ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಧನ್ಯಾಸ್ಮ್ಯನುಗೃಹೀತಾಸ್ಮಿ ದೇವೈಶ್ಚಾಪ್ಯವಲೋಕಿತಾ । ಯನ್ಮೇ ಪ್ರಕೃತಿಕಲ್ಯಾಣಿ ! ಶ್ರದ್ಧಾಂ ವರ್ಧಯಸೇ ಪುನಃ॥೧೬.

ನಾನು ಧನ್ಯಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅನುಗ್ರಹಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಶುಭವಂತೆಯಾದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಜಾನಾಮ್ಯೇತನ್ನ ನಾರೀಣಾಂ ಕಾಚಿತ್ ಪತಿಸಮಾ ಗತಿಃ । ತತ್ಪ್ರೀತಿಶ್ಚೋಪಕಾರಾಯ ಇಹ ಲೋಕೇ ಪರತ್ರ ಚ॥೧೬.

ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ: ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಗಂಡನ ಗತಿಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಉಪಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಪತಿಪ್ರಸಾದಾದಿಹ ಚ ಪ್ರೇತ್ಯ ಚೈವ ಯಶಸ್ವಿನಿ । ನಾರೀ ಸುಖಮವಾಪ್ನೋತಿ ನಾರ್ಯಾ ಭರ್ತಾ ಹಿ ದೇವತಾ॥೧೬.

ಗಂಡನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಂಗಸು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಗಂಡನೇ ದೇವರು.

ಸಾ ತ್ವಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ! ಪ್ರಾಪ್ತಾಯಾ ಮಮ ಮನ್ದಿರಮ್ । ಆರ್ಯಾಯಾ ಯನ್ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ತಥಾರ್ಯೇಣಾಪಿ ವಾ ಶುಭೇ॥೧೬.

ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾಭಾಗೆಯೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಆರ್ಯೆಯೆ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ನೀನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸು.

ಅನಸೂಯೋವಾಚ ಏತೇ ದೇವಾಃ ಸಹೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಾಮುಪಾಗಮ್ಯ ದುಃ ಖಿತಾಃ । ತ್ವದ್ವಾಖ್ಯಾಪಾಸ್ತಸತ್ಕರ್ಮದಿನನಕ್ತನಿರೂಪಣಾಃ॥೧೬.

ಅನಸೂಯೆ ಹೇಳಿದಳು: ಈ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನಿನ್ನಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ದುಃಖಿತರಾದರು.

ಯಾಚನ್ತೇಽಹರ್ನಿಶಾಸಂಸ್ಥಾಂ ಯಥಾವದವಿಖಣ್ಡಿತಾಮ್ । ಅಹಂ ತದರ್ಥಮಾಯಾತಾ ಶೃಣು ಚೈತದ್ವಚೋ ಮಮ॥೧೬.

ಅವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದಿನಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಸದಾ ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.

ದಿನಾಭಾವಾತ್ ಸಮಸ್ತಾನಾಮಭಾವೋ ಯಾಗಕರ್ಮಣಾಮ್ । ತದಭಾವಾತ್ ಸುರಾಃ ಪುಷ್ಟಿಂ ನೋಪಯಾನ್ತಿ ತಪಸ್ವಿನಿ॥೧೬.

ಹಗಲು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ-ಕರ್ಮಗಳು ನಿಂತಿವೆ. ಅವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪೋಷಣೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ತಪಸ್ವಿನಿ.

ಅಹ್ನಶ್ಚೈವ ಸಮುಚ್ಛೇದಾದುಚ್ಛೇದಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್ । ತದುಚ್ಛೇದಾದನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಜಗದುಚ್ಛೇದಮೇಷ್ಯತಿ॥೧೬.

ಹಗಲು ನಿಂತರೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳು ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವು ನಿಂತರೆ ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತತ್ ತ್ವಮಿಚ್ಛಸಿ ಚೇದೇತತ್ ಜಗದುದ್ಧರ್ತುಮಾಪದಃ । ಪ್ರಸೀದ ಸಾಧ್ವಿ ! ಲೋಕಾನಾಂ ಪೂರ್ವವದ್ಧರ್ತತಾಂ ರವಿಃ॥೧೬.

ಆದುದರಿಂದ, ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಸದ್ಗುಣವಂತೆಯೇ, ದಯಮಾಡು—ರವಿ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲಿ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯುವಾಚ ಮಾಣ್ಡವ್ಯೇನ ಮಹಾಭಾಗೇ ! ಶಪ್ತೋ ಭರ್ತಾ ಮಮೇಶ್ವರಃ । ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ವಿನಾಶಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೀತ್ಯತಿಮನ್ಯುನಾ॥೧೬.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು, 'ಸೂರ್ಯೋದಯವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ನಾಶವಾಗುತ್ತೀ' ಎಂದು.

ಅನಸೂಯೋವಾಚ ಯದಿ ವಾ ರೋಚತೇ ಭದ್ರೇ ! ತತಸ್ತ್ವದ್ವಚನಾದಹಮ್ । ಕರೋಮಿ ಪೂರ್ವವದ್ದೇಹಂ ಭರ್ತಾರಞ್ಚ ನವಂ ತವ॥೧೬.

ಅನಸೂಯೆಯು ಹೇಳಿದರು: ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ಭದ್ರೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಹೊಸ ಗಂಡನನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಮಯಾ ಹಿ ಸರ್ವಥಾ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವರವರ್ಣಿನಿ । ಪತಿವ್ರತಾನಾಮಾರಾಧ್ಯಮಿತಿ ಸಂಮಾನಯಾಮಿ ತೇ॥೧೬.

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಹಿಮೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪತಿವ್ರತೆಗಳ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸುಂದರಿಯೇ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತೇ ತಯಾ ಸೂರ್ಯಮಾಜುಹಾವ ತಪಸ್ವಿನೀ । ಅನಸೂಯಾರ್ಘ್ಯಮುದ್ಯಮ್ಯ ದಶರಾತ್ರೇ ತದಾ ನಿಶಿ॥೧೬.

ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಅವಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ತಪಸ್ವಿನಿ ಅನಸೂಯೆ ಹತ್ತನೇ ರಾತ್ರಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಆತನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು.

ತತೋ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಭಗವಾನ್ ಫುಲ್ಲಪದ್ಮಾರುಣಾಕೃತಿಃ । ಶೈಲರಾಜಾನಮುದಯಮಾರುರೋಹೋರುಮಣ್ಡಲಃ॥೧೬.

ಆಗ ಭಗವಂತ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಹೂವಿನಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಮಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡ ವಲಯದೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಏರಿದನು.

ಸಮನನ್ತರಮೇವಾಸ್ಯಾ ಭರ್ತಾ ಪ್ರಾಣೈರ್ವ್ಯಯುಜ್ಯತ । ಪಪಾತ ಚ ಮಹೀಪೃಷ್ಠೇ ಪತನ್ತಂ ಜಗೃಹೇ ಚ ಸಾ॥೧೬.

ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ ಅವಳ ಗಂಡನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು; ಅವನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಅನಸೂಯೋವಾಚ ನ ವಿಷಾದಸ್ತ್ವಯಾ ಭದ್ರೇ ! ಕರ್ತವ್ಯಃ ಪಶ್ಯ ಮೇ ಬಲಮ್ । ಪತಿಶುಶ್ರೂಷಯಾವಾಪ್ತಂ ತಪಸಃ ಕಿಂ ಚಿರೇಣ ತೇ॥೧೬.

ಅನಸೂಯೆಯು ಹೇಳಿದರು: ಭದ್ರೆಯೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ! ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡು—ನೀನು ಗಂಡನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಯಾವ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವೂ ನಿನಗೆ ಕೈಮುಗಿಯದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಭರ್ತೃಸಮಂ ನಾನ್ಯಮಪಶ್ಯಂ ಪುರುಷಂ ಕ್ವಚಿತ್ । ರೂಪತಃ ಶೀಲತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಾಙ್ಮಾಧುರ್ಂಯ್ಯಾದಿಭೂಷಣೈಃ॥೧೬.

ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನ ಗಂಡನಂತೆ ರೂಪ, ಗುಣ, ಬುದ್ಧಿ, ಮಾತಿನ ಸೌಮ್ಯತೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ.

ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ವ್ಯಾಧಿಮುಕ್ತಃ ಪುನರ್ಯುವಾ । ಪ್ರಾಪ್ನೋತು ಜೀವಿತಂ ಭಾರ್ಯಾಸಹಾಯಃ ಶರದಾಂ ಶತಮ್॥೧೬.

ಈ ಸತ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಲಿ.

ಯಥಾ ಭರ್ತೃಸಮಂ ನಾನ್ಯಮಹಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೈವತಮ್ । ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಪುನರ್ಜೋವತ್ವನಾಮಯಃ॥೧೬.

ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನಂತೆ ದೇವರನ್ನು ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಈ ಸತ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುನಃ ಯೌವನ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಭರ್ತುರಾರಾಧನಂ ಪ್ರತಿ । ಯಥಾ ಮಮೋದ್ಯಮೋ ನಿತ್ಯಂ ತಥಾಯಂ ಜೀವತಾಂ ದ್ವಿಜಃ॥೧೬.

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಶ್ರಮಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜೀವಿಸಲಿ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತತೋ ವಿಪ್ರಃ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ವ್ಯಾಧಿಮುಕ್ತಃ ಪುನರ್ಯುವಾ । ಸ್ವಭಾಭಿರ್ಭಾಸಯನ್ ವೇಶ್ಮ ವೃನ್ದಾರಕ ಇವಾಜರಃ॥೧೬.

ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪುನಃ ಯುವನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೊಳಪನ್ನು ತಂದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ಚಿರಯುವನಂತೆ ಎದ್ದನು.

ತತೋಽಪತತ್ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿರ್ದೇವವಾದ್ಯಾದಿನಿಸ್ವನಃ । ಲೇಭಿರೇ ಚ ಮುದಂ ದೇವಾ ಅನಸೂಯಾಮಥಾಬ್ರುವನ್॥೧೬.

ಆಗ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಬಿದ್ದಿತು, ದಿವ್ಯವಾದ ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿಸಿತು, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಅವರು ಅನಸೂಯೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಕಲ್ಯಾಣಿ ದೇವಕಾರ್ಯಂ ಮಹತ್ ಕೃತಮ್ । ತ್ವಯಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ದೇವಾ ವರದಾಸ್ತೇ ತಪಸ್ವಿನಿ॥೧೬.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಶುಭೆಯೇ, ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು! ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತಪಸ್ವಿನಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಅನಸೂಯೋವಾಚ ಯದಿ ದೇವಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಮೇ ಪಿತಾಮಹಪುರೋಗಮಾಃ । ವರದಾ ವರಯೋಗ್ಯಾ ಚ ಯದ್ಯಹಂ ಭವತಾಂ ಮತಾ॥೧೬.

ಅನಸೂಯೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪಿತಾಮಹನವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನಾನು ವರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ—'

ತದ್ಯಾನ್ತು ಮಮ ಪುತ್ರತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಯೋಗಞ್ಚ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಂ ಭರ್ತೃಸಹಿತಾ ಕ್ಲೇಶಮುಕ್ತಯೇ॥೧೬.

ಅಂದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಲಿ. ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನ ಜೊತೆ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಾಂ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಶಿವಾದಯಃ । ಪ್ರೋಕ್ತ್ವಾ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾನ್ಯಾಯಮನುಮಾನ್ಯ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್॥೧೬.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.

ತ್ರಯೋವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಪುತ್ರಾವೂಚತುಃ ಸ ರಾಜಪುತ್ರಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ವೇಗಾದಾತ್ಮಪುರಂ ತತಃ । ಪಿತ್ರೋರ್ವವನ್ದಿಷುಃ ಪಾದೌ ದಿದೃಕ್ಷುಶ್ಚ ಮದಾಲಸಾಮ್ ॥ ೨೩.

ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು. ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹೇಳಿದರು: ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಊರನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ತಲುಪಿ, ತಾಯಂದಿರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಮದಾಲಸೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.

ದದರ್ಶ ಜನಮುದ್ವಿಗ್ನಮಪ್ರಹೃಷ್ಟಮುಖಂ ಪುರಃ । ಪುನಶ್ಚ ವಿಸ್ಮಿತಾಕಾರಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನಂ ತತಃ ॥ ೨೩.

ಅವನು ಜನರನ್ನು ಆತಂಕದಿಂದ, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ಮುಖಗಳಿಂದ ನೋಡಿದನು; ಮತ್ತೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬೆಳಗಿದವು.

ಅನ್ಯಮುತ್ಫುಲ್ಲನಯನಂ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ದಿಷ್ಟ್ಯೇತಿವಾದಿನಮ್ । ಪರಿಷ್ವಜನ್ತಮನ್ಯೋನ್ಯಮತಿಕೌತೂಹಲಾನ್ವಿತಮ್ ॥ ೨೩.

ಒಬ್ಬನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, 'ಧನ್ಯತೆ! ಧನ್ಯತೆ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಆತುರದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.