ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಅಪಸ್ಮಾರೀ ಚ ಭವತಿ ಶೂದ್ರತ್ವಂ ಚ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಷ ಏವ ಕ್ರಮೋ ದೃಷ್ಟೋ ಗೋಸುವರ್ಣಾಪಹಾರಿಣಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಅಪಸ್ಮಾರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಹಸುವನ್ನು ಅಥವಾ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಇದೇ ಕ್ರಮವಾಗಿರುವುದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾಪಹಾರಿಣಶ್ಚೋಗ್ರಾ ನಿಷ್ಕ್ರಯಭ್ರಂಶಿನೋ ಗುರೋಃ । ಜಾಯಾಮನ್ಯಸ್ಯ ಪುರುಷಃ ಪಾರಖ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಪಾದಯನ್ ॥ ೧೫.

ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವರು, ಭಾರೀ ಮೋಸ ಮಾಡುವವರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಅಥವಾ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡುವವರು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಷಣ್ಢತಾಂ ಮೂಢೋ ಯಾತನಾಭ್ಯಃ ಪರಿಚ್ಯುತಃ । ಯಃ ಕರೋತಿ ನರೋ ಹೋಮಮಸಮಿದ್ಧೇ ವಿಭಾವಸೌ ॥ ೧೫.

ಈದು ಮಾಡಿದ ಮೂಢನು ಷಂಡನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ ಬೆಳಗದೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದವನು ಕೂಡ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸೋಽಜಿರ್ಣವ್ಯಾಧಿದುಃ ಖಾರ್ತೋ ಮನ್ದಾಗ್ನಿಃ ಸಂಪ್ರಜಾಯತೇ । ಪರನಿನ್ದಾ ಕೃತಘ್ರತ್ವಂ ಪರಮರ್ಮಾವಘಟ್ಟನಮ್ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಅಜೀರ್ಣ, ರೋಗ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ, ಜೀರ್ಣಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಪರನಿಂದನೆ, ಕೃತಘ್ನತೆ, ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಸ್ವಭಾವವೂ ಅವನಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ನೈಷ್ಠುರ್ಯಂ ನಿರ್ಘೃಣತ್ವಞ್ಚ ಪರದಾರೋಪಸೇವನಮ್ । ಪರಸ್ವಹರಣಾಶೌಚಂ ದೇವತಾನಾಞ್ಚ ಕುತ್ಸನಮ್ ॥ ೧೫.

ಕಠಿಣತೆ, ಕ್ರೂರತೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗ, ಪರದ್ರವ್ಯ ಕಳವು, ಅಶೌಚ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ನಿಕೃತ್ಯಾ ಕಞ್ಚನಂ ನೃಣಾಂ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ಚ ನೃಣಾಂ ವಧಃ । ಯಾನಿ ಚ ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಾನಿ ತತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಶ್ಚ ಸನ್ತತಾ ॥ ೧೫.

ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಮೋಸದಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೃಪಣತನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ನಿಷಿದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಉಪಲಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ಜಾನೀಯಾನ್ಮುಕ್ತಾನಾಂ ನರಕಾದನು । ದಯಾ ಭೂತೇಷು ಸಂವಾದಃ ಪರಲೋಕಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ ॥ ೧೫.

ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದವರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ಪರಲೋಕದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಇದರ ಪರಿಹಾರಗಳು.

ಸತ್ಯಂ ಭೂತಹಿತಾರ್ಥೋಕ್ತಿರ್ವೇದಪ್ರಾಮಾಣ್ಯದರ್ಶನಮ್ । ಗುರುದೇವರ್ಷಿಸಿದ್ಧರ್ಷಿಪೂಜನಂ ಸಾಧುಸಙ್ಗಮಃ ॥ ೧೫.

ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತಾಡುವುದು, ವೇದಗಳ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಗುರುಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗ—ಇವುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಕ್ರಿಯಾಭಾಯಸನಂ ಮೈತ್ರೀಮಿತಿ ಬುಧ್ಯತೇ ಪಣ್ಡಿತಃ । ಅನ್ಯಾನಿ ಚೈವ ಸದ್ಧರ್ಮಙ್ಕ್ರಿಯಾಭೂತಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ॥ ೧೫.

ಉತ್ತಮ ವರ್ತನೆ ಮಾಡುವುದು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರ್ಗಚ್ಯುತಾನಾಂ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಪುರುಷಾಣಾಮಪಾಪಿನಾಮ್ । ಏತದುದ್ದೇಶತೋ ರಾಜನ್ ಭವತಃ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ ॥ ೧೫.

ರಾಜನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಪಾಪರಹಿತ ಪುರುಷರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಸ್ವಕರ್ಮಫಲಭೋಕ್ತೄಣಾಂ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಪಾಪಿನಾಂ ತಥಾ । ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮೋ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾಧುನಾ । ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಹಿ ನರಕಸ್ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧೫.

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಪುಣ್ಯಶೀಲರೂ ಪಾಪಿಗಳೂ ಈಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ನರಕವನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತತಸ್ತಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸ ರಾಜಾ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಃ । ತತಶ್ಚ ಸರ್ವೈರುತ್ಕ್ರುಷ್ಟಂ ಯಾತನಾಸ್ಥಾಯಿಭಿರ್ನೃಭಿಃ ॥ ೧೫.

ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ನರಕದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಗಿ ಅಳಲು ತೋಡಿದರು.

ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಭೂಪೇತಿ ತಿಷ್ಠ ತಾವನ್ಮುಹೂರ್ತಕಮ್ । ತ್ವದಙ್ಗಸಙ್ಗೀ ಪವನೋ ಮನೋ ಹ್ಲಾದಯತೇ ಹಿ ನಃ ॥ ೧೫.

"ರಾಜನೇ, ದಯಮಾಡಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ."

ಪರಿತಾಪಞ್ಚ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪೀಡಾಬಾಧಾಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ । ಅಪಹನ್ತಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಯದಾಂ ಕುರ ಮಹೀಪತೇ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿನ ನೋವು, ಪೀಡನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ."

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತೇಷಾಂ ತಂ ಯಾಮ್ಯಪುರುಷಂ ನೃಪಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕಥಮೇತೇಷಾಮಾಹ್ಲಾದೋ ಮಯಿ ತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೧೫.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಯಮದ ಸೇವಕನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ನನ್ನಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಈ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗಿದೆ?"

ಕಿಂ ಮಯಾ ಕರ್ಮ ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಮಹತ್ಕೃತಮ್ । ಆಹ್ಲಾದದಾಯಿನೀ ವ್ಯುಷ್ಟಿರ್ಯೇನೇಯಂ ತದುದೀರಯ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಸಂತೋಷ, ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಪಿತೃದೇವಾತಿಥಿಪ್ರೈಷ್ಯಶಿಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ತೇ ತನುಃ । ಪುಷ್ಟಿಮಭ್ಯಾಗತಾ ಯಸ್ಮಾತ್ತದ್ಗತಂ ಚ ಮನೋ ಯತಃ ॥ ೧೫.

ಯಮದ ಸೇವಕನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ದೂತರು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ."

ತತಸ್ತ್ವದ್ಗಾತ್ರಸಂಸರ್ಗೋ ಪವನೋ ಹ್ಲಾದದಾಯಕಃ । ಪಾಪಕರ್ಮಕೃತೋ ರಾಜನ್ ಯಾತನಾ ನ ಪ್ರಬಾಧತೇ ॥ ೧೫.

"ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಯಾತನೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ."

ಅಶ್ವಮೇಧಾದಯೋ ಯಜ್ಞಾಸ್ತ್ವಯೇಷ್ಟಾ ವಿಧಿವದ್ಯತಃ । ತತಸ್ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾದ್ಯಾಮ್ಯಾ ಯನ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಗ್ನಿವಾಯಸಾಃ ॥ ೧೫.

"ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಮನ ಯಂತ್ರ, ಶಸ್ತ್ರ, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿಯ ಪೀಡನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ."

ಪೀಡನಚ್ಛೇದದಾಹಾದಿಮಹಾದುಃ ಖಸ್ಯ ಹೇತವಃ । ಮೃದುತ್ವಮಾಗತಾ ರಾಜನ್ ತೇಜಸಾಪಹತಾಸ್ತವ ॥ ೧೫.

"ರಾಜನೇ, ಹೊಡೆಯುವುದು, ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಸುಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಮಹಾ ದುಃಖಗಳ ಕಾರಣಗಳು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿವೆ."

ರಾಜೋವಾಚ ನ ಸ್ವರ್ಗೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ವಾ ತತ್ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನರೈಃ । ಯದಾರ್ತಜನ್ತುನಿರ್ವಾಣದಾನೋತ್ಥಮಿತಿ ಮೇ ಮತಿಃ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂತೋಷ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ."

ಯದಿ ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾವೇತಾನ್ ಯಾತನಾ ನ ಪ್ರಬಾಧತೇ । ತತೋ ಭದ್ರಮುಖಾತ್ರಾಹಂ ಸ್ಥಾಸ್ಯೇ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ ॥ ೧೫.

"ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವಾಗ ಇವರಿಗೆ ಯಾತನೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಸುಮುಖನೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ."

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಏಹಿ ರಾಜನ್ ಪ್ರಗಚ್ಛಾಮೋ ನಿಜಪುಣ್ಯಸಮರ್ಜಿತಾನ್ । ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಭೋಗಾನಪಾಸ್ಯೇಹ ಯಾತನಾಃ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಮದ ಸೇವಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಬಾ ರಾಜನೇ, ನಾವು ಹೋಗೋಣ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ ಯಾತನೆ ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ."

ರಾಜೋವಾಚ ತಸ್ಮಾನ್ನ ತಾವದ್ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಯಾವದೇತೇ ಸುದುಃ ಖಿತಾಃ । ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾನಾತ್ಸುಖಿನೋ ಭವನ್ತಿ ನರಕೌಕಸಃ ॥ ೧೫.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಆದರಿಂದ, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ನರಕದಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖಿತರು ಸಂತೋಷಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ."

ಧಿಕ್ತಸ್ಯ ಜೀವನಂ ಪುಂಸಃ ಶರಣಾರ್ಥಿನಮಾತುರಮ್ । ಯೋ ನಾರ್ತಮನುಗೃಹ್ಣಾತಿ ವೈರಿಪಕ್ಷಮಪಿ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೧೫.

"ಯಾರಾದರೂ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ದುಃಖಿತನಿಗೆ—even ಶತ್ರುವಾದರೂ—ದಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದವನ ಜೀವನವೇ ನಿಂದನೀಯ."

ಯಜ್ಞದಾನತಪಾಂಸೀಹ ಪರತ್ರ ಚ ನ ಭೂತಯೇ । ಭವನ್ತಿ ತಸ್ಯ ಯಸ್ಯಾರ್ತಪರಿತ್ರಾಣೇ ನ ಮಾನಸಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಬಾಧೆಪಡುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ನರಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ಕಠಿನಂ ಮನೋ ಬಾಲಾತುರಾದಿಷು । ವೃದ್ಧೇಷು ಚ ನ ತಂ ಮನ್ಯೇ ಮಾನುಷಂ ರಾಕ್ಷಸೋ ಹಿ ಸಃ ॥ ೧೫.

ಯಾರ ಹೃದಯವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವನು ನನಗೆ ಮಾನವನಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಖಂಡಿತ ರಾಕ್ಷಸನೇ.

ಏತೇಷಾಂ ಸನ್ನಿಕರ್ಷಾತ್ತು ಯದ್ಯಗ್ನಿಪರಿತಾಪಜಮ್ । ತಥೋಗ್ರಗನ್ಧಜಂ ವಾಪಿ ದುಃ ಖಂ ನರಕಸಮ್ಭವಮ್ ॥ ೧೫.

ಈ ಜನರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬೆಂಕಿಯ ಹುರಿಯುವಂತ ದುಃಖ, ಅಥವಾ ತೀವ್ರವಾದ ದುರ್ಗಂಧ, ಅಥವಾ ನರಕದಿಂದ ಬರುವ ಪೀಡೆ ಅನುಭವವಾದರೂ—

ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾಭವಂ ದುಃ ಖಂ ಯಚ್ಚ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಪ್ರದಂ ಮಹತ್ । ಏತೇಷಾಂ ತ್ರಾಣದಾನನ್ತು ಮನ್ಯೇ ಸ್ವರ್ಗಸುಖಾತ್ಪರಮ್ ॥ ೧೫.

ಹಾಗೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಥವಾ ದಾಹದಿಂದ ಬರುವ ನೋವು, ಅಥವಾ ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದ ಉಸಿರಾಟವೇ ನಿಲ್ಲುವಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಇವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಸ್ವರ್ಗದ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.