ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಚತುರ್ಯುಗಾನಾಂ ಸಂಖ್ಯಾತಾ ಸಾಧಿಕಾ ಹ್ಯೇ ಕಸಪ್ತತಿಃ । ಮನ್ವನ್ತರಂ ತಸ್ಯ ಸಂಖ್ಯಾಂ ಮಾನುಷಾಬ್ದೈರ್ನಿಬೋಧ ಮೇ॥೪೬.

ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅದರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ತ್ರಿಂಶತ್ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣಾಃ ಸಂಖ್ಯಾತಾಃ ಸಂಖ್ಯಯಾ ದ್ವಿಜ । ಸತ್ಪಷಷ್ಟಿಸ್ತಥಾನ್ಯಾನಿ ನಿಯುತಾನಿ ಚ ಸಂಖ್ಯಯಾ॥೪೬.

ಮೂವತ್ತು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತಾರು ನಿಯುತಗಳು ಸೇರಿವೆ.

ವಿಂಶತಿಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಾಲೋಽಯಂ ಸಾಧಿಕಂ ವಿನಾ । ಏತನ್ಮನ್ವನ್ತರಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯೈರ್ವರ್ಷೈರ್ನಿಬೋಧ ಮೇ॥೪೬.

ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಸೇರಿವೆ, ಇದರಿಂದ ಅವಧಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಷ್ಟೌ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಯಾ ಸಂಖ್ಯಯಾ ಯುತಮ್ । ದ್ವಿಪಞ್ಚಾಶತ್ತಥಾನ್ಯಾನಿ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಯಧಿಕಾನಿ ತು॥೪೬.

ಎಂಟು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಐವತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಸೇರಬೇಕು.

ಚತುರ್ದಶಗುಣೋ ಹ್ಯೇಷ ಕಾಲೋ ಬ್ರಹ್ಮ್ಯಮಹಃ ಸ್ಮೃತಮ್ । ತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಪ್ರಲಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನೈಮಿತ್ತಿಕೋ ಬುಧೈಃ॥೪೬.

ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ನೈಮಿತ್ತಿಕ' ಎಂಬ ಲಯವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭೂರ್ಲೋಕೋಽಥ ಭುವರ್ಲೋಕಃ ಸ್ವರ್ಲೋಕಶ್ಚ ವಿನಾಶಿನಃ । ತಥಾ ವಿನಾಶಮಾಯಾನ್ತಿ ಮಹರ್ಲೋಕಶ್ಚ ತಿಷ್ಠತಿ॥೪೬.

ಭೂಲೋಕ, ಭುವರ್ಲೋಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಲೋಕ—all destruction-prone; ಅವು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮಹರ್ಲೋಕ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ತದ್ವಾಸಿನೋಽಪಿ ತಾಪೇನ ಜನಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ವೈ । ಏಕಾರ್ಣವೇ ಚ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಪಿತಿ ವೈ ನಿಶಿ॥೪೬.

ಅಲ್ಲಿರುವವರು ಕೂಡ ಆ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಜನಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಒಬ್ಬೇ ಮಹಾಸಾಗರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬ್ರಹ್ಮನು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತತ್ಪ್ರಮಾಣೈವ ಸಾ ರಾತ್ರಿಸ್ತದನ್ತೇ ಸೃಜ್ಯತೇ ಪುನಃ । ಏವನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವರ್ಷಮೇಕಂ ವರ್ಷಶತನ್ತು ತತ್॥೪೬.

ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವನ ದಿನದಷ್ಟೇ ಉದ್ದವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮನ ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳೂ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ಶತಂ ಹಿ ತಸ್ಯ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಪರಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ । ಪಞ್ಚಾಶದ್ಭಿಸ್ತಥಾ ವರ್ಷೈಃ ಪರಾರ್ಧಮಿತಿ ಕೀರ್ತ್ಯತೇ॥೪೬.

ಅವನ ಶತ ವರ್ಷಗಳು ಪರಮಾವಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪರಾರ್ಧ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮಸ್ಯ ಪರಾರ್ಧನ್ತು ವ್ಯತೀತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ । ಯಸ್ಯಾನ್ತೇಽಭೂನ್ಮಹಾಕಲ್ಪಃ ಪಾದ್ಮ ಇತ್ಯಭಿವಿಶ್ರುತಃ॥೪೬.

ಹೀಗೆ ಅವನ ಒಂದು ಪರಾರ್ಧ ಮುಗಿದಿದೆ, ಅದಾದ ನಂತರ ಪಾದ್ಮ ಎಂಬ ಮಹಾಕಲ್ಪ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ದ್ವಿತೀಯಸ್ಯ ಪರಾರ್ಧಸ್ಯ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯ ವೈ ದ್ವಿಜ । ವಾರಾಹ ಇತಿ ಕಲ್ಪೋಽಯಂ ಪ್ರಥಮಃ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ॥೪೬.

ಇದೀಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡನೇ ಪರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಕಲ್ಪವನ್ನು ವಾರಾಹ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಏವಂವಿಧಾಃ ಸೃಷ್ಟಯಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ । ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ಯ ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇ ಭವನ್ತಿ ವೈ॥೪೮.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ಇಂತಹ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಾಕಾರಪರಿಖಾಹೀನಾಂ ಪುರಂ ಖರ್ವಟಮುಚ್ಯತೇ । ಶಾಖಾನಗರಕಞ್ಚಾನ್ಯನ್ಮನ್ತ್ರಿಸಾಮನ್ತಭುಕ್ತಿಮತ್॥೪೯.

ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುವೆಗಳು ಇಲ್ಲದ ವಸತಿಯನ್ನು ಖರ್ವಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇತರವುಗಳು ಶಾಖಾನಗರ, ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಂತರು ಆಡಳಿತ ಮಾಡುವ ಭೂಮಿಗಳು.

ತಥಾ ಶೂದ್ರಜನಪ್ರಾಯಾಃ ಸ್ವಸಮೃದ್ಧಿಕೃಷೀಬಲಾಃ । ಕ್ಷೇತ್ರೋಪಭೋಗ್ಯಭೂಮಧ್ಯೇ ವಸತಿರ್ಗ್ರಾಮಸಂಜ್ಞಿತಾ॥೪೯.

ಹಾಗೆಯೇ, ಶೂದ್ರರು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ವಾಸಿಸುವ, ತಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಬದುಕುವ, ಹೊಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ವಸತಿಯನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಸ್ಮಾನ್ನಗರಾದೇರ್ಯಾ ಕಾರ್ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮಾನವೈಃ । ಕ್ರಿಯತೇ ವಸತಿಃ ಸಾ ವೈ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ವಸತಿರ್ನರೈಃ॥೪೯.

ನಗರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳ ಹೊರತು, ಯಾವದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಗಳನ್ನು ವಾಸಸ್ಥಳವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ದುಷ್ಟಪ್ರಾಯೋ ವಿನಾ ಕ್ಷೇತ್ರೈಃ ಪರಭೂಮಿಚರೋ ಬಲೀ । ಗ್ರಾಮ ಏವ ದ್ರಮೀಸಂಜ್ಞೋ ರಾಜವಲ್ಲಭಸಂಶ್ರಯಃ॥೪೯.

ಯಾರು ದುಷ್ಟ ಸ್ವಭಾವದವರು, ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಹೊಲಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರಾಜನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದ್ರಮಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಶಕಟಾರೂಢಭಾಣ್ಡೈಶ್ಚ ಗೋಪಾಲೈರ್ವಿಪಣಂ ವಿನಾ । ಗೋಸಮೂಹೈಸ್ತಥಾ ಘೋಷೋ ಯತ್ರೇಚ್ಛಾಭೂಮಿಕೇತನಃ॥೪೯.

ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಹಸುಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪಾಲಕರು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಸತಿಯನ್ನು ಘೋಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತ ಏವಂ ನಗರಾದೀಂಸ್ತು ಕೃತ್ವಾ ವಾಸಾರ್ಥಮಾತ್ಮನಃ । ನಿಕೇತನಾನಿ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಾಂ ಚಕ್ರುರಾವಸಥಾಯ ವೈ॥೪೯.

ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಸತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.

ಗೃಹಾಕಾರಾ ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ತೇಷಾಮಾಸನ್ನಹೀರುಹಾಃ । ತಥಾ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ಚಕ್ರುರ್ವೇಶ್ಮಾನಿ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ॥೪೯.

ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಅವರ ಮನೆಗಳು ಮರಗಳ ಹತ್ತಿರ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಕಟ್ಟಿದರು.

ವೃಕ್ಷಸ್ಯೈವಙ್ಗತಾಃ ಶಾಖಾಸ್ತಥೈವಞ್ಚಾಪರೀ ಗತಾಃ । ನತಾಶ್ಚೈವೋನ್ನತಾಶ್ಚೈವ ತದ್ವಚ್ಛಾಖಾಃ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ॥೪೯.

ಮರದ ಶಾಖೆಗಳು ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ವಾಲಿ, ಕೆಲವು ಎತ್ತಾಗಿರುವವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಯಾಃ ಶಾಖಾಃ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ಪೂರ್ವಮಾಸನ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ತಾ ಏವ ಶಾಖಾ ಗೇಹಾನಾಂ ಶಾಲಾತ್ವಂ ತೇನ ತಾಸು ತತ್॥೪೯.

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಿಂದೆ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವೇ ಮನೆಗಳ ಶಾಖೆಗಳಾಗಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಅವು ಮನೆಗಳ ಬೀಮುಗಳಾದವು.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತನ್ತೇ ವಾರ್ತೋಪಾಯಮಚಿನ್ತಯನ್ । ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷ್ವಶೇಷತಃ॥೪೯.

ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮಧು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು.

ವಿಷಾದವ್ಯಾಕುಲಾಸ್ತಾ ವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷುಧಾರ್ದಿತಾಃ । ತತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೌ ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ರೇತಾಮುಖೇ ತದಾ॥೪೯.

ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ, ದಾಹ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಆ ಜನರಿಗೆ, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕಿತು.

ವಾರ್ತಾಸ್ವಸಾಧಿತಾ ಹ್ಯನ್ಯಾ ವೃಷ್ಟಿಸ್ತಾಸಾಂ ನಿಕಾಮತಃ । ತಾಸಾಂ ವೃಷ್ಟ್ಯುದಕಾನೀಹ ಯಾನಿ ನಿಮ್ನಗತಾನಿ ವೈ॥೪೯.

ಬೇರೆ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳು ವಿಫಲವಾದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂತು; ಆ ಮಳೆಯಿಂದ, ನೀರು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು.

ವೃಷ್ಟ್ಯಾವರುದ್ಧೈರಭವತ್ ಸ್ತ್ರೋತಃ ಖಾತಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ । ಯೇ ಪುರಸ್ತಾದಪಾಂ ಸ್ತೋಕಾ ಆಪನ್ನಾಃ ಪೃಥಿವೀತಲೇ॥೪೯.

ಆ ಮಳೆಯಿಂದ, ಹರಿವಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಕಾಲುವೆಗಳು, ನದಿಗಳು ಉಂಟಾದವು; ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಈಗ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ತತೋ ಭೂಮೇಶ್ಚ ಸಂಯೋಗಾದೋಷಧ್ಯಸ್ತಾಸ್ತದಾ ಭವನ್ । ಅಫಾಲಕೃಷ್ಟಾಶ್ಚಾನುಪ್ತಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ॥೪೯.

ಆಮೇಲೆ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಬೆಳೆದ ಹಾಗೂ ಕಾಡು ಸಸ್ಯಗಳು, ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ಬಿತ್ತದೆ ಉಂಟಾದವು.

ಋತುಪುಷ್ಪಫಲಾಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಾ ಗುಲ್ಮಾಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ । ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಸ್ತು ತ್ರೇತಾಯಾಮಾದ್ಯೋಽಯಮೌಷಧಸ್ಯ ತು॥೪೯.

ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಮರಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಡ್ಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆದರೆ ಈ ಸಸ್ಯಗಳ ಮೊದಲ ಉದಯವು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ತೇನೌಷಧೇನ ವರ್ತನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಮುನೇ । ರಾಗಲೋಭೌ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಕಸ್ಮಿಕೌ ತದಾ॥೪೯.

ಆ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಬದುಕಿದರು, ಮುನಿಯೇ; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಲೋಭ ಏಕಾಏಕಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ತತಸ್ತಾಃ ಪರ್ಯಗ್ವಹ್ಣನ್ತ ನದೀಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪರ್ವತಾನ್ । ವೃಕ್ಷಗುಲ್ಮೌಷಧೀಶ್ಚೈವಮಾತ್ಮನ್ಯಾಯಾದ್ಯಥಾಬಲಮ್॥೪೯.

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನದಿಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ತಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದಂತೆ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.