മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

നഗരാജൻ അശ്വതരൻ തന്റെ പുത്രന് ദീർഘായുസ് ആശംസിച്ച് പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് ദീർഘായുസ് ഉണ്ടാകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യവാനേ! നിന്റെ ശത്രുക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകുക, ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കുക." ഈ വാക്കുകൾ മുൻപും പിന്നിലും നഗരവാസികൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പുത്രൻ അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞു. അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മറ്റ് ബന്ധുക്കളും അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, ദീർഘായുസ് ആശംസകൾ നൽകി, ഉത്തമമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി. അതിനുശേഷം, ആ പുത്രൻ വിനയത്തോടെ ഭക്തിയും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞ് അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു: "ഇത് എന്താണ്?" അച്ഛൻ എല്ലാം വിശദമായി അവനോട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ മദാലസ മരിച്ചതായി കേട്ടപ്പോൾ, മാതാപിതാക്കൾ മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ലജ്ജയും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞ സാഗരത്തിൽ മുങ്ങി. "ആ യുവതി, ഞാൻ മരിച്ചതായി കേട്ടപ്പോൾ, തന്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു—ധർമ്മവതിയാണ്! എന്റെ കഠിനഹൃദയത്തിന് ലജ്ജയാണു," എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. "ഞാൻ ക്രൂരൻ, ഞാൻ അയോഗ്യൻ, അവളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു; അവൾ എന്റെ കാരണത്താൽ മരിച്ച doe-eyed ആയതിൽ, ഞാൻ എത്ര പീഡനരഹിതനാണ്!" വീണ്ടും അവൻ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കി ചിന്തിച്ചു, മോഹത്തിന്റെ തിരമാല കളഞ്ഞു, ദുഃഖത്തിൽ ആഴമായ ഉച്ചവായും ശ്വാസവും എടുത്തു. "എന്റെ കാരണത്താൽ അവൾ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിൽ, ഞാൻ അവൾക്കായി എന്ത് ഉത്തമമായ പ്രവർത്തി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്? സ്ത്രീകളിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രശംസനീയമായത്." "ഞാൻ ദുഃഖത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുകയോ, 'അഹ്, പ്രിയേ!' എന്ന് വിളിക്കുകയോ ചെയ്താലും, അതിൽ പ്രശംസയില്ല; ഞങ്ങൾ പുരുഷന്മാരാണ്." "അല്ലെങ്കിൽ, ദുഃഖത്തിൽ മങ്ങിയ, നിരാശ, അശുദ്ധ, ദയനീയനായാൽ, ഞാൻ എങ്കിൽ ശത്രുക്കളുടെ പരിഹാസത്തിന് ഇരയാകും." "എനിക്ക് ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കണം, രാജാവായ അച്ഛനെ സേവിക്കണം; അവന്റെ ജീവൻ എന്റെ മേൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു—എങ്ങനെ ഞാൻ അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുമോ?" "എങ്കിലും, ഇവിടെ സ്ത്രീയുടെ പങ്ക് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണു—ഇത് അവൾക്കായി അല്ല, എല്ലായ്പ്പോഴും." "ദയയുടെ ഈ പ്രവർത്തി ഞാൻ ചെയ്യണം, പ്രതിഫലത്തിനോ ഹാനിക്കോ വേണ്ടിയല്ല; അവൾ എന്റെ കാരണത്താൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു—ഇതൊന്നുമാത്രം അവൾക്കായി." പുത്രന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. മനസ്സിൽ ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ, അവൻ ജലതർപ്പണം നടത്തി; അതിനുശേഷം എല്ലാ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ഋതധ്വജൻ സംസാരിച്ചു. ഋതധ്വജൻ പറഞ്ഞു: "ആ സുന്ദരിയായ മദാലസ എന്റെ ഭാര്യയല്ലെങ്കിൽ, ഈ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ മറ്റൊരു കൂട്ടാളിയെ സ്വീകരിക്കില്ല." "അവളെ ഒഴികെ, ഗന്ധർവകുമാരിയായ doe-eyed മദാലസയെ ഒഴികെ, ഞാൻ മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ ആസ്വദിക്കില്ല—ഇതാണ് സത്യം." "ധർമ്മത്തിൽ നടക്കുന്ന ആ elephant-gaited ആയ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഞാൻ മറ്റൊരാളെ സ്വീകരിക്കില്ല—ഇതും സത്യം." പുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: "സ്ത്രീകളുമായുള്ള എല്ലാ ആനന്ദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അച്ഛൻ, അവൻ സദാചാരമുള്ള സുഹൃത്തുക്കളുമായി കളിച്ചുകൊണ്ട് അവളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു." "ഇതാണ് അവന്റെ പരമധർമ്മം, അച്ഛൻ! ആരാണ് ഇതിനെ സാധ്യമാക്കാൻ കഴിയുക? ദേവന്മാർക്കും വളരെ ദുഷ്കരമാണ്, മറ്റുള്ളവർക്കോ അതിലേറെ." ജഡൻ പറഞ്ഞു: "ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവരുടെ അച്ഛൻ ആലോചിച്ചു; ആലോചിച്ച ശേഷം, തന്റെ പുത്രന്മാരായ നഗരാജന്മാരോട്, ചിരിച്ചപോലെ സംസാരിച്ചു." നഗരാജൻ അശ്വതരൻ പറഞ്ഞു: "അസാധ്യമായ കാര്യം അറിയുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ പ്രവർത്തനമനുഷ്ഠിക്കാതിരുന്നാൽ, എല്ലാ ശ്രമവും സംരംഭവും നഷ്ടമാകും; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം." "മനുഷ്യൻ തന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തനം ചെയ്യണം; പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം ഭാഗ്യത്തിലും മനുഷ്യശ്രമത്തിലും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു." "അതിനാൽ, എന്റെ പുത്രന്മാരേ, ഞാൻ അതിനനുസരിച്ച് ശ്രമിക്കും; തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ഈ കാര്യങ്ങൾ ഉടൻ സാധ്യമാക്കാൻ ഞാൻ പരിശ്രമിക്കും." ജഡൻ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നഗരാജൻ, ഹിമവത് പർവതത്തിലെ വിശുദ്ധ സ്ഥാനമായ പ്ലക്ഷാവതരണത്തിൽ പോയി, കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു." അവിടെ, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, നിയന്ത്രിത അഹാരം പാലിച്ച്, ദിവസത്തിൽ മൂന്നുതവണ കുളിച്ച്, ദേവി ശരസ്വതിയെ സ്്തുതികളോടെ ആരാധിച്ചു. അശ്വതരൻ പറഞ്ഞു: "ലോകത്തിന്റെ മാതാവായ auspicious ദേവിയെ ഞാൻ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മയുടെ ഉത്ഭവമായ ശരസ്വതിയെ ഞാൻ തലകുനിച്ച് സ്്തുതിക്കാം." "ദേവിയെ, സതും അസതും, സത്യമുള്ളതും ചെറുതും മോക്ഷദായകവുമായതും, അർത്ഥവതുമായതും—നിനക്കൊപ്പം ഒന്നാകാത്തതെല്ലാം യോഗത്തിലൂടെ സ്ഥാപിതമാണ്." "നീ അക്ഷരയായ പരമദേവിയാണ്, അതിലൊക്കെ സ്ഥാപിതമാണ്; അക്ഷരമായ പരമം, അന്തിമഅണുവായി സ്ഥാപിതമാണ്." "അക്ഷരമായ പരബ്രഹ്മയും, ഈ സകല ജഗത്തും ക്ഷരസ്വഭാവമാണ്; മരത്തിൽ അഗ്നി, ഭൂമിയിൽ അന്തിമഅണുക്കൾ നിലനിൽക്കുന്നു." "അങ്ങനെ, ദേവിയെ, നിനക്കുള്ളിൽ ബ്രഹ്മവും ഈ സകല ജഗത്തും നിലനിൽക്കുന്നു; ഒം എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ രൂപം, സ്ഥിരവും അസ്ഥിരവുമായത്, നിനക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിതമാണ്." "ദേവിയെ, സതും അസതും, എല്ലാം മൂന്നു അളവുകളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ, ത്രിവിധ ജ്ഞാനം, ത്രിവിധ അഗ്നി." "മൂന്ന് പ്രകാശങ്ങൾ, മൂന്ന് വർണങ്ങൾ, ത്രിവിധ ധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ; മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ, മൂന്ന് ശബ്ദങ്ങൾ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ, ത്രിവിധ ജീവിതഘട്ടങ്ങൾ." "മൂന്ന് കാലങ്ങൾ, മൂന്ന് അവസ്ഥകൾ, പിതൃകൾ, പകൽ, രാവു എന്നിവ—ഈ ത്രിവിധ അളവാണ്, ദേവി ശരസ്വതി, നിന്റെ തന്നെ രൂപം." "ബ്രഹ്മയുടെ ആദി, ശാശ്വതരൂപങ്ങൾ, വിവിധ ദർശകർ വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നു: ഏഴ് സോമയാഗങ്ങൾ, ഏഴ് ഹോതകൾ, ഏഴ് പാകവിളികൾ." "ദേവിയെ, ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവർ നിന്റെ ഉച്ചരണയിലൂടെ ഇവ നടത്തുന്നു; മറ്റൊരു, വിവരണരഹിതമായ, ഉന്നതരൂപം ഉണ്ട്, അർദ്ധമാനത്തോടെ." "അപരിവർത്തനീയമായ, അക്ഷരമായ, ദൈവീയമായ, മാറ്റംരഹിതമായ—അത് നിന്റെ പരമരൂപമാണ്, ഞാൻ വിവരണ ചെയ്യാനാകാത്തത്." "അത് നാവില്ല, ചുവന്ന അധം ഇല്ല, അതുപോലുള്ള രൂപങ്ങൾ ഇല്ല; ഇന്ദ്രൻ, വസുക്കൾ, ബ്രഹ്മ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, പ്രകാശം പോലും—" "സാർവ്വലോകം, സാർവ്വരൂപം, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ, പരമനാഥൻ—സാംഖ്യ-വേദാന്ത വാദങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്നവ, അനേക ശാഖകളിൽ സ്ഥാപിതം." "ആദി, മധ്യ, അന്തം ഇല്ല; സതും അസതും, എന്നാൽ സതുമാത്രം; ഒന്നും അനേകം, ഒന്നല്ല, എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു." ഈ രീതിയിൽ, നഗരാജൻ അശ്വതരൻ ദേവി ശരസ്വതിയെ ഭക്തിയോടെ പുകഴ്‌ഞ്ഞു, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ദുഃഖങ്ങൾക്കും കഷ്ടങ്ങൾക്കും പരിഹാരം തേടി, തപസ്സിൽ ലയിച്ചു.