മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ജഡൻ പറഞ്ഞു: ഇരുവരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട serpentകളുടെ പിതാവ് ആലോചിച്ചു; ആലോചിച്ച ശേഷം, നഗരാജൻ അശ്വതരൻ, തന്റെ മക്കളോട്, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു. അശ്വതരൻ പറഞ്ഞു: “ഒരു കാര്യം അസാധ്യമാണ് എന്ന് അറിയുമ്പോൾ മനുഷ്യർ പ്രവർത്തനത്തിൽ താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ശ്രമവും സംരംഭവും നഷ്ടപ്പെടും; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം. അതിനാൽ, മനുഷ്യൻ തന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കണം; പ്രവർത്തിയുടെ ഫലങ്ങൾ ഭാഗ്യവും മനുഷ്യശ്രമവും രണ്ടും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എന്റെ മക്കളേ, ഞാൻ അതിനനുസരിച്ച് പരിശ്രമിക്കും; തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുകയും ഈ കാര്യം വേഗത്തിൽ നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നഗരാജൻ അശ്വതരൻ, ഹിമവത് പർവതത്തിലെ വിശുദ്ധമായ പ്ലക്ഷാവതരണ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോയി, കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അവിടെ, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, നിയന്ത്രിതമായ ഭക്ഷണം സ്വീകരിച്ച്, ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്ത്, സരസ്വതീദേവിയെ സ്തുതികളോടെ ആരാധിച്ചു. അശ്വതരൻ ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു: “ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ, മംഗളദായിനിയായ ദേവിയെ ഞാൻ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്ഭവമായ സരസ്വതിയെ ഞാൻ തലകുനിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നു. ദേവിയേ, സത്യം, ചെറിയത്, മോക്ഷം, അർത്ഥം—നിനക്കൊപ്പം യുക്തമല്ലാത്തത് എല്ലാം യോഗത്താൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. നീ അക്ഷരമായ പരമദേവി, അതിൽ എല്ലാം സ്ഥാപിതമാണ്; അക്ഷരമായ പരം, അന്തിമ അണുവായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. അക്ഷരമായ പരബ്രഹ്മവും ഈ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും നശ്വരമായ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്; മരത്തിൽ അഗ്‌നി നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, ഭൂമിയിലെ അണുവുകളും നിലകൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദേവിയേ, ബ്രഹ്മവും ഈ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും മുഴുവൻ നിനക്കിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ രൂപം, നിശ്ചലവും അനിശ്ചലവും, നിനക്കിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. ദേവിയേ, മൂന്ന് അളവുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാ സത്യം-അസത്യം, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ, മൂന്ന് ജ്ഞാനം, മൂന്ന് അഗ്നികൾ—എല്ലാം നിനക്കിൽ. മൂന്ന് പ്രകാശങ്ങൾ, മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങൾ, മൂന്ന് ധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ, മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ, മൂന്ന് ശബ്ദങ്ങൾ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ, മൂന്ന് ജീവിത ഘട്ടങ്ങൾ—എല്ലാം നിനക്കിൽ. മൂന്ന് കാലങ്ങൾ, മൂന്ന് അവസ്ഥകൾ, പിതൃകൾ, പകൽ-രാത്രി, ഈ ത്രിപ്രമാനം, ദേവി സരസ്വതി, നിന്റെ തന്നെ രൂപമാണ്. ബ്രഹ്മന്റെ ആദി, ശാശ്വത രൂപങ്ങൾ വിവിധ ഋഷികൾ വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നു: ഏഴ് സോമയാഗങ്ങൾ, ഏഴ് ഹോമങ്ങൾ, ഏഴ് പാചകയാഗങ്ങൾ. ഇവയെല്ലാം ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവർ നിന്റെ ഉച്ചരണയിലൂടെ നടത്തുന്നു; അതിനുപുറെ, മറ്റൊരു വിവരണയില്ലാത്ത, പരമമായ, അർദ്ധമാനമുള്ള രൂപം ഉണ്ട്. ദേവിയേ, അതാണ് നിന്റെ പരമമായ, മാറ്റമില്ലാത്ത, ദിവ്യമായ, അക്ഷരമായ, പരിവർത്തനമില്ലാത്ത രൂപം; ഞാൻ അതിനെ വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല. അത് നാവോ, ചുവന്ന അധോ, അത്തരം രൂപങ്ങളോ ഇല്ല; ഇന്ദ്രൻ, വസുക്കൾ, ബ്രഹ്മാവ്, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, പ്രകാശം—എല്ലാവരും അതിനെ അറിയുന്നില്ല. സർവവിശ്വത്തിന്റെ ആധാരമായ, സർവവിശ്വരൂപമായ, സർവവിശ്വനാഥമായ, പരമനാഥമായ—സാംഖ്യ-വേദാന്ത ശാഖകളിൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന, അനേകം ശാഖകളിൽ സ്ഥാപിതമായ. ആദി, മധ്യം, അന്തം ഇല്ല; സത്യം-അസത്യം, എന്നാൽ സത്യം മാത്രം; ഏകത്വം, അനേകത്വം, ഒരുമില്ല, എല്ലാ രൂപങ്ങളേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. നാമരഹിതം, ആറു വിഭാഗങ്ങളായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന, ഗ്രൂപ്പുകളായി വർഗ്ഗീകരിക്കപ്പെട്ട, മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള; അനേകശക്തികൾക്കിടയിൽ ഏകത്വം, പരം, ശക്തിയുടെ മഹിമയോടെ സമ്പന്നം. സുഖവും ദുഃഖവും, പരമാനന്ദത്തിന്റെ രൂപവും, നിനക്കിൽ കാണപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ, ദേവിയേ, പ്രകടമായതും അപ്രകടമായതും എല്ലാം നിനക്കാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—അദ്വൈതത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ബ്രഹ്മവും, ദ്വൈതത്തിൽ സ്ഥാപിതമായതും. ശാശ്വതമായ വസ്തുക്കളും, നശ്വരമായവയും; ദൃഢമായതും, സൂക്ഷ്മമായതും, അതിശൂക്ഷ്മമായതും; ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, മറ്റിടങ്ങളിൽ—എല്ലാം നിനക്കിലൂടെ മാത്രമേ അറിയാവൂ. രൂപരഹിതവും, രൂപമുള്ളതും; ഏകത്വം, അനേകത്വം; ദിവ്യമായതും, ഭൂമിയിലും, ആകാശത്തിലും, മറ്റിടങ്ങളിലും—എല്ലാം നിനക്കോട് ബന്ധപ്പെടുന്നു, നിന്റെ ശബ്ദങ്ങൾ, അക്ഷരങ്ങൾ മുഖേന പ്രകടമാകുന്നു.” ജഡൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ നാവായ സരസ്വതീദേവി, മഹാത്മാവായ അശ്വതരൻ നഗരാജനോട് സംസാരിച്ചു. സരസ്വതീദേവി പറഞ്ഞു: “കംബലയുടെ സഹോദരനായ, നഗരാജൻ, ഞാൻ നിന്നെ ഒരു വരം നൽകുന്നു; പറയൂ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് ഞാൻ നൽകാം.” അശ്വതരൻ പറഞ്ഞു: “ദേവിയേ, ആദ്യം കംബലയെ എന്റെ കൂട്ടുകാരനായി അനുവദിക്കണം; ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും എല്ലാ സ്വരങ്ങളുമായ ബന്ധം തരിക.” സരസ്വതീദേവി പറഞ്ഞു: “നഗരാജന്മാരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവൻ, ഏഴ് സ്വരങ്ങൾ, സംഗീതരാഗങ്ങൾ, ഏഴ് ഗാനങ്ങൾ, അതുപോലെ ഏഴ് സ്കേലുകൾ—all knowledge, you and Kambala will receive. 51 താളങ്ങൾ, മൂന്ന് ഗ്രാമങ്ങൾ—ഈ മുഴുവൻ ജ്ഞാനം, പാപരഹിതനായ നീയും കംബലയും നേടും. എന്റെ കൃപയാൽ, നീകൾ സർപസംഗീതത്തിന്റെ പരമജ്ഞാനവും, നാല് അളവുകളും, താളവും, മൂന്ന് താളചലനങ്ങളും, മൂന്ന് താളരീതികളും അറിയും. മൂന്ന് ചലനങ്ങൾ, നാലു താളങ്ങൾ—all this, along with supreme serpent-music, you will receive by my favor. ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടതും, അതിൽ ആശ്രയിച്ചതും, സ്വരങ്ങളും ചിഹ്നങ്ങളും—all I have given, to you and Kambala. മൃത്യുലോകത്തിലും പാതാലത്തിലും മറ്റാരും ഇല്ല; നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രം ഇതിന്റെ അധിപതികൾ ആയിരിക്കും—പാതാലത്തിൽ, ദേവലോകത്തിൽ, മൃത്യുലോകത്തിൽ, നഗരാജന്മാർ.” ജഡൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സരസ്വതീദേവി, വാണിയുടെ അധിപതി, താമരക്കണ്ണുകളോടെ, അശ്വതരന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. അവിടെ സംഭവിച്ച എല്ലാം കംബലയും അശ്വതരനും മനസ്സിലാക്കി; ചെന്ദ, അളവുകൾ, സ്വരങ്ങൾ, മറ്റെല്ലാം സംബന്ധിച്ച പരമജ്ഞാനവും ഇരുവരിലും ഉദിച്ചുവന്നു. എന്നാൽ, ഏഴ് രാഗങ്ങൾ, താളവും ചോരയും ഉൾക്കൊണ്ട സംഗീതത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഇരുനഗരാജന്മാർ, കൈലാസത്തിന്റെ മുകളിൽ വസിക്കുന്ന പ്രഭുവിനെ ആരാധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കാമനാശകനായ ദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ, ഇരുവരും ചേർന്ന്, ഏറ്റവും കൂടുതൽ പരിശ്രമിച്ചു, ശബ്ദവും കഴിവും ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത്. രാവിലെ, രാത്രിയിൽ, മധ്യാഹ്നത്തിൽ, സന്ധികളിൽ, ദീർഘകാലം, അവർ ഭഗവാന്റെ സ്തുതികൾ പാടി; ഇങ്ങനെ, വൃഷധ്വജനായ പ്രഭു സന്തോഷപ്പെട്ടു. അവരുടെ സംഗീതം കേട്ട് സന്തോഷപ്പെട്ട്, ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.” അശ്വതരനും കംബലയും ചേർന്ന് പ്രഭുവിന് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.