മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ അശക്തനായി ഉറക്കം പിടിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരം കരടിയും അനങ്ങാത്തതുമായി, മരിച്ചവനായി കിടന്നു. ആ നിലയിൽ, തന്റെ കിടക്കയിൽ, അവൻ അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദർശനം കണ്ടു. വിധിയുടെ ശക്തിയും ശ്മശാനത്തിൽ നിരന്തരം ഉണ്ടാക്കിയ സാന്നിധ്യവും കൊണ്ടു, അവൻ മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ ഗുരുവിന് അർഹമായ ദാനം നൽകി. പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ മോചനം ലഭിച്ചു; അവൻ തന്റെ ജന്മം ഒരു താഴ്ന്ന ജാതിക്കുള്ള സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നാണെന്ന് കാണുകയും ചെയ്തു. അവിടെ, രാജാവ് അന്ന് എണീറ്റു ചിന്തിച്ചു: “ഇവിടെ നിന്ന് മോചിതനാകുമ്പോൾ, ഞാൻ ദാനവും ധർമ്മവും ചെയ്യുന്നവനാകും.” താഴ്ന്ന ജാതിയിൽ ജനിച്ച ആ ബാലൻ, ജന്മം മുതൽ ശ്മശാനത്തിൽ ശവസംസ്കാരങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ഏഴാം വയസ്സിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ ഒരു ദ്വിജൻ മരിച്ചു; ബന്ധുക്കൾ അവനെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. ആ ദരിദ്രനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ബാലൻ അതിനെ കണ്ടു. അവൻ ബ്രാഹ്മണരോട് പണം ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവരെ അവഹേളിച്ചു; ബ്രാഹ്മണർ വിശ്വാമിത്രന്റെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു: “നീ പാപികളുടെ പാപം ചെയ്യുക! ഒരിക്കൽ രാജാവായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ വിശ്വാമിത്രൻ കൊണ്ടു താഴ്ന്ന ജാതിയിലായിരുന്നുവല്ലോ.” “ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വത്തുവാങ്ങിയതിലൂടെ അവന്റെ പുണ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു; അവൻ അവരുടേത് സഹിക്കാനായില്ല, അപ്പോൾ ക്രുദ്ധരായ ബ്രാഹ്മണർ അവനെ ശപിച്ചു.” “നീ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്ക് പോ, നീ പാപിയായവനേ!” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ, രാജാവ് സ്വപ്നം പോലെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ എത്തി. അവൻ യമന്റെ ഭയാനക ദൂതന്മാരെ കണ്ടു; അവർ കയറ്റങ്ങൾ പിടിച്ച്, അവനെ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. വലിയ ദുഃഖത്തിൽ, അവൻ കരഞ്ഞു: “അയ്യോ, അമ്മ, അച്ഛൻ, ഇന്ന്!” എന്നിങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, അവനെ നരകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, തിളച്ച എണ്ണയുടെ പാത്രത്തിൽ വീഴ്ത്തി. അവനെ ചുരുളുകളും വെട്ടും കൊണ്ട് മുറിച്ചു; കനൽക്കെട്ടിൽ കിടന്നു, അന്ധകാരത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, പുഷവും രക്തവും കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. ഏഴു വർഷം, അവൻ താഴ്ന്ന ജാതിയിൽ മരിച്ചവനായി, ഓരോ ദിവസവും നരകത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, മറ്റിടങ്ങളിൽ വേവിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മറ്റിടങ്ങളിൽ, അവൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഉത്തേജിതനായി, കൊല്ലപ്പെടുകയും, മുറിക്കപ്പെടുകയും; ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ, ചുരുള്, കത്തൽ, കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിൽ അടിയുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, നരകത്തിൽ ഒരു നൂറു വർഷം, ഓരോ ദിവസവും പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചവനായി. പിന്നെ, ഭൂമിയിൽ എറിഞ്ഞു, ചാണം ഭക്ഷിക്കുന്ന നായയായി ജനിച്ചു; ഛർദ്ദി ഭക്ഷിച്ചു, തണുപ്പിൽ കത്തിക്കൊണ്ടു, ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ മരിച്ചു. പിന്നെ, അവൻ കഴുത, ആന, കുരങ്ങ്, മൃഗം, ആട്, പൂച്ച, കാക്ക, പശു, പക്ഷി, പുഴു എന്നിവയായി ജനിച്ചു. മീൻ, ആമ, പന്നി, വേട്ടനായ, കോഴി, തത്ത, മൈന, നിശ്ചല ജീവികൾ, പാമ്പ്, മറ്റു ജീവികളും ആയി. ഓരോ ദിവസവും, അവൻ അനേകം ജീവികളായി ജനിച്ചു; കഷ്ടതയിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനായി, നൂറു വർഷം ഇങ്ങനെ അനുഭവിച്ചു. ഈ degraded ജന്മങ്ങളിൽ, ഒരു നൂറു വർഷം കടന്നു പോയി; ഒരിക്കൽ, രാജാവ് തന്റെ വംശത്തിലെ ഒരാളെ അവിടെ കണ്ടു. അവിടെ കഴിയുമ്പോൾ, അവന്റെ രാജ്യം ചതിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭാര്യയും മകനും എടുത്തുപോയി, അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായി കാടിലേക്ക് പോയി. കാടിൽ, ഭയാനകമായ വായ് തുറന്ന സിംഹം, കാട്ടുപോത്തിനൊപ്പം, അവനെ തിന്നാൻ വരുന്നത് കണ്ടു. വീണ്ടും, അവനും തിന്നു; ഭാര്യക്കായി ദുഃഖത്തിൽ, അവൻ നിലവിളിച്ചു: “ശൈവ്യേ, നീ എവിടെയാണ്, എന്നെ ദു:ഖത്തിൽ വിട്ടുപോയത്?” പിന്നെ, അവൻ ഭാര്യയും മകനും കണ്ടു; അവൾ നിലവിളിച്ചു: “ഹരിശ്ചന്ദ്രാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ! ചതിയിലൂടെ എന്ത് സംഭവിച്ചു, പ്രഭുവേ?” മകനും ശൈവ്യയും ദയനീയമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓടിയെങ്കിലും, അവരെ വീണ്ടും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മറുവട്ടം, രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽപോലെ, ഭാര്യയെ അർദ്ധവസ്ത്രയായി, മുടി അശുദ്ധമായി, distressed ആയി, ബലമായി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടു. അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും distress-ൽ നിലവിളിച്ചു: “രക്ഷിക്കൂ!” അപ്പോൾ, ധർമ്മന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം, മറ്റൊരു ദൃശ്യവും കണ്ടു. അവൻ ആകാശത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു: “ഇവിടെ വരൂ, രാജാവേ! വിശ്വാമിത്രൻ യമനെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്, നിന്റെ കാരണത്തിൽ.” ഇതു പറഞ്ഞതോടെ, ശക്തനായവൻ പാമ്പ് കയറ്റങ്ങളാൽ ശക്തമായി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; ഇതെല്ലാം ശ്രാദ്ധദേവൻ പറഞ്ഞതും, വിശ്വാമിത്രന്റെ പ്രവർത്തിയും. അവിടെ, unrighteousness-ൽ ജനിച്ച distorted അവസ്ഥയും മെച്ചപ്പെട്ടില്ല; ഈ അവസ്ഥകൾ അവനു സ്വപ്നത്തിൽ കാണിച്ചു. അവൻ ഈ അവസ്ഥകൾ പന്ത്രണ്ടു വർഷം അനുഭവിച്ചു; പന്ത്രണ്ടാം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, യമന്റെ ദൂതന്മാർ അവനെ ശക്തമായി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. അവൻ യമനെ കണ്ടു; യമൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് വിശ്വാമിത്രന്റെ ക്രോധമാണ്, അതിനെ എതിർക്കാൻ കഴിയില്ല.” “കൗശികൻ നിന്റെ മകനെയും കൊല്ലും. മനുഷ്യ ലോകത്തേക്ക് പോകൂ, ശേഷിക്കുന്ന കഷ്ടത അനുഭവിക്കൂ; അതിനുശേഷം, രാജാവേ, നിന്റെ നല്ലതിനു വേണ്ടി.” പന്ത്രണ്ടാം വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ്, കഷ്ടതയുടെ അവസാനം, യമന്റെ ദൂതന്മാർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. യമലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണു, ഭയത്തിൽ ഉണർന്നു; “അയ്യോ, എന്ത് ദു:ഖം!” എന്ന് ചിന്തിച്ചു, തന്റെ മുറിവുകളിൽ കാൽക്കരിയിലായ വസ്തുക്കൾ പുരട്ടി. അവൻ വലിയ കഷ്ടത ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു, അതിന്റെ അവസാനം കണ്ടെത്താനായില്ല; “എന്താണ് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടത്? പന്ത്രണ്ടു വർഷം സത്യമാണോ കടന്നു പോയത്?” എന്ന് ചിന്തിച്ചു. അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ചണ്ഡാലന്മാരോട് ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു: “കടന്നു പോയോ?” ചിലർ “ഇല്ല” എന്നു പറഞ്ഞു; മറ്റുള്ളവർ “അതെ, കടന്നു പോയി” എന്നു പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവ് ദു:ഖിതനായി, ദേവതകളിൽ ശരണം തേടി പ്രാർത്ഥിച്ചു: “ദേവതകൾ, എനിക്കും ശൈവ്യയുടെ മകനും സുഖം നൽകട്ടെ.” മഹാ ധർമ്മത്തിന് നമസ്കാരം, സ്രഷ്ടാവായ കൃഷ്ണന് നമസ്കാരം, പരമനും അധമനും, ശുദ്ധനും, പുരാതനവും അക്ഷരവുമായവനു നമസ്കാരം.