ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ತತ್ವಾರಿ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು । ಆಯುಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಜೀವನ್ತಿ ನ ಚ ಕ್ಲೇಶಾದ್ವಿಪತ್ತಯಃ॥೪೯.

ಆ ಮಾನವರ ಆಯುಷ್ಯ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದುಃಖ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನಃ ಸಾಭೂತ್ ಕ್ಷಿತಿರ್ಭಾಗ್ಯೇನ ಸರ್ವಶಃ । ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛತಾ ನಾಶಮುಪಯಾನ್ತಿ ಯಥಾ ಪ್ರಜಾಃ॥೪೯.

ಆದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಕೆಲವು ಕಡೆ, ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅದೇ ರೀತಿ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಥಾ ತಾಃ ಕ್ರಮಶೋ ನಾಶಂ ಜಗ್ಮುಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸಿದ್ಧಯಃ । ತಾಸು ಸರ್ವಾಸು ನಷ್ಟಾಸು ನಭಸಃ ಪ್ರಚ್ಯುತಾ ನರಾಃ॥೪೯.

ಹೀಗೆ, ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಶವಾಯಿತು; ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ಪ್ರಾಯಶಃ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಸಂಭೂತಾ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ । ಸರ್ವೇ ಪ್ರತ್ಯುಪಭೋಗಾಶ್ಚ ತಾಸಂ ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ॥೪೯.

ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬಹುಪಾಲು ಮನೆಯಾಗಿರುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭೋಗಗಳು ಜನರಿಗೆ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.

ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ತದಾ । ತತಃ ಕಾಲೇನ ವೈ ರಾಗಸ್ತಾಸಾಮಾಕಸ್ಮಿಕೋಽಭವತ್॥೪೯.

ಅವರು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಕಾಮನೆ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಮಾಸಿ ಮಾಸ್ಯಾರ್ತವೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾ ಗರ್ಭೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಪುನಃ ಪುನಃ । ರಾಗೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾ ತತಸ್ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ॥೪೯.

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಋತು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಕಾಮನೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಆ ಮರಗಳು ಮನೆಯಾಗಿದ್ದವು.

ಬ್ರಹ್ಮನ್ನನ್ವಪರೇಷಾನ್ತು ಪೇತುಃ ಶಾಖಾ ಮಹೀರುಹಾಮ್ । ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲೇಷ್ವಾಭರಣಾನಿ ಚ॥೪೯.

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇನ್ನಿತರರ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವು.

ತೇಷ್ವೇವ ಜಾಯತೇ ತೇಷಾಂ ಗನ್ಧವರ್ಣರಸಾನ್ವಿತಮ್ । ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಾಹವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು॥೪೯.

ಅದೇ ಮರಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಸುಗಂಧ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಯುತವಾದ, ಬಲವಾದ, ಮದ್ಯವಲ್ಲದ ತೇನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಹರದಲ್ಲಿಯೂ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.

ತೇನ ವಾ ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಮುಖೇ ತ್ರೇಯಾಯುಗಸ್ಯ ವೈ । ತತಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇಣೈವ ಪುನರ್ಲೋಭಾನ್ವಿತಾಸ್ತು ತಾಃ॥೪೯.

ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಲೋಭ ಹುಟ್ಟಿತು.

ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾಃ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ಮಮತ್ವಾವಿಷ್ಟಚೇತಸಃ । ನೇಶುಸ್ತೇನಾಪಚಾರೇಣ ತೇಽಪಿ ತಾಸಾಂ ಮಹೀರುಹಾಃ॥೪೯.

ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತದಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮಾಮಾತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಆ ದುಷ್ಕೃತ್ಯದಿಂದ, ಆ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳೂ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು.

ತತೋ ದ್ವನ್ದ್ವಾನ್ಯಜಾಯನ್ತೇ ಶೀತೋಷ್ಣಕ್ಷುನ್ಮುಖಾನಿ ವೈ । ತಾಸ್ತದ್ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತಾರ್ಥಂ ಚಕ್ರುಃ ಪೂರ್ವಂ ಪುರಾಣಿ ತು॥೪೯.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಚಳಿ-ಬಿಸಿಲು, ಹಸಿವು ಮುಂತಾದ ಜೋಡಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದುಃಖಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆ ದುಃಖಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವರು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.

ಮರುಧನ್ವಷು ದುರ್ಗೇಷು ಪರ್ವತೇಷು ದರೀಷು ಚ । ಸಂಶ್ರಯನ್ತಿ ಚ ದುರ್ಗಾಣಿ ವಾರ್ಕ್ಷಂ ಪಾರ್ವತಮೌದಕಮ್॥೪೯.

ಮರುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಅವರು ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಬೆಟ್ಟದ, ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.

ಕೃತ್ರಿಮಞ್ಚ ತಥಾ ದುರ್ಗಂ ಮಿತ್ವಾ ಮಿತ್ವಾತ್ಮನೋ।ಙ್ಗುಲೈಃ । ಮಾನಾರ್ಥಾನಿ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ತಾಸ್ತು ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ॥೪೯.

ಅವರು ತಾವು ಕೈಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಾ, ಕೃತಕ ದುರ್ಗಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಹೀಗೆಯೇ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮಾಪನಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಪರಮಾಣುಃ ಪರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ತ್ರಷರೇಣುರ್ಮಹೀರಜಃ । ಬಾಲಾಗ್ರಞ್ಚೈವ ಲಿಕ್ಷಾಂ ಚ ಯೂಕಾಂ ಚಾಥ ಯವೋದರಮ್॥೪೯.

ಪರಮಾಣು ಎಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಕಣ, ನಂತರ ಧೂಳಿನ ಕಣ, ಭೂಮಿಯ ಧೂಳು, ಕೂದಲಿನ ತುದಿ, ಹುಳಿಯ ಮೊಟ್ಟೆ, ಕೀಟ, ನಂತರ ಯವದ ಕಾಳು.

ಕ್ರಮಾದಷ್ಟಗುಣಾನ್ಯಾಹುರ್ಯವಾನಷ್ಟೌ ತಥಾಙ್ಗುಲಮ್ । ಷಡಙ್ಗುಲಂ ಪದಂ ತಚ್ಚ ವಿತಸ್ತಿರ್ದ್ವಿಗುಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್॥೪೯.

ಪ್ರತಿ ಒಂದೂ ಹಿಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ಎಂಟು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಂಟು ಯವದ ಕಾಳುಗಳು ಒಂದು ಅಂಗುಲ, ಆರು ಅಂಗುಲುಗಳು ಒಂದು ಪಾದ, ಆ ಪಾದದ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವೇ ವಿತಸ್ತಿ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದ್ವೇ ವಿತಸ್ತೀ ತಥಾ ಹಸ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯತೀರ್ಥಾದಿವೇಷ್ಟನಃ । ಚತುರ್ಹಸ್ತಂ ಧನುರ್ದಣ್ಡೋ ನಾಡಿಕಾರ್ಯುಗಮೇವ ಚ॥೪೯.

ಎರಡು ವಿತಸ್ತಿಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಹಸ್ತವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಕೈಗಡಿಯಾರದಿಂದ ಬೆರಳ ತುದಿವರೆಗೆ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತಗಳು ಸೇರಿ ಧನುಸ್ಸು, ದಂಡ ಮತ್ತು ನಾಡಿಕೆಗೆ ಸಮಾನ.

ಧನುಷಾಂ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ರೇ ತು ಗವ್ಯೂತಿಸ್ತಚ್ಚತುರ್ಗುಣಮ್ । ಪ್ರೋಕ್ತಞ್ಚ ಯೋಜವನಂ ಪ್ರಾಜ್ಞೈಃ ಸಂಖ್ಯಾನಾರ್ಥಮಿದಂ ಪರಮ್॥೪೯.

ಎರಡು ಸಾವಿರ ಧನುಸ್ಸುಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಗವ್ಯೂತಿ, ಅದರ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದನ್ನು ಯೋಜನ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮಾಪನದ ಪರಮ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಚತುರ್ಣಾಮಥ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಸ್ವಸಮುತ್ಥಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ತು । ಚತುರ್ಥಂ ಕೃತ್ರಿಮಂ ದುರ್ಗಂ ತೇ ಚಕ್ರುರ್ಯತ್ನತಸ್ತು ವೈ॥೪೯.

ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ, ನಾಲ್ಕನೇದು ಕೃತಕ ದುರ್ಗ, ಅದನ್ನು ಅವರು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಪುರಞ್ಚ ಖೇಟಕಞ್ಚೈವ ತದ್ವದ್ ದ್ರೋಣೀಮುಖಂ ದ್ವಿಜ । ಶಾಖಾನಗರಕಞ್ಚಾಪಿ ತಥಾ ಕರ್ವಟಕಂ ದ್ರಮೀ॥೪೯.

ನಗರ, ಸಣ್ಣ ದುರ್ಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಉಂಡೆಯಾಕಾರದ ವಸತಿ, ಶಾಖಾನಗರ, ಮತ್ತು ಕರವಟ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಗಳೂ ಕೂಡ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ.

ಗ್ರಾಮಂ ಸಘೋಷವಿನ್ಯಾಸಂ ತೇಷು ಚಾವಸಥಾನ್ ಪೃಥಕ್ । ಸೋತ್ಸೇಧವಪ್ರಕಾರಞ್ಚ ಸರ್ವತಃ ಪರಿಖಾವೃತಮ್॥೪೯.

ಹಸುಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಳ್ಳಿ, ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು, ಎತ್ತಿನ ತಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಲುವೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತವೆ.

ಯೋಜನಾರ್ಧಾರ್ಧವಿಷ್ಕಮ್ಭಮಷ್ಟಭಾಗಾಯತಂ ಪುರಮ್ । ಪ್ರಾಗುದಕ್ಪ್ರವಣಂ ಶಸ್ತಂ ಶುದ್ಧವಂಶಬಹಿರ್ಗಮಮ್॥೪೯.

ನಗರವು ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ಅಗಲವಿರಬೇಕು, ಅದರ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಎಂಟನೆಯ ಭಾಗ ಅಗಲ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದತ್ತ ಇಳಿಜಾರಾಗಿರಬೇಕು, ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಬಿದಿರಿನ ದ್ವಾರಗಳಿರಬೇಕು.

ತದರ್ಧೇನ ತಥಾ ಖೇಟಂ ತತ್ಪಾದೇನ ಚ ಕರ್ವಟಮ್ । ನ್ಯೂನಂ ದ್ರೋಣೀಮುಖಂ ತಸ್ಮಾದನ್ತಭಾಗೇನ ಚೋಚ್ಯತೇ॥೪೯.

ಅದರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು ಸಣ್ಣ ದುರ್ಗ, ಅದರ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿದೆ, ಉಂಡೆಯಾಕಾರದ ವಸತಿ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಕಾರಪರಿಖಾಹೀನಾಂ ಪುರಂ ಖರ್ವಟಮುಚ್ಯತೇ । ಶಾಖಾನಗರಕಞ್ಚಾನ್ಯನ್ಮನ್ತ್ರಿಸಾಮನ್ತಭುಕ್ತಿಮತ್॥೪೯.

ಗೋಡೆ ಅಥವಾ ಕಾಲುವೆ ಇಲ್ಲದ ನಗರ ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕರವಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಾಖಾನಗರವೆಂದರೆ ಸಚಿವರು, ಸಾಮಂತರು ಮತ್ತು ಭೂಸ್ವಾಮಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಾರ.

ತಥಾ ಶೂದ್ರಜನಪ್ರಾಯಾಃ ಸ್ವಸಮೃದ್ಧಿಕೃಷೀಬಲಾಃ । ಕ್ಷೇತ್ರೋಪಭೋಗ್ಯಭೂಮಧ್ಯೇ ವಸತಿರ್ಗ್ರಾಮಸಂಜ್ಞಿತಾ॥೪೯.

ಹಾಗೆಯೇ, ಶೂದ್ರರು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ವಾಸಿಸುವ, ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿರುವ, ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿರುವ, ಮತ್ತು ಬೆಳೆಹಾಕುವ ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹಳ್ಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಸ್ಮಾನ್ನಗರಾದೇರ್ಯಾ ಕಾರ್ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮಾನವೈಃ । ಕ್ರಿಯತೇ ವಸತಿಃ ಸಾ ವೈ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ವಸತಿರ್ನರೈಃ॥೪೯.

ನಗರ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಾನವರು ಯಾವುದಾದರೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಬೇರೆ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ವಾಸಸ್ಥಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ದುಷ್ಟಪ್ರಾಯೋ ವಿನಾ ಕ್ಷೇತ್ರೈಃ ಪರಭೂಮಿಚರೋ ಬಲೀ । ಗ್ರಾಮ ಏವ ದ್ರಮೀಸಂಜ್ಞೋ ರಾಜವಲ್ಲಭಸಂಶ್ರಯಃ॥೪೯.

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದುಷ್ಟರು ಇರುವ, ಕೃಷಿಭೂಮಿ ಇಲ್ಲದ, ಪರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರು ವಾಸಿಸುವ ವಸತಿಯನ್ನು ಹಳ್ಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ರಾಜನ ಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಶಕಟಾರೂಢಭಾಣ್ಡೈಶ್ಚ ಗೋಪಾಲೈರ್ವಿಪಣಂ ವಿನಾ । ಗೋಸಮೂಹೈಸ್ತಥಾ ಘೋಷೋ ಯತ್ರೇಚ್ಛಾಭೂಮಿಕೇತನಃ॥೪೯.

ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನು ಹೂದು, ಗೋವಳರು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಹಸುಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲೆಂದೇ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಘೋಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತ ಏವಂ ನಗರಾದೀಂಸ್ತು ಕೃತ್ವಾ ವಾಸಾರ್ಥಮಾತ್ಮನಃ । ನಿಕೇತನಾನಿ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಾಂ ಚಕ್ರುರಾವಸಥಾಯ ವೈ॥೪೯.

ಈ ರೀತಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನಗರಗಳನ್ನೂ ಇತರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳು ವಾಸಿಸಲು ಅನುವಾದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಗೃಹಾಕಾರಾ ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ತೇಷಾಮಾಸನ್ನಹೀರುಹಾಃ । ತಥಾ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ಚಕ್ರುರ್ವೇಶ್ಮಾನಿ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ॥೪೯.

ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಅವರ ಮನೆಗಳು ಮರಗಳ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದವು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಟ್ಟಿದರು.