ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಗಾಗ್ಂ ಪರಿಕರಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಶುಲ್ಕಮಾದಾಯ ಚಾಧಿಕಮ್ । ಸ್ಕನ್ಧೇ ಭರ್ತಾರಮಾದಾಯ ಜಗಾಮ ಮೃದುಗಾಮಿನೀ॥೧೬.

ಅವಳು ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಗಂಡನನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಮೃದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೊರಟಳು.

ನಿಶಿ ಮೇಘಾಸ್ತೃತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಚಲದ್ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರದರ್ಶಿತೇ । ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರಿಯಂ ಭರ್ತುಶ್ಚಿಕೀರ್ಷನ್ತೀ ದ್ವಿಜಾಙ್ಗನಾ॥೧೬.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ರೀಯು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.

ಪಥಿ ಶೂಲೇ ತಥಾ ಪ್ರೋತಮಚೌರಂ ಯೌರಶಙ್ಕಯಾ । ಮಾಣ್ಡವ್ಯಮತಿದುಃ ಖಾರ್ತಮನ್ಧಕಾರೇಽಥ ಸ ದ್ವಿಜಃ॥೧೬.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳತನದ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಳ್ಳನು ಕಂಬಕ್ಕೆ ತೂರಲಾಗಿದ್ದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಪತ್ನೀಸ್ಕನ್ಧೇ ಸಮಾರೂಢಶ್ಚಾಲಯಾಮಾಸ ಕೌಶಿಕಃ । ಪಾದಾವಮರ್ಷಣಾತ್ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಸ್ತಮುವಾಚ ಹ॥೧೬.

ಪತ್ನಿಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಗಂಡನನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೌಶಿಕನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಕಾಲಿಗೆ ತೀವ್ರ ನೋವು ಉಂಟಾದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

ಯೇನಾಹಮೇವಮತ್ಯರ್ಥಂ ದುಃ ಖಿತಶ್ಚಾಲಿತಃ ಪದಾ । ದಶಾಂ ಕಷ್ಟಾಮನುಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ನರಾಧಮಃ॥೧೬.

'ಯಾರಿಂದ ನಾನು ಇಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿ, ಕಾಲಿನಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಈ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದೆನೋ, ಆ ಪಾಪಿ, ನೀಚನು...'

ಸೂರ್ಯೋದಯೇಽವಶಃ ಪ್ರಾಣೈರ್ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಭಾಸ್ಕರಾಲೋಕನಾದೇವ ಸ ವಿನಾಶಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ॥೧೬.

'ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಾಗ ಅವನು ಜೀವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.'

ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಂ ಶಾಪಮತಿದಾರುಣಮ್ । ಪ್ರೋವಾಚ ವ್ಯಥಿತಾ ಸೂರ್ಯೋ ನೈವೋದಯಮುಪೈಷ್ಯತಿ॥೧೬.

ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಆ ಭಯಾನಕ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಪತ್ನಿ ದುಃಖದಿಂದ, 'ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ತತಃ ಸೂರ್ಯೋದಯಾಭಾವಾದಭವತ್ ಸನ್ತತಾ ನಿಶಾ । ಬಹೂನ್ಯಹಃ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ತತೋ ದೇವಾ ಭಯಂ ಯಯುಃ॥೧೬.

ಆಮೇಲೆ, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸದೆ, ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಅನೇಕ ದಿನಗಳು ಹೀಗೆ ಕಳೆದವು, ದೇವತೆಗಳು ಭಯಪಟ್ಟುಹೋದರು.

ನಿಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಷಟ್ಕಾರ-ಸ್ವಧಾಸ್ವಾಹಾವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕಥಂ ನು ಖಲ್ವಿದಂ ಸರ್ವಂ ನ ಗಚ್ಛೇತ್ ಸಂಕ್ಷಯಂ ಜಗತ್॥೧೬.

ಜಪ, ಹೋಮ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವನ ಇಲ್ಲದೆ, ಈ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಾಶವಾಗದೆ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಚಿಂತಿಸಿದರು.

ಅಹೋರಾತ್ರವ್ಯವಸ್ಥಾಯಾ ವಿನಾ ಮಾಸರ್ತುಸಂಕ್ಷಯಃ । ತತ್ಸಂಕ್ಷಯಾನ್ನ ತ್ವಯನೇ ಜ್ಞಾಯೇತೇ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರೇ॥೧೬.

ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಂಗಳುಗಳು ಹಾಗೂ ಋತುಗಳು ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ; ಅವು ಮುಗಿಯದೆ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯನಗಳೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿನಾ ಚಾಯನವಿಜ್ಞಾನಾತ್ ಕಾಲಃ ಸಂವತ್ಸರಃ ಕುತಃ । ಸಂವತ್ಸರಂ ವಿನಾ ನಾನ್ಯತ್ ಕಾಲಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ॥೧೬.

ಆಯನಗಳ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ಷವೆಂಬ ಕಾಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ವರ್ಷವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾಲಜ್ಞಾನವೂ ನಡೆಯದು.

ಪತಿವ್ರತಾಯಾ ವಚಸಾ ನೋದ್ಗಚ್ಛತಿ ದಿವಾಕರಃ । ಸೂರ್ಯೋದಯಂ ವಿನಾ ನೈವ ಸ್ತ್ರಾನದಾನಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ॥೧೬.

ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯೋದಯವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.

ನಾಗ್ನೇರ್ವಿಹರಣಞ್ಚೈವ ಕ್ರಾತ್ವಭಾವಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ನೈವಾಪ್ಯಯನಮಸ್ಮಾಕಂ ವಿನಾ ಹೋಮೇನ ಜಾಯತೇ॥೧೬.

ಅಗ್ನಿಯ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞಾದಿಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೋಮವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ವಯಮಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ಮರ್ತ್ಯೈರ್ಯಜ್ಞಭಾಗೈರ್ಯಥೋಚಿತೈಃ । ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಾನನುಗೃಹ್ಣೀಮೋ ಮರ್ತ್ಯಾನ್ ಶಸ್ಯಾದಿಸಿದ್ಧಯೇ॥೧೬.

ನಾವು ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞಭಾಗಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ನಾವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಧಾನ್ಯಾದಿಗಳ Siddhiyannu ಕೊಡುತ್ತೇವೆ.

ನಿಷ್ಪಾದಿತಾಸ್ವೋಷಧೀಷು ಮರ್ತ್ಯಾ ಯಜ್ಞೈರ್ಯಜನ್ತಿ ನಃ । ತೇಷಾಂ ವಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಃ ಕಾಮಾನ್ ಯಜ್ಞಾದಿಪೂಜಿತಾಃ॥೧೬.

ಮನುಷ್ಯರು ಬೆಳೆದ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ಯಜ್ಞಾದಿಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ.

ಅಧೋ ಹಿ ವರ್ಷಾಮ ವಯಂ ಮರ್ತ್ಯಾಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಪ್ರವರ್ಷಿಣಃ । ತೋಯವರ್ಷೇಣ ಹಿ ವಯಂ ಹವಿರ್ವರ್ಷೇಣ ಮಾನವಾಃ॥೧೬.

ನಾವು ಕೆಳಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ನೀರಿನಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರು ಹವಿಸಿನಿಂದ ತಲಾ ತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ನಾಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಕೀಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಕ್ರತುಭಾಗಂ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಸ್ವಯಞ್ಚಾಶ್ನನ್ತಿ ಲೋಲುಪಾಃ॥೧೬.

ಯಾರು ನಮಗೆ ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳನ್ನ ಅರ್ಪಿಸದೆ, ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವತಃ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆ ದುಷ್ಟರು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ವಿನಾಶಾಯ ವಯಂ ತೇಷಾಂ ತೋಯಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಮಾರುತಾನ್ । ಕ್ಷಿತಿಞ್ಚ ಸನ್ದೂಷಯಾಮಃ ಪಾಪಾನಾಮಪಕಾರಿಣಾಮ್॥೧೬.

ಅಂತಹ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಅವರ ನೀರು, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

ದುಷ್ಟತೋಯಾದಿಭೋಗೇನ ತೇಷಾಂ ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮಿಣಾಮ್ । ಉಪಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಮರಣಾಯ ಸುದಾರುಣಾಃ॥೧೬.

ಅಂತಹ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಂಡ ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯಗಳು ಉಂಟಾಗಿ, ಅವು ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಯೇ ತ್ವಸ್ಮಾನ್ ಪ್ರೀಣಯಿತ್ವಾ ತು ಭುಞ್ಜತೇ ಶೇಷಮಾತ್ಮನಾ । ತೇಷಾಂ ಪುಣ್ಯಾನ್ ವಯಂ ಯೋಕಾನ್ ವಿದಧಾಮ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್॥೧೬.

ಆದರೆ ಯಾರು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ನಾವು ಪುಣ್ಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ.

ತನ್ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವಮೇವೈತದ್ವಿನೈಷಾಂ ವ್ಯುಷ್ಟಿಸಂಸ್ಥೈತಮ್ । ಕಥಂ ನು ದಿನಸರ್ಗಃ ಸ್ಯಾದನ್ಯೋಽನ್ಯಮವದನ್ ಸುರಾಃ॥೧೬.

ಹಗಲು ಸ್ಥಾಪನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಇರದು; ಹಗಲು ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತೇಷಾಮೇವ ಸಮೇತಾನಾಂ ಯಜ್ಞವ್ಯುಚ್ಛಿತ್ತಿಶಙ್ಕಿನಾಮ್ । ದೇವಾನಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ॥೧೬.

ಯಜ್ಞ ನಿಲ್ಲುವ ಭಯದಿಂದ ಸೇರಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ತೇಜಃ ಪರಂ ತೇಜಸೈವ ತಪಸಾ ಚ ತಪಸ್ತಥಾ । ಪ್ರಶಾಮ್ಯತೇಽಮರಾಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛೃಣುಧ್ವಂ ವಚನಂ ಮಮ॥೧೬.

ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ತಪಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಶಮನಗೊಳಿಸಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮರರೇ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿರಿ.

ಪತಿವ್ರತಾಯಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾನ್ನೋದ್ಗಚ್ಛತಿ ದಿವಾಕರಃ । ತಸ್ಯ ಚಾನುದಯಾದ್ಧಾನಿರ್ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಭವತಾಂ ತಥಾ॥೧೬.

ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಉದಯಿಸದ ಕಾರಣ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ನೀವು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತೀರಿ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಪತಿವ್ರತಾಮತ್ರೇರನುಭೂಯಾಂ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್ । ಪ್ರಸಾದಯತ ವೈ ಪತ್ನೀಂ ಭಾನೋರುದಯಕಾಮ್ಯಯಾ॥೧೬.

ಆದುದರಿಂದ ಆ ಪತಿವ್ರತೆ, ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, ಭಾನುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತೈಃ ಸಾ ಪ್ರಸಾದಿತಾ ಗತ್ವಾ ಪ್ರೋಹೇಷ್ಟಂ ವ್ರಿಯತಾಮಿತಿ । ಅಯಾಚನ್ತ ದಿನಂ ದೇವಾ ಭವತ್ವಿತಿ ಯಥಾ ಪುರಾ॥೧೬.

ಮಗನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, 'ಹಗಲು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಆಗಲಿ, ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.

ಅನಸೂಯೋವಾಚ ಪತಿವ್ರತಾಯಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನ ಹೀಯೇತ ಕಥನ್ತ್ವಿತಿ । ಸಂಮಾನ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್ ತಾಂ ಸಾಧ್ವೀಮಹಃ ಸ್ತ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಸುರಾಃ॥೧೬.

ಅನಸೂಯೆ ಹೇಳಿದಳು: ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮಹಿಮೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ನಾನು ಹಗಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ ದೇವತೆಗಳೇ.

ಯಥಾ ಪುನರಹೋರಾತ್ರ-ಸಂಸ್ಥಾನಮುಪಜಾಯತೇ । ಯಥಾ ಚ ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವಪತಿರ್ನ ಸಾಧ್ವ್ಯಾ ನಾಶಮೇಷ್ಯತಿ॥೧೬.

ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಸತಿಪತ್ನಿಯ ಗಂಡನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸುರಾಂಸ್ತಸ್ಯಾ ಗತ್ವಾ ಸಾ ಮನ್ದಿರಂ ಶುಭಾ । ಉವಾಚ ಕುಶಲಂ ಪೃಷ್ಟಾ ಧರ್ಮಂ ಭರ್ತುಸ್ತಥಾತ್ಮನಃ॥೧೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಶುಭವಾದ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕುಶಲ ಕೇಳಿದರೂ, ಅವಳು ತನ್ನ ಗಂಡನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧರ್ಮದ ವಿಚಾರವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಳು.