മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

രാജാവിന്റെ ഭാര്യ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് വിനീതമായി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് എനിക്കു വേണ്ടി അനുകമ്പയോടെയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദയവായി എനിക്ക് യോജിച്ചതെന്തോ അതു നൽകുമാറാകൂ." രാജാവ് സ്നേഹപൂർവ്വം മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടാതെ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നോട് പറയൂ. നിനക്ക് ലഭിക്കാത്തതൊന്നുമില്ല, ഭയാനകയല്ലാത്തവളേ! എല്ലാ വിധത്തിലും ഞാൻ നിന്റെ സേവകനാണ്." അപ്പോൾ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: "എനിക്കു വേണ്ടി, എന്റെ സുഹൃത്ത് ഒരു പാമ്പിന്റെ മകളാൽ ശാപം പ്രാപിച്ച് മൗനയാകേണ്ടി വന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ സംസാരശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു." "നിങ്ങൾക്ക് എനിക്കു വേണ്ടി സ്നേഹത്താൽ അവളുടെ ഈ ദോഷം മാറ്റാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, എനിക്ക് വേണ്ടി ഇതു ചെയ്യാൻ എന്താണ് തടസ്സം?" മാർക്കണ്ഡേയൻ തുടർന്നു പറയുന്നു: രാജാവ് അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണനോടു ചോദിച്ചു: "ഇവളുടെ മൗനത്വം മാറ്റാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിനോട് വിശദീകരിച്ചു: "രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ഒരു സരസ്വതീ യാഗം നടത്താം. നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ ഈ കടം തീർത്ത്, അവളുടെ വാക്ക് തിരികെ ലഭിക്കട്ടെ." അപ്പോൾ ആ മഹാൻ ബ്രാഹ്മണൻ സരസ്വതീ യാഗം നിർവഹിച്ചു, സരസ്വതീ സ്തുതികൾ ഏകാഗ്രതയോടെ പാരായണം ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഗർഗ്ഗ എന്ന സുഹൃത്ത് പാതാളത്തിൽ വച്ച് വാക്ക് വീണ്ടെടുക്കുകയും പ്രസാദപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: "എന്റെ സുഹൃത്തിനായി അവളുടെ ഭർത്താവ് വലിയ ദുഷ്കരമായ ഒരു ഉപകാരമാണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു." വാക്ക് തിരികെ ലഭിച്ച നന്ദ അക്ഷരക്ഷണത്തിൽ നഗരത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ മടങ്ങി, അവിടെ തന്റെ സുഹൃത്ത് രാജ്ഞിയെ അണികെട്ടി സന്തോഷിച്ചു. പാമ്പിന്റെ മകൾ രാജാവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിച്ച്, സുന്ദരവാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു: "വീരാ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ചെയ്ത ഈ ഉപകാരത്താൽ എന്റെ മനസ്സ് നിങ്ങൾക്കു കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ." "നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ മഹാശക്തിയുള്ളവനാകും; ഭൂമിയിൽ അവന്റെ ചക്രം ജയിക്കപ്പെടാത്തതായിരിക്കും. അവൻ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സാരഭാഗം അറിയുന്നവനും ധർമ്മാനുഷ്ഠാനത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും. ബുദ്ധിമാനായ രാജാവേ, അവൻ മന്വന്തരാധിപതിയാകും, അവൻ തന്നെ മനുവായിരിക്കും." മാർക്കണ്ഡേയൻ പറയുന്നു: പാമ്പരാജാവിന്റെ മകൾ ഈ വരം നൽകി, സുഹൃതിനെ അണികെട്ടി പാതാളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. രാജാവ് ഭൂമിയിൽ ഭരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ رعജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ച് ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പിന്നീട്, ആ മഹാരാജാവിന് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. പൂർണചന്ദ്രൻ പോലെ ഭംഗിയോടെ, പൂർണതയോടെ ജനിച്ച ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും ആനന്ദിച്ചു; ദിവ്യമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു. അവന്റെ സുന്ദരമായ രൂപവും ഭാവിയും സ്വഭാവവും കണ്ട മഹർഷികൾ അദ്ദേഹത്തിന് "ഉത്തമ" എന്ന പേരിട്ടു. അത്യുത്തമ വംശത്തിൽ, ഉത്തമ സമയത്ത്, ഉത്തമ ലക്ഷണങ്ങളോടെ ജനിച്ചവൻ ഉത്തമനെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകും. മാർക്കണ്ഡേയൻ പറയുന്നു: ഉത്തമന്റെ പുത്രൻ, "ഉത്തമ" എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായവൻ, മനുവായി. ഭാഗുരീ, അവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പറയാം, നീ ശ്രവിക്കൂ. ഉത്തമന്റെ ജനനവും കഥയും നിരന്തരം ശ്രവിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും ശത്രുതയിൽ വീഴേണ്ടി വരില്ല. ഈ കഥ ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ, പുത്ര, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടുണ്ടാകില്ല. ബ്രാഹ്മണേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ അവന്റെ മന്വന്തരം വിശദമായി പറയാം; ആ മന്വന്തരത്തിൽ ആരായിരുന്നു ഇന്ദ്രൻ, ദേവന്മാർ, മഹർഷികൾ എന്നതും ശ്രവിക്കൂ. ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു കഥയിൽ: രാശിയുടെയും വിശ്വകർമയുടെ മകളുടെയും പുത്രനായ മാർതാണ്ഡന്റെ ഭാര്യ സഞ്ജ്ഞയായിരുന്നു. അവരിൽ ഭാനു ജനിച്ചു. പ്രശസ്തനും വിവിധ വിദ്യകളിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉള്ളവനായിരുന്നു മനു; അവൻ വിവസ്വതിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടു അവനെ വൈവസ്വതൻ എന്നു വിളിച്ചു. സഞ്ജ്ഞയെ സൂര്യൻ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. സൂര്യൻ അതിൽ ക്രോധിച്ചു, അവളോട് കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നീ എപ്പോഴും എന്നെ കാണുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് നീ യമനെ, ഭൂതങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനെ, പ്രസവിക്കും." മാർക്കണ്ഡേയൻ പറയുന്നു: ദേവി ഭയപ്പെട്ട് കണ്ണുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അസ്ഥിരമായത് കണ്ട സൂര്യൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "നീ ഇപ്പോൾ കണ്ണുകൾ അസ്ഥിരമാക്കി എന്നെ നോക്കിയതുകൊണ്ട്, നീ വിൽവല എന്ന പേരിൽ ഒരു നദിയായ പുത്രിയെ പ്രസവിക്കും." മാർക്കണ്ഡേയൻ പറയുന്നു: ഭർത്താവിന്റെ ശാപത്താൽ, യമനും മഹാപ്രസിദ്ധമായ യമുന എന്ന നദിയും അവൾക്ക് ജനിച്ചു. സൂര്യന്റെ പ്രഭയെ സഹിക്കാൻ സഞ്ജ്ഞയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി; അതു സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ, അവൾ ചിന്തിച്ചു: "എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടേക്ക് പോകണം? എവിടെയാണ് ആശ്വാസം? എങ്ങനെ ഭർത്താവ് എന്റെ മേൽ കോപിക്കാതെ ഇരിക്കും?" വിവിധ രീതിയിൽ ആലോചിച്ചു, സൃഷ്ടിപതിയുടെ പുത്രിയായ ആ ഭാഗ്യവതിയായ ദേവി, അച്ഛന്റെ സംരക്ഷണമാണ് ഉത്തമമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ച്, അവൾ തന്റെ തന്നെ ഒരു ഛായാരൂപം സൃഷ്ടിച്ചു; സൂര്യനു പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു ആ രൂപം. അവൾ ഛായയോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഭാനുവിന്റെ വീട്ടിൽ എങ്ങനെ പെരുമാറിയോ, അങ്ങനെ തന്നെ നീയും അവന്റെ മക്കളോടും സൂര്യനോടും പെരുമാറണം. എങ്കിൽ പോലും, ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ പോയതായി പറയരുത്; എപ്പോഴും ഞാൻ സഞ്ജ്ഞയാണെന്ന് മാത്രം പറയണം." ഛായാ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ദേവിയേ, നിങ്ങൾ എന്റെ മുടി പിടിച്ച് ആജ്ഞാപിച്ചാൽ, ശാപം നിർബന്ധിതമാക്കി എനിക്ക് സത്യം പറയേണ്ടിവരും, അപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവി അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അവിടെ തപസ്സിലൂടെ പാപരഹിതനായ ത്വഷ്ടാരെ കണ്ടു. വിശ്വകർമയാൽ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട അവൾ അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ കുറേ നാളുകൾ കുറ്റമില്ലാതെ താമസിച്ചു. പിന്നീട്, തന്റെ മകൾ അധികം താമസിക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട അച്ഛൻ, ആ സുന്ദരവദനിയായ മകളോട് സ്നേഹത്തോടെയും ആദരത്തോടെയും പറഞ്ഞു.