മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

അനസൂയ ദയാവുള്ളതോടെ ചോദിച്ചു: “ഭാഗ്യവതിയേ, ഭർത്താവിന്റെ മുഖം കണ്ടതിൽ നിന്നു നീ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നുവോ? നീ ഭർത്താവിനെ എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായി കണക്കാക്കുന്നുവോ?” അവൾ പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ലഭിച്ച മഹത്തായ പുണ്യവും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലവും, ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌; അതിലൂടെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു.” അനസൂയ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ധർമ്മശീലനായ ഒരാൾ എപ്പോഴും അഞ്ചു ഭോജ്യങ്ങൾ നൽകണം. സ്വന്തമായ വംശവും ധർമ്മവും അനുസരിച്ച് സമ്പത്ത് സമാഹരിക്കണം. സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ, അതു യോഗ്യരായവർക്കു ശരിയായി വിതരണം ചെയ്യണം; സത്യം, ധാർമ്മികത, തപസ്സ്, ദാനശീലം, കരുണ — ഇവയാൽ എപ്പോഴും സമ്പന്നരായിരിക്കണം. ആഗ്രഹവും ദ്വേഷവും ഇല്ലാതെ, ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിർദേശിച്ച കർമങ്ങൾ വിശ്വാസത്തോടെ, കഴിവിനനുസരിച്ച് ദിനംപ്രതി ചെയ്യണം.” അനസൂയ വിശദീകരിച്ചു: “ഒരു വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തം ജന്മത്തിനനുസരിച്ച ലോകങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ; വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ പ്രജാപതിയുടെ ലോകം മുതൽ ക്രമേണ ആ ലോകങ്ങൾ നേടാം. എന്നാൽ സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടു പുരുഷന്മാർ സമ്പാദിച്ച പുണ്യത്തിന്റെ പകുതി സ്വന്തമാക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് വേറെയുള്ള യജ്ഞം, പിതൃകർമ്മം, ഉപവാസം എന്നിവ ഇല്ല; ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രം അവർ ആഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ധർമ്മശീലയും ഭാഗ്യവതിയുമായ നീ, ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നതിൽ മനസ്സിനെ എപ്പോഴും ആസക്തമാക്കണം; ഭർത്താവ് ഉത്തമഗതിയാണ്. ഭർത്താവ് ദേവന്മാരോ പിതൃകളോ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞത്തിൽ, മനസ്സിൽ വിഭജനം ഇല്ലാതെ ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് അതിന്റെ പകുതി ലഭിക്കുന്നു.” അവരുടെ മകൻ പറയുന്നു: “അനസൂയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവളെ ആദരിച്ച്, അവൾ അനസൂയയെ ഉത്തമയായി ഉത്തരം നൽകി: ‘ഞാൻ ഭാഗ്യവതിയും ദേവതകളുടെ കന്യകയും; ദൈവങ്ങൾ പോലും എന്നെ കാണുന്നു, കാരണം നീ, സ്വാഭാവികമായി മംഗളമായവൾ, വീണ്ടും എന്റെ വിശ്വാസം ശക്തമാക്കി. എനിക്ക് അറിയാം, സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവിന്റെ മാർഗ്ഗം പോലെ മറ്റൊന്നുമില്ല; ഭർത്താവിന്റെ സ്‌നേഹം ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഗുണം നൽകുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ കൃപയാൽ, ഇവിടെയും മരണാനന്തര ലോകത്തും സ്ത്രീക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു; ഭർത്താവ് ഭാര്യയ്ക്ക് ദേവതയാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യവതിയേ, നീ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നതുകൊണ്ട്, എന്തെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും നീ പറയുമോ, എന്നോട് പറയൂ.’” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ഈ ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രനും കൂടെ, പുണ്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, എന്റെ അടുത്ത് വന്നു, ദിവസം-രാത്രി തുടർച്ചയായി നടക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അതിനാണ് ഞാൻ വന്നത്; ഇപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. ദിവസങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ യജ്ഞങ്ങൾ നിലച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ദേവന്മാർക്ക് ആഹാരം ലഭിക്കുന്നില്ല. ദിവസങ്ങൾ ഇല്ലാതായതുകൊണ്ട്, എല്ലാ കർമങ്ങളും നിലയ്ക്കുന്നു; മഴ ഇല്ലാതെ ലോകം നശിക്കും. അതുകൊണ്ട്, നീ ലോകത്തെ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദയവായി, സൂര്യൻ പഴയപോലെ ലോകങ്ങൾ നിലനിർത്തട്ടെ.” ഭ്രാമണി പറഞ്ഞു: “മണ്ഡവ്യന്റെ ശാപമൂലം, എന്റെ ഭർത്താവായ പ്രഭു, കോപത്തിൽ ശപിക്കപ്പെട്ടു: ‘സൂര്യോദയമില്ലാതെ, നീ മരണപ്പെടും.’” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “നിനക്കു ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, ഞാൻ പഴയപോലെ സ്ഥിതിയെ പുനസ്ഥാപിക്കും; ഒരു പുതിയ ഭർത്താവും നൽകാം. ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ മഹത്വം, വിശ്വാസമുള്ള ഭാര്യയുടെ ഭക്തി, എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കുന്നു.” മകൻ പറയുന്നു: “അവൾ സമ്മതിച്ചതോടെ, അനസൂയ, വ്രതശീലയുള്ളവൾ, പത്ത് ദിവസം രാത്രിയിൽ സൂര്യനെ അർഘ്യം നൽകി വിളിച്ചു. അപ്പോൾ, ഭാഗ്യവതിയായ വിവസ്വത്, ചുവന്നതാവുന്ന പുഷ്പംപോലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ, മഹാപർവ്വതത്തിൽ തന്റെ വലിച്ച രശ്മിയുമായി ഉദിച്ചു. ഉടനെ ഭ്രാമണിയുടെ ഭർത്താവ് ജീവൻ വിട്ടു; അവൻ നിലത്ത് വീണപ്പോൾ, അവൾ പിടിച്ചു.” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ഭാഗ്യവതിയേ, ദുഃഖിക്കേണ്ട! എന്റെ ശക്തി കാണൂ — ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടു, austerity-യുടെ ഫലത്തിൽ എന്ത് ലഭിച്ചിട്ടില്ല? ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ സൌന്ദര്യത്തിലും ഗുണത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും വാക്കിന്റെ മാധുര്യത്തിലും തുല്യനായ പുരുഷനെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ രോഗമില്ലാതെ, യുവാവായി, ഭാര്യയോടൊപ്പം നൂറു വർഷം ജീവിക്കട്ടെ. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ ദേവന്മാരിൽ തുല്യനായി കണ്ടിട്ടില്ല; ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും യുവാവും ആരോഗ്യമുള്ളവനും ആകട്ടെ. deed, thought, word — എല്ലാം ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ളത് പോലെ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ ജീവിക്കട്ടെ.” മകൻ പറയുന്നു: “അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ ഉയർന്ന്, രോഗം ഇല്ലാതെ, യുവാവായി, തന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് വീട് പ്രകാശിപ്പിച്ചു, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ അമരകുമാരൻപോലെ. അപ്പോൾ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ വീണു, ദേവസംഗീതം മുഴങ്ങി, ദേവന്മാർ സന്തോഷിച്ചു. അവർ അനസൂയയോട് പറഞ്ഞു: ‘ഭാഗ്യവതിയേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ! ദേവന്മാർക്കായി നീ വലിയ കാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ദേവന്മാർ നിന്നെ ഒരു വരം നൽകുന്നു.’” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ദേവന്മാർ, ബ്രഹ്മാവിനെ മുഖ്യമായി, എന്നിൽ സന്തുഷ്ടരാണെങ്കിൽ, ഞാൻ വരം സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ — ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ എന്നെ പുത്രരായി ജനിക്കട്ടെ; ഭർത്താവിനൊപ്പം യോഗം നേടട്ടെ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കട്ടെ.” ദേവന്മാർ — ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ശിവൻ, മറ്റു ദേവതകൾ — “അങ്ങിനെയാകട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞു, അനസൂയയെ ആദരിച്ചു, യഥാക്രമം യാത്രയായി. അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ, രണ്ട് മക്കൾ പറയുന്നു: “ആ രാജകുമാരൻ, അതിവേഗത്തിൽ സ്വന്തം നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, മാതാപിതാക്കളുടെ കാലിൽ നമസ്കരിച്ച്, മദാലസയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ ജനങ്ങളെ ഉത്കണ്ഠയോടെ, മുഖങ്ങളിൽ സന്തോഷം ഇല്ലാതെ കണ്ടു; പിന്നെ, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായി മാറി. മറ്റൊരാൾ, ആനന്ദത്തിൽ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കി, ‘ഭാഗ്യമാണ്! ഭാഗ്യമാണ്!’ എന്നു ഉല്ലാസത്തോടെ മറ്റൊരാളെ അണിനിരത്തിയതും അവൻ കണ്ടു.