ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಸಾಧ್ಯಮಾನಾಃ ಕ್ಷಮಾಮೌನಚಿತ್ತಸಂಯಮಿನಾಮುನಾ । ತಾ ವೈ ಭಯಾರ್ತಾಃ ಕ್ರನ್ದನ್ತಿ ಕಥಂ ಕಾರ್ಯಮಿದಂ ಮಯಾ॥೭.

ಅವನು ಸಹನೆ, ಮೌನ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಆ ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಹೆಂಗಸರು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ತೇಜಸ್ವೀ ಕೌಶಿಕಶ್ವೇಷ್ಠೋ ವಯಮಸ್ಯ ಸುದುರ್ಬಲಾಃ । ಕ್ರೋಶನ್ತ್ಯೇತಾಸ್ತಥಾ ಭೀತಾ ದುಷ್ಪಾರಂ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ॥೭.

'ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೌಶಿಕನು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ನಾವು ಬಹಳ ದುರ್ಬಲರು. ಈ ಹೆಂಗಸರು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದನ್ನು ದಾಟುವುದು ನನಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ' ಎಂದುಕೊಂಡನು.

ಅಥವಾಯಂ ನೃಪಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಾ ಭೈರಿತಿ ವದನ್ ಮುಹುಃ । ಇಮಮೇವ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶು ಸಾಧಯಿಷ್ಯೇ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್॥೭.

ಅಥವಾ ಈ ರಾಜನು ಬಂದು, ಪುನಃ ಪುನಃ 'ಭಯಪಡಬೇಡಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಅವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸಾಧಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ರೌದ್ರೇಣ ವಿಘ್ನರಾಜೇನ ವೈ ತತಃ । ತೇನಾವಿಷ್ಟೋ ನೃಪಃ ಕೋಪಾದಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್॥೭.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಭಯಾನಕ ವಿಘ್ನರಾಜನು ರಾಜನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಕೋಽಯಂ ಬಘ್ನಾತಿ ವಸ್ತ್ರಾನ್ತೇ ಪಾವಕಂ ಪಾಪಕೃನ್ನರಃ । ಬಲೋಷ್ಣತೇಜಸಾ ದೀಪ್ತೇ ಮಯಿ ಪತ್ಯಾವುಪಸ್ಥಿತೇ॥೭.

'ನಾನು ಇಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊತ್ತಿರುವ ಈ ಪಾಪಿ, ಬಟ್ಟೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಿರುವವನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಸೋಽದ್ಯ ಮತ್ಕಾರ್ಮುಕಾಕ್ಷೇಪ-ವಿದೀಪಿತದಿಗನ್ತರೈಃ । ಶರೈರ್ವಿಭಿನ್ನಸರ್ವಾಙ್ಗೋ ದೀರ್ಘನಿದ್ರಾಂ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯತಿ॥೭.

'ಇಂದು ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡಿ, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಚೂರಾಗಿ, ಅವನು ದೀರ್ಘನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವನು' ಎಂದು ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತನ್ನೃಪತೇರ್ವಚಃ । ಕ್ರುದ್ಧೇ ಚರ್ಷಿವರೇ ತಸ್ಮಿನ್ ನೇಶುರ್ವಿದ್ಯಾಃ ಕ್ಷಣೇನ ತಾಃ॥೭.

ರಾಜನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆ ಋಷಿ ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಆ ವಿದ್ಯೆಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟವು.

ಸ ಚಾಪಿ ರಾಜಾ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ತಪೋನಿಧಿಮ್ । ಭೀತಃ ಪ್ರಾವೇಪತಾತ್ಯರ್ಥಂ ಸಹಸಾಶ್ವತ್ಥಪರ್ಣವತ್॥೭.

ಮತ್ತು ರಾಜನು, ತಪಸ್ಸಿನ ಖಜಾನೆಯಾದ ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಸ ದುರಾತ್ಮನ್ನಿತಿ ಯದಾ ಮುನಿಸ್ತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ । ತತಃ ಸ ರಾಜಾ ವಿನಯಾತ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಭ್ಯಭಾಷತ॥೭.

ಆ ಋಷಿಯು 'ನೀನು ದುಷ್ಟನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಾಗ, ರಾಜನು ವಿನಯದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಭಗವನ್ನೇಷ ಧರ್ಮೋ ಮೇ ನಾಪರಾಧೋ ಮಮ ಪ್ರಭೋ । ನ ಕ್ರೋದ್ಧುಮರ್ಹಸಿ ಮುನೇ ನಿಜಧರ್ಮರತಸ್ಯ ಮೇ॥೭.

'ಭಗವಂತನೆ, ಇದು ನನ್ನ ಧರ್ಮ, ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಪ್ರಭು, ನಾನು ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಾಗಿ, ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬಾರದು' ಎಂದು ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು.

ದಾತವ್ಯಂ ರಕ್ಷಿತವ್ಯಂ ಚ ಧರ್ಮಜ್ಞೇನ ಮಹೀಕ್ಷಿತಾ । ಚಾಪಂ ಚೋದ್ಯಮ್ಯ ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರತಃ॥೭.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಬಿಲ್ಲು ಎತ್ತಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ದಾತವ್ಯಂ ಕಸ್ಯ ಕೇ ರಕ್ಷ್ಯಾಃ ಕೈರ್ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ಚ ತೇ ನೃಪ । ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇತತ್ ಸಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಯದ್ಯಧರ್ಮಭಯಂ ತವ॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಯಾರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು? ಯಾರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು? ಯಾರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು ರಾಜನೇ? ನೀನು ಅಧರ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಬೇಗನೆ ಹೇಳು.

; ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ದಾತವ್ಯಂ ವಿಪ್ರಮುಖ್ಯೇಭ್ಯೋ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಕೃಶವೃತ್ತಯಃ । ರಕ್ಷ್ಯಾ ಭೀತಾಃ ಸದಾ ಯುದ್ಧಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪರಿಪನ್ಥಿಭಿಃ॥೭.

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ದಾನವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬಡವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾವವರು ಭಯಪಡುವರು ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ದೋಚುಗಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ಯದಿ ರಾಜಾ ಭವಾನ್ ಸಮ್ಯಗ್ರಾಜಧರ್ಮಮವೇಕ್ಷತೇ । ನಿರ್ವೇಷ್ಟುಕಾಮೋ ವಿಪ್ರೋಽಹಂ ದೀಯತಾಮಿಷ್ಟದಕ್ಷಿಣಾ॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನಿಜವಾದ ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ರಾಜನಾದರೆ, ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡು.

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಏತದ್ರಾಜಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ । ಪುನರ್ಜಾತಮಿವಾತ್ಮಾನಂ ಮೇನೇ ಪ್ರಾಹ ಚ ಕೌಶಿಕಮ್॥೭.

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ತುಂಬಿತು. ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದವನಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೌಶಿಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಉಚ್ಯತಾಂ ಭಗವನ್ ಯತ್ತೇ ದಾತವ್ಯಮವಿಶಙ್ಕಿತಮ್ । ದತ್ತಮಿತ್ಯೇವ ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಯಾತ್ ಸುದುರ್ಲಭಮ್॥೭.

ಭಗವಂತನೇ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹೇಳು. ಅದು ಬಹಳ ದುಷ್ಕರವಾದರೂ, ಈಗಲೇ ಕೊಟ್ಟೆಂದು ತಿಳಿ.

ಹಿರಣ್ಯಂ ವಾ ಸುವರ್ಣಂ ವಾ ಪುತ್ರಃ ಪತ್ನೀ ಕಲೇವರಮ್ । ಪ್ರಾಣಾ ರಾಜ್ಯಂ ಪುರಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಯದಭಿಪ್ರೇತಮಾತ್ಮನಃ॥೭.

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಕಾದುದು ಚಿನ್ನವಾಗಲಿ, ಬಂಗಾರವಾಗಲಿ, ಮಗನಾಗಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ, ದೇಹವಾಗಲಿ, ಪ್ರಾಣವಾಗಲಿ, ರಾಜ್ಯವಾಗಲಿ, ಊರಾಗಲಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಲಿ—ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ರಾಜನ್ ಪ್ರತಿಗೃಹೀತೋಽಯಂ ಯಸ್ತೇ ದತ್ತಃ ಪ್ರತಿಗ್ರಹಃ । ಪ್ರಯಚ್ಛ ಪ್ರಥಮಂ ತಾವದ್ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ರಾಜಸೂಯಿಕೀಮ್॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ದಾನವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮೊದಲು ನನಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡು.

; ರಾಜೋವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತಾಮಪಿ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ಭವತೋ ಹ್ಯಹಮ್ । ವ್ರಿಯತಾಂ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ ಯಸ್ತವೇಷ್ಟಃ ಪ್ರತಿಗ್ರಹಃ॥೭.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ದಾನವನ್ನು ಆರಿಸು.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ಸಸಾಗರಾಂ ಧರಾಮೇತಾಂ ಸಭೂಭೃದ್ಗ್ರಾಮಪತ್ತನಾಮ್ । ರಾಜ್ಯಂ ಚ ಸಕಲಂ ವೀರ ರಥಾಶ್ವ-ಗಜಸಙ್ಕುಲಮ್॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಸಮುದ್ರಗಳೊಡನೆ ಈ ಭೂಮಿ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ರಾಜರು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳು, ರಥ, ಕುದುರೆ, ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯ—allವು.

ಕೋಷ್ಠಾಗಾರಂ ಚ ಕೋಷಂ ಚ ಯಚ್ಚಾನ್ಯದ್ವಿದ್ಯತೇ ತವ । ವಿನಾ ಭಾರ್ಯಾಂ ಚ ಪುತ್ರಂ ಚ ಶರೀರಂ ಚ ತವಾನಘ॥೭.

ನಿನ್ನ ಭಂಡಾರ, ಧನಸಂಪತ್ತು, ಇನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಗ, ದೇಹವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಪಾಪರಹಿತನೇ.

ಧರ್ಮಂ ಚ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ಯೋ ಯಾನ್ತಮನುಗಚ್ಛತಿ । ಬಹುನಾ ವಾ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಸರ್ವಮೇತತ್ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್॥೭.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಹ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಯಾವುದು ಹೊರಡುವವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳುವುದೇಕೆ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಕೊಡು.

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನೈವ ಮನಸಾ ಸೋಽವಿಕಾರಮುಖೋ ನೃಪಃ । ತಸ್ಯರ್ಷೇರ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥೇತ್ಯಾಹ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ॥೭.

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ರಾಜನು, ಋಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ಸರ್ವಸ್ವಂ ಯದಿ ಮೇ ದತ್ತಂ ರಾಜ್ಯಮುರ್ವೋ ಬಲಂ ಧನಮ್ । ಪ್ರಭುತ್ವಂ ಕಸ್ಯ ರಾಜರ್ಷೇ ರಾಜ್ಯಸ್ಥೇ ತಾಪಸೇ ಮಯಿ॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನನಗೆ ರಾಜ್ಯ, ಭೂಮಿ, ಶಕ್ತಿ, ಧನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ರಾಜಋಷಿಯೇ, ನಾನು ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಇರುತ್ತದೆ?

; ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ಯಸ್ಮಿನ್ನಪಿ ಮಯಾ ಕಾಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮನ್ ದತ್ತಾ ವಸುನ್ಧರಾ । ತಸ್ಮಿನ್ನಪಿ ಭವಾನ್ ಸ್ವಾಮೀ ಕಿಮುತಾದ್ಯ ಮಹೀಪತಿಃ॥೭.

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗಲೂ ನೀನೇ ಅದರ ಸ್ವಾಮಿ ಆಗಿದ್ದೆ. ಈಗಂತೂ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀನೇ ಸ್ವಾಮಿ.

; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ ಯದಿ ರಾಜಂಸ್ತ್ವಯಾ ದತ್ತಾ ಮಮ ಸರ್ವಾ ವಸುನ್ಧರಾ । ಯತ್ರ ಮೇ ವಿಷಯೇ ಸ್ವಾಮ್ಯಂ ತಸ್ಮಾನ್ನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತುಮರ್ಹಸಿ॥೭.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನೀನು ಹೊರಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.

ಶ್ರೋಣೀಸೂತ್ರಾದಿಸಕಲಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಭೂಷಣಸಂಗ್ರಹಮ್ । ತರುವಲ್ಕಲಮಾಬಧ್ಯ ಸಹ ಪತ್ನ್ಯಾ ಸುತೇನ ಚ॥೭.

ಕತ್ತಿಬೆಲ್ಟ್, ಹಾರ, ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ತಥೇತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ಚ ರಾಜಾ ಗನ್ತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ । ಸ್ವಪತ್ನ್ಯಾ ಶೈವ್ಯಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಬಾಲಕೇನಾತ್ಮಜೇನ ಚ॥೭.

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಶೈವ್ಯೆಯೂ, ಮಗನೂ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ವ್ರಜತಃ ಸ ತತೋ ರುದ್ಧ್ವಾ ಪನ್ಥಾನಂ ಪ್ರಾಹ ತಂ ನೃಪಮ್ । ಕ್ವ ಯಾಸ್ಯಸೀತ್ಯದತ್ತ್ವಾ ಮೇ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ರಾಜಸೂಯಿಕೀಮ್॥೭.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯಾರೋ ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು, 'ನೀನು ನನಗೆ ರಾಜಸೂಯ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡುವದಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.