മാര്കണ്ഡേയപുരാണമ്

ഒരു ദിവസം, മഹർഷി മാർകണ്ഡേയൻ ദ്വിജന്മാരോട്这样 പറഞ്ഞു: ഒരു ഭയങ്കരിയായ സ്ത്രീ പ്രസവമുറിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവിടെ ജനിച്ചിരിക്കുന്ന ശിശുവിനെ, അഥവാ തന്റെ തന്നെ സന്തതിയെ, അവിടെ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ടുപോകുന്നു. പ്രസവം ചെയ്ത സ്ത്രീ അതിവേഗം ആ കുഞ്ഞിനെ അവിടെയിട്ടു വിട്ട് പോകുന്നു. അങ്ങനെ അവളെ ജനനഹരണി, അതായത് പ്രസവിച്ചവരുടെ കുഞ്ഞിനെ അപഹരിക്കുന്നവളെന്നു വിളിക്കുന്നു. അവൾ ക്രൂരിയുമാണ്, മാംസഭക്ഷിണിയുമാണ്. അതുകൊണ്ട് പ്രസവമുറിയിൽ നിർബന്ധമായും കർശനമായ സംരക്ഷണം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. സ്മരണയില്ലായ്മയാലും, ശൂന്യമായ വീടുകളിൽ താമസിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, അവളുടെ മകനായ പ്രചണ്ഡൻ നാശം വിതറിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് അനേകം ലക്ഷക്കണക്കിന് ലീകകൾ ജനിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ, ഭയങ്കരമായ ദണ്ഡവും പാശവും കൈവശമുള്ള എട്ട് ജാതി ചണ്ഡാലരും അവിടെ നിന്നുമാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. പിന്നീട്, ആ ചണ്ഡാലവംശത്തിലെ ലീകകൾക്ക് അത്യന്തം വിശപ്പുണ്ടായി. അവരൊക്കെ പരസ്പരം ആക്രമിച്ച്, ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനെ തിന്നാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഓടിനടന്നു. എന്നാൽ, അവരെല്ലാം തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുമ്പോൾ, പ്രചണ്ഡൻ അവരെ നിയന്ത്രിക്കുകയും, അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു നിയമം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ നിയമം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: "ഇനി മുതൽ ആരെങ്കിലും ലീകുകൾക്ക് അഭയം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനു കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല." കൂടാതെ, "ചണ്ഡാലവംശത്തിലെ ലീകുകൾ ഒരു വീട്ടിൽ പ്രസവിച്ചാൽ, അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ലീകുകളുടെ കൂട്ടം ഉടനടി നശിക്കും" എന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ സ്ത്രീക്ക് രണ്ട് പുത്രിമാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ ഒരുത്തി പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും ഊർജ്ജം അപഹരിക്കുന്നവളാണ്; മറ്റൊരുത്തി വായുവിന്റെ രൂപവും, മറ്റൊരുത്തി രൂപരഹിതയുമാണ്. ഇവരാണ് അവളുടെ ആയുധങ്ങൾ. ഗർഭധാരണാവസാനത്തിൽ, വായുരൂപിണിയായ പുത്രി ആരെയെങ്കിലും ലക്ഷ്യമാക്കി തന്റെ സന്തതിയെ അയച്ചാൽ, ആ പുരുഷനും സ്ത്രീയും വായുവിന്റെ ബീജം കൊണ്ടു പിടിച്ചവരാകുന്നു. അതുപോലെ, രൂപരഹിതയായ പുത്രി ആരെയെങ്കിലും സമീപിച്ചാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് മാംസം കഴിക്കുന്നവനും, കുളിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, അശുദ്ധമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, അവളുടെ സാന്നിധ്യം മൂലം അവരിൽ ഊർജ്ജക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നു. കോപഭാവമുള്ള, വക്രമുഖിയായ മറ്റൊരു പുത്രിക്ക് മനുഷ്യരിൽ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ട്, അവർ ഹാനികരമായ പ്രവൃത്തികൾക്കാണ് പ്രസിദ്ധരാകുന്നത്. ശുദ്ധിയില്ലാത്തവരും, പരനിന്ദയിൽ ആസ്വാദിക്കുന്നവരും, ചഞ്ചലരും, ദുഷ്ടരുമായി സഖ്യത പുലർത്തുന്നവരും ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇവരിൽ രണ്ടുപേർ, മറ്റുള്ളവരെ—അവന്റെ അമ്മയോ സഹോദരനോ സുഹൃത്തോ ബന്ധുവോ അപ്രിയനോ ആയാലും—ദ്വേഷിക്കുന്നവരെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ദ്വേഷിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ ആയാലും ധനത്തിൽ ആയാലും, നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ഒരുവൻ മാത്രമാണ് തന്റെ ഗുണത്താൽ ലോകത്തിൽ ദുഷ്ടരുടെ പ്രവൃത്തികൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. രണ്ടാമത്തേതായ അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ ഗുണവും സൗഹൃദവും സ്ഥാനംകൂടി അകറ്റുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ ദുഷ്ടസഖികൾ എല്ലാം രോഗത്തിന്റെ സന്തതികളാണ്; അവരുടെ ദുഷ്പ്രവർത്തികൾ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം, ക്രൗസ്തുകി മഹർഷിയോട് ചോദിച്ചു: "ഭഗവൻ, സ്വാരോചിഷന്റെ ജനനവും കൃത്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് വിശദമായി വിവരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ആ പദ്മിനി എന്ന ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ച്—സമ്പത്തും സൗഖ്യവും നൽകുന്ന അതിന്റെ നിധികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ദയവായി വിശദമായി പറയുമോ?" മാർകണ്ഡേയൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "പദ്മിനി എന്ന ജ്ഞാനമാണ് ലക്ഷ്മി സ്വയം; ആ നിധികളാണ് അവളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ. അവ എട്ടു നിധികളാണ്—പദ്മ, മഹാപദ്മ, മകര, കച്ചപ, മുഖുന്ദ, നന്ദക, നീല, ശംഖ എന്നിങ്ങനെ. ഈ സമ്പത്തുകൾ സാന്നിധ്യമുള്ളിടത്ത് ഐശ്വര്യവും വിജയവും സമ്പൂർണമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ എട്ടു നിധികൾ തന്നെയാണ് സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതെന്നും ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തിലും, സജ്ജനരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും, ഒരാളുടെ ധനം എപ്പോഴും ഇത്തരത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഈ സമ്പത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു: മുമ്പ് പദ്മ എന്ന നിധി ഉണ്ടായിരുന്നു; അതു ലഭിച്ചവനും, അവന്റെ പുത്രന്മാർക്കും, അവരുടെ സന്തതികൾക്കും ദാനശീലത എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും, അതാണ് അവരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. പദ്മ എന്ന നിധി സത്ത്വഗുണത്തിൽ ആധാരമിട്ടതാണ്, അത്യന്തം ആസ്വാദ്യമായതും സത്ത്വികസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. അതിലൂടെ സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, താമ്രം തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങൾ ലഭിക്കും. അവൻ വ്യാപാരത്തിൽ ആകുലനായി, യാഗങ്ങളും ദാനങ്ങളും നിർവഹിക്കുന്നു. അത്തരം ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ സഭകളും ദേവാലയങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ, മഹാപദ്മ എന്ന മറ്റൊരു നിധിയും സത്ത്വഗുണത്തിൽ ആധാരമിട്ടതാണ്. അതു ലഭിച്ചവൻ സത്ത്വഗുണത്തിൽ ആധിക്യമായവനായി, പദ്മരാഗം പോലുള്ള രത്നങ്ങൾ നേടുന്നു. മുത്തുകളും പവഴകളും വാങ്ങി വിൽക്കുന്നു; യോഗസാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കായി വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. അവന്റെ പുത്രൻമാർക്കും പുത്രപൗത്രന്മാർക്കും ഈ സ്വഭാവം പാരമ്പര്യമായി ലഭിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ മുൻ ഐശ്വര്യത്തിൽ മാത്രം തൃപ്തനായി, മറ്റുള്ളവരെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല. മകര എന്ന നിധി തമോഗുണത്തിൽ ആധാരമിട്ടതാണ്. നല്ല ആചാരമുള്ളവനാണെങ്കിലും, അവൻ പ്രധാനമായും അന്ധകാരണിൽ ആകുന്നു; അമ്പുകളും വാളുകളും വില്ലുകളും ത്വക്ക് മുതലായവയും സമ്പാദിക്കുന്നു. ആയുധവ്യാപാരത്തിൽ മാത്രമാണ് അവന് ആസ്വാദ്യം; മറ്റൊന്നിലും അല്ല. രാജാക്കളുമായി സഖ്യവും, വീരന്മാർക്ക് ദാനവും നൽകുന്നു. ഈ സമ്പത്ത് ഒരുവൻ മാത്രം അനുഭവിക്കുന്നു; അവന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് പാരമ്പര്യമായി ലഭിക്കില്ല. ധനത്തിനായി, അവൻ കള്ളന്മാരാൽ അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടാം. കച്ചപ എന്ന നിധി ലഭിച്ചവൻ അന്ധകാരണിൽ ആകുന്നു—അതും തമോഗുണത്തിൽ ആധാരമിട്ടതാണ്. എന്നാൽ, പുണ്യഫലത്താൽ അവൻ വിവിധ ഇടപാടുകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. tortoise പോലെ, അവൻ തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരോടും വെളിപ്പെടുത്തില്ല; മനസ്സിനെയും അവൻ അടക്കുന്നു, ആന്തരികമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവൻ ദാനം ചെയ്യുകയോ ആസ്വദിക്കുകയോ ഇല്ല; നഷ്ടഭയത്തിൽ ഉത്കണ്ഠയോടെ ജീവിക്കുന്നു. തന്റെ നിധി ഭൂമിയിൽ പണിയുന്നു; ഈ സമ്പത്ത് ഒരുവൻ മാത്രം കൈവശം വയ്ക്കുന്നു. ഇനി മുഖുന്ദ എന്ന നിധി രാജസികസ്വഭാവമുള്ളതാണ്; അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ പിന്നെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം." ഇങ്ങനെ മാർകണ്ഡേയൻ, പദ്മിനി ജ്ഞാനവും അതിന്റെ എട്ടു നിധികളുടെയും സ്വഭാവവും ക്രൗസ്തുകിക്ക് മനോഹരമായി വിവരിച്ചു.