ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಸೀದತಾ ಯದ್ಕೃತಂ ತೇನ ತತ್ಪಾಪಂ ಸ ಸಮಶ್ನುತೇ । ಸಾಯಂ ಚೈವ ವಿಧಿಃ ಕಾರ್ಯಃ ಸೂರ್ಯೋಢಂ ತತ್ರ ಚಾತಿಥಿಮ್ ॥ ೨೯.

ಬಡತನದಲ್ಲಿರುವವನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತ ಬಂಧುವು ಸಹ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೀತ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಶಯನಾಸನಭೋಜನೈಃ । ಏವಮುದ್ದವಹತಸ್ತಾತ ! ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಂ ಭಾರಮಾಹಿತಮ್ ॥ ೨೯.

ಯಾವುದಾದರೂ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಊಟದಿಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಹೊರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರುವದಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ಕನ್ಧೇ ವಿಧಾತಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತರಶ್ಚ ಮಹರ್ಷಯಃ । ಶ್ರೇಯೋಽಭಿವರ್ಷಿಣಃ ಸರ್ವೇ ತಥೈವಾತಿಥಿಬಾನ್ಧವಾಃ ॥ ೨೯.

ಅವನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವ ಎಲ್ಲರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಶುಪಕ್ಷಿಗಣಾಸ್ತೃಪ್ತಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮಕೀಟಕಾಃ । ಗಾಥಾಶ್ಚಾತ್ರ ಮಹಾಭಾಗ ! ಸ್ವಯಮತ್ರಿರಗಾಯತ ॥ ೨೯.

ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಣ್ಣ ಕೀಟಗಳೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ರಿಯು ಸ್ವತಃ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ತಾ ಶೃಣುಷ್ವ ಮಹಾಭಾಗ ! ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಸಂಸ್ಥಿತಾಃ । ದೇವಾನ್ ಪಿತೄಂಶ್ಚಾತಿಥೀಂಶ್ಚ ತದ್ವತ್ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಬಾನ್ಧವಾನ್ ॥ ೨೯.

ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಆ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರು ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಅತ್ರಿಯು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಜಾಮಯಶ್ಚ ಗುರುಞ್ಚೈವ ಗೃಹಸ್ಥೋ ವಿಭವೇ ಸತಿ । ಶ್ವಭ್ಯಶ್ಚ ಶ್ವಪಚೇಭ್ಯಶ್ಚ ವಯೋಭ್ಯಶ್ಚಾವಪೇದ್ಭುವಿ ॥ ೨೯.

ಒಬ್ಬ ಗೃಹಸ್ಥನು, ಅವನಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಗುರು, ನಾಯಿಗಳು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವೈಶ್ವದೇವಂ ಹಿ ನಾಮೈತತ್ಕುರ್ಯಾತ್ಸಾಯಂ ತಥಾ ದಿನೇ । ಮಾಂಸಮನ್ನಂ ತಥಾ ಶಾಕಂ ಗೃಹೇ ಯಚ್ಚೋಪಸಾಧಿತಮ್ । ನ ಚ ತತ್ಸ್ವಯಮಶ್ನೀಯಾದ್ವಿಧಿವದ್ಯನ್ನ ನಿರ್ವಪೇತ್ ॥ ೨೯.

ಪ್ರತಿ ದಿನ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಅವನು ವೈಶ್ವದೇವ ಎಂಬ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಮನೆದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಮಾಂಸ, ಅನ್ನ, ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ತಾನೂ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು.

; ಕ್ರೌಷ್ಟುಕಿರುವಾಚ ಅರ್ವಾಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸ್ತು ಕಥಿತೋ ಭವತಾ ಯಸ್ತು ಮಾನುಷಃ । ಬ್ರಹ್ಮನ್ ! ವಿಸ್ತರತೋ ಬ್ರೂಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮಸೃಜದ್ಯಥಾ॥೪೯.

ಕ್ರೌಷ್ಟುಕಿಯು ಹೀಗೆಂದನು: ನೀನು ನದಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗಳ ನಂತರ ಮಾನವನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದನು, ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಯಥಾ ಚ ವರ್ಣಾನಸೃಜದ್ಯದ್ ಗುಣಾಶ್ಚ ಮಹಾಮತೇ । ಯಚ್ಚ ಯೇಷಾಂ ಸ್ಮೃತಂ ಕರ್ಮ ವಿಪ್ರಾದೀನಾಂ ವದಸ್ವ ತತ್॥೪೯.

ಅವನು ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು, ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮುಂತಾದವರಿಗೆ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ವಿಧಿಸಲಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸು.

; ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸೃಜತಃ ಪೂರ್ವಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತಥಾ । ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರನ್ತು ಮುಖಾತ್ ಸೋಽಥಾಸೃಜನ್ಮುನೇ॥೪೯.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೀಗೆಂದನು: ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು, ಮಹರ್ಷೇ.

ಜಾತಾಸ್ತೇ ಹ್ಯು ಪಪದ್ಯನ್ತೇ ಸತ್ತ್ವೋದ್ರಿಕ್ತಾಃ ಸ್ವತೇಜಸಃ । ಸಹಸ್ರಮನ್ಯದ್ವಕ್ಷಸ್ತೋ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ॥೪೯.

ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸತ್ವಗುಣ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತೇ ಸರ್ವೇ ರಜಸೋದ್ರಿಕ್ತಾಃ ಶುಷ್ಮಿಣಶ್ಚಾಪ್ಯಮರ್ಷಿಣಃ । ಸಸರ್ಜಾನ್ಯತೇ ಸಹಸ್ರನ್ತು ದ್ವನ್ದ್ವಾನಾಮೂರುತಃ ಪುನಃ॥೪೯.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜಸ ಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ, ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ರಜಸ್ತಮೋಭ್ಯಾಮುದ್ರಿಕ್ತಾ ಈಹಾಶೀಲಾಸ್ತು ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಸಹಸ್ರಮನ್ಯಚ್ಚ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಸಸರ್ಜ ಹ॥೪೯.

ಅವರು ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಮಸ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಇಚ್ಛೆಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಉದ್ರಿಕ್ತಾಸ್ತಮಸಾ ಸರ್ವೇ ನಿಃ ಶ್ರೀಕಾ ಹ್ಯಲ್ಪಚೇತಸಃ । ತತಃ ಸಂಹರ್ಷಮಾಣಾಸ್ತೇ ದ್ವನ್ದ್ವೋತ್ಪನ್ನಾಸ್ತು ಪ್ರಾಣಿನಃ॥೪೯.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದವರೂ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಹೃರ್ಚ್ಛ್ಯಾವಿಷ್ಟಾ ಮೈಥುನಾಯೋಪಚಕ್ರಮುಃ । ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪೇಽಸ್ಮಿನ್ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಹಿ ಸಮ್ಭವಃ॥೪೯.

ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಸೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಅವರು ಸಂಯೋಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.

ಮಾಸಿ ಮಾಸ್ಯಾರ್ತವಂ ಯತ್ ತು ನ ತದಾಸೀತ್ತು ಯೋಷಿತಾಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ತದಾ ನ ಸುಷುವುಃ ಸೇವಿತೈರಪಿ ಮೈಥುನೈಃ॥೪೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮಾಸಿಕ ರಜಸ್ಸು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಸಂಯೋಗ ಮಾಡಿದರೂ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆಯುಷೋಽನ್ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಮಿಥುನಾನ್ಯೇವ ತಾಃ ಸಕೃತ್ । ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪೇಽಸ್ಮಿನ್ ಮಿಥುನಾನಾಂ ಹಿ ಸಮ್ಭವಃ॥೪೯.

ಅವರ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಸಂತಾನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯೇ ಹೆತ್ತರು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೂಢಿಯಾಯಿತು.

ಧ್ಯಾನೇನ ಮನಸಾ ತಾಸಾಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಜಾಯತೇ ಸಕೃತ್ । ಶಬ್ದಾದಿರ್ವಿಷಯಃ ಶುದ್ಧಃ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಃ॥೪೯.

ಅವರು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇದ್ದವು.

ಇತ್ಯೇಷಾ ಮಾನುಷೀ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಯಾ ಪೂರ್ವಂ ವೈ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ । ತಸ್ಯಾನ್ವವಾಯಸಮ್ಭೂತಾ ಯೈರಿದಂ ಪೂರಿತಂ ಜಗತ್॥೪೯.

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆಯಿತು. ಅವರ ಸಂತತಿಯರಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿತು.

ಸರಿತ್ಸರಃ ಸಮುದ್ರಾಂಶ್ಚ ಸೇವನ್ತೇ ಪರ್ವತಾನಪಿ । ತಾಸ್ತದಾ ಹ್ಯಲ್ಪಶೀತೋಷ್ಣಾ ಯುಗೇ ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚರನ್ತಿ ವೈ॥೪೯.

ಅವರು ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಶೀತವೂ, ಉಷ್ಣವೂ ಕಡಿಮೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ತೃಪ್ತಿಂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೀಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಿಷಯೇಷು ಮಹಾಮತೇ । ನ ತಾಸಾಂ ಪ್ರತಿಘಾತೋಽಸ್ತಿ ನ ದ್ವೇಷೋ ನಾಪಿ ಮತ್ಸರಃ॥೪೯.

ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಜ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಪರ್ವತೋದಧಿಸೇವಿನ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಕೇತಾಸ್ತು ಸರ್ವಶಃ । ತಾ ವೈ ನಿಷ್ಕಾಮಚಾರಿಣ್ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ॥೪೯.

ಅವರು ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳ ಬಳಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ. ಅವರು ಕಾಮವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪಿಶಾಚೋರಗರಕ್ಷಾಂಸಿ ತಥಾ ಮತ್ಸರಿಣೋ ಜನಾಃ । ಪಶವಃ ಪಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ನಕ್ರಾ ಮತ್ಸ್ಯಾಃ ಸರೀಸೃಪಾಃ॥೪೯.

ಆಮೇಲೆ ಪಿಶಾಚುಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಈರ್ಷೆಯುಳ್ಳ ಜನರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮೊಸಳೆಗಳು, ಮೀನುಗಳು ಮತ್ತು ಸರಿಸೃಪಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಅವಾರಕಾ ಹ್ಯಣ್ಡಜಾ ವಾ ತೇ ಹ್ಯಧರ್ಮಪ್ರಸೂತಯಃ । ನ ಮೂಲಫಲಪುಷ್ಪಾಣಿ ನಾರ್ತವಾ ವತ್ಸರಾಣಿ ಚ॥೪೯.

ಅವರು ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದವರು ಅಥವಾ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರೆಲ್ಲ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವರ ಸಂತಾನ. ಆಗ ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಹೂವುಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಋತುಗಳು ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವಕಾಲಸುಖಃ ಕಾಲೋ ನಾತ್ಯರ್ಥಂ ಘರ್ಮಶೀತತಾ । ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛತಾ ತೇಷಾಂ ಚಿತ್ರಾ ಸಿದ್ಧಿರಜಾಯತ॥೪೯.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಲ ಸುಖಕರವಾಗಿತ್ತು; ತೀವ್ರವಾದ ಬಿಸಿಲು ಅಥವಾ ಚಳಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲ ಹೋದಂತೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಾಧನೆಗಳು ಉಂಟಾಯಿತು.

ತತಶ್ಚ ತೇಷಾಂ ಪೂರ್ವಾಹ್ನೇ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಚ ವಿತೃಪ್ತತಾ । ಪುನಸ್ತಥೇಚ್ಛತಾಂ ತೃಪ್ತಿರನಾಯಾಸೇನ ಸಾಭವತ್॥೪೯.

ಹಗಲಿನ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು; ಮತ್ತೆ, ಅವರು ಯಾವಾಗ ಬೇಕೆಂದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇಚ್ಛತಾಞ್ಚ ತಥಾಯಾಸೋ ಮನಸಃ ಸಮಜಾಯತ । ಅಪಾಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಂ ತತಸ್ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿರ್ನಾನಾರಸೋಲ್ಲಸಾ॥೪೯.

ಆದರೂ, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು; ನಂತರ ನೀರಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ色色ವಾದ ಆನಂದದ ಸಾಧನೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸಮಜಾಯತ ಚೈವಾನ್ಯಾ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನೀ । ಅಸಂಸ್ಕಾರ್ಯೈಃ ಶರೀರೈಶ್ಚ ಪ್ರಜಾಸ್ತಾಃ ಸ್ಥಿರಯೌವನಾಃ॥೪೯.

ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಸದಾ ಯುವಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಾಸಾಂ ವಿನಾ ತು ಸಂಕಲ್ಪಂ ಜಾಯನ್ತೇ ಮಿಥುನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಸಮಂ ಜನ್ಮ ಚ ರೂಪಞ್ಚ ಮ್ರಿಯನ್ತೇ ಚೈವ ತಾಃ ಸಮಮ್॥೪೯.

ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಸಂತಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತವೆ.