മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ദേവതകളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ശേഷം അവശേഷിച്ച ഹവിസ്സുകൾ അവർ സ്വയം സ്വീകരിക്കുന്നവരായ മഹാത്മാക്കളെ ഞങ്ങൾ അനുഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങളിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു: “ദിവസത്തിന്റെ സ്ഥാപനം കൂടാതെ ഇതൊന്നും നിലനിൽക്കില്ല; അപ്പോൾ ദിവസം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആശങ്ക. യജ്ഞങ്ങൾ നിലച്ചു പോകുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ കൂടിയിരുന്ന ദേവതകൾ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പ്രജാപതി ദേവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ശക്തിയെ അതിലേറെ ശക്തിയാൽ മാത്രമേ കീഴടക്കാൻ കഴിയൂ; തപസ്സിനെ അതിൽക്കൂടുതൽ തപസ്സാൽ മാത്രം. അതിനാൽ, അമരന്മാരേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയുടെ മഹത്വം കൊണ്ട് സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നില്ല; അതിനാൽ സൂര്യൻ ഉദയിക്കാത്തതിനാൽ, മരണജാതികൾക്കും ദേവതകൾക്കുമെല്ലാം വിശപ്പും ദു:ഖവും അനുഭവപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ആ ഭക്തയും തപസ്യയുള്ള ഭാര്യയെയും സമീപിച്ച്, ഭാനുവിന്റെ ഭാര്യയെ സംതോഷിപ്പിക്കുക, അതുവഴി സൂര്യൻ വീണ്ടും ഉദയിക്കട്ടെ.” അപ്പോൾ പുത്രൻ പറഞ്ഞു: ദേവതകൾ അവളെ സമീപിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു: “ദിവസം മുമ്പുപോലെ തുടരട്ടെ, സൂര്യോദയം മുമ്പുപോലെ സംഭവിക്കട്ടെ.” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ഭക്തയായ ഭാര്യയുടെ മഹത്വം എങ്ങനെ കുറയാം? അതിനാൽ, ആ പുണ്യവതിയെ ആദരിച്ച്, ഞാൻ തന്നെ ദിവസത്തെ സൃഷ്ടിക്കും, ദേവങ്ങളേ.” ദിവസവും രാത്രിയും വീണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയുടെ ഭർത്താവിന് ഒരിക്കലും നാശം ഉണ്ടാകില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ പുണ്യവതി തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. അവളെക്കുറിച്ച് സൗഖ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ ഭർത്താവിന്റെയും സ്വന്തം ധർമ്മത്തെയും കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. അനസൂയ ചോദിച്ചു: “നിനക്ക് സന്തോഷമുണ്ടോ, ഭാഗ്യവതിയേ, ഭർത്താവിന്റെ മുഖം കാണുമ്പോൾ? ഭർത്താവിനെ ദേവതകളിൽ എല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠനായി കണക്കാക്കുന്നുണ്ടോ?” “ഞാൻ ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചതിനാലാണ് ഈ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നേടിയത്; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിച്ച് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങി.” “പുണ്യവതിയേ, ഒരാൾ എപ്പോഴും അഞ്ചു ഹോം ചെയ്യണം, സ്വന്തം വർണ്ണത്തിനും ധർമ്മത്തിനും അനുസരിച്ച് സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കണം. സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ, അതു യോഗ്യരായവർക്ക് ശരിയായ വിധത്തിൽ നൽകരുത്; സത്യം, ധർമ്മം, തപസ്, ദാനം, ദയ എന്നിവ എപ്പോഴും പാലിക്കണം. ആഗ്രഹവും ദ്വേഷവും ഇല്ലാതെ, ശാസ്ത്രത്തിൽ നിർദേശിച്ച കർമങ്ങൾ വിശ്വാസത്തോടെ, കഴിവതും എപ്പോഴും ചെയ്യണം.” “ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തമായ ജന്മത്തിന് യോജിച്ച ലോകങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ; വലിയ പരിശ്രമത്തിലൂടെ പ്രജാപതിമുതൽ മറ്റു ലോകങ്ങൾ വരെ ക്രമത്തിൽ നേടാം. എന്നാൽ, സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട് പുരുഷന്മാർ സമ്പാദിച്ച പുണ്യത്തിന്റെ പാതി തങ്ങൾക്കു നേടുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് വേറിട്ട യജ്ഞമോ, പിതൃകർമ്മമോ, ഉപവാസമോ ഇല്ല; ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചാൽ മാത്രം അവൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കും.” “അതിനാൽ, പുണ്യവതിയേ, ഭാഗ്യവതിയേ, ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നതിൽ മനസ്സു ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കണം; ഭർത്താവാണ് സ്ത്രീയുടെ പരമഗതി. ഭർത്താവ് ദേവതകൾക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും ചെയ്യുന്ന പൂജയിലും ആദരത്തിലും, ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്ന ഏകാഗ്രചിത്തയുള്ള സ്ത്രീക്ക് അതിന്റെ പാതി ഫലം ലഭിക്കും.” പുത്രൻ പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവളെ യഥോചിതം ആദരിച്ച ശേഷം, അത്രിപത്നിയായ അനസൂയയോട് അവൾ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഭാഗ്യവതിയാണ്, അനുഗ്രഹിതയുമാണ്; ദേവതകളും എന്നെ കൃപാഭാവത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ വീണ്ടും എന്റെ വിശ്വാസം ഉറപ്പിച്ചു തന്നു.” “ഞാൻ അറിയുന്നു: സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നതിനെ തുല്യമായ മാർഗ്ഗമില്ല; ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹമാണ് ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും ഉത്തമഫലം നൽകുന്നത്. ഭർത്താവിന്റെ കൃപയാൽ, ഈ ലോകത്തും മരിച്ച ശേഷവും സ്ത്രീക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കും; ഭർത്താവാണ് സ്ത്രീക്ക് ദൈവം.” “അതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യവതിയേ, നിങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരിക്കുന്നപ്പോൾ, Noble lady, നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പറയും.” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവതകൾ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു, ദുഃഖിതരായി; നിങ്ങളുടെ കാരണത്താൽ, ദിവസം-രാത്രി നിലച്ചുപോയതുകൊണ്ട്, അവരുടെ പുണ്യകർമ്മഫലങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവർ തുടരുന്ന ദിവസം-രാത്രി വേണമെന്ന് നിരന്തരം അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതിനായി ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.” “ദിവസങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നതുകൊണ്ട് യജ്ഞങ്ങൾ നിലച്ചു; അതിനാൽ, ദേവതകൾക്ക് ഹവിസ്സുകൾ ലഭിക്കുന്നില്ല. ദിവസം ഇല്ലാതായപ്പോൾ എല്ലാ കർമങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നു; അതിനാൽ മഴ ഇല്ലാതായി ലോകം നശിക്കുമെന്ന ഭീഷണി ഉണ്ട്. ലോകത്തെ രക്ഷിക്കണമെന്നു നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദയവായി, സൂര്യൻ വീണ്ടും ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തട്ടെ.” ബ്രാഹ്മണി പറഞ്ഞു: “മണ്ഡവ്യന്റെ ശാപം മൂലം, മഹാഭാഗ്യവതിയേ, എന്റെ ഭർത്താവായ മഹർഷി, ക്രുദ്ധനായി ശപിക്കപ്പെട്ടു: ‘സൂര്യോദയം ഇല്ലാതെ, നീ മരിക്കും’.” അനസൂയ പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, ഭാഗ്യവതിയേ, നിന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം ഞാൻ എല്ലാം മുമ്പുപോലെ ആക്കും; നിനക്ക് പുതിയ ഭർത്താവും നൽകാം. ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ മഹിമയെ, പ്രത്യേകിച്ച് പതിവ്രതയുടെ ഭക്തിയെ എല്ലാത്തരത്തിലുമാണ് ആദരിക്കുന്നത്.” പുത്രൻ പറഞ്ഞു: അവൾ സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, അനസൂയ തപസ്സ് ചെയ്തുകൊണ്ട് പത്താം രാത്രിയിൽ അർഘ്യം അർപ്പിച്ചു സൂര്യനെ ആഹ്വാനിച്ചു. ഉടനെ, കനകപുഷ്പം പോലെ പ്രകാശമുള്ള വിവസ്വാൻ, മഹാഗോളവുമായി, പർവതരാജനിൽ ഉദിച്ചു. ഉടൻ, ബ്രാഹ്മണൻ ജീവൻ വിട്ടു; അവൻ നിലത്തുവീണപ്പോൾ, ഭാര്യ അവനെ പിടിച്ചു. അനസൂയ പറഞ്ഞു: “ദുഃഖിക്കേണ്ട, ഭാഗ്യവതിയേ! ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട്, തപസ്സിന്റെ ഏതു ഫലവും നീ നേടിയിട്ടില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയുമോ?” “എന്റെ ഭർത്താവിനെപ്പോലെ സൗന്ദര്യത്തിലും ഗുണത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും മാധുര്യത്തിലും ഒരുവനെയും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ രോഗരഹിതനായി, വീണ്ടും യുവാവായി, ഭാര്യയോടൊപ്പം നൂറുവർഷം ജീവിക്കട്ടെ. എന്റെ ഭർത്താവിനേക്കാൾ തുല്യനായ ദൈവം ഇല്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു; ആ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും യൗവനം പ്രാപിക്കട്ടെ, ആരോഗ്യവാനാകട്ടെ.