മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

രാജാവേ, ഞാൻ നിനക്കു സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു പോയ പാപരഹിതരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിച്ചു. ഇനി, സ്വന്തം കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർക്കായി നമ്മൾ മറ്റിടത്തേക്കു പോകാം; നീ ഇപ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടു, നരകവും കണ്ടു, അതിനാൽ ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാം. അപ്പോൾ രാജാവ്, തന്റെ മകനെ മുന്നിൽ വെച്ച് യാത്രയ്ക്കു തയ്യാറായി. അപ്പോൾ, ആ നരകത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരുമിച്ച് നിലവിളിച്ചു: “രാജാവേ, ദയവായി ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കൂ! ഒരു നിമിഷം ഇവിടെ നില്ക്കൂ; നിന്റെ ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ച കാറ്റ് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം പകരുന്നു.” “നരസിംഹം, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, നിന്റെ ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ച കാറ്റ് ഞങ്ങളിലേക്കെത്തുമ്പോൾ, ഞങ്ങളുടെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്നു വേദനയും കഷ്ടതയും മുഴുവൻ നീങ്ങുന്നു.” അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് യമദൂതനോടു ചോദിച്ചു: “എന്തുകൊണ്ടാണ്, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇവർക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഏത് മഹത്തായ പുണ്യകൃത്യം ചെയ്തു, അതിന്റെ ഫലമായി ഇവിടുത്തെ വേദനയും ദുരിതവും അകറ്റപ്പെടുന്നു? ദയവായി ഇതു പറയൂ.” യമദൂതൻ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ശരീരം പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും അതിഥികൾക്കും ദൂതുകൾക്കും യോഗ്യരായവർക്കും യഥാവിധി അർപ്പിച്ച അന്നം കൊണ്ടു പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടും, നിന്റെ മനസ്സ് ഈ ദാനങ്ങളിൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടും, രാജാവേ, നിന്റെ ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ച കാറ്റ് ഇവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നു. പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കും, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, നരകവേദനകളുടെ ബാധയില്ല.” “നീ യജ്ഞങ്ങൾ, അശ്വമേധാദി കർമ്മങ്ങൾ, യഥാനിയമം ചെയ്തതും, നിന്റെ ദർശനം പോലും, യമന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ, അഗ്നി, കാറ്റ് എന്നിവയുടെ കഷ്ടത കുറച്ചു. beaten, cut, burned, തുടങ്ങിയ വേദനകൾ നിന്റെ തേജസ്സാൽ ശമിച്ചിരിക്കുന്നു.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ വേദന അകറ്റുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദം സ്വർഗത്തിലോ ബ്രഹ്മലോകത്തിലോ പോലും ലഭ്യമല്ല — ഇതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇവർക്ക് വേദനയില്ലെങ്കിൽ, ദയാനിധിയേ, ഞാൻ ഇവിടെ മലപോലെ നടപ്പില്ലാതെ നില്ക്കും.” യമദൂതൻ പറഞ്ഞു: “വരിക, രാജാവേ, നമുക്ക് പോകാം; നീ സ്വന്തമായുള്ള പുണ്യഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കണം. ഇവിടുത്തെ പാപികളുടെ വേദന നിനക്കു വേണ്ടതല്ല.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഈ കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ സന്തോഷം നിലനിൽക്കുന്നുവ zolang, ഞാൻ പോകില്ല. കഷ്ടപ്പെടുന്ന അഭയാർത്ഥിക്ക് — എങ്കിൽ ശത്രുവായാലും — ദയ കാണിക്കാത്തവന്റെ ജീവൻ നിന്ദ്യമാണ്.” “ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും, യജ്ഞം, ദാനം, തപസ്സു എന്നിവ, കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ രക്ഷിക്കാൻ മനസ്സ് ഒരുക്കാത്തവന് പ്രയോജനമില്ല. കുട്ടികൾക്കും രോഗികൾക്കും വയോധികർക്കും ദയയില്ലാത്തവൻ മനുഷ്യനല്ല, അസുരനാണ്.” “ഇവരോടു ചേർന്ന്, അഗ്നിയിൽ കത്തുന്ന പോലെ, ദുർഗന്ധം, നരകവേദന, ക്ഷുഭിതം, വിശപ്പും ദാഹവും, വേദനയും, മയക്കം വരുമ്പോഴും, അവരെ രക്ഷിക്കുന്നത് സ്വർഗാനന്ദത്തേക്കാൾ വലിയതാണ്. ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും, പലർക്കും സന്തോഷം ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്ത് നേടാത്തതുണ്ട്? അതിനാൽ വൈകാതെ പോകൂ.” യമദൂതൻ പറഞ്ഞു: “ഇവിടെയാണ് ധർമ്മനും ഇന്ദ്രനും; അവർ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. രാജാവേ, അവരുടെ കൂടെ പോകേണ്ടതാണ്; ഇനി യാത്രയെടുക്കൂ.” ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചതിനാൽ ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ സ്വർഗത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും; ഈ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി വൈകാതെ യാത്രയെടുക്കൂ.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “ധർമ്മമേ, നരകത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ വേദനയിലാണു; അവർ ‘ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ’ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്നു — അതിനാൽ ഞാൻ പോകില്ല.” ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: “പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവരാണു ഇവർ നരകത്തിൽ എത്തിയത്; നീ, രാജാവേ, പുണ്യഫലത്താൽ സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകണം.” രാജാവ് ചോദിച്ചു: “ധർമ്മനോ, ഇന്ദ്രനോ, എന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ അളവ് എത്രയാണെന്ന് പറയൂ.” ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: “സമുദ്രത്തിലെ ജലബിന്ദുക്കളെ പോലെ, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ, മഴയുടെ തുള്ളികൾ പോലെ, ഗംഗയിൽ ഉള്ള മണലുകൾ പോലെ, അത്രയും അളവില്ലാത്തതാണു നിന്റെ പുണ്യം.” “മഹാരാജാവേ, നിന്റെ പുണ്യഫലങ്ങൾ എണ്ണാനാവാത്തവയാണ്. ഇന്ന് നരകവാസികൾക്ക് നീ കാണിച്ച ദയയാൽ നിന്റെ പുണ്യം ഒരു ലക്ഷമടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചു.” “അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, അമരലോകത്തിലേക്കു പോയി അവിടുത്തെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ; പാപികൾക്ക് അവരുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ നരകത്തിൽ അനുഭവിക്കാൻ അനുവദിക്കൂ.” രാജാവ് ചോദിച്ചു: “പുണ്യവാന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വേദന അകറ്റപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, എങ്ങനെ ജനങ്ങൾ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കും?” “അതുകൊണ്ട്, ദേവാധിപനേ, എന്റെ പുണ്യഫലത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, നരകത്തിൽ വേദനയിലായിരിക്കുന്ന പാപികൾ മോചിതരാകട്ടെ.” ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: “ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, നീ അതിനേക്കാൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടി; ഈ പാപികൾ നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായതിനെ കാണൂ.” മകൻ പറഞ്ഞു: “അപ്പോൾ, ആ രാജാവിന്റെ മേൽ പൂക്കൾ മഴപോലെ വീണു, ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറ്റി ഹരി അവനെ സ്വർഗത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.” ഞാനും, അവിടെ മോചിതരായ മറ്റുള്ളവരും, ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മഫലപ്രകാരം പുതിയ ജന്മം സ്വീകരിച്ചു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ ഇങ്ങനെയാണ് നരകങ്ങൾ, ഓരോ പാപത്തിന് അനുയോജ്യമായ ജന്മങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചത്. ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടതുപോലെ, എന്റെ അനുഭവത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ഉറപ്പുള്ള സത്യം നിന്നെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവാനേ, ഇനി എന്താണ് ഞാൻ പറയേണ്ടത്? അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: “മകനേ, നീ ലോകജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം, അതിന്റെ സ്ഥിരത, മനസ്സിനെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതും, ജലഘടികാരത്തിന്റെ പോലെ, എന്നെ വിശദീകരിച്ചു.” “നീ വിശദീകരിച്ചതുപോലെ ഞാൻ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി. ഈ സങ്കേതത്തിൽ ഞാൻ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം?” മകൻ പറഞ്ഞു: “നീ എന്റെ വാക്കുകൾ സംശയമില്ലാതെ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അച്ഛൻ, ഗൃഹസ്ഥജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് വാനപ്രസ്ഥം സ്വീകരിക്കൂ.