മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

രാജാവേ, നിന്റെ ഭംഗിയുള്ള ഭാവങ്ങളുള്ള ഭാര്യ എവിടെയോ താമസിക്കുന്നിടത്തുനിന്ന് അവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരും; അവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള പരമപ്രേമം ലഭിക്കും എന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് ആവശ്യമായ എല്ലാ സാമഗ്രികളും ഒരുക്കി കൊണ്ടുവന്നു. ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ ആ യാഗം നിർവഹിച്ചു. പിന്നെ, ഭാര്യയുമായി ഐക്യത്തിന്നായി ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഏഴുതവണ ആ യാഗം വീണ്ടും വീണ്ടും നടത്തി. മഹർഷി അവളുടെ മനസ്സിൽ ഭർത്താവിനോടുള്ള സൗഹൃദം ഉണർന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: “നല്ലവാനേ, യാഗം നിന്നിലേക്ക് ആകർഷിച്ചവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; അവളോടൊപ്പം സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ഭക്തിയോടെ യാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുക.” ബ്രാഹ്മണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ രാജാവിനെ അതിശയിപ്പിച്ചു. ഉടനെ, അവൻ ആ മഹാശക്തിയുള്ള സത്യസന്ധനായ രാത്രിവാസിയെ ഓർമ്മിച്ചു. രാജാവ് ഓർത്തതുമാത്രം അയാൾ ഉടനെ രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയ് മഹർഷിയെ വന്ദിച്ചു: “എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ വേണം?” എന്ന് ചോദിച്ചു. രാജാവ് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അയാൾ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി, രാജ്ഞിയെ കൊണ്ടുവന്നു, രാജാവിനു സമർപ്പിച്ചു. വലിയ പ്രേമത്തോടെ അവളെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, ഭർത്താവിനെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും “ദയവായി” എന്ന് പറഞ്ഞു. രാജാവ് ആഹ്ലാദത്തോടെ തന്റെ അഭിമാനമുള്ള ഭാര്യയെ അണച്ഛുവച്ച് പറഞ്ഞു: “പ്രിയേ, ഞാൻ ഇതിനകം സന്തുഷ്ടനാണ്; വീണ്ടും വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എന്തിന്?” ഭാര്യ പറഞ്ഞു: “രാജാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ എനിക്ക് യഥാർത്ഥം അനുകമ്പയുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കുന്നു—എനിക്ക് അർഹമായത് ദയവായി നൽകണം.” രാജാവ് പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, മടിയില്ലാതെ പറയൂ. നിനക്ക് ലഭിക്കാനാവാത്തത് ഒന്നുമില്ല, ഭയങ്കരയേ! ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്റെ കൈവശമാണ്.” ഭാര്യ പറഞ്ഞു: “എന്റെ സുഹൃത്ത്, ആ പാമ്പിന്റെ പുത്രിയുടെ ശാപത്താൽ മൂകരായി മാറി. അവൾ ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. എനിക്കായി, നീ എങ്കിൽ അവളുടെ അവസ്ഥ മാറ്റി, അവളുടെ വാക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടാൻ സഹായിക്കുമോ?” മാർകണ്ഠേയൻ പറയുന്നു: അതിനുശേഷം രാജാവ് ബ്രാഹ്മണനോടു ചോദിച്ചു: “ഇവളുടെ മൂകത നീക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?” ബ്രാഹ്മണൻ അതിന്റെ മാർഗം രാജാവിനോട് വിശദീകരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: “രാജാവേ, നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ ഒരു സരസ്വതി യാഗം നടത്താം. നിന്റെ ഭാര്യയുടെ കടം തീർന്നു, അവളുടെ വാക്ക് തിരികെ ലഭിക്കട്ടെ.” അതിനുശേഷം, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഉന്നതമായ ഭക്തിയോടെ സരസ്വതി യാഗം നടത്തി, സരസ്വതി സ്തുതികൾ ചൊല്ലി. അപ്പോൾ ഗർഗ്ഗ, സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നവളായി പാതാളത്തിൽ പറഞ്ഞു: “എന്റെ സുഹൃത്തിനായി അവളുടെ ഭർത്താവ് ഈ വലിയ ദുർലഭമായ സഹായം ചെയ്തു.” വാക്ക് തിരികെ ലഭിച്ച നന്ത, വേഗത്തിൽ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, അവിടെ രാജ്ഞിയായ സുഹൃത്തിനെ അണച്ഛുവച്ച് സന്തോഷിച്ചു. രാജാവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആശംസയോടെ പുകഴ്ത്തി, പാമ്പിന്റെ പുത്രി സുന്ദരമായി സംസാരിച്ചു: “വീരാ, നീ എനിക്ക് ചെയ്ത ഈ ഉപകാരം എന്റെ മനസ്സിൽ വൻ സ്ഥാനം നേടി. ഇപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.” “നിന്റെ പുത്രൻ, രാജാവേ, മഹാശക്തിയുള്ളവനാകും; ഭൂമിയിലെ അവന്റെ ചക്രരാജ്യം ജയിക്കാനാവാത്തതായിരിക്കും. അവൻ സർവ്വശാസ്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്ന ജ്ഞാനിയാകും, ധർമത്തിൽ അർപ്പിതനാകും; ബുദ്ധിമാനേ, അവൻ ഒരു മന്വന്തരാധിപതിയാകും, അവൻ തന്നെ മനുവായിരിക്കും.” മാർകണ്ഠേയൻ പറയുന്നു: ഈ വരം നൽകി, പാമ്പരാജാവിന്റെ പുത്രി തന്റെ സുഹൃത്തിനെ അണച്ഛുവച്ച് പാതാളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. രാജാവ് ഭൂമിയിൽ ഭരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു, അങ്ങനെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, ആ മഹാരാജാവിന് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ പോലെ ഭംഗിയോടെ, പൂർണതയോടെ ജനിച്ചു. ആ മഹാനായവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാവരും സന്തോഷിച്ചു; ദിവ്യമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, പുഷ്പവർഷം പെയ്തു. അവന്റെ മനോഹരമായ രൂപം, ഭാവി, സ്വഭാവം കണ്ടു, സമാപിച്ചിരുന്ന മഹർഷികൾ അവനു ‘ഉത്തമ’ എന്ന പേരിട്ടു. ആ ഉത്തമ വംശത്തിൽ, ആ ഉത്തമ സമയത്ത്, ഉത്തമ സ്വഭാവത്തോടു കൂടി ജനിച്ചവൻ ഉത്തമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും. മാർകണ്ഠേയൻ പറയുന്നു: ഉത്തമന്റെ പുത്രൻ, ഉത്തമയെന്ന പേരിൽ തന്നെ പ്രശസ്തനായവൻ, മനുവായി. ഭാഗുരീ, അവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ. ഉത്തമന്റെ ജന്മവും കഥയും മുഴുവനും എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും വൈരത്തിലേക്ക് വീഴുകയില്ല. കേൾക്കുന്നവനും ചൊല്ലുന്നവനും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യമാരിൽ, പുത്രന്മാരിൽ, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടുണ്ടാകുകയില്ല. ബ്രാഹ്മണാ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ മന്വന്തരം വിവരിക്കാം; ആ കാലത്ത് ആരായിരുന്നു ഇന്ദ്രൻ, ദേവന്മാർ, മഹർഷികൾ എന്നതും കേൾക്കു. മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ, രാശി എന്നവളുടെയും വിശ്വകർമയുടെ പുത്രിയായ മർതാണ്ഡൻ എന്നവന്റെ ഭാര്യ സഞ്ജ്ഞയായിരുന്നു. അവരിൽ ഭാനു ജനിച്ചു. വിവസ്വാൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനും, അനേകം ജ്ഞാനശാഖകളിൽ പരിചയമുള്ളവനുമായ മനു, വിവസ്വാൻ്റെ പുത്രനായിരുന്നു; അതിനാൽ അവന് വൈവസ്വതൻ എന്നുപേരായി. സഞ്ജ്ഞയെ സൂര്യൻ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. സൂര്യൻ അതിൽ കോപിച്ചു, കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ കാണുമ്പോൾ എപ്പോഴും കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നു; അതിനാൽ, അജ്ഞാനിനിയേ, നീ യമനെ, ജീവജാലങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനെ പ്രസവിക്കും.” മാർകണ്ഠേയൻ പറയുന്നു: അതിനുശേഷം, ഭയപ്പെട്ട സഞ്ജ്ഞ ദൃഷ്ടി ഇളകി നോക്കി; അവളുടെ കണ്ണുകൾ അസ്ഥിരമായതായി കണ്ട സൂര്യൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “നീ ഇപ്പോൾ അസ്ഥിരമായ ദൃഷ്ടിയോടെ എന്നെ നോക്കുന്നു; അതിനാൽ, നീ ഒരു പുത്രിയെ പ്രസവിക്കും, വിൽവോളാ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു നദിയെ.” മാർകണ്ഠേയൻ പറയുന്നു: അങ്ങനെ ഭർത്താവിന്റെ ശാപം മൂലം, യമനും ഈ യമുനയും, മഹത്തായ പ്രസിദ്ധമായ നദിയും, അവൾക്ക് ജനിച്ചു.