മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

അവാപ ശകുനിഃ പഞ്ച ജഗൃഹുസ്താന് സുരാസുരാഃ । ശ്യേനം ജഗ്രാഹ മൃത്യുശ്ച കാകം കാലോ ഗൃഹീതവാന്॥൫൧.

ആ പക്ഷി അഞ്ചുപേരെയും പിടിച്ചു; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അവരെ കൈവശമാക്കി: മരണൻ ശ്യേനനെ പിടിച്ചു, കാലൻ കാക്കയെ പിടിച്ചു,

ഉലൂകം നിരൃതിശ്ചൈവ ജഗ്രാഹാതിഭയാവഹമ് । ഗൃധ്രം വ്യാധിസ്തദീശോഽഥ കപോതം ച സ്വയം യമഃ॥൫൧.

ഉലൂക്കനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിരൃതി പിടിച്ചു; രോഗം, രോഗങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, കഴുകനെ പിടിച്ചു; യമൻ തന്നെയാണ് പാറയെ പിടിച്ചത്.

ഏതേഷാമേവ ചൈവോക്താ ഭൂതാഃ പാപോപപാദനേ । തസ്മാച്ഛ്യേനാദയോ യസ്യ നിലീയേയുഃ ശിരസ്യഥ॥൫൧.

ഇവരാണ് പാപത്തിന് കാരണമെന്നു പറയുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ആരുടെയോ തലയിൽ ശ്യേനനും മറ്റുള്ളവരും ഇരുന്നു കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ—

തേനാത്മരക്ഷണായാലം ശാന്തിം കുര്യാദ്വിജോത്തമ । ഗേഹേ പ്രസൂതിരേതേഷാം തദ്വന്നീഡനിവേശനമ്॥൫൧.

സ്വയം രക്ഷയ്ക്കായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ശാന്തികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; ഇവ വീട്ടിൽ കൂടാരമിട്ടോ ജനിച്ചോ എങ്കിലും അതുപോലെ.

നരസ്തം വര്ജയേദ് ഗേഹം കപോതാക്രാന്തമസ്തകമ് । ശ്യേനഃ കപോതോ ഗൃധ്രശ്ച കാകോലൂകൌ ഗൃഹേ ദ്വിജ॥൫൧.

ഒരു മനുഷ്യൻ, പാറ തലയിൽ ഇരുന്ന വീട്ടിൽ നിന്നു വിട്ടുനില്ക്കണം; ശ്യേനൻ, പാറ, കഴുകൻ, കാക്ക, ഉലൂക്കൻ ഇവയിൽ ആരെങ്കിലും വീട്ടിൽ കയറിയാൽ, ദ്വിജനേ—

പ്രവിഷ്ടഃ കഥയേദന്തം വസതാം തത്ര വേശ്മനി । ഈദൃക് പരിത്യജേദ് ഗേഹം ശാന്തിം കുര്യാച്ച പണ്ഡിതഃ॥൫൧.

അവരുടെ പ്രവേശനം വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർക്ക് അറിയിക്കണം; അത്തരമൊരു വീട് ഉപേക്ഷിക്കണം, പണ്ഡിതൻ ശാന്തികർമ്മം നടത്തണം.

സ്വപ്നേഽപി ഹി കപോതസ്യ ദര്ശനം ന പ്രശസ്യതേ । ഷഡപത്യാനി കഥ്യന്തേ ഗണ്ഡപ്രാന്തരതേസ്തഥാ॥൫൧.

സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പാറയെ കാണുന്നത് ശുഭകരമല്ല; ആറു മക്കളെയും കണ്മുട്ടിന്റെ അരികിലുള്ളവരെയും കുറിച്ച് പറയുന്നു.

സ്ത്രീണാം രജസ്യവസ്ഥാനം തേഷാം കാലാംശ്ച മേ ശൃണു । ചത്വാര്യഹാനി പൂര്വാണി തഥൈവാന്യത് ത്രയോദശ॥൫൧.

സ്ത്രീകളുടെ മാസവൃത്ചക്രവും അതിന്റെ ദൈർഘ്യവും ഞാൻ പറയാം; ആദ്യ നാലു ദിവസങ്ങൾ, പിന്നെ മറ്റൊരു പതിമൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കൂടി.

ഏകാദശ തഥൈവാന്യദപത്യം തസ്യ വൈ ദിനേ । അന്യദ്ദിനാഭിഗമനേ ശ്രാദ്ധദാനേ തഥാപരേ॥൫൧.

പുതിയ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചാൽ പതിനൊന്ന് ദിവസം കൂടി എണ്ണണം; മറ്റൊരു ദിവസം സമീപിക്കലിനും, മറ്റൊരു ദിവസം ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനും വേണം.

പര്വസ്വഥാന്യത് തസ്മാത്തു വര്ജ്യാന്യേതാനി പണ്ഡിതൈഃ । ഗര്ഭഹന്തുഃ സുതോ നിഘ്നോ മോഹനീ ചാപി കന്യകാ॥൫൧.

പർവ്വദിവസങ്ങളിലും വേറൊരു കാലം ഒഴിവാക്കണം; അതുകൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ ഈ സമയങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു. ഗർഭം നശിപ്പിക്കുന്നവരുടെ മകൻ കൊല്ലപ്പെടും; കന്യകയും ഭ്രമത്തിലാകും.

പ്രവിശ്യ ഗര്ഭമത്ത്യേകോ ഭുക്ത്വാ മോഹയതേഽപരാ । ജായന്തേ മോഹനാത്തസ്യാഃ സര്പമണ്ഡൂകകച്ഛപാഃ॥൫൧.

ഒരുവൻ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ തിന്നുന്നു; മറ്റൊരുവൻ ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ഭ്രമം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ ഭ്രമത്തിൽ നിന്ന് പാമ്പുകളും തവളകളും ആമകളും ജനിക്കുന്നു.

സരീസൃപാണി ചാന്യാനി പുരീഷമഥവാ പുനഃ । ഷണ്മാസാന് ഗുര്വിണീം മാംസമശ്നുവാനാമസംയതാമ്॥൫൧.

മറ്റു സർപ്പാദികളും, അല്ലെങ്കിൽ മലത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ആറു മാസം ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ മാംസം കഴിച്ചാൽ—

വൃക്ഷച്ഛായാശ്രയാം രാത്രാവഥവാ ത്രിചതുഷ്പഥേ । ശ്മശാനകടഭൂമിഷ്ഠാമുത്തരീയവിവര്ജിതാമ്॥൫൧.

—രാത്രിയിൽ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മൂവഞ്ചലിലോ നാലഞ്ചലിലോ, ശ്മശാനത്തിലോ അസ്ഥിഭൂമിയിലോ, മേൽവസ്ത്രം ഇല്ലാതെ താമസിച്ചാൽ—

രുദമാനാം നിശീഥേഽഥ ആവിശേത്താമസൌ സ്ത്രിയമ് । ശസ്യഹന്തുസ്തഥൈവൈകഃ ക്ഷുദ്രകോ നാമ നാമതഃ॥൫൧.

—അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധരാത്രിയിൽ കരയുകയാണെങ്കിൽ, അപ്പോൾ കറുത്ത ആത്മാവ് ആ സ്ത്രീയിൽ പ്രവേശിക്കും. അങ്ങനെ തന്നെ, 'ക്ഷുദ്രക' എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള വിളവു നശിപ്പിക്കുന്നവനും ഉണ്ട്.

ശസ്യര്ധിം സ സദാ ഹന്തി ലബ്ധ്വാ രന്ധ്രം ശൃണുഷ്വ തത് । അമങ്ഗല്യദിനാരമ്ഭേ അതൃപ്തോ വപതേ ച യഃ॥൫൧.

അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും വിളവിൽ ദോഷം വരുത്തുന്നു, ഒരു ദുർബലത കണ്ടെത്തിയാൽ; ഇത് കേൾക്കൂ. അനിഷ്ടദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും ആരംഭിച്ച് തൃപ്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ വിളവ് നഷ്ടപ്പെടും.

ക്ഷേത്രേഷ്വനുപ്രവേശം വൈ കരോത്യന്തോപസങ്ഗിഷു । തസ്മാത് കല്പഃ സുപ്രശസ്തേ ദിനേഽഭ്യര്ച്യ നിശാകരമ്॥൫൧.

കാലാവസാനത്തിൽ അവൻ വയലിലേക്ക് കടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നല്ല ദിവസത്തിൽ ചന്ദ്രനെ പൂജിച്ചശേഷം കർമ്മം ആരംഭിക്കണം.

കുര്യാദാരമ്ഭമുപ്തിഞ്ച ഹൃഷ്ടസ്തുഷ്ടഃ സഹായവാന് । നിയോജികേതി യാ കന്യാ ദുഃ സഹസ്യ മയോദിതാ॥൫൧.

ആനന്ദത്തോടും തൃപ്തിയോടും കൂട്ടുകാരോടും കൂടി ആരംഭവും സമാപനവും നടത്തണം. 'നിയോജിക' എന്ന പേരിലുള്ള കന്യകയെ ഞാൻ സഹിക്കാനാവാത്തവളായി വിവരിക്കുന്നു.

ജാതം പ്രചോദികാസംജ്ഞം തസ്യാഃ കന്യാചതുഷ്ടയമ് । മത്തോന്മത്തപ്രമത്താസ്തു നരാന് നാരീസ്തു താഃ സദാ॥൫൧.

അവളുടെ നാല് പുത്രിമാർ 'പ്രചോദിക' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മദ്യപാനത്തിൽ, ഭ്രമത്തിൽ, അശ്രദ്ധയിൽ, ഈ സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെ എപ്പോഴും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

സമാവിശന്തി നാശായ ചോദയന്തീഹ ദാരുണമ് । അധര്മം ധര്മരൂപേണ കാമഞ്ചാകാമരൂപിണമ്॥൫൧.

അവൾക്കാർ നാശത്തിനായി പ്രവേശിച്ച് ഇവിടെ കടുത്തതും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അധർമ്മം ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, കാമം അകാമത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ.

അനര്ഥഞ്ചാര്ഥരൂപേണ മോക്ഷഞ്ചാമോക്ഷരൂപിണമ് । ദുര്വിനീതാ വിനാ ശൌചം ദര്ശയന്തി പൃഥങ്നരാന്॥൫൧.

അനർത്ഥം അർത്ഥത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, മോക്ഷം അമോക്ഷത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ. ശുദ്ധിയില്ലാതെ, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, അവർ പുരുഷന്മാരെ വേറിട്ടു വഴിതെറ്റിക്കുന്നു.

ഭ്രശ്യന്ത്യാഭിഃ പ്രവിഷ്ടാഭിഃ പുരുഷാര്ഥാത് പൃഥങ്നരാഃ । താസാം പ്രവേശശ്ച ഗൃഹേ സംധ്യാരക്തേ ഹ്യഥാമ്ബരേ॥൫൧.

അവരാൽ ബാധിച്ച പുരുഷന്മാർ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുന്നു. അവളുടെ പ്രവേശനം വീട്ടിൽ സന്ധ്യാകാലത്ത് ആകാശം ചുവപ്പാകുമ്പോഴാണ്.

ധാതാവിധാത്രോശ്ച ബലിര്യത്ര കാലേ ന ദീയതേ । ഭുഞ്ജതാം പിബതാം വാപി സങ്ഗിഭിര്ജലവിപ്രുഷൈഃ॥൫൧.

ധാതാവിനും വിധാതാവിനും യുക്തമായ സമയത്ത് ബലി അർപ്പിക്കാതിരിക്കുന്നിടത്ത്, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കുമ്പോഴും കുടിക്കുമ്പോഴും വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളികളോടെ—

നവനാരീഷു സംക്രാന്തിസ്താസാമാശ്വഭിജായതേ । വിരോധിന്യാസ്ത്രയഃ പുത്രാശ്ചോദകോ ഗ്രാഹകസ്തഥാ॥൫൧.

ഒമ്പത് സ്ത്രീകളിൽ അവളുടെ സാന്നിധ്യം പകരുന്നു, ഉടൻ തന്നെ സന്താനവും ജനിക്കുന്നു. വൈരികളിൽ മൂന്നു പുത്രന്മാർ: ജലഗ്രാഹകൻ, സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നിവരും.

തമഃ പ്രച്ഛാദകശ്ചാന്യസ്തത്സ്വരൂപം ശൃണുഷ്വ മേ । പ്രദീപദൈലസംസര്ഗദൂഷിതേ ലങ്ഘിതേ ഖലേ॥൫൧.

മറ്റൊരുവൻ 'അന്ധകാരം മറയ്ക്കുന്നവൻ' ആണ്; അതിന്റെ സ്വഭാവം ഞാൻ പറയുന്നു. വിളക്കിന്റെ എണ്ണയിൽ സ്പർശം കൊണ്ടോ, കളത്തിൽ കാൽ വെച്ചോ മലിനമാകുമ്പോൾ—

മുഷലോലൂഖലേ യത്ര പാദുകേ വാസനേ സ്ത്രിയഃ । ശൂര്പദാത്രാദികം യത്ര പദാകൃഷ്യ തഥാസനമ്॥൫൧.

മുസലും ഉലൂഖലും, സ്ത്രീകളുടെ പാദരക്ഷയും വസ്ത്രങ്ങളും, ചാക്കും മറ്റും, കാൽകൊണ്ട് ഇരിപ്പിടം വലിച്ചിടത്തും—

യത്രോപലിപ്തഞ്ചാനര്ച്യ വിഹാരഃ ക്രിയതേ ഗൃഹേ। ദര്വോമുഖേന യത്രാഗ്നിരാഹൃതോഽന്യത്ര നീയതേ॥൫൧.

വീട്ടിൽ ആരാധന ഉപേക്ഷിച്ച് വിനോദങ്ങളിൽ മുഴുകുന്നിടത്തും, അഗ്നിയെ തെക്കോട്ട് മുഖം കാണിച്ച് കൊണ്ടു മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നിടത്തും,

വിരോധിനീസുതാസ്തത്ര വിജൃമ്ഭന്തേ പ്രചോദിതാഃ । ഏകോ ജിഹ്വാഗതഃ പുംസാം സ്ത്രീണാഞ്ചാലീകസത്യവാന്॥൫൧.

അവിടെ വൈരത്തിന്റെ പുത്രിമാർ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു; പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും നാവിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരാൾ കള്ളം പറയുന്നവളാണ്.

ചോദകോ നാമ സ പ്രോക്തഃ പൈശുന്യം കുരുതേ ഗൃഹേ । അവധാനഗതശ്ചാന്യഃ ശ്രവണസ്ഥോഽതിദുര്മതിഃ॥൫൧.

അവളെയാണ് ഉത്തേജകി എന്നു വിളിക്കുന്നത്; അവൾ വീട്ടിൽ അപവാദം പരത്തുന്നു. മറ്റൊരാൾ ശ്രദ്ധയില്ലാതെ കേൾക്കുന്നവളാണ്, അത്യന്തം ദുഷ്ടയും.

കരോതി ഗ്രഹണന്തേഷാം വചസാം ഗ്രാഹകസ്തു സഃ । ആക്രമ്യാന്യോ മനോ നൄണാം തമസാച്ഛാദ്യ ദുര്മതിഃ॥൫൧.

അവരിൽ ഒരാൾ പറയുന്ന വാക്കുകൾ പിടിച്ചു സ്വീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊരാൾ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ കയറി, അതിനെ ഇരുണ്ടതാക്കുന്ന ദുഷ്ടയാണ്.