മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ശുദ്ധമായ ചടങ്ങുകൾ നിർവഹിച്ച്, അഗ്നിഹോത്രാദികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇരട്ടത്വങ്ങളും സ്വത്തുക്കളുടെയും ആശയങ്ങളിലും നിന്ന് സ്വതന്ത്രനായി, ആത്മാവിൽ ആത്മാവിനെ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് ഉപദേശം നൽകി. അപ്പോൾ ആഹാരം കുറച്ച്, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം പാലിച്ച്, ക്ഷീണമില്ലാത്ത ഭിക്ഷാടനജീവിതം നയിച്ച്, യോഗാഭ്യാസത്തിൽ സമർപ്പിതനായി, ബാഹ്യവസ്തുക്കളുമായി ബന്ധം ഒഴിവാക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ദു:ഖത്തോടൊപ്പം ചേർന്നുള്ള ജന്മമരണങ്ങളുടെ പീഡനത്തിന് ഔഷധമായ അതുല്യവും വിവരണാതീതവുമായ മോക്ഷസാധനമായ യോഗം ലഭിക്കും; അപ്പോൾ, പഞ്ചഭൂതങ്ങളുമായി വീണ്ടും ചേർന്നുനിൽക്കേണ്ടതില്ല. അപ്പോൾ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു: "മകനേ, ഈ പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ച് ഇനി ഇത്തരത്തിൽ ജന്മമെടുക്കേണ്ടതില്ലാത്ത പരമോന്നത മോക്ഷയോഗം എങ്ങനെയെന്ന് എനിക്കു വിശദമായി വിശദീകരിക്കൂ. യോഗത്തിലായാലും അല്ലാതെയായാലും, ബന്ധനങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർക്കും ആത്മാവ് ബന്ധിക്കപ്പെടാത്ത ആ യോഗം എങ്ങനെയെന്ന് എനിക്കു പറയൂ. ലോകത്തിലെ ദു:ഖവും വ്യസനവും കൊണ്ട് എന്റെ ശരീരവും മനസ്സും ചുട്ടു കത്തുന്നു; ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിന്റെ ശീതളമായ ജലമായി വാക്കുകളുടെ കുളിരാർന്ന മഴയാൽ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കൂ. അജ്ഞാനത്തിന്റെ കറുത്ത പാമ്പ് എന്നെ കടിച്ച് വിഷം നിറച്ച്, ഞാൻ മരിച്ചവനായി കിടക്കുന്നു; നിന്റെ വചനങ്ങളുടെ അമൃതം കൊണ്ട് എന്നെ ജീവിപ്പിക്കൂ. മകനും ഭാര്യയും വീടും ഭൂമിയും തുടങ്ങിയവയിലേക്കുള്ള മമതയുടെ കാട്ടാന എന്നെ ദു:ഖിപ്പിക്കുന്നു; സത്യം, ഹിതം എന്നീ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനത്തിന്റെ താക്കോൽകൊണ്ട് എന്നെ ഉടൻ മോചിപ്പിക്കൂ." മകൻ പറഞ്ഞു: "അച്ഛനേ, ദത്താത്രേയൻ അലയർക്കിന് പഠിപ്പിച്ച പണ്ഡിതന്മാർ പഠിപ്പിച്ച ആ യോഗം ഞാൻ പറയാം; അലയർക്കിന്റെ ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം വിശദമായി ഉത്തരം നൽകി." അച്ഛൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ദത്താത്രേയൻ ആരുടെ മകനാണ്? അദ്ദേഹം എങ്ങനെ യോഗം പഠിപ്പിച്ചു? ആ ഭാഗ്യവാനായ അലയർക്കാർ ആരാണ്?" മകൻ വിശദീകരിച്ചു: "പ്രതിഷ്ഠാന എന്ന നഗരത്തിൽ കൗശിക എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. പൂർവ്വജന്മപാപഫലമായി അവൻ കുഷ്ഠരോഗത്താൽ ബാധിച്ചു. ആ രോഗത്തിൽപെട്ടിരുന്നിട്ടും, അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി ആരാധിച്ചു; കാലുതുടയൽ, അവയവങ്ങൾ ചവിട്ടൽ, കുളിപ്പിക്കൽ, വസ്ത്രം അണിയിക്കൽ, ഭക്ഷണം നൽകൽ തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങൾ ചെയ്തു. കഫം, മൂത്രം, മല, രക്തം എന്നിവ കഴുകി നീക്കി, ഒറ്റയ്ക്ക് പരിചരിച്ചു, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു. ഭർത്താവിനെ എത്ര ആദരിച്ചാലും, അവൻ അത്യന്തം ക്രൂരനായി, കോപത്താൽ അവളെ കഠിനമായി നിന്ദിച്ചു. എന്നാൽ, ഭർത്താവ് എത്ര ഭയാനകനാണെങ്കിലും, അവൾ ഭക്തിഭാവത്തോടെ ദൈവംപോലെ അവരെ ആരാധിച്ചു. ഒരു ദിവസം, നടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവൻ ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു: 'എന്നെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവൂ.' രാജപഥത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട വേശ്യ, അവൾ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേക്കാണ് എന്നെ കൊണ്ടുപോകേണ്ടത്. അവൾ മാത്രമാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സൂര്യോദയത്തിൽ കണ്ട ആ പെൺകുട്ടി, രാത്രിയായിട്ടും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ല. ആ സുന്ദരി, പൂർണനിതംബവും വക്ഷസ്സുമുള്ള അവൾ എന്നെ അങ്ങ് അണക്കാതെപോയാൽ, നീ എന്നെ മരിച്ചുകിടക്കുന്നതായി കാണും. പുരുഷന്മാരിൽ കാമം സ്ഥിരമല്ല; അവളെ പലരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് നടക്കാൻ കഴിയാത്തത് വഴി ദു:സ്വപ്നമാണ്.' ഭർത്താവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഉത്കൃഷ്ടകുലത്തിൽ ജനിച്ച ഭാഗ്യശാലിനിയായ ഭാര്യ, ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ, വസ്ത്രം കെട്ടി, അധിക പണം എടുത്ത്, ഭർത്താവിനെ തോളിൽ കയറ്റി, മൃദുവായി നടന്നു. ആ രാത്രിയിൽ, മേഘങ്ങൾ ആകാശം മൂടി, മിന്നലുകൾ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആ ദ്വിജാതിയായ സ്ത്രീ രാജപഥത്തിലൂടെ നടന്നു. അവിടേയ്ക്ക് ഒരു കള്ളൻ കുറ്റാരോപണത്തിൽ കൂമ്പാരത്തിൽ കയറ്റിയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നതും, മാണ്ഡവ്യ എന്ന ആ ദ്വിജനും അത്യന്തം വേദനയോടെ അവിടെ കിടക്കുന്നതുമായിരുന്നു. ഭർത്താവിനെ തോളിൽ കയറ്റി, കൗശികൻ വഴിയിലൂടെ നടന്നു; മാണ്ഡവ്യൻ, കാലിൽ വേദനയാൽ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ആളെന്റെ കാലിൽ ഇങ്ങനെ വേദനയുണ്ടാക്കി, എന്നെ ഈ ഭയാനകാവസ്ഥയിലാക്കിയത് ആ പാപിയായ ദുഷ്ടൻ, സൂര്യോദയത്തിൽ അവൻ നിർബന്ധമായും മരണപ്പെടും; സൂര്യനെ കണ്ടയുടൻ അവൻ നശിക്കും.' ഭർത്താവിനുള്ള ഈ ഭയാനക ശാപം ഭാര്യ കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ ദു:ഖത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'സൂര്യൻ ഉദിക്കില്ല.' അങ്ങനെ, സൂര്യൻ ഉദിക്കാതെ രാത്രിക്ക് തുടർച്ചയാവുകയും, ദിവസങ്ങളോളം ഈ അവസ്ഥ തുടരുകയും, ദേവന്മാർ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ജപവും ഹോമവും പിതൃതർപ്പണവും ദേവതാർച്ചനയും ഇല്ലാതെ ലോകം നശിക്കാതിരിയ്ക്കുമോ? പകലും രാത്രിയും ഇല്ലാതെ, മാസങ്ങളും ঋതുക്കളും തീരാതെ, ദക്ഷിണയാനവും ഉത്തരായണമുമറിയാനാവില്ല. ഇവ അറിയാതെ വർഷം എന്ന കാലചക്രം അറിയാനാവില്ല; വർഷം ഇല്ലാതെ മറ്റു കാലഘട്ടങ്ങൾ അറിയാനാവില്ല. ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയുടെ വാക്കുകൊണ്ട് സൂര്യൻ ഉദിക്കാത്തതുകൊണ്ട്, സ്നാനം, ദാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ നടക്കുന്നില്ല. അഗ്നിയുടെ ചലനമില്ലാതെ യാഗങ്ങൾ നടക്കുന്നില്ല; ഹോമങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഞങ്ങളുടെ ഗതിയും നിലയ്ക്കുന്നു. യജ്ഞശേഷം ലഭിക്കുന്ന അഹുതികളാൽ മനുഷ്യർ ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; മഴവർഷം നൽകി വിളവുകളും മറ്റും ലഭിക്കാൻ ഞങ്ങൾ മനുഷ്യരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ കൃഷി ചെയ്ത വൃക്ഷഫലങ്ങൾ കൊണ്ട് യജ്ഞം നടത്തുന്നു; അങ്ങനെ യാഗാദികളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് ഞങ്ങൾ അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പൂർണമാക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ താഴേക്ക് മഴയൊഴിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ മേലേക്ക് ഹവികൾ അർപ്പിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ, മനുഷ്യർ ഹവിയിൽ അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു. നിയമിത, നൈമിത്തിക കർമ്മങ്ങൾ അർപ്പിക്കാതെ, യജ്ഞശേഷം സ്വാർത്ഥമായി ആഹാരം കഴിക്കുന്ന പാപികൾ, അവർക്കായി ഞങ്ങൾ ജലം, സൂര്യൻ, അഗ്നി, വായു, ഭൂമി എന്നിവ ദോഷം വരുത്തുന്നു. ദോഷമുള്ള ജലം മുതലായവ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദുഷ്ടർക്ക് ഭയാനകമായ ദുരിതങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും, മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.