ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಋತಧ್ವಜೇನ ಸಹಿತೌ ಚಿಕ್ರೀಡಾತೇಽಮರಾವಿವ । ಏಕದಾ ತು ಸುತೌ ಪ್ರಾಹ ನಾಗರಾಜೋ ಮುದಾನ್ವಿತಃ ॥ ೨೩.

ಅವರು ಋತಧ್ವಜನೊಂದಿಗೆ ಅಮರರು ಆಟವಾಡಿದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ನಾಗರಾಜನು ಆನಂದದಿಂದ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯನ್ಮಯಾ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತನ್ತು ಕ್ರಿಯತೇ ಕಿಂ ನ ತತ್ತಥಾ । ಸ ರಾಜಪುತ್ರೋ ಯುವಯೋರುಪಕಾರೀ ಮಮಾನ್ತಿಕಮ್ ॥ ೨೩.

"ನಾನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಏಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ? ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವನು, ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡಬೇಕು."

ಕಸ್ಮಾನ್ನಾನೀಯತೇ ವತ್ಸಾವುಪಕಾರಾಯ ಮಾನದಃ । ಏವಮುಕ್ತೌ ತತಸ್ತೇನ ಪಿತ್ರಾ ಸ್ನೇಹವತಾ ತು ತೌ ॥ ೨೩.

"ಮಕ್ಕಳೆ, ನಿಮಗೆ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಬೇಕಾದ ಮಾನ್ಯನಾದ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ತರುವುದಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ತಂದೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು.

ಗತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಪುರಂ ಸಖ್ಯೂ ರೇಮಾತೇ ತೇನ ಧೀಮತಾ । ತತಃ ಕುವಲಯಾಶ್ವಂ ತೌ ಕೃತ್ವಾ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕಥಾನ್ತರಮ್ ॥ ೨೩.

ಅವರು ಆ ರಾಜಕುಮಾರನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಕುವಲಯಾಶ್ವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು.

ಅಬ್ರೂತಾಂ ಪ್ರಣಯೋಪೇತಂ ಸ್ವಗೇಹಗಮನಂ ಪ್ರತಿ । ತಾವಾಹ ನೃಪಪುತ್ರೋಽಸೌ ನನ್ವಿದಂ ಭವತೋರ್ಗೃಹಮ್ ॥ ೨೩.

ಅವರು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರಾಜಕುಮಾರನು, "ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಅಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಧನವಾಹನವಸ್ತ್ರಾದಿ ಯನ್ಮದೀಯಂ ತದೇವ ವಾಮ್ । ಯತ್ತು ವಾಂ ವಾಞ್ಛಿತಂ ದಾತುಂ ಧನಂ ರತ್ನಮಥಾಪಿ ವಾ ॥ ೨೩.

"ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಧನ, ವಾಹನ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ನಿಮಗೇ ಸೇರಿವೆ. ನೀವು ಯಾವುದು ಬೇಕೆಂದರೂ, ಧನವಾಗಲಿ, ರತ್ನವಾಗಲಿ, ಕೇಳಬಹುದು."

ತದ್ದೀಯತಾಂ ದ್ವಿಜಸುತೌ ಯದಿ ವಾಂ ಪ್ರಣಯೋ ಮಯಿ । ಏತಾವತಾಹಂ ದೈವೇನ ವಞ್ಚಿತೋಽಸ್ಮಿ ದುರಾತ್ಮನಾ ॥ ೨೩.

"ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಕ್ಕಳೇ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಇದರಲ್ಲಿ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೇನೆ."

ಯದ್ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ಮಮತ್ವಂ ನೋ ಮದೀಯೇ ಕ್ರಿಯತೇ ಗೃಹೇ । ಯದಿ ವಾಂ ಮತ್ಪ್ರಿಯಂ ಕಾರ್ಯಮನುಗ್ರಾಹ್ಯೋಽಸ್ಮಿ ವಾಂ ಯದಿ ॥ ೨೩.

"ನೀವು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೆ—"

ತದ್ಧನೇ ಮಮ ಗೇಹೇ ಚ ಮಮತ್ವಮನುಕಲ್ಪ್ಯತಾಮ್ । ಯುವಯೋರ್ಯನ್ಮದೀಯಂ ತನ್ಮಾಮಕಂ ಯುವಯೋಃ ಸ್ವಕಮ್ ॥ ೨೩.

"ನನ್ನ ಮನೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಧನವನ್ನು ನಿಮ್ಮದೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ನನ್ನದು ನಿಮ್ಮದು, ನಿಮ್ಮದು ನನ್ನದು ಎಂಬಂತೆ ಇರಲಿ."

ಏತತ್ಸತ್ಯಂ ವಿಜಾನೀತಂ ಯುವಾಂ ಪ್ರಾಣಾ ಬಹಿಶ್ಚರಾಃ । ಪುನರ್ನೈವಂ ವಿಭಿನ್ನಾರ್ಥಂ ವಕ್ತವ್ಯಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮೌ ॥ ೨೩.

"ಇದು ನಿಜ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯರು. ಮತ್ತೆಂದಿಗೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಈ ರೀತಿ ಬೇರ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಮಾತಾಡಬಾರದು."

ಮತ್ಪ್ರಸಾದಪರೌ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಶಾಪಿತೌ ಹೃದಯೇನ ಮೇ । ತತಃ ಸ್ನೇಹಾರ್ದ್ರವದನೌ ತಾವುಭೌ ನಾಗನನ್ದನೌ ॥ ೨೩.

"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ." ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾಗನಂದನರು ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೊಯ್ದ ಮುಖದಿಂದ—

ಊಚತುರ್ನೃಪತೇಃ ಪುತ್ರಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪ್ರಣಯಕೋಪಿತೌ । ಋತಧ್ವಜ ! ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಯಥೈವಾಹ ಭವಾನಿದಮ್ ॥ ೨೩.

ಅವರು ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಗರಹದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಋತಧ್ವಜ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ—"

ತಥೈವ ಚಾಸ್ಮನ್ಮನಸಿ ನಾತ್ರ ಚಿನ್ತ್ಯಮತೋಽನ್ಯಥಾ । ಕಿನ್ತ್ವಾವಯೋಃ ಸ್ವಯಂ ಪಿತ್ರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮೇತನ್ಮಹಾತ್ಮನಾ ॥ ೨೩.

"ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಇದೆ, ಬೇರೆ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ಮಹಾತ್ಮನು ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು."

ದ್ರಷ್ಟುಂ ಕುವಲಯಾಶ್ವಂ ತಮಿಚ್ಛಾಮೀತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ । ತತಃ ಕುವಲಯಾಶ್ವೋಽಸೌ ಸಮುತ್ಥಾಯ ವರಾಸನಾತ್ । ಯಥಾಹ ತಾತೇತಿ ವದನ್ ಪ್ರಣಾಮಮಕರೋದ್ಭುವಿ ॥ ೨೩.

ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ನಾನು ಕುವಲಯಾಶ್ವನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಕುವಲಯಾಶ್ವನು ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, 'ಹೆಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ತಂದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಭೂಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಕುವಲಯಾಶ್ವ ಉವಾಚ ಧನ್ಯೋಽಹಮತಿಪುಣ್ಯೋಽಹಂ ಕೋಽನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಸದೃಶೋ ಮಯಾ । ಯತ್ತಾತೋ ಮಾಮಭಿದ್ರಷ್ಟುಂ ಕರೋತಿ ಪ್ರವಣಂ ಮನಃ ॥ ೨೩.

ಕುವಲಯಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನಾನು ಬಹಳ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ. ನನ್ನ ತಂದೆ ನನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುವಾಗ, ನನ್ನ ಸಮಾನ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?'

ತದುತ್ತಿಷ್ಠತ ಗಚ್ಛಾಮಸ್ತಾತಾಜ್ಞಾಂ ಕ್ಷಣಮಪ್ಯಹಮ್ । ನಾತಿಕ್ರಾನ್ತುಮಿಹೇಚ್ಛಾಮಿ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಶಪಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೨೩.

'ನಾವು ಎದ್ದು ಹೋಗೋಣ. ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಾನು ಕ್ಷಣವೂ ವಿಳಂಬ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.'

ಜಡ ಉವಾಚ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಯಯೌ ಸೋಽಥ ಸಹ ತಾಭ್ಯಾಂ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಶ್ಚ ಗೋಮತೀಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ನಿರ್ಗಮ್ಯ ನಗರಾದ್ಬಹಿಃ ॥ ೨೩.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಹೊರಟನು. ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಗೋಮತಿ ನದಿಗೆ ತಲುಪಿದರು.

ತನ್ಮಧ್ಯೇನ ಯಯುಸ್ತೇ ವೇ ನಾಗೇನ್ದ್ರನೃಪನನ್ದನಾಃ । ಮೇನೇ ಚ ರಾಜಪುತ್ರೋಽಸೌ ಪಾರೇ ತಸ್ಯಾಸ್ತಯೋರ್ಗೃಹಮ್ ॥ ೨೩.

ಆ ನಾಗರಾಜನ ಪುತ್ರರು ನದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು. ರಾಜಕುಮಾರನು ಅವರ ಮನೆ ಆ ನದಿಯ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.

ತತಶ್ಚಾಕೃಷ್ಯ ಪಾತಾಲಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ನೀತೋ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ । ಪಾತಾಲೇ ದದೃಶೇ ಚೋಭೌ ಸ ಪನ್ನಗಕುಮಾರಕೌ ॥ ೨೩.

ಆ ಇಬ್ಬರು ಅವನನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜಕುಮಾರನು ಇಬ್ಬರು ನಾಗಕುಮಾರರನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಫಣಾಮಣಿಕೃತೋದ್ಯೋತೌ ವ್ಯಕ್ತಸ್ವಸ್ತಿಕಲಕ್ಷಣೌ । ವಿಲೋಕ್ಯ ತೌ ಸುರೂಪಾಙ್ಗೌ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ ॥ ೨೩.

ಅವರ ಫಣಗಳು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾದವು.

ವಿಹಸ್ಯ ಚಾಬ್ರವೀತ್ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಸಾಧು ಭೋ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮೌ । ಕಥಯಾಮಾಸತುಸ್ತೌ ಚ ಪಿತರಂ ಪನ್ನಗೇಶ್ವರಮ್ ॥ ೨೩.

ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ ನಾಗರಾಜನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಶಾನ್ತಮಶ್ವತರಂ ನಾಮ ಮಾನನೀಯಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ । ರಮಣೀಯಂ ತತೋಽಪಸ್ಯತ್ಪಾತಾಲಂ ಸ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ ॥ ೨೩.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದ ಆಶ್ವತರಣಾಮಕ ನಾಗನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ನಂತರ ರಾಜಕುಮಾರನು ಸುಂದರವಾದ ಪಾತಾಳ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಕುಮಾರೈಸ್ತರುಣೈರ್ವೃದ್ಧೈರುರಗೈರುಪಶೋಭಿತಮ್ । ತಥೈವ ನಾಗಕನ್ಯಾಭಿಃ ಕ್ರೀಡನ್ತೀಭಿರಿತಸ್ತತಃ ॥ ೨೩.

ಅದು ಯುವ ಹಾಗೂ ವೃದ್ಧ ನಾಗಪುತ್ರರಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಗಕನ್ಯಾರೂ ಇದ್ದರು.

ಚಾರುಕುಣ್ಡಲಹಾರಾಭಿಸ್ತಾರಾಭಿರ್ಗಗನಂ ಯಥಾ । ಗೀತಶಬ್ದೈಸ್ತಥಾನ್ಯತ್ರ ವೀಣಾವೇಣುಸ್ವನಾನುಗೈಃ ॥ ೨೩.

ಅವರು ಸುಂದರ ಕುಂಡಲ ಹಾಗೂ ಹಾರಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಗಾನಗಳೂ, ವೀಣೆ ಹಾಗೂ ಬಾಸುರಿಗಳ ಧ್ವನಿಯೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೃದಙ್ಗಪಣವಾತೋದ್ಯಂ ಹಾರಿವೇಶ್ಮಶತಾಕುಲಮ್ । ವೀಕ್ಷಮಾಣಃ ಸ ಪಾತಾಲಂ ಯಯೌ ಶತ್ರುಜಿತಃ ಸುತಃ ॥ ೨೩.

ನಾಗರಹಳ್ಳಿಗಳು ಮೃದಂಗ ಹಾಗೂ ಪಣವಗಳ ಸಂಗೀತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಪಾತಾಳವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಶತ್ರುಜಿತನ ಮಗನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.

ಸಹ ತಾಭ್ಯಾಮಭೀಷ್ಟಾಭ್ಯಾಂ ಪನ್ನಗಾಭ್ಯಾಮರಿನ್ದಮಃ । ತತಃ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ನಾಗರಾಜನಿವೇಶನಮ್ ॥ ೨೩.

ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಿಯ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಅಲ್ಲಿನ ನಾಗರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದರು.

ದದೃಶುಸ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಮುರಗಾಧಿಪತಿಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಂ ಮಣಿಕುಣ್ಡಲಭೂಷಣಮ್ ॥ ೨೩.

ಅವರು ಅಲ್ಲೆ ಮಹಾತ್ಮ ನಾಗಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವನು ದಿವ್ಯ ಹಾರ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಣಿಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಸ್ವಚ್ಛಮುಕ್ತಾಫಲಲತಾಹಾರಿಹಾರೋಪಶೋಭಿತಮ್ । ಕೇಯೂರಿಣಂ ಮಹಾಭಾಗಮಾಸನೇ ಸರ್ವಕಾಞ್ಚನೇ ॥ ೨೩.

ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳು, ಕೈಗೆ ಕಂಗಣಗಳು, ಮಹೋನ್ನತ ರೂಪ, ಸರ್ವಸ್ವರ್ಣದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಮಣಿವಿದ್ರುಮವೈದೂರ್ಯಜಾಲಾನ್ತರಿತರೂಪಕೇ । ಸ ತಾಭ್ಯಾಂ ದರ್ಶಿತಸ್ತಸ್ಯ ತಾತೋಽಸ್ಮಾಕಮಸಾವಿತಿ ॥ ೨೩.

ಅವನ ರೂಪವು ಮಣಿ, ಪಗಡು, ವೈದುರ್ಯಗಳಿಂದ ಜಾಲವನ್ನಂತೆ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಇಬ್ಬರು, 'ಇವನು ನಮ್ಮ ತಂದೆ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರು.