯.

പക്ഷികൾ തമ്മിൽ ചിറകുകൊണ്ടു പരസ്പരം അടിച്ചു, അതിനാൽ എല്ലാ ജീവികളും വലിയ ഭയം അനുഭവിച്ചു.

വിധൂയ പക്ഷാണി ബകോ രക്തോദ്വൃത്താക്ഷിരാഹനത് । ആഡിം സോഽപ്യുന്നതഗ്രീവോ ബകം പദ്ഭ്യാമതാഡയത്॥൯.

ബകം ചിറകുകൾ കുലുക്കി, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് അടിച്ചു; ആഡിരാവ് കഴുത്തുയർത്തി, കാലുകൊണ്ടു ബകത്തെ അടിച്ചു.

തയോഃ പക്ഷാനിലാപാസ്താഃ പ്രപേതുര്ഗിരയോ ഭുവി । ഗിരിപ്രപാതാഭിഹതാ ചകമ്പേ ച വസുന്ധരാ॥൯.

അവരുടെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റിൽ പർവതങ്ങൾ നിലത്തു വീണു; പർവതങ്ങൾ വീണതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ ഭൂമി itself വിറച്ചു.

ക്ഷ്മാ കമ്പമാനാ ജലധീനുദ്വൃത്താമ്ബൂംശ്ചകാര ച । നനാമ ചൈകപാര്ശ്വേന പാതാലഗമനോന്മുഖീ॥൯.

ഭൂമി വിറക്കുമ്പോൾ സമുദ്രങ്ങൾ ഉയർന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു കുലുക്കപ്പെട്ടു; അവൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചായ്ത്തു, പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴാൻ തയ്യാറായി.