ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ತಂ ತಥಾ ವ್ಯಾಧಿತಂ ಭಾರ್ಯಾ ಪತಿಂ ದೇವಮಿವಾರ್ಚ್ಚಯತ್ । ಪಾದಾಭ್ಯಙ್ಗಾಙ್ಗಸಂವಾಹ-ಸ್ತ್ರಾನಾಚ್ಛಾದನಭೋಜನೈಃ॥೧೬.

ಅವನಿಗೆ ಆ ರೋಗ ಇದ್ದರೂ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಪತಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಕಾಲು ಮಸಾಜು, ಅಂಗಸಂವಹನ, ಸ್ನಾನ, ಬಟ್ಟೆ, ಊಟ ಇವುಗಳಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಶ್ಲೇಷ್ಮ-ಮೂತ್ರ-ಪುರೀಷಾಸೃಕ್-ಪ್ರವಾಹಕ್ಷಾಲನೇನ ಚ । ರಹಶ್ಚೈವೋಪಚಾರೇಣ ಪ್ರಿಯಸಮ್ಭಾಷಣೇನ ಚ॥೧೬.

ಅವನು ಮೂತ್ರ, ಪಿತ್ತ, ಮಲ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಇವುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಸ ತಯಾ ಪೂಜ್ಯಮಾನೋಽಪಿ ಸದಾತೀವ ವಿನೀತಯಾ । ಅತೀವ ತೀವ್ರಕೋಪತ್ವಾನ್ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸಯತಿ ನಿಷ್ಠುರಃ॥೧೬.

ಅವಳಿಂದ ಸದಾ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಬಹಳ ವಿನಯದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ತಥಾಪಿ ಪ್ರಣತಾ ಭಾರ್ಯಾ ತಮಮನ್ಯತ ದೈವತಮ್ । ತಂ ತಥಾಪ್ಯತಿಬೀಭತ್ಸಂ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠಮಮನ್ಯತ॥೧೬.

ಆದರೂ ಆ ಭಕ್ತಿಪರ ಹೆಂಡತಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ದೇವರಂತೆ ಭಾವಿಸಿದಳು; ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ಭಯಾನಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಅವನೇ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದ.

ಅಚಙ್ಕ್ರಮಣಶೋಲೋಽಪಿ ಸ ಕದಾಚಿದ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಪ್ರಾಹ ಭಾರ್ಯಾಂ ನಯಸ್ವೇತಿ ತ್ವಂ ಮಾಂ ತಸ್ಯಾ ನಿವೇಶನಮ್॥೧೬.

ನಡೆದುಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ, 'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು' ಎಂದನು.

ಯಾ ಸಾ ವೇಶ್ಯಾ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ಗೃಹೋಷಿತಾ । ತಾಂ ಮಾಂ ಪ್ರಾಪಯ ಧರ್ಮಜ್ಞೇ ! ಸೈವ ಮೇ ಹೃದಿ ವರ್ತತೇ॥೧೬.

'ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಆ ವೇಶ್ಯೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಳು, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವಳೇ! ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.'

ದೃಷ್ಟಾ ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ಬಾಲಾ ರಾತ್ರಿಶ್ಚೇಯಮುಪಾಗತಾ । ದರ್ಶನಾನನ್ತರಂ ಸಾ ಮೇ ಹೃದಯಾನ್ನಾಪಸರ್ಪತಿ॥೧೬.

'ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಹುಡುಗಿ ಈಗ ರಾತ್ರಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.'

ಯದಿ ಸಾ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀ ಪೀನಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾ । ನೋಪಗೂಹತಿ ತನ್ವಙ್ಗೀ ತನ್ಮಾಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ವೈ ಮೃತಮ್॥೧೬.

'ಆ ಸುಂದರ ದೇಹವಳಾದ, ದಪ್ಪ ನಿತಂಬ ಮತ್ತು ಸ್ತನಗಳವಳಾದ ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಓ ಸೊಪ್ಪು ದೇಹವಳೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ತವನಾಗಿ ನೋಡಲೇಬೇಕು.'

ವಾಮಃ ಕಾಮೋ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಬಹುಭಿಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತೇ ಚ ಸಾ । ಮಮಾಶಕ್ತಿಶ್ಚ ಗಮನೇ ಸಙ್ಕುಲಂ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ॥೧೬.

'ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಬಹಳ ಚಂಚಲ, ಆಕೆ ಅನೇಕ ಜನರಿಂದ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ನಾನು ಹೋಗಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ದಾರಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.'

ತತ್ ತದಾ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭರ್ತುಃ ಕಾಮಾತುರಸ್ಯ ಸಾ । ತತ್ಪತ್ನೀ ಸತ್ಕುಲೋತ್ಪನ್ನಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಪತಿವ್ರತಾ॥೧೬.

ಆಗ, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿದಳು; ಆ ಪತಿವ್ರತೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು.

ಗಾಗ್ಂ ಪರಿಕರಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಶುಲ್ಕಮಾದಾಯ ಚಾಧಿಕಮ್ । ಸ್ಕನ್ಧೇ ಭರ್ತಾರಮಾದಾಯ ಜಗಾಮ ಮೃದುಗಾಮಿನೀ॥೧೬.

ಅವಳು ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಗಂಡನನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಮೃದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೊರಟಳು.

ನಿಶಿ ಮೇಘಾಸ್ತೃತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಚಲದ್ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರದರ್ಶಿತೇ । ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರಿಯಂ ಭರ್ತುಶ್ಚಿಕೀರ್ಷನ್ತೀ ದ್ವಿಜಾಙ್ಗನಾ॥೧೬.

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ರೀಯು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.

ಪಥಿ ಶೂಲೇ ತಥಾ ಪ್ರೋತಮಚೌರಂ ಯೌರಶಙ್ಕಯಾ । ಮಾಣ್ಡವ್ಯಮತಿದುಃ ಖಾರ್ತಮನ್ಧಕಾರೇಽಥ ಸ ದ್ವಿಜಃ॥೧೬.

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಕಳ್ಳತನದ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಳ್ಳನು ಕಂಬಕ್ಕೆ ತೂರಲಾಗಿದ್ದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಪತ್ನೀಸ್ಕನ್ಧೇ ಸಮಾರೂಢಶ್ಚಾಲಯಾಮಾಸ ಕೌಶಿಕಃ । ಪಾದಾವಮರ್ಷಣಾತ್ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಸ್ತಮುವಾಚ ಹ॥೧೬.

ಪತ್ನಿಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಗಂಡನನ್ನು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೌಶಿಕನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಕಾಲಿಗೆ ತೀವ್ರ ನೋವು ಉಂಟಾದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

ಯೇನಾಹಮೇವಮತ್ಯರ್ಥಂ ದುಃ ಖಿತಶ್ಚಾಲಿತಃ ಪದಾ । ದಶಾಂ ಕಷ್ಟಾಮನುಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ನರಾಧಮಃ॥೧೬.

'ಯಾರಿಂದ ನಾನು ಇಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿ, ಕಾಲಿನಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಈ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದೆನೋ, ಆ ಪಾಪಿ, ನೀಚನು...'

ಸೂರ್ಯೋದಯೇಽವಶಃ ಪ್ರಾಣೈರ್ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಭಾಸ್ಕರಾಲೋಕನಾದೇವ ಸ ವಿನಾಶಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ॥೧೬.

'ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದಾಗ ಅವನು ಜೀವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.'

ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಂ ಶಾಪಮತಿದಾರುಣಮ್ । ಪ್ರೋವಾಚ ವ್ಯಥಿತಾ ಸೂರ್ಯೋ ನೈವೋದಯಮುಪೈಷ್ಯತಿ॥೧೬.

ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಆ ಭಯಾನಕ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಪತ್ನಿ ದುಃಖದಿಂದ, 'ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ತತಃ ಸೂರ್ಯೋದಯಾಭಾವಾದಭವತ್ ಸನ್ತತಾ ನಿಶಾ । ಬಹೂನ್ಯಹಃ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ತತೋ ದೇವಾ ಭಯಂ ಯಯುಃ॥೧೬.

ಆಮೇಲೆ, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸದೆ, ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಅನೇಕ ದಿನಗಳು ಹೀಗೆ ಕಳೆದವು, ದೇವತೆಗಳು ಭಯಪಟ್ಟುಹೋದರು.

ನಿಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಷಟ್ಕಾರ-ಸ್ವಧಾಸ್ವಾಹಾವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಕಥಂ ನು ಖಲ್ವಿದಂ ಸರ್ವಂ ನ ಗಚ್ಛೇತ್ ಸಂಕ್ಷಯಂ ಜಗತ್॥೧೬.

ಜಪ, ಹೋಮ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವನ ಇಲ್ಲದೆ, ಈ ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಾಶವಾಗದೆ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಚಿಂತಿಸಿದರು.

ಅಹೋರಾತ್ರವ್ಯವಸ್ಥಾಯಾ ವಿನಾ ಮಾಸರ್ತುಸಂಕ್ಷಯಃ । ತತ್ಸಂಕ್ಷಯಾನ್ನ ತ್ವಯನೇ ಜ್ಞಾಯೇತೇ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರೇ॥೧೬.

ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಂಗಳುಗಳು ಹಾಗೂ ಋತುಗಳು ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ; ಅವು ಮುಗಿಯದೆ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯನಗಳೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿನಾ ಚಾಯನವಿಜ್ಞಾನಾತ್ ಕಾಲಃ ಸಂವತ್ಸರಃ ಕುತಃ । ಸಂವತ್ಸರಂ ವಿನಾ ನಾನ್ಯತ್ ಕಾಲಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ॥೧೬.

ಆಯನಗಳ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ಷವೆಂಬ ಕಾಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ವರ್ಷವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾಲಜ್ಞಾನವೂ ನಡೆಯದು.

ಪತಿವ್ರತಾಯಾ ವಚಸಾ ನೋದ್ಗಚ್ಛತಿ ದಿವಾಕರಃ । ಸೂರ್ಯೋದಯಂ ವಿನಾ ನೈವ ಸ್ತ್ರಾನದಾನಾದಿಕಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ॥೧೬.

ಪತಿವ್ರತೆಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯೋದಯವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.

ನಾಗ್ನೇರ್ವಿಹರಣಞ್ಚೈವ ಕ್ರಾತ್ವಭಾವಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ । ನೈವಾಪ್ಯಯನಮಸ್ಮಾಕಂ ವಿನಾ ಹೋಮೇನ ಜಾಯತೇ॥೧೬.

ಅಗ್ನಿಯ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞಾದಿಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೋಮವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ವಯಮಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ಮರ್ತ್ಯೈರ್ಯಜ್ಞಭಾಗೈರ್ಯಥೋಚಿತೈಃ । ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಾನನುಗೃಹ್ಣೀಮೋ ಮರ್ತ್ಯಾನ್ ಶಸ್ಯಾದಿಸಿದ್ಧಯೇ॥೧೬.

ನಾವು ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞಭಾಗಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ನಾವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಧಾನ್ಯಾದಿಗಳ Siddhiyannu ಕೊಡುತ್ತೇವೆ.

ನಿಷ್ಪಾದಿತಾಸ್ವೋಷಧೀಷು ಮರ್ತ್ಯಾ ಯಜ್ಞೈರ್ಯಜನ್ತಿ ನಃ । ತೇಷಾಂ ವಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಃ ಕಾಮಾನ್ ಯಜ್ಞಾದಿಪೂಜಿತಾಃ॥೧೬.

ಮನುಷ್ಯರು ಬೆಳೆದ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ಯಜ್ಞಾದಿಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ.

ಅಧೋ ಹಿ ವರ್ಷಾಮ ವಯಂ ಮರ್ತ್ಯಾಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಪ್ರವರ್ಷಿಣಃ । ತೋಯವರ್ಷೇಣ ಹಿ ವಯಂ ಹವಿರ್ವರ್ಷೇಣ ಮಾನವಾಃ॥೧೬.

ನಾವು ಕೆಳಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ನೀರಿನಿಂದ, ಮನುಷ್ಯರು ಹವಿಸಿನಿಂದ ತಲಾ ತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ನಾಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ನಿತ್ಯನೈಮಿತ್ತಕೀಃ ಕ್ರಿಯಾಃ । ಕ್ರತುಭಾಗಂ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಸ್ವಯಞ್ಚಾಶ್ನನ್ತಿ ಲೋಲುಪಾಃ॥೧೬.

ಯಾರು ನಮಗೆ ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ವಿಧಿಗಳನ್ನ ಅರ್ಪಿಸದೆ, ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವತಃ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆ ದುಷ್ಟರು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ವಿನಾಶಾಯ ವಯಂ ತೇಷಾಂ ತೋಯಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಮಾರುತಾನ್ । ಕ್ಷಿತಿಞ್ಚ ಸನ್ದೂಷಯಾಮಃ ಪಾಪಾನಾಮಪಕಾರಿಣಾಮ್॥೧೬.

ಅಂತಹ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಅವರ ನೀರು, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

ದುಷ್ಟತೋಯಾದಿಭೋಗೇನ ತೇಷಾಂ ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮಿಣಾಮ್ । ಉಪಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಮರಣಾಯ ಸುದಾರುಣಾಃ॥೧೬.

ಅಂತಹ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಂಡ ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯಗಳು ಉಂಟಾಗಿ, ಅವು ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.