മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഏകകാലത്ത്, പലവിധ ഔഷധികൾ ഭൂമിയിൽ പടർന്ന് വളരുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, അവ പുനരുത്പാദനം ചെയ്യാതെ വാടിപ്പോയപ്പോൾ, അവയുടെ വളർച്ചക്കായി കൃഷി എന്ന മാർഗം ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. സ്വയംഭൂയായ ബ്രഹ്മാവ് കൈകളുടെ കൌശലം, പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ മനുഷ്യർക്കു നൽകിയതോടെ, വിതച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന കൃഷിയിലൂടെയുള്ള ഔഷധികൾ ഭൂമിയിൽ വളരാൻ തുടങ്ങി. കൃഷി സ്ഥാപിതമായതിനു ശേഷം, ഭഗവാൻ സ്വയം നീതിയും ഗുണങ്ങളും അനുസരിച്ച് കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾക്ക് യോജിച്ച അതിരുകൾ നിശ്ചയിച്ചു. ധർമ്മവും സമ്പത്തും സംരക്ഷിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾക്ക്, അവരവരുടെ വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ ഭഗവാൻ നിർണ്ണയിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ യാഗാദികൾ നിർവഹിക്കുന്നിടത്ത് പ്രജാപതിയുടെ സ്ഥാനം ഓർക്കപ്പെടുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്ത ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനമാണ്. സ്വധർമ്മം അനുസരിക്കുന്ന വൈശ്യന്മാർക്ക് മരുതുകളുടെ സ്ഥാനം, സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ശൂദ്രന്മാർക്ക് ഗന്ധർവരുടെ സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. ശുദ്ധ ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന എൺപത്തിയെട്ടായിരം ഋഷികൾക്കു അവരുടെ ഗുരുക്കളുടെ സാന്നിധ്യമാണ് സ്ഥാനം. സപ്തർഷിമാർക്ക് വനവാസികളുടെ സ്ഥാനം, ഗൃഹസ്തന്മാർക്ക് പ്രജാപതിയുടെ സ്ഥാനം, സന്ന്യാസികൾക്ക് ബ്രഹ്മലോകം, യോഗികൾക്ക് അമരലോകം എന്നിങ്ങനെയാണ് സ്ഥാനനിർണ്ണയം. പക്ഷേ, സൂര്യപ്രകാശം നേരിട്ട് കിടക്കുന്ന കിടക്കകളുള്ളവിടം, എപ്പോഴും അഗ്നിയും വെള്ളവും ഉള്ളവിടം, സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ വിളക്കുകൾ തെളിയുന്നവിടം, ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലമായ വീടുകൾ—ഇവ യക്ഷന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങളല്ല. ചന്ദനവാര്പ്പ്, വീണയുടെ ശബ്ദം, കണ്ണാടികൾ, തേനും നെയ്യും, താമ്രപാത്രങ്ങൾ എന്നിവയുള്ള വീടുകളും യക്ഷന്റെ അഭയം അല്ല. മുളകത്ത Thorn കൾ ഉള്ള മരങ്ങൾ, പയർവള്ളി കയറ്റുന്നവ, വീണ്ടും വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യയുള്ളവ, വണ്ടർപ്പൂക്കൾ ഉള്ളവ—ഇവയൊക്കെയാണ് യക്ഷന്റെ വാസസ്ഥലം. അഞ്ചു പുരുഷന്മാരും മൂന്നു സ്ത്രീകളും അത്രയേറെ പശുക്കളും ഇരുണ്ടിയും കട്ടിലുമുള്ള വീടും യക്ഷന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്. ഒരു ആട്, രണ്ട് ചെമ്മരിയാട്, മൂന്ന് പശു, അഞ്ച് മാട, ആറു കുതിര, ഏഴ് ആന—ഇവയുള്ള വീടുകൾ യക്ഷൻ ഉടൻ ശൂന്യമാക്കും. കോൽ, വെട്ടിക്കത്ത, കൂമ്പാരങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന വീടും യക്ഷന്റെ അഭയം. സ്ത്രീകൾ പത്തത്തിൽ വായ് വെക്കുന്നവിടം, അത്തിപ്പൂവിൻ മരവും ചവറ്റുകുട്ടയും ചർച്ചയും ഉള്ളവിടം യക്ഷന് അനുകൂലമാണ്. പാചകമോ അപ്പൂപ്പോ വീടിനകത്ത് കാൽവച്ചു കടക്കുന്നവിടം, ശാസ്ത്രങ്ങൾ അവഗണിക്കുന്നവിടം—അവിടം യക്ഷൻ ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിക്കും. പാചകപ്പാത്രത്തിൽ അഗ്നി അർപ്പിക്കുമ്പോഴും, കരണ്ടിയുടെ അറ്റത്ത് അഗ്നി അർപ്പിക്കുമ്പോഴും, അശുഭമായ വീടുകളിൽ യക്ഷൻ മുഴുവൻ വാസം ചെയ്യും. മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ വീടിനകത്തുണ്ടെങ്കിൽ, ശവങ്ങൾ രാത്രി പകലായി അവിടെ കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവിടം യക്ഷന്റെയും മറ്റ് പ്രേതങ്ങളുടെയും വാസസ്ഥലമാണ്. ബന്ധുക്കൾക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും ഭക്ഷണവും വെള്ളവും നൽകാതെ സ്വയം ഭക്ഷിക്കുന്നവർക്ക്, അപ്പോൾ യക്ഷൻ അവരോടൊപ്പം വസിക്കും. താമരയോ താമരത്തണ്ടോ ഇല്ലാത്തവിടം, സുഗന്ധമുള്ള പശുവോ പുല്ല് മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന പശുവോ ഇല്ലാത്തവിടം, ഭൈരവനും വൃഷഭനും സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നവിടം—അവിടം യക്ഷൻ വിട്ടുപോകണം. ആയുധങ്ങളോടോ ആയുധങ്ങളില്ലാതെയോ ദേവന്മാരെ പൂജിക്കുന്നുവെങ്കിലും യഥാവിധി യാഗം ഇല്ലാത്ത വീടുകളും, മനുഷ്യർ അവരെ സ്ഥാപിച്ച് പൂജിക്കുന്ന വീടുകളും—അവിടം വിട്ടുപോകണം. നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ജനപ്രിയമായ മഹോത്സവങ്ങൾ വീട്ടിൽ നടത്തപ്പെടുന്നവിടം—അവിടം യക്ഷൻ താമസിക്കരുത്. സ്ത്രീകൾ ചാളപ്പാത്രത്തിൽ നിന്നോ പാത്രത്തിൽ നിന്നോ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിൽ നിന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ നഖത്തുമ്പിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിൽ നിന്നോ കുളിക്കുന്നവിടം—അവിടം ദുഷ്ഫലമുള്ളവരിൽ ചേരുക. ദേശാചാരവും കുടുംബധർമ്മവും ജപവും യാഗവും മംഗളകർമ്മങ്ങളും ദേവപൂജയും ശുചിത്വവും ആചാരങ്ങളും ലോകവ്യവഹാരങ്ങളും ശരിയായ രീതിയിൽ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരോടൊത്ത് യക്ഷൻ ഒരിക്കലും ഇടപെടരുത്. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ഉപദേശിച്ചശേഷം അവിടത്തെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി. യക്ഷൻ കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. അതിനുശേഷം, ദുഃസഹ എന്നയാളുടെ ഭാര്യയായി നിർമഷ്ടി എന്നവൾ കലിയുഗത്തിൽ ജനിച്ചു. അവൾ മരണസമയത്ത് ഒരു ചണ്ഡാലസ്ത്രീയെ കണ്ടതിന്റെ ഫലമായി, ദുഃസഹനു ഭാര്യയായി ജനിച്ചു. ആ ഇരുവരിൽ നിന്ന് ലോകത്ത് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പതിനാറു സന്താനങ്ങൾ—എട്ട് പുത്രന്മാരും എട്ട് പുത്രിമാരും—ജനിച്ചു. അവരൊക്കെയും അതീവ ഭയാനകരാണ്. പുത്രന്മാർ: ദന്താകൃഷ്ടി, ഉക്തി, പരിവർത്ത, അങ്കധ്രുക്, ശകുനി, ഗണ്ഡപ്രാന്തരതി, ഗർഭഹാ, സസ്യഹാ—ഇവരാണ്. എട്ട് പുത്രിമാരും ഉണ്ട്; അവരുടെ പേരുകൾ: നിയോജിക, വിരോധിനി, സ്വയംഹാരിക, ഭ്രമണി, ഋതുഹാരിക, സ്മൃതിബീജഹരാ, അത്യന്തം ഭയാനകയായ വിധ്വേഷണി എന്നിവ. ഇവരുടെ പ്രവൃത്തികളും അവരാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ദന്താകൃഷ്ടി എന്നവൻ ഉറങ്ങുന്ന കുട്ടികളുടെ പല്ലിൽ വസിച്ച് അവരിൽ പല്ല് കിടയ്ക്കൽ ഉണ്ടാക്കി ദുരിതം വരുത്തുന്നു. അവനെ ശമിപ്പിക്കാൻ വെള്ള മുളകു വിത്ത് കിടക്കയിലും പല്ലിലും ചിതറണം. ഭാഗ്യശുദ്ധിയുള്ള ഔഷധസ്നാനം, മന്ത്രോച്ചാരണം, ഉരുമ്പ് മുള്ളുള്ള വസ്ത്രം, കത്തിയുടെയോ മീനിന്റെ അസ്ഥിയുടെയോ അംശം ധരിക്കൽ എന്നിവയും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഉക്തി എന്ന മറ്റൊരു പുത്രൻ, “അങ്ങനെ ആകട്ടെ” എന്ന് ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നതിലൂടെ, മനുഷ്യർക്കു നല്ലതോ ചീത്തയോ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് പുണ്യമായ, ശുഭമായ വാക്കുകൾ മാത്രം സംസാരിക്കണം; അശുഭം കേട്ടാൽ അല്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിക്കണം. ബ്രഹ്മാവ്, സകല ജംഗമ-അജംഗമങ്ങളുടെ ഗുരുവും കുടുംബദൈവവുമാണ്. അദ്ദേഹം മറ്റു ഗർഭങ്ങളെ വേറൊരു ഗർഭത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നു. പരിവർത്തക എന്നയാൾക്ക് ഉദ്ദേശിച്ചത് വിടാതെ വ്യത്യസ്തമായ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കാൻ ഇടയാകുന്നു; ഇതും വെള്ള മുളകു വിത്ത് ഉപയോഗിച്ച് ശമിപ്പിക്കണം. സത്യം അറിഞ്ഞവൻ, ഭൂതനാശിനി മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച് സംരക്ഷണം നടത്തണം. മറ്റൊരു പുത്രൻ കാറ്റുപോലെ മനുഷ്യർക്ക് അംഗചലനം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹർഷി മാർകണ്ഡേയൻ ഈ ദൈവിക സംഭവങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിച്ചു.