മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ തന്റെ ദുഃഖം തുറന്ന് പറയുകയായിരുന്നു: "വായുവും സൂര്യനും, മറ്റുള്ള പുരുഷന്മാരും പോലും ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ ഭാര്യ ഇപ്പോൾ ഒരു ദാസിയായിരിക്കുന്നു. ഈ സോളർ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ബാലൻ, മൃദുവായ കൈകളും വിരലുകളും ഉള്ളവൻ, ഇപ്പോൾ വിറ്റുപോയിരിക്കുന്നു—എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്, ഞാൻ വഴിതെറ്റിയവനാണ്! പ്രിയപ്പെട്ടവളേ! ബാലേ! എന്റെ അധർമ്മ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ഈ വിധിയിലായത്; എന്നാൽ ഞാൻ മരിക്കാതെ തുടരുന്നു—എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്!" അപ്പോൾ പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "രാജാവ് ഇങ്ങനെ വിലാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ അതിവേഗത്തിൽ അവരെ ഉയർന്ന മരങ്ങളുടെയും വീടുകളുടെയും വഴിയിലൂടെ കാണാതായി കൊണ്ടുപോയി." പിന്നീട് വിശ്വാമിത്രൻ എത്തി, രാജാവിനോട് ധനം ആവശ്യപ്പെട്ടു; ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ആ പണം അദ്ദേഹത്തിന് കൈമാറി. ആ ചെറിയ ധനത്തുക, ഭാര്യയെയും മകനെയും വിറ്റ് സമ്പാദിച്ചതാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, കൌശികമുനി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ രാജാവിനോട് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അധമനായ ക്ഷത്രിയ! ഇതാണ് നീ എനിക്ക് യജ്ഞഫലമായി നൽകേണ്ടതെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഉടൻ എന്റെ പരമശക്തി കാണുക. എന്റെ കഠിനതപസ്സിന്റെ, ശുദ്ധ ബ്രാഹ്മണത്വത്തിന്റെ, ഭയങ്കര ശക്തിയുടെ, പfaultless study-യുടെ ശക്തി ഇതാണ്." ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "സമാധാനിക്കൂ, ഞാൻ മറ്റൊന്ന് നൽകാം; കുറച്ച് കാലം കാത്തിരിക്കുക. ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യ വിറ്റുപോയിരിക്കുന്നു, മകന്‍ ബാലനാണ്." വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: "ഇനിയും നാലാം ഭാഗം ദിവസം ബാക്കി; അത്രയും സമയം മാത്രമേ ഞാൻ കാത്തിരിയ്ക്കൂ. നീ ഇനി ഒന്നും പറയരുത്." പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ കഠിനവും ദയയില്ലാത്തവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, കൌശികമുനി പണം എടുത്ത് കോപത്തിൽ അതിവേഗം പോയി." വിശ്വാമിത്രൻ പോയശേഷം, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ഭയത്തിലും ദു:ഖത്തിലും മുങ്ങിയവനായി, എല്ലാ വഴികളും ആലോചിച്ചു, മുഖം താഴ്ത്തി ഉരിയാടിയ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പണത്താൽ വാങ്ങിയ ദാസൻ, എന്റെ സേവകൻ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അവൻ എന്തിനാണ് വാങ്ങിയതെന്ന് പറയട്ടെ." അപ്പോൾ ധർമ്മൻ, ഒരു ചണ്ഡാലന്റെ രൂപത്തിൽ, ദുർഗന്ധമുള്ള, വിരൂപമായ, കഠിനമായ, താടിയും പുറത്തു കവിഞ്ഞ പല്ലുകളും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ, അതിവേഗം എത്തി. അവൻ കറുത്തവനും വലിയ വയറുള്ളവനും, മഞ്ഞയും കഠിനവുമായ കണ്ണുകളും, കഠിനമായ സംസാരവും, ചിറകുകളുടെ കെട്ട bundles, ശവങ്ങളുടെ മാലകൾ ധരിച്ചവനും ആയിരുന്നു. അവൻ കൈയിൽ കപ്പൽ, ദീർഘമായ മുഖം, ഭയങ്കരമായ, തുടർച്ചയായി വായ തുറക്കുന്ന, നായകളുടെ കൂട്ടം ചുറ്റും, staff-ഉം, ഭയങ്കരമായ രൂപവും. ചണ്ഡാലൻ പറഞ്ഞു: "നീ എനിക്ക് നൽകിയ ദാസൻ ഞാൻ തന്നെ; ഉടൻ പറയൂ, എത്ര പണത്തിൽ നിന്നെ വാങ്ങാം, കുറവോ കൂടുതലോ?" പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "അവനെ ഇങ്ങനെ, കഠിനമായ കണ്ണുകളോടെ, അതിവിശേഷം കഠിനമായി, ഏറ്റവും ദുഷ്ടമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടു, രാജാവ് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്?'" ചണ്ഡാലൻ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ഇവിടെ ചണ്ഡാലൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഞാൻ Pravīra എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഈ നഗരത്തിൽ ശവവസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റുന്നവനും ശിക്ഷകനും എന്നറിയപ്പെടുന്നു." ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "ചണ്ഡാലന്റെ ദാസ്യത്വം എനിക്ക് വേണ്ടതല്ല, അതാണ് ഏറ്റവും നിന്ദിതം. ശാപത്തിലും അഗ്നിയിലും ദഹിക്കപ്പെടുന്നത്, ചണ്ഡാലന്റെ അധികാരത്തിൽ പതിയുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലതാണ്." പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, തപസ്സിന്റെ ധാരാളം വിശ്വാമിത്രൻ, കോപവും ക്രുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, രാജാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു." വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: "ഈ ചണ്ഡാലൻ നിന്നെ ധനം നൽകാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; എനിക്ക് യജ്ഞഫലം മുഴുവൻ എന്തുകൊണ്ട് നൽകുന്നില്ല?" ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "മഹത്മനേ, ഞാൻ സോളർ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്, കൌശികാ. എങ്ങനെ ഞാൻ, ധനം വേണ്ടി, ചണ്ഡാലന്റെ ദാസനാകാൻ കഴിയും?" വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: "നീ ചണ്ഡാലനെ വിറ്റ് സമ്പാദിച്ച ധനം സമയത്ത് എനിക്ക് നൽകാതെ പോയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കും." പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "അപ്പോൾ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ഭയത്തിലും ഉത്കണ്ഠയിലും, വിറയ്ക്കുന്നവനായി, മുനിയുടെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ചു, 'ദയവായി ദയവൂ!' എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു." "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദാസൻ, ഞാൻ പീഡിതൻ, ഞാൻ ഭയക്കുന്നവൻ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭക്തൻ. ദയയുള്ളവനേ, ഈ ചണ്ഡാലനുമായി ചേർന്നതും ഭയാനകമാണ്, ദയവായി ദയവൂ!" "ഇതുവരെ കിട്ടിയ ധനത്തിൽ, ഞാൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ചെയ്യും, മഹാമുനേ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദാസനാകും, അനുസരണയോടെ." വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്റെ ദാസനാകുമെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ ചണ്ഡാലനോട് കൈമാറും, അവൻ ഒരു കോടിയധികം പണം നൽകി, ദാസ്യാവസ്ഥയിൽ നിന്നെ വാങ്ങി." പക്ഷികൾ പറഞ്ഞു: "ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ചണ്ഡാലൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ പണം വിശ്വാമിത്രന് നൽകി, രാജാവിനെ ബന്ധിച്ചു." കെട്ടിയിട്ട് staff-ഉം കൊണ്ട് അടിച്ചു, മനസ്സിൽ ആശയക്കുഴപ്പം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അതിവിശേഷം disturbed, പ്രിയപ്പെട്ട കുടുംബത്തിൽനിന്നുള്ള വേർപാടിൽ ദു:ഖം, അവൻ ചണ്ഡാലന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അപ്പോൾ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ആ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചു, രാവിലെ, ഉച്ച, വൈകുന്നേരം ഇങ്ങനെ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു: "ബാലന്റെ ദു:ഖിതമായ മുഖം, പെൺകുട്ടിയുടെ ദു:ഖിതമായ മുഖം എന്റെ മുമ്പിൽ; അവൾ ദു:ഖത്തിൽ പീഡിതയായി എന്നെ ഓർക്കുന്നു; രാജാവ് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കും. ധനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ കൂടുതൽ ബ്രാഹ്മണന് നൽകി; എന്നാൽ ആ doe-eyed one എന്നെ committed greater sin എന്ന് അറിയുന്നില്ല. രാജ്യ നഷ്ടം, സുഹൃത്തുക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചത്, ഭാര്യയും മകനെയും വിറ്റത്, ഇപ്പോൾ ചണ്ഡാലനായി—അഹോ, എത്ര ദു:ഖങ്ങളുടെ നിര!" അവിടെ എന്നും താമസിച്ചുകൊണ്ട്, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകനെയും, ആത്മസമമായ ഭാര്യയെയും ഓർത്തു, ദു:ഖത്തിൽ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി. കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ചണ്ഡാലന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ശവങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നവനായി, ശ്മശാനത്തിൽ ജോലി ചെയ്തു. ചണ്ഡാലൻ ശവവസ്ത്രങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിൽ ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ നിർദേശിച്ച്, അവൻ അവിടെ പകൽ രാത്രി corpses-ന്റെ വരവ് കാത്തു നിന്നു. "ഇതും രാജാവിന് നൽകണം—corpse-ൽ നിന്ന് ആറാം ഭാഗം; മൂന്നു ഭാഗം എനിക്ക്, രണ്ടു ഭാഗം നിന്റെ വേതനം." ഇങ്ങനെ നിർദേശിച്ച ശേഷം, അവൻ മരണവീട്ടിലേയ്ക്ക്, offerings നൽകുന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക്, അന്ന് വാരാണസിയിൽ പോയി. ശ്മശാനം, ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന, ശിവന്റെ അനേകം അനുയായികൾ നിറഞ്ഞ, ശവങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ദുർഗന്ധവും കട്ടുകൂടിയ പുകയും നിറഞ്ഞ സ്ഥലമായിരുന്നു.