മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ക്ഷമയുടെ മഹത്വം എത്ര അദ്ഭുതകരമാണ്! ദാനത്തിന്റെ ഫലം എത്ര മഹത്തായതാണ്! ഇതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ഇവിടെ എത്തി ഇന്ദ്രപുരിയിലെ രാജത്വം ലഭിച്ചത്. പക്ഷികൾ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ ഈ സകല കർമ്മങ്ങളും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞുതീർന്നു. ഇപ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഈ കഥയുടെ ശേഷിപ്പും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലവും ഭൂമിയുടെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന സംഭവവും, ആഡിബകസംജ്ഞയുള്ള മഹാസമരവും—ഇവയാണ് ഇനി നിങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടത്. പക്ഷികൾ തുടർന്നു പറഞ്ഞു: ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മഹാനായ പുരോഹിതൻ ജലാത്മാവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. വസിഷ്ഠമഹർഷി ഗംഗാതീരത്ത് പന്ത്രണ്ട് വർഷം വസിച്ചിരിക്കെ, വിശ്വാമിത്രൻ നടത്തിയ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവൻ കേട്ടു. ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്ന മഹാദാനി രാജാവിന്റെ നാശവും, അവൻ ചണ്ഡാളരുമായി ചേർന്നതും, ഭാര്യയും മകനും വിറ്റുതന്നതും—all ഈ വാർത്തകൾ വസിഷ്ഠൻ അറിഞ്ഞു. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയായ രാജാവ് സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. പക്ഷേ, ദീപ്തിയുള്ള വസിഷ്ഠമഹർഷിക്ക് വിശ്വാമിത്രനോടു കുപിതനായി. വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: വിശ്വാമിത്രൻ എന്റെ നൂറു മക്കളെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി, എന്നാൽ അപ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഇന്നു അനുഭവിക്കുന്നത്ര കഠിനമായ കോപം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ മഹാത്മാവായ രാജാവിനെ, ദേവതാരാധനയിലും ബ്രാഹ്മണസേവയിലും അർപ്പിതനായവനെ, അവൻ തന്റെ രാജത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ ദുഃഖം തോന്നി. അവൻ സത്യമുള്ളവൻ, സമാധാനപരനായവൻ, ശത്രുക്കളോടു പോലും അസൂയയില്ലാത്തവൻ, പാപരഹിതൻ, ധാർമ്മികൻ, ജാഗ്രതയുള്ളവൻ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ—all ആയിരുന്നു. അവനും ഭാര്യകളും സേവകരും പുത്രന്മാരും ഒരുമിച്ച് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു; അവൻ തന്റെ രാജ്യം വിട്ട് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു, വീണ്ടും വീണ്ടും അപമാനിക്കപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണരോടു ശത്രുതയുള്ള ആ ദുഷ്ടാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രൻ, ജ്ഞാനികൾ tarafından തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടവൻ, എന്റെ ശാപം കൊണ്ടു ഒരു വള്ളിയായി ജനിക്കും. പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: ഈ ശാപം കേട്ടപ്പോൾ, ശക്തശാലിയായ കുശകുലത്തിൽ ജനിച്ച വിശ്വാമിത്രനും തിരിച്ചും വസിഷ്ഠനെ ശപിച്ചു: "നീയും ഒരു ബകവുമായ് ജനിക്കും." ഇങ്ങനെ പരസ്പരം ശപിച്ച്, മഹാശക്തികളും മഹാതേജസ്സുള്ളവരുമായ വസിഷ്ഠനും വിശ്വാമിത്രനും മൃഗരൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവർ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടും, അതീവക്രോധത്തോടെയും അപാരശക്തിയോടെയും അവർ പരസ്പരം ഭയങ്കരമായി യുദ്ധം ചെയ്തു. ബ്രാഹ്മണേ, ആ ബകയുടെ ഉയരം ഇരുപതിനായിരം യോജനയും, വള്ളിയുടെ ഉയരം മൂവായിരത്തി తొൺപത് യോജനയും ആയിരുന്നു. അവരുടെ വലികൾ കൊണ്ടുള്ള അടികൾകൊണ്ട് സർവ്വജീവികളും ഭയഭീതരായി. വള്ളി ചിറകുകൾ വിരിച്ച്, രക്തം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ആക്രമിച്ചു; ബക, കഴുത്ത് ഉയർത്തി, കാലുകൊണ്ട് വള്ളിയെ അടിച്ചു. അവരുടെ ചിറകുകളിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റിൽ പർവതങ്ങൾ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു; ആ പർവതങ്ങൾ വീണതിൽ ഭൂമി വിറച്ചു. ഭൂമി വിറച്ചപ്പോൾ സമുദ്രങ്ങൾ ഉയർന്നൊഴുകി, ഭൂമി ഒറ്റവശത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ് പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴാൻ ഒരുങ്ങി. ചിലർ വീണ പർവതങ്ങളിൽ മരിച്ചുപോയി, ചിലർ സമുദ്രജലത്തിൽ മുങ്ങി, ചിലർ ഭൂമിയുടെ വിറയലിൽ മരിച്ചു. ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഭയഭീതരായി, ജീവഹീനരായി, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകി; ലോകം വലിയ അശാന്തിയിൽ ആകുകയും ഭൂമി തലം മറിഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്തു. "അയ്യോ, മകനേ! അയ്യോ, പ്രിയമേ! കുഞ്ഞേ, ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ, ഞാൻ മരിക്കാനിരിക്കുകയാണ്! അയ്യോ, പ്രിയമേ! ഈ പർവതം വീഴുന്നു—ദ്രുതം ഓടൂ!" എന്നിങ്ങനെ ലോകം ഭീതിയിലും അശാന്തിയിലും മുങ്ങിയപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളോടും കൂടെ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാ അവിടെ എത്തി. ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, അതീവക്രോധത്തോടെയുള്ള ആ ഇരുവർക്കും പറഞ്ഞു: "ഈ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ചോ, ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും സമാധാനത്തിലേക്ക് വരട്ടെ." ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടെങ്കിലും, ആ ഇരുവരും കോപത്തിലും ക്രോധത്തിലും ആക്രമിച്ച് യുദ്ധം തുടരുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ നാശം കാണുകയും, അവയുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്ത ബ്രഹ്മാവു അവരുടെ വൈരാവസ്ഥ നീക്കി. പിന്നീട് പ്രജാപതി ദേവൻ, അവർ പഴയ ശരീരത്തിൽ തിരിച്ചുവന്നതും കണ്ടു പറഞ്ഞു: "വസിഷ്ഠാ, കൌശികാ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും അന്ധകാരാവസ്ഥയിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതരായത്." "പ്രിയ വസിഷ്ഠാ, നീയും, മഹാനായ കൌശികാ, നീയും, അവസാനിപ്പിക്കു; അന്ധകാരത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഈ യുദ്ധം സംഭവിച്ചു." "രാജാ ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഈ സംഘർഷം; നിങ്ങളുടെ വൈരം ഭൂമിയുടെ നാശം വരുത്തുകയാണ്." "കൌശികരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആ രാജാവിന് യാതൊരു പാപവും ഇല്ല; അവൻ സ്വർഗലാഭത്തിന് കാരണമാകുന്നവനാണ്, പാപത്തിന് അല്ല, ബ്രാഹ്മണാ." "നിങ്ങൾ ഇരുവരും, കാമവും ക്രോധവും കൊണ്ടു, തപസ്സിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ, ഭദ്രം ഉണ്ടാകട്ടെ, ബ്രഹ്മൻ മഹാശക്തനാണ്." ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ ഇരുവരും ലജ്ജിച്ചു. പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ ക്ഷമിച്ചു, അണചേർന്നു. ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി; വസിഷ്ഠനും തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക്, കൌശികനും തന്റെ അഭയത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും ഈ ആഡിബകസമരവും ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ കഥയും ഉചിതമായി പാരായണം ചെയ്താൽ അല്ലെങ്കിൽ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാൽ, അവരുടെ പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും; അവരുടെ ശ്രമങ്ങളിൽ തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയില്ല. ഇനി പതിനഞ്ചാം അധ്യായം: യമകിങ്കരൻ പറഞ്ഞു: ഒരു ദ്വിജാതി, പാപാത്മാവിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാൽ, അവൻ കഴുതയായി ജനിക്കും; എന്നാൽ നരകത്തിൽ നിന്നു മോചിതനായ യാജകൻ പുഴുവായി ജനിക്കും. ഒരു ദ്വിജാതി ഗുരുവിനെതിരെ പാപം ചെയ്താൽ, അവൻ നായയായി ജനിക്കും; ഗുരുപത്നിയെയും അവന്റെ സ്വത്തും മനസിൽ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അതിൽ സംശയമില്ല, അവൻ നായയായി ജനിക്കും. തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ അപമാനിക്കുന്ന ജീവി കഴുതയായി ജനിക്കും; അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ദുഷ്ടമായി അപമാനിച്ചാൽ, അവൻ മൈനപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കും. സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിച്ചവൻ പ്രാവായി ജനിക്കും; അവളെ ഹാനിപ്പെടുത്തിയാൽ, ആൾ ആമയായി ജനിക്കും.