ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಹೃತೇ ಕಾಂಸ್ಯೇ ಚ ಹಾರೀತಃ ಕಪೋತೋ ರುಪ್ಯಭಾಜನೇ । ಹೃತ್ವಾ ತು ಕಾಞ್ಚನಂ ಭಾಣ್ಡಂ ಕೃಮಿಯೋನೌ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೧೫.

ಪಿತ್ತಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಹಸಿರು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಪಾರಿವಾಳನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಹುಳುಗಳ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಪತ್ರೋರ್ಣಂ ಚೋರಯಿತ್ವಾ ತು ಕ್ರಕರತ್ವಞ್ಚ ಗಚ್ಛತಿ । ಕೋಷಕಾರಶ್ಚ ಕೌಷೇಯೇ ಹೃತೇ ವಸ್ತ್ರೇಽಭಿಜಾಯತೇ ॥ ೧೫.

ಪತ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಮರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದ ನೆಯ್ಗಾರನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ದುಕೂಲೇ ಶಾರ್ಙ್ಗಕಃ ಪಾಪೋ ಹೃತೇ ಚೈವಾಂಶುಕೇ ಶುಕಃ । ತಥೈವಾಜಾವಿಕಂ ಹೃತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಂ ಕ್ಷೌಮಂ ಚ ಜಾಯತೇ ॥ ೧೫.

ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿ ಶಾರಂಗ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅಮ್ಶುಕೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಗಿಳಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಆಡುಮೇಯ ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಲೀನನ್ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಕಾರ್ಪಾಸಿಕೇ ಹೃತೇ ಕ್ರೌಞ್ಚೋ ವಾಲ್ಕಹರ್ತಾ ಬಕಸ್ತಥಾ । ಮಯೂರೋ ವರ್ಣಕಾನ್ ಹೃತ್ವಾ ಶಾಕಪತ್ರಂ ಚ ಜಾಯತೇ ॥ ೧೫.

ಕಾಟನ್ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಕ್ರೌಂಚ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಬೊಕ್ಕಸ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಬಕ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ನವಿಲಾಗಿ, ತರಕಾರಿಯ ಎಲೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಜೀವಜ್ಜೀವಕತಾಂ ಯಾತಿ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಾಪಹೃನ್ನರಃ । ಛುಚ್ಛುನ್ದರಿಃ ಶುಭಾನ್ ಗನ್ಧಾನ್ ವಾಸೋ ಹೃತ್ವಾ ಶಶೋ ಭವೇತ್ ॥ ೧೫.

ಜೀವಂತ ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಜೀವಜೀವಕ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಮುಂಗೋಸಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಸುಗಂಧ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಮೊಲವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಷಣ್ಢಃ ಫಲಾಪಹರಣಾತ್ಕಾಷ್ಠಸ್ಯ ಘುಣಕೀಟಕಃ । ಪುಷ್ಪಾಪಹೃದ್ದರಿದ್ರಶ್ಚ ಪಙ್ಗುರ್ಯಾನಾಪಹೃನ್ನರಃ ॥ ೧೫.

ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಷಂಡನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಮರವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಮರದೊಳಗೆ ಹುಳುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಹೂಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಬಡವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ವಾಹನಗಳನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಕುಂಟನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಶಾಕಹರ್ತಾ ಚ ಹಾರೀತಸ್ತೋಯಹರ್ತಾ ಚ ಚಾತಕಃ । ಭೂಹರ್ತಾ ನರಕಾನ್ ಗತ್ವಾ ರೌರವಾದೀನ್ ಸುದಾರುಣಾನ್ ॥ ೧೫.

ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಹಸಿರು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ನೀರನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ಚಾತಕ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವನು ರೌರವ ಮೊದಲಾದ ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ತೃಣಗುಲ್ಮಲತಾವಲ್ಲಿತ್ವಕ್ಸಾರತರುತಾಂ ಕ್ರಮಾತ್ । ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕ್ಷೀಣಾಲ್ಪಪಾಪಸ್ತು ನರೋ ಭವತಿ ವೈ ತತಃ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಕ್ರಮೇಣ ಹುಲ್ಲು, ಗುಡ್ಡ, ಬೆಳೆ, ಬಳ್ಳಿಗಳು, ತೋಳ, ಉಪ್ಪಿನ ಮರಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಮಿಃ ಕೀಟಃ ಪತಙ್ಗೋಽಥ ಪಕ್ಷೀ ತೋಯ ಚರೋ ಮೃಗಃ । ಗೋತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚ ಚಣ್ಡಾಲಪುಕ್ಕಸಾದಿ ಜುಗುಪ್ಸಿತಮ್ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಮೊದಲು ಹುಳು, ಕೀಟ, ಪಟಂಗ, ಹಕ್ಕಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರಾಣಿ, ಮೃಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಹಸುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕೊನೆಗೆ ಚಂಡಾಲ, ಪುಕ್ಕಸ ಮುಂತಾದ ಹೀನ ಜಾತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಪಙ್ಗ್ವನ್ಧೋ ವಧಿರಃ ಕುಷ್ಠೀ ಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ಚ ಪ್ರಪೀಡಿತಃ । ಮುಖರೋಗಾಕ್ಷಿರೋಗೈಶ್ಚ ಗುದರೋಗೈಶ್ಚ ಬಾಧ್ಯತೇ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಕುಂಟ, ಕುರುಡು, ಬದಿರ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿ, ಕ್ಷಯದಿಂದ ಬಳಲುವವನು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಬಾಯಿಯ, ಕಣ್ಣಿನ, ಗುದದ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಸ್ಮಾರೀ ಚ ಭವತಿ ಶೂದ್ರತ್ವಂ ಚ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಏಷ ಏವ ಕ್ರಮೋ ದೃಷ್ಟೋ ಗೋಸುವರ್ಣಾಪಹಾರಿಣಾಮ್ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಅಪಸ್ಮಾರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಹಸುವನ್ನು ಅಥವಾ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಇದೇ ಕ್ರಮವಾಗಿರುವುದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾಪಹಾರಿಣಶ್ಚೋಗ್ರಾ ನಿಷ್ಕ್ರಯಭ್ರಂಶಿನೋ ಗುರೋಃ । ಜಾಯಾಮನ್ಯಸ್ಯ ಪುರುಷಃ ಪಾರಖ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಪಾದಯನ್ ॥ ೧೫.

ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುವವರು, ಭಾರೀ ಮೋಸ ಮಾಡುವವರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಅಥವಾ ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡುವವರು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಷಣ್ಢತಾಂ ಮೂಢೋ ಯಾತನಾಭ್ಯಃ ಪರಿಚ್ಯುತಃ । ಯಃ ಕರೋತಿ ನರೋ ಹೋಮಮಸಮಿದ್ಧೇ ವಿಭಾವಸೌ ॥ ೧೫.

ಈದು ಮಾಡಿದ ಮೂಢನು ಷಂಡನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ ಬೆಳಗದೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದವನು ಕೂಡ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸೋಽಜಿರ್ಣವ್ಯಾಧಿದುಃ ಖಾರ್ತೋ ಮನ್ದಾಗ್ನಿಃ ಸಂಪ್ರಜಾಯತೇ । ಪರನಿನ್ದಾ ಕೃತಘ್ರತ್ವಂ ಪರಮರ್ಮಾವಘಟ್ಟನಮ್ ॥ ೧೫.

ಅವನು ಅಜೀರ್ಣ, ರೋಗ, ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ, ಜೀರ್ಣಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಪರನಿಂದನೆ, ಕೃತಘ್ನತೆ, ಪರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಸ್ವಭಾವವೂ ಅವನಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ನೈಷ್ಠುರ್ಯಂ ನಿರ್ಘೃಣತ್ವಞ್ಚ ಪರದಾರೋಪಸೇವನಮ್ । ಪರಸ್ವಹರಣಾಶೌಚಂ ದೇವತಾನಾಞ್ಚ ಕುತ್ಸನಮ್ ॥ ೧೫.

ಕಠಿಣತೆ, ಕ್ರೂರತೆ, ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗ, ಪರದ್ರವ್ಯ ಕಳವು, ಅಶೌಚ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ನಿಕೃತ್ಯಾ ಕಞ್ಚನಂ ನೃಣಾಂ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ಚ ನೃಣಾಂ ವಧಃ । ಯಾನಿ ಚ ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಾನಿ ತತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಶ್ಚ ಸನ್ತತಾ ॥ ೧೫.

ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಮೋಸದಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೃಪಣತನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ನಿಷಿದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಉಪಲಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ಜಾನೀಯಾನ್ಮುಕ್ತಾನಾಂ ನರಕಾದನು । ದಯಾ ಭೂತೇಷು ಸಂವಾದಃ ಪರಲೋಕಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ ॥ ೧೫.

ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದವರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ಪರಲೋಕದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಇದರ ಪರಿಹಾರಗಳು.

ಸತ್ಯಂ ಭೂತಹಿತಾರ್ಥೋಕ್ತಿರ್ವೇದಪ್ರಾಮಾಣ್ಯದರ್ಶನಮ್ । ಗುರುದೇವರ್ಷಿಸಿದ್ಧರ್ಷಿಪೂಜನಂ ಸಾಧುಸಙ್ಗಮಃ ॥ ೧೫.

ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತಾಡುವುದು, ವೇದಗಳ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಗುರುಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗ—ಇವುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಕ್ರಿಯಾಭಾಯಸನಂ ಮೈತ್ರೀಮಿತಿ ಬುಧ್ಯತೇ ಪಣ್ಡಿತಃ । ಅನ್ಯಾನಿ ಚೈವ ಸದ್ಧರ್ಮಙ್ಕ್ರಿಯಾಭೂತಾನಿ ಯಾನಿ ಚ ॥ ೧೫.

ಉತ್ತಮ ವರ್ತನೆ ಮಾಡುವುದು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪಂಡಿತರು ಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವರ್ಗಚ್ಯುತಾನಾಂ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಪುರುಷಾಣಾಮಪಾಪಿನಾಮ್ । ಏತದುದ್ದೇಶತೋ ರಾಜನ್ ಭವತಃ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ ॥ ೧೫.

ರಾಜನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಪಾಪರಹಿತ ಪುರುಷರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಸ್ವಕರ್ಮಫಲಭೋಕ್ತೄಣಾಂ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಪಾಪಿನಾಂ ತಥಾ । ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮೋ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾಧುನಾ । ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟೋ ಹಿ ನರಕಸ್ತದೇಹ್ಯನ್ಯತ್ರ ಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥ ೧೫.

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಪುಣ್ಯಶೀಲರೂ ಪಾಪಿಗಳೂ ಈಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ನರಕವನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ತತಸ್ತಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸ ರಾಜಾ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಃ । ತತಶ್ಚ ಸರ್ವೈರುತ್ಕ್ರುಷ್ಟಂ ಯಾತನಾಸ್ಥಾಯಿಭಿರ್ನೃಭಿಃ ॥ ೧೫.

ಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ನರಕದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಗಿ ಅಳಲು ತೋಡಿದರು.

ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಭೂಪೇತಿ ತಿಷ್ಠ ತಾವನ್ಮುಹೂರ್ತಕಮ್ । ತ್ವದಙ್ಗಸಙ್ಗೀ ಪವನೋ ಮನೋ ಹ್ಲಾದಯತೇ ಹಿ ನಃ ॥ ೧೫.

"ರಾಜನೇ, ದಯಮಾಡಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ."

ಪರಿತಾಪಞ್ಚ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪೀಡಾಬಾಧಾಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ । ಅಪಹನ್ತಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಯದಾಂ ಕುರ ಮಹೀಪತೇ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿನ ನೋವು, ಪೀಡನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ."

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತೇಷಾಂ ತಂ ಯಾಮ್ಯಪುರುಷಂ ನೃಪಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕಥಮೇತೇಷಾಮಾಹ್ಲಾದೋ ಮಯಿ ತಿಷ್ಠತಿ ॥ ೧೫.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಯಮದ ಸೇವಕನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ನನ್ನಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಈ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗಿದೆ?"

ಕಿಂ ಮಯಾ ಕರ್ಮ ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಮಹತ್ಕೃತಮ್ । ಆಹ್ಲಾದದಾಯಿನೀ ವ್ಯುಷ್ಟಿರ್ಯೇನೇಯಂ ತದುದೀರಯ ॥ ೧೫.

"ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಸಂತೋಷ, ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು."

ಯಮಪುರುಷ ಉವಾಚ ಪಿತೃದೇವಾತಿಥಿಪ್ರೈಷ್ಯಶಿಷ್ಟೇನಾನ್ನೇನ ತೇ ತನುಃ । ಪುಷ್ಟಿಮಭ್ಯಾಗತಾ ಯಸ್ಮಾತ್ತದ್ಗತಂ ಚ ಮನೋ ಯತಃ ॥ ೧೫.

ಯಮದ ಸೇವಕನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ದೂತರು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ."

ತತಸ್ತ್ವದ್ಗಾತ್ರಸಂಸರ್ಗೋ ಪವನೋ ಹ್ಲಾದದಾಯಕಃ । ಪಾಪಕರ್ಮಕೃತೋ ರಾಜನ್ ಯಾತನಾ ನ ಪ್ರಬಾಧತೇ ॥ ೧೫.

"ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಗಾಳಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಯಾತನೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ."

ಅಶ್ವಮೇಧಾದಯೋ ಯಜ್ಞಾಸ್ತ್ವಯೇಷ್ಟಾ ವಿಧಿವದ್ಯತಃ । ತತಸ್ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾದ್ಯಾಮ್ಯಾ ಯನ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಗ್ನಿವಾಯಸಾಃ ॥ ೧೫.

"ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಮನ ಯಂತ್ರ, ಶಸ್ತ್ರ, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿಯ ಪೀಡನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ."