ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವಕರ್ಮಫಲಭೋಕ್ತೄಣಾಂ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಪಾಪಿನಾಂ ತಥಾ । ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮೋ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾಧುನಾ । ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಹಿ ನರಕಸ್ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧೫.

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಪುಣ್ಯಶೀಲರೂ ಪಾಪಿಗಳೂ ಈಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ನರಕವನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತತಸ್ತಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸ ರಾಜಾ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಃ । ತತಶ್ಚ ಸರ್ವೈರುತ್ಕ್ರುಷ್ಟಂ ಯಾತನಾಸ್ಥಾಯಿಭಿರ್ನೃಭಿಃ ॥ ೧೫.

ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ನರಕದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಗಿ ಅಳಲು ತೋಡಿದರು.

ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಭೂಪೇತಿ ತಿಷ್ಠ ತಾವನ್ಮುಹೂರ್ತಕಮ್ । ತ್ವದಙ್ಗಸಙ್ಗೀ ಪವನೋ ಮನೋ ಹ್ಲಾದಯತೇ ಹಿ ನಃ ॥ ೧೫.

"ರಾಜನೇ, ದಯಮಾಡಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ."

ಪರಿತಾಪಞ್ಚ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪೀಡಾಬಾಧಾಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ । ಅಪಹನ್ತಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಯದಾಂ ಕುರ ಮಹೀಪತೇ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿನ ನೋವು, ಪೀಡನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ."

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತೇಷಾಂ ತಂ ಯಾಮ್ಯಪುರುಷಂ ನೃಪಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕಥಮೇತೇಷಾಮಾಹ್ಲಾದೋ ಮಯಿ ತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೧೫.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಯಮದ ಸೇವಕನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ನನ್ನಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಈ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗಿದೆ?"

ಕಿಂ ಮಯಾ ಕರ್ಮ ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಮಹತ್ಕೃತಮ್ । ಆಹ್ಲಾದದಾಯಿನೀ ವ್ಯುಷ್ಟಿರ್ಯೇನೇಯಂ ತದುದೀರಯ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಸಂತೋಷ, ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಪಿತೃದೇವಾತಿಥಿಪ್ರೈಷ್ಯಶಿಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ತೇ ತನುಃ । ಪುಷ್ಟಿಮಭ್ಯಾಗತಾ ಯಸ್ಮಾತ್ತದ್ಗತಂ ಚ ಮನೋ ಯತಃ ॥ ೧೫.

ಯಮದ ಸೇವಕನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ದೂತರು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ."

ತತಸ್ತ್ವದ್ಗಾತ್ರಸಂಸರ್ಗೋ ಪವನೋ ಹ್ಲಾದದಾಯಕಃ । ಪಾಪಕರ್ಮಕೃತೋ ರಾಜನ್ ಯಾತನಾ ನ ಪ್ರಬಾಧತೇ ॥ ೧೫.

"ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಯಾತನೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ."

ಅಶ್ವಮೇಧಾದಯೋ ಯಜ್ಞಾಸ್ತ್ವಯೇಷ್ಟಾ ವಿಧಿವದ್ಯತಃ । ತತಸ್ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾದ್ಯಾಮ್ಯಾ ಯನ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಗ್ನಿವಾಯಸಾಃ ॥ ೧೫.

"ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಮನ ಯಂತ್ರ, ಶಸ್ತ್ರ, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿಯ ಪೀಡನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ."

ಪೀಡನಚ್ಛೇದದಾಹಾದಿಮಹಾದುಃ ಖಸ್ಯ ಹೇತವಃ । ಮೃದುತ್ವಮಾಗತಾ ರಾಜನ್ ತೇಜಸಾಪಹತಾಸ್ತವ ॥ ೧೫.

"ರಾಜನೇ, ಹೊಡೆಯುವುದು, ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಸುಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಮಹಾ ದುಃಖಗಳ ಕಾರಣಗಳು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿವೆ."

ರಾಜೋವಾಚ ನ ಸ್ವರ್ಗೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ವಾ ತತ್ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನರೈಃ । ಯದಾರ್ತಜನ್ತುನಿರ್ವಾಣದಾನೋತ್ಥಮಿತಿ ಮೇ ಮತಿಃ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂತೋಷ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ."

ಯದಿ ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾವೇತಾನ್ ಯಾತನಾ ನ ಪ್ರಬಾಧತೇ । ತತೋ ಭದ್ರಮುಖಾತ್ರಾಹಂ ಸ್ಥಾಸ್ಯೇ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ ॥ ೧೫.

"ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವಾಗ ಇವರಿಗೆ ಯಾತನೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಸುಮುಖನೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ."

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಏಹಿ ರಾಜನ್ ಪ್ರಗಚ್ಛಾಮೋ ನಿಜಪುಣ್ಯಸಮರ್ಜಿತಾನ್ । ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಭೋಗಾನಪಾಸ್ಯೇಹ ಯಾತನಾಃ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಮದ ಸೇವಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಬಾ ರಾಜನೇ, ನಾವು ಹೋಗೋಣ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ ಯಾತನೆ ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ."

ರಾಜೋವಾಚ ತಸ್ಮಾನ್ನ ತಾವದ್ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಯಾವದೇತೇ ಸುದುಃ ಖಿತಾಃ । ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾನಾತ್ಸುಖಿನೋ ಭವನ್ತಿ ನರಕೌಕಸಃ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಆದರಿಂದ, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ನರಕದಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖಿತರು ಸಂತೋಷಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ."

ಧಿಕ್ತಸ್ಯ ಜೀವನಂ ಪುಂಸಃ ಶರಣಾರ್ಥಿನಮಾತುರಮ್ । ಯೋ ನಾರ್ತಮನುಗೃಹ್ಣಾತಿ ವೈರಿಪಕ್ಷಮಪಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೧೫.

"ಯಾರಾದರೂ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ದುಃಖಿತನಿಗೆ—even ಶತ್ರುವಾದರೂ—ದಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದವನ ಜೀವನವೇ ನಿಂದನೀಯ."

ಯಜ್ಞದಾನತಪಾಂಸೀಹ ಪರತ್ರ ಚ ನ ಭೂತಯೇ । ಭವನ್ತಿ ತಸ್ಯ ಯಸ್ಯಾರ್ತಪರಿತ್ರಾಣೇ ನ ಮಾನಸಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಬಾಧೆಪಡುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ನರಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ಕಠಿನಂ ಮನೋ ಬಾಲಾತುರಾದಿಷು । ವೃದ್ಧೇಷು ಚ ನ ತಂ ಮನ್ಯೇ ಮಾನುಷಂ ರಾಕ್ಷಸೋ ಹಿ ಸಃ ॥ ೧೫.

ಯಾರ ಹೃದಯವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವನು ನನಗೆ ಮಾನವನಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಖಂಡಿತ ರಾಕ್ಷಸನೇ.

ಏತೇಷಾಂ ಸನ್ನಿಕರ್ಷಾತ್ತು ಯದ್ಯಗ್ನಿಪರಿತಾಪಜಮ್ । ತಥೋಗ್ರಗನ್ಧಜಂ ವಾಪಿ ದುಃ ಖಂ ನರಕಸಮ್ಭವಮ್ ॥ ೧೫.

ಈ ಜನರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬೆಂಕಿಯ ಹುರಿಯುವಂತ ದುಃಖ, ಅಥವಾ ತೀವ್ರವಾದ ದುರ್ಗಂಧ, ಅಥವಾ ನರಕದಿಂದ ಬರುವ ಪೀಡೆ ಅನುಭವವಾದರೂ—

ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾಭವಂ ದುಃ ಖಂ ಯಚ್ಚ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಪ್ರದಂ ಮಹತ್ । ಏತೇಷಾಂ ತ್ರಾಣದಾನನ್ತು ಮನ್ಯೇ ಸ್ವರ್ಗಸುಖಾತ್ಪರಮ್ ॥ ೧೫.

ಹಾಗೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಥವಾ ದಾಹದಿಂದ ಬರುವ ನೋವು, ಅಥವಾ ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದ ಉಸಿರಾಟವೇ ನಿಲ್ಲುವಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಇವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಸ್ವರ್ಗದ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯನ್ತ್ಯಾರ್ತಾ ಯದಿ ಸುಖಂ ಬಹವೋ ದುಃ ಖಿತೇ ಮಯಿ । ಕಿನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾ ನ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ವ್ರಜ ಮಾಚಿರಮ್ ॥ ೧೫.

ನಾನು ದುಃಖ ಪಡುವಾಗ ಅನೇಕ ಬಾಧಿತರು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೆ, ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ? ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡದೆ ತಕ್ಷಣ ಹೋಗು.

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಏಷ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಶಕ್ರಶ್ಚ ತ್ವಾಂ ನೇತುಂ ಸಮುಪಾಗತೌ । ಅವಶ್ಯಮಸ್ಮಾದ್ಗನ್ತವ್ಯಂ ತಸ್ಮಾತ್ಪಾರ್ಥಿವ ! ಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಮದೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು, ರಾಜನೇ, ಈಗಲೇ ಹೊರಡು.

ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ನಯಾಮಿ ತ್ವಾಮಹಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ತ್ವಯಾ ಸಮ್ಯಗುಪಾಸಿತಃ । ವಿಮಾನಮೇತದಾರುಹ್ಯ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಸ್ವ ಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಈ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ, ಹೋಗು.

ರಾಜೋವಾಚ ನರಕೇ ಮಾನವಾ ಧರ್ಮ ಪೀಡ್ಯನ್ತೇಽತ್ರ ಸಹಸ್ರಶಃ । ತ್ರಾಹೀತಿ ಚಾರ್ತಾಃ ಕ್ರನ್ದನ್ತಿ ಮಾಮತೋ ನ ವ್ರಜಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮದೇವಾ, ನರಕದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಬಾಧಿತರು 'ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ಕರ್ಮಣಾ ನರಕಪ್ರಾಪ್ತಿರೇತೇಷಾಂ ಪಾಪಕರ್ಮಿಣಾಮ್ । ಸ್ವರ್ಗಸ್ತ್ವಯಾಪಿ ಗನ್ತವ್ಯೋ ನೃಪ ! ಪುಣ್ಯೇನ ಕರ್ಮಣಾ ॥ ೧೫.

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಈ ಜನರು ನರಕವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ನೀನು, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ರಾಜೋವಾಚ ಯದಿ ಜಾನಾಸಿ ಧರ್ಮ ! ತ್ವಂ ತ್ವಂ ವಾ ಶಕ್ರ ! ಶಚೀಪತೇ । ಮಮ ಯಾವತ್ಪ್ರಮಾಣನ್ತು ಶುಭಂ ತದ್ವಕ್ತುಮರ್ಹಥಃ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮದೇವಾ, ಅಥವಾ ನೀನು ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರಾ, ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಎಷ್ಟು ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.

ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ಅಬ್ಬಿನ್ದವೋ ಯಥಾಮ್ಭೋಧೌ ಯಥಾ ವಾ ದಿವಿ ತಾರಕಾಃ । ಯಥಾ ವಾ ವರ್ಷತಾ ಧಾರಾ ಗಡ್ಗಾಯಾಂ ಸಿಕತಾ ಯಥಾ ॥ ೧೫.

ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಹನಿ ಎಷ್ಟು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎಷ್ಟು, ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಎಷ್ಟು, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮರಳುಕಣಗಳು ಎಷ್ಟು—

ಅಸಂಖ್ಯೇಯಾ ಮಹಾರಾಜ ಯಥಾ ಬಿನ್ದ್ವಾದಯೋ ಹ್ಯಪಾಮ್ । ತಥಾ ತವಾಪಿ ಪುಣ್ಯಸ್ಯ ಸಂಖ್ಯಾ ನೈವೋಪಪದ್ಯತೇ ॥ ೧೫.

ಹಾಗೆಯೇ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯವೂ ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅಪಾರವಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗದು.

ಅನುಕಮ್ಪಾಮಿಮಾಮದ್ಯ ನಾರಕೇಷ್ವಿಹ ಕುರ್ವತಃ । ತದೇವ ಶತಸಾಹಸ್ತ್ರಂ ಸಂಖ್ಯಾಮುಪಗತಂ ತವ ॥ ೧೫.

ಈ ದಿನ ನೀನು ನರಕದಲ್ಲಿರುವವರ ಮೇಲೆ ತೋರಿದ ಕರುಣೆ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ತದ್ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ತದ್ಭಾಕ್ತುಮಮರಾಲಯಮ್ । ಏತೇಽಪಿ ಪಾಪಂ ನರಕೇ ಕ್ಷಪಯನ್ತು ಸ್ವಕರ್ಮಜಮ್ ॥ ೧೫.

ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಅಮರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು; ಈ ಪಾಪಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಪಫಲವನ್ನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಿ.