; ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸೃಜತಃ ಪೂರ್ವಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತಥಾ । ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರನ್ತು ಮುಖಾತ್ ಸೋಽಥಾಸೃಜನ್ಮುನೇ॥೪೯.
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೀಗೆಂದನು: ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು, ಮಹರ್ಷೇ.
ಜಾತಾಸ್ತೇ ಹ್ಯು ಪಪದ್ಯನ್ತೇ ಸತ್ತ್ವೋದ್ರಿಕ್ತಾಃ ಸ್ವತೇಜಸಃ । ಸಹಸ್ರಮನ್ಯದ್ವಕ್ಷಸ್ತೋ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ॥೪೯.
ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸತ್ವಗುಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ತೇ ಸರ್ವೇ ರಜಸೋದ್ರಿಕ್ತಾಃ ಶುಷ್ಮಿಣಶ್ಚಾಪ್ಯಮರ್ಷಿಣಃ । ಸಸರ್ಜಾನ್ಯತೇ ಸಹಸ್ರನ್ತು ದ್ವನ್ದ್ವಾನಾಮೂರುತಃ ಪುನಃ॥೪೯.
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜಸ ಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ, ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ರಜಸ್ತಮೋಭ್ಯಾಮುದ್ರಿಕ್ತಾ ಈಹಾಶೀಲಾಸ್ತು ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಸಹಸ್ರಮನ್ಯಚ್ಚ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ॥೪೯.
ಅವರು ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಮಸ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಇಚ್ಛೆಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಉದ್ರಿಕ್ತಾಸ್ತಮಸಾ ಸರ್ವೇ ನಿಃ ಶ್ರೀಕಾ ಹ್ಯಲ್ಪಚೇತಸಃ । ತತಃ ಸಂಹರ್ಷಮಾಣಾಸ್ತೇ ದ್ವನ್ದ್ವೋತ್ಪನ್ನಾಸ್ತು ಪ್ರಾಣಿನಃ॥೪೯.
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದವರೂ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.
ಅನ್ಯೋನ್ಯಹೃರ್ಚ್ಛ್ಯಾವಿಷ್ಟಾ ಮೈಥುನಾಯೋಪಚಕ್ರಮುಃ । ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪೇಽಸ್ಮಿನ್ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಹಿ ಸಮ್ಭವಃ॥೪೯.
ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಸೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಅವರು ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.
ಮಾಸಿ ಮಾಸ್ಯಾರ್ತವಂ ಯತ್ ತು ನ ತದಾಸೀತ್ತು ಯೋಷಿತಾಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ತದಾ ನ ಸುಷುವುಃ ಸೇವಿತೈರಪಿ ಮೈಥುನೈಃ॥೪೯.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮಾಸಿಕ ರಜಸ್ಸು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಸಂಯೋಗ ಮಾಡಿದರೂ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆಯುಷೋಽನ್ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಮಿಥುನಾನ್ಯೇವ ತಾಃ ಸಕೃತ್ । ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪೇಽಸ್ಮಿನ್ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಹಿ ಸಮ್ಭವಃ॥೪೯.
ಅವರ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಸಂತಾನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯೇ ಹೆತ್ತರು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೂಢಿಯಾಯಿತು.
ಧ್ಯಾನೇನ ಮನಸಾ ತಾಸಾಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಜಾಯತೇ ಸಕೃತ್ । ಶಬ್ದಾದಿರ್ವಿಷಯಃ ಶುದ್ಧಃ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಃ॥೪೯.
ಅವರು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇದ್ದವು.
ಇತ್ಯೇಷಾ ಮಾನುಷೀ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಯಾ ಪೂರ್ವಂ ವೈ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ । ತಸ್ಯಾನ್ವವಾಯಸಮ್ಭೂತಾ ಯೈರಿದಂ ಪೂರಿತಂ ಜಗತ್॥೪೯.
ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆಯಿತು. ಅವರ ಸಂತತಿಯರಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿತು.
ಸರಿತ್ಸರಃ ಸಮುದ್ರಾಂಶ್ಚ ಸೇವನ್ತೇ ಪರ್ವತಾನಪಿ । ತಾಸ್ತದಾ ಹ್ಯಲ್ಪಶೀತೋಷ್ಣಾ ಯುಗೇ ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚರನ್ತಿ ವೈ॥೪೯.
ಅವರು ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಶೀತವೂ, ಉಷ್ಣವೂ ಕಡಿಮೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ತೃಪ್ತಿಂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೀಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಿಷಯೇಷು ಮಹಾಮತೇ । ನ ತಾಸಾಂ ಪ್ರತಿಘಾತೋಽಸ್ತಿ ನ ದ್ವೇಷೋ ನಾಪಿ ಮತ್ಸರಃ॥೪೯.
ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಜ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಪರ್ವತೋದಧಿಸೇವಿನ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಕೇತಾಸ್ತು ಸರ್ವಶಃ । ತಾ ವೈ ನಿಷ್ಕಾಮಚಾರಿಣ್ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ॥೪೯.
ಅವರು ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳ ಬಳಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ. ಅವರು ಕಾಮವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಪಿಶಾಚೋರಗರಕ್ಷಾಂಸಿ ತಥಾ ಮತ್ಸರಿಣೋ ಜನಾಃ । ಪಶವಃ ಪಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ನಕ್ರಾ ಮತ್ಸ್ಯಾಃ ಸರೀಸೃಪಾಃ॥೪೯.
ಆಮೇಲೆ ಪಿಶಾಚುಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಈರ್ಷೆಯುಳ್ಳ ಜನರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮೊಸಳೆಗಳು, ಮೀನುಗಳು ಮತ್ತು ಸರಿಸೃಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.
ಅವಾರಕಾ ಹ್ಯಣ್ಡಜಾ ವಾ ತೇ ಹ್ಯಧರ್ಮಪ್ರಸೂತಯಃ । ನ ಮೂಲಫಲಪುಷ್ಪಾಣಿ ನಾರ್ತವಾ ವತ್ಸರಾಣಿ ಚ॥೪೯.
ಅವರು ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದವರು ಅಥವಾ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರೆಲ್ಲ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರ ಸಂತಾನ. ಆಗ ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಹೂವುಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಋತುಗಳು ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಕಾಲಸುಖಃ ಕಾಲೋ ನಾತ್ಯರ್ಥಂ ಘರ್ಮಶೀತತಾ । ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛತಾ ತೇಷಾಂ ಚಿತ್ರಾ ಸಿದ್ಧಿರಜಾಯತ॥೪೯.
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಲ ಸುಖಕರವಾಗಿತ್ತು; ತೀವ್ರವಾದ ಬಿಸಿಲು ಅಥವಾ ಚಳಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಾಧನೆಗಳು ಉಂಟಾಯಿತು.
ತತಶ್ಚ ತೇಷಾಂ ಪೂರ್ವಾಹ್ನೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಚ ವಿತೃಪ್ತತಾ । ಪುನಸ್ತಥೇಚ್ಛತಾಂ ತೃಪ್ತಿರನಾಯಾಸೇನ ಸಾಭವತ್॥೪೯.
ಹಗಲಿನ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತೆ, ಅವರು ಯಾವಾಗ ಬೇಕೆಂದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇಚ್ಛತಾಞ್ಚ ತಥಾಯಾಸೋ ಮನಸಃ ಸಮಜಾಯತ । ಅಪಾಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಂ ತತಸ್ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿರ್ನಾನಾರಸೋಲ್ಲಸಾ॥೪೯.
ಆದರೂ, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು; ನಂತರ ನೀರಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ色色ವಾದ ಆನಂದದ ಸಾಧನೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸಮಜಾಯತ ಚೈವಾನ್ಯಾ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನೀ । ಅಸಂಸ್ಕಾರ್ಯೈಃ ಶರೀರೈಶ್ಚ ಪ್ರಜಾಸ್ತಾಃ ಸ್ಥಿರಯೌವನಾಃ॥೪೯.
ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಸದಾ ಯುವಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.
ತಾಸಾಂ ವಿನಾ ತು ಸಂಕಲ್ಪಂ ಜಾಯನ್ತೇ ಮಿಥುನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಸಮಂ ಜನ್ಮ ಚ ರೂಪಞ್ಚ ಮ್ರಿಯನ್ತೇ ಚೈವ ತಾಃ ಸಮಮ್॥೪೯.
ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಸಂತಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತವೆ.
ಅನಿಚ್ಛಾದ್ವೇಷಸಂಯುಕ್ತಾ ವರ್ತನ್ತೇ ತು ಪರಸ್ಪರಮ್ । ತುಲ್ಯರೂಪಾಯುಷಃ ಸರ್ವಾ ಅಧಮೋತ್ತಮತಾಂ ವಿನಾ॥೪೯.
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಆಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದರು, ಯಾರೂ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ತತ್ವಾರಿ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು । ಆಯುಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಜೀವನ್ತಿ ನ ಚ ಕ್ಲೇಶಾದ್ವಿಪತ್ತಯಃ॥೪೯.
ಆ ಮಾನವರ ಆಯುಷ್ಯ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದುಃಖ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ಪುನಃ ಸಾಭೂತ್ ಕ್ಷಿತಿರ್ಭಾಗ್ಯೇನ ಸರ್ವಶಃ । ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛತಾ ನಾಶಮುಪಯಾನ್ತಿ ಯಥಾ ಪ್ರಜಾಃ॥೪೯.
ಆದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಕೆಲವು ಕಡೆ, ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅದೇ ರೀತಿ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ತಥಾ ತಾಃ ಕ್ರಮಶೋ ನಾಶಂ ಜಗ್ಮುಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸಿದ್ಧಯಃ । ತಾಸು ಸರ್ವಾಸು ನಷ್ಟಾಸು ನಭಸಃ ಪ್ರಚ್ಯುತಾ ನರಾಃ॥೪೯.
ಹೀಗೆ, ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಶವಾಯಿತು; ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾಯಶಃ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಸಂಭೂತಾ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ । ಸರ್ವೇ ಪ್ರತ್ಯುಪಭೋಗಾಶ್ಚ ತಾಸಂ ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ॥೪೯.
ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬಹುಪಾಲು ಮನೆಯಾಗಿರುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭೋಗಗಳು ಜನರಿಗೆ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.
ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ತದಾ । ತತಃ ಕಾಲೇನ ವೈ ರಾಗಸ್ತಾಸಾಮಾಕಸ್ಮಿಕೋಽಭವತ್॥೪೯.
ಅವರು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಕಾಮನೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
ಮಾಸಿ ಮಾಸ್ಯಾರ್ತವೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾ ಗರ್ಭೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಪುನಃ ಪುನಃ । ರಾಗೋತ್ಪತ್ತ್ಯಾ ತತಸ್ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ॥೪೯.
ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಋತು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಕಾಮನೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಆ ಮರಗಳು ಮನೆಯಾಗಿದ್ದವು.
ಬ್ರಹ್ಮನ್ನನ್ವಪರೇಷಾನ್ತು ಪೇತುಃ ಶಾಖಾ ಮಹೀರುಹಾಮ್ । ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲೇಷ್ವಾಭರಣಾನಿ ಚ॥೪೯.
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇನ್ನಿತರರ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವು.
ತೇಷ್ವೇವ ಜಾಯತೇ ತೇಷಾಂ ಗನ್ಧವರ್ಣರಸಾನ್ವಿತಮ್ । ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಾಹವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು॥೪೯.
ಅದೇ ಮರಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಸುಗಂಧ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಯುತವಾದ, ಬಲವಾದ, ಮದ್ಯವಲ್ಲದ ತೇನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಹರದಲ್ಲಿಯೂ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.
ತೇನ ವಾ ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಮುಖೇ ತ್ರೇಯಾಯುಗಸ್ಯ ವೈ । ತತಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇಣೈವ ಪುನರ್ಲೋಭಾನ್ವಿತಾಸ್ತು ತಾಃ॥೪೯.
ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಲೋಭ ಹುಟ್ಟಿತು.