മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ദ്വിജന്മാരെ, അപ്പോഴൊരു പാപം സംഭവിച്ചതിനാൽ, ഔഷധികൾ അവരുടെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമായി; അനേകം ഔഷധികൾ ഉടനെ നശിച്ചു, ജ്ഞാനിയേ, അങ്ങനെ അവ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഔഷധികൾ അപ്രത്യക്ഷമായതോടെ, ജനങ്ങൾ ആശ്ചര്യത്തിലായി, വീണ്ടും വിശപ്പിന്റെ കെടുതിയിൽ പെട്ട് പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി. അപ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവനും ക്ഷീണിച്ചെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കി, മഹത്വവും ശക്തിയും ഉള്ള ഭാഗ്യശാലിയായ ബ്രഹ്മാവ് സുമേരു പർവതത്തെ ഒരു കാളയാക്കി, ഭൂമിയെ പാൽപോലെ പാൽക്കളഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഭൂമിയെ പാൽക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ ധാന്യങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്നു; കൃഷിയും കാട്ടുമുള്ള വിത്തുകൾ വീണ്ടും ജനിച്ചു. ഫലമുള്ള ഔഷധികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പതിനേഴാണെന്ന് പറയുന്നു: നെല്ല്, യവം, ഗോതമ്പ്, ചോരം, എള്ള്—ഇവയാണ് ആദ്യം. പിന്നെ പ്രിയംഗു, ഉദാര, കോരടുഷ, ചീനക, മാഷ്, മുദ്ഗ, മാസുര, നിഷ്പവ, കുലത്തക—ഇവയും. അതുപോലെ അധക, ചണക എന്നിവയും ഈ പതിനേഴിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; ഇവയാണ് പുരാതന കൃഷിഔഷധികൾ. കൃഷിയും കാട്ടുമുള്ള ഔഷധികൾ ഉണ്ടാകേണ്ടത് പതിനാലാണ്: നെല്ല്, യവം, ഗോതമ്പ്, ചോരം, എള്ള്—ഇവയും. ഏഴാമത് പ്രിയംഗു, എട്ടാമത് കുലത്ത; പിന്നെ ശ്യാമക, നിയാര, യത്തില്ല, ഗവേദുക എന്നിവയും. കുറുവിന്ദ, മാർകടക, വേണുവയവ—ഇവയും ഈ പതിനാലിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പടർന്നുപോയ ഔഷധികൾ വീണ്ടും മുളച്ചുവന്നില്ല. അതിനാൽ അവ വളരാൻ കൃഷിവിധാനങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. സ്വയംഭൂയായ ബ്രഹ്മാവ് കൈകളുടെയും പ്രവർത്തികളുടെയും വിദഗ്ധത മനുഷ്യർക്കു നൽകിയപ്പോൾ, അതിനുശേഷം വിതച്ചും കൃഷിചെയ്തും വരുന്ന ഔഷധികൾ ജനിച്ചു. കൃഷി അങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭഗവാൻ തന്നെ അവയ്ക്ക് യുക്തമായ പരിധികളും, അവയുടെ ഗുണങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള ന്യായവും നിശ്ചയിച്ചു. ഹിതത്തിന്‍റെ കാവലാളുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അദ്ദേഹം ലോകങ്ങളിലെയും വർഗ്ഗങ്ങളിലെയും ധർമ്മവും സമ്പത്തും സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്ക്, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചു. കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണർക്കു പ്രജാപതിയുടെ സ്ഥാനം; യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്ത ക്ഷത്രിയർക്കു ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനം; തങ്ങളുടെ ധർമ്മം അനുസരിക്കുന്ന വൈശ്യർക്കു മാരുത്; സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ശൂദ്രർക്കു ഗന്ധർവൻ്റെ സ്ഥാനം. പുണ്യശീലമായ അശീത്യായിരത്തി എട്ടായിരം ബ്രഹ്മചാരികൾക്ക്, ഗുരുക്കളുടെ കൂടെ പാർക്കുന്നവരുടെ സ്ഥാനം; സപ്തർഷികൾക്ക് വനവാസികളുടെ സ്ഥാനം; ഗൃഹസ്ഥർക്കു പ്രജാപതിയുടെ സ്ഥാനം; സന്ന്യാസികൾക്ക് ബ്രഹ്മയുടെ ആലയം; യോഗികൾക്ക് അമരലോകം—ഇങ്ങനെയാണ് സ്ഥാനം നിർണ്ണയിച്ചത്. സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ കിടക്കകൾ വെക്കപ്പെടുന്നിടത്ത്, തീയും വെള്ളവും സദാ ഉള്ളിടത്ത്, സൂര്യകിരണത്തിൽ വിളക്കുകൾ തെളിയുന്നിടത്ത്, ലക്ഷ്മിയുടെ പാത്രമായ വീടുകളിൽ—ഇവിടങ്ങളൊന്നും യക്ഷനു വാസമല്ല. ചന്ദനജലം തളിക്കുന്നിടത്ത്, വീണയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നിടത്ത്, കണ്ണാടികളും തേനും നെയ്യും, താമ്രപാത്രങ്ങളും ഉള്ള വീടുകളിൽ—അവിടെയും യക്ഷനു അഭയം ഇല്ല. മുളകുത്തുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ, പയർവളർന്നു കയറിയിരിക്കുന്നതും, വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഭാര്യ വീണ്ടും വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും, പുല്ല് കുഴികൾ ഉള്ളതും—അവിടമാണ് യക്ഷന്റെ വാസസ്ഥലം. അഞ്ച് പുരുഷന്മാരും മൂന്ന് സ്ത്രീകളും അത്രയേറെ പശുക്കളും ഇരുണ്ടിയും കട്ടിലുമുള്ള വീടുകളിൽ—അവിടയാണ് യക്ഷന്റെ വാസം. ഒരു ആടും രണ്ട് ചെമ്മരികളും മൂന്ന് പശുക്കളും അഞ്ചു മേശകളും ആറു കുതിരകളും ഏഴു ആനകളും ഉള്ള വീടുകളിൽ—യക്ഷാ, അതിവേഗം അവിടെ നിന്നു സമ്പത്ത് എടുത്തുകളയണം. കുരിശും അരിവാളും കൂഡയും പാത്രങ്ങളും മറ്റും ചിതറിക്കിടക്കുന്നിടത്ത്—അവിടയാകും യക്ഷന്റെ അഭയം. പെണ്ണുങ്ങളുടെ വായ് ഉലക്കയിലും ഉരുളയിലും, അത്തിപ്പഴം ഉള്ളിടത്ത്, മാലിന്യകൂടാരവും ചർച്ചയും നടക്കുന്നിടത്ത്—യക്ഷന് അതിനാൽ ഗുണം. വേവിച്ചോ വേവിക്കാത്തതോ ആയ ധാന്യങ്ങൾ വീട്ടിൽ കാൽവെക്കപ്പെടുന്നിടത്തും, ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നിടത്തും—അവിടയാകാം യക്ഷൻ സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിക്കുക. പാചകപാത്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ചട്ടുവിൻറ്റു അറ്റത്തിൽ തീ അർപ്പിക്കുന്ന വീടുകളിൽ—അവിടാണ് അശുഭമായവരുടെ വാസസ്ഥലം. മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൾ വീട്ടിൽ ഉള്ളിടത്ത്, മരിച്ചവരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ദിനംരാത്രം അവിടെ ഉള്ളിടത്ത്—യക്ഷനും മറ്റഭൂതങ്ങളും അവിടെയാണ് താമസം. സ്വജനങ്ങൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും അർപ്പണം പങ്കുവയ്ക്കുന്നവർക്കും ഭക്ഷ്യവും വെള്ളവും കൊടുക്കാതെ തിന്നുന്നവരിൽ—അവിടെയാണ് യക്ഷന്റെ വാസം. താമരയും താമരതണ്ടും ഇല്ലാത്തിടത്ത്, സുഗന്ധമുള്ള പശുവോ പുല്ല് മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്ന പശുവോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്, ഭൈരവനും വൃഷഭനും സ്ഥാപിച്ചിടത്ത്—അവിടത്തെ വിട്ടുപോകണം. ആയുധങ്ങളോടും ആയുധമില്ലാതെ ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നതും, യുക്തമായ യാഗം ഇല്ലാതെ പുരുഷന്മാർ അവരെ സ്ഥാപിക്കുന്നതും—അവിടത്തെ വീടുകൾ ഉപേക്ഷിക്കണം. നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ മഹോത്സവങ്ങൾ മുൻപുപോലെ വീട്ടിൽ നടത്തുമ്പോൾ—അങ്ങനെയുള്ള വീടുകളിൽ താമസിക്കരുത്. സ്ത്രികൾ കളത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം, പാത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം, വസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം, അല്ലെങ്കിൽ നഖതുമ്പിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് കുളിക്കുമ്പോൾ—അവിടെയുള്ള ദുർഭാഗ്യവാന്മാരിൽ പോകണം. ദേശാചാരവും, ഉടമ്പടികളും, കുടുംബധർമ്മവും, ജപവും, യാഗവും, മംഗളകർമ്മവും, ദേവാരാധനയും, ശുദ്ധിയും, ആചാരങ്ങളും ലോകവ്യവഹാരങ്ങളും യുക്തമായി അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരിൽ—അവരുമായി യക്ഷൻ ബന്ധം വയ്ക്കരുത്. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ഉപദേശിച്ചു, അപ്പോൾ തന്നെ അവിടത്ത് അദൃശ്യനായി. യക്ഷൻ കമലജനനായവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു. മാർകണ്ടേയൻ പറഞ്ഞു: ദുഃസഹന്റെ ഭാര്യയായത് നിർമഷ്ടി എന്നായിരുന്നു; മരണം സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഒരു ചണ്ഡാളസ്ത്രീയെ കണ്ടതിനെ തുടർന്ന്, കലിയുഗത്തിൽ അവൻ്റെ ഭാര്യയായി അവൾ ജനിച്ചു. ആ ഇരുവരിൽ നിന്ന് പതിനാറു ഭയാനകമായ സന്താനങ്ങൾ ജനിച്ചു—എട്ട് ആണും എട്ട് പെണ്ണും. ആൺമക്കൾ: ദന്താകൃഷ്ടി, ഉക്തി, പരിവർത്ത, അങ്കദൃക്, ശകുനി, ഗണ്ഡപ്രാന്തരതി, ഗർഭഹാ, സസ്യഹാ—ഇവരാണ് ആൺമക്കൾ. പെൺമക്കളുടെ പേരുകളും ഞാൻ പറയുന്നു: ആദ്യത്തെത് നിയോജിക, പിന്നെ വിരോധിനി; സ്വയംഹാരിക, ഭ്രമണി, ഋതുഹാരിക—ഇവയുമാണ്.