ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದ್ ದುರಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮದ್ವಿಟ್ ಪ್ರಾಜ್ಞಾನಾಮವರೋಪಿತಃ । ಮಚ್ಛಾಪೋಪಹತೋ ಮೂಢಃ ಸ ಬಕತ್ವಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ॥೯.

ಆದುದರಿಂದ, ದುಷ್ಟನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವೇಷಿಯು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವನೂ, ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಬಾಧಿತನೂ ಆಗಿ, ಅವನು ಬಕಪಕ್ಷಿಯಾಗುವನು.

ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಾಪಂ ಮಹಾತೇಜಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋಽಪಿ ಕೌಶಿಕಃ । ತ್ವಮಪ್ಯಾಡಿರ್ಭವಸ್ತೇವತಿ ಪ್ರತಿಶಾಪಮಯಚ್ಛತ॥೯.

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, 'ನೀನು ಕೂಡ ಆಡಿ ಪಕ್ಷಿಯಾಗು' ಎಂದು ಪ್ರತಿಶಾಪ ಕೊಟ್ಟನು.

ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಶಾಪಾತ್ ತೌ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ತಿರ್ಯಕ್ತ್ವಂ ಪರಮದ್ಯುತೀ । ವಶಿಷ್ಠಃ ಸ ಮಹಾತೇಜಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಶ್ಚ ಕೌಶಿಕಃ॥೯.

ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಶಾಪಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಆ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು ವಶಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರರು, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಅನ್ಯಜಾತಿಸಮಾಯೋಗಂ ಗತಾವಪ್ಯಮಿತೌಜಸೌ । ಯುಯುಧಾತೇಽತಿಸಂರಬ್ಧೌ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮೌ॥೯.

ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದರೂ, ಆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಇಬ್ಬರೂ ಭಾರಿಯಾದ ಕೋಪದಿಂದ, ಮಹಾ ಬಲ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.

ಯೋಜನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ಪ್ರಮಾಣೇನಾಡಿರುಚ್ಛ್ರಿತಃ । ಯನ್ನವತ್ಯಧಿಕಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ! ಸಹಸ್ರತ್ರಿತಯಂ ಬಕಃ॥೯.

ಬಕನು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆಡಿ ಮೂರು ಸಾವಿರ ತೊಂಬತ್ತು ಯೋಜನೆ ಉದ್ದವಿದ್ದನು.

ತೌ ತು ಪಕ್ಷಪ್ರಹಾರಾಭ್ಯಾಮನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಯೋರುವಿಕ್ರಮೌ । ಪ್ರಹರನ್ತೌ ಭಯಂ ತೀವ್ರಂ ಪ್ರಜಾನಾಞ್ಚಕ್ರತುಸ್ತದಾ॥೯.

ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಪರಸ್ಪರಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ವಿಧೂಯ ಪಕ್ಷಾಣಿ ಬಕೋ ರಕ್ತೋದ್ವೃತ್ತಾಕ್ಷಿರಾಹನತ್ । ಆಡಿಂ ಸೋಽಪ್ಯುನ್ನತಗ್ರೀವೋ ಬಕಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಮತಾಡಯತ್॥೯.

ಬಕನು ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಡಿದು ಹೊಡೆದನು; ಆಡಿ ಎತ್ತಿದ ಕತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಬಕನನ್ನು ಬಡಿದನು.

ತಯೋಃ ಪಕ್ಷಾನಿಲಾಪಾಸ್ತಾಃ ಪ್ರಪೇತುರ್ಗಿರಯೋ ಭುವಿ । ಗಿರಿಪ್ರಪಾತಾಭಿಹತಾ ಚಕಮ್ಪೇ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ॥೯.

ಅವರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಆ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಬಿದ್ದಾಗ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು.

ಕ್ಷ್ಮಾ ಕಮ್ಪಮಾನಾ ಜಲಧೀನುದ್ವೃತ್ತಾಮ್ಬೂಂಶ್ಚಕಾರ ಚ । ನನಾಮ ಚೈಕಪಾರ್ಶ್ವೇನ ಪಾತಾಲಗಮನೋನ್ಮುಖೀ॥೯.

ನಡುಗಿದ ಭೂಮಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು; ಆಕೆ ಒಂದು ಬದಿಗೆ ವಾಲಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬೀಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಕೇಚಿದಿಗರಿನಿಪಾತೇನ ಕೇಚಿದಮ್ಭೋಧಿವಾರಿಣಾ । ಕೇಚಿನ್ಮಹೀಸಞ್ಚಲನಾತ್ ಪ್ರಯಯುಃ ಪ್ರಾಣಿನಃ ಕ್ಷಯಮ್॥೯.

ಕೆಲವರು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಬಿದ್ದುದರಿಂದ, ಕೆಲವರು ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭೂಮಿ ನಡುಗಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.

ಇತಿ ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ರಸ್ತಂ ಹಾಹಾಭೂತಮಚೇತನಮ್ । ಜಗದಾಸೀತ್ ಸುಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಂ ಪರ್ಯಸ್ತಕ್ಷಿತಿಮಣ್ಡಲಮ್॥೯.

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಭಯಭೀತವಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನವಾಗಿ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋದವು; ಜಗತ್ತು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಯಿಂದ, ಭೂಮಂಡಲವು ಉರುಳಿಹೋಯಿತು.

ಹಾ ವತ್ಸ ! ಹಾ ಕಾನ್ತ ! ಶಿಶೋ ! ಪ್ರಯಾಹ್ಯೇಷೋಽಸ್ಮಿ ಸಂಸ್ಥಿತಃ । ಹಾ ಪ್ರಿಯೇ ! ಕಾನ್ತ ! ಶೈಲೋಽಯಂ ಪತತ್ಯಾಶು ಪಲಾಯತಾಮ್॥೯.

'ಅಯ್ಯೋ ಮಗನೇ! ಅಯ್ಯೋ ಪ್ರಿಯನೇ! ಮಗುವೇ, ಓಡಿಹೋಗು, ನಾನು ಸಾಯಲಿದ್ದೇನೆ! ಅಯ್ಯೋ ಪ್ರಿಯೆ! ಪ್ರಿಯನೇ! ಈ ಬೆಟ್ಟ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ—ತಕ್ಷಣ ಓಡಿಹೋಗು!'

ಇತ್ಯಾಕುಲೀಕೃತೇ ಲೋಕೇ ಸಂತ್ರಾಸವಿಮುಖೇ ತದಾ । ಸುರೈಃ ಪರಿವೃತಃ ಸರ್ವೈರಾಜಗಾಮ ಪಿತಾಮಹಃ॥೯.

ಈ ರೀತಿ ಲೋಕವು ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಿತಾಮಹನು ಬಂದನು.

ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಚ ವಿಶ್ವೇಶಾಸ್ತಾವುಭಾವತಿಕೋಪಿತೌ । ಯುದ್ಧಂ ವಾ ವಿರಮತ್ವೇತಲ್ಲೋಕಾಃ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಂ ವ್ರಜನ್ತು ಚ॥೯.

ಆ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲರ ಕರ್ತನಾದ ದೇವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, "ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತೆ ಶಾಂತಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿರಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಶೃಣ್ವನ್ತಾವಪಿ ತೌ ವಾಕ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ । ಕೋಪಾಮರ್ಷಸಮಾವಿಷ್ಟೋ ಯುಯುಧಾತೇ ನ ತಸ್ಥತುಃ॥೯.

ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಕೇಳಿದರೂ, ಅವರು ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

ತತಃ ಪಿತಾಮಹೋ ದೇವಸ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಸಂಕ್ಷಯಮ್ । ತಯೋಶ್ಚ ಹಿತಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ತಿರ್ಯಗ್ಭಾವಮಪಾನುದತ್॥೯.

ಆಗ ಪಿತಾಮಹನಾದ ದೇವರು ಲೋಕಗಳ ನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ವಿರೋಧವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದರು.

ತತಸ್ತೌ ಪೂರ್ವದೇಹಸ್ಥೌ ಪ್ರಾಹ ದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ವ್ಯುದಸ್ತೇ ತಾಮಸೇ ಭಾವೇ ವಶಿಷ್ಠ೦-ಕೌಶಿಕರ್ಷಭೌ॥೯.

ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ದೇವರು, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, "ವಶಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಕೌಶಿಕ, ನೀವು ಈಗ ತಮಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಜಹಿ ವತ್ಸ ವಶಿಷ್ಠ ತ್ವಂ ತ್ವಞ್ಚ ಕೌಶಿಕ ಸತ್ತಮ । ತಾಮಸಂ ಭಾವಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಈದೃಗ್ಯುದ್ಧಂ ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್॥೯.

"ವಶಿಷ್ಠ, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಮತ್ತು ನೀನು ಕೂಡ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೌಶಿಕ, ತಮಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಿರಿ. ಈಗ ನಿಲ್ಲಿಸಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ರಾಜಸೂಯವಿಪಾಕೋಽಯಂ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ಯುವಯೋರ್ವಿಗ್ರಹಶ್ಚಾಯಂ ಪೃಥಿವೀಕ್ಷಯಕಾರಕಃ॥೯.

"ಈ ಕಲಹವು ಭೂಪತಿ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಫಲವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜಗಳದಿಂದ ಭೂಮಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನ ಚಾಪಿ ಕೌಶಿಕಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋಽಪರಧ್ಯತೇ । ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಕರೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಪಕಾರಪದೇ ಸ್ಥಿತಃ॥೯.

"ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೌಶಿಕ, ಆ ರಾಜನು ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ತಪ್ಪುಮಾಡಿದವನಲ್ಲ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಪೋ ವಿಘ್ನಸ್ಯ ಕರ್ತಾರೌ ಕಾಮಕ್ರೋಧವಶಂ ಗತೌ । ಪರಿತ್ಯಜತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಹಿ ಪ್ರಚುರಂ ಬಲಮ್॥೯.

"ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿರಿ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತೌ ತತಸ್ತೇನ ಲಜ್ಜಿತೌ ತಾವುಭಾವಪಿ । ಕ್ಷಮಯಾಮಾಸತುಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್॥೯.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರಸ್ಪರ ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ತತಃ ಸುರೈರ್ವನ್ದ್ಯಮಾನೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಂ ನಿಜಂ ಯಯೌ । ವಶಿಷ್ಠೋಽಪ್ಯಾತ್ಮನಃ ಸ್ಥಾನಂ ಕೌಶಿಕೋಽಪಿ ಸ್ವಾಮಾಶ್ರಯಮ್॥೯.

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ವಶಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ, ಕೌಶಿಕನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಏತದಾಡಿಬಕಂ ಯುದ್ಧಂ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಕಥಾಂ ತಥಾ । ಕಥಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರೋಷ್ಯನ್ತಿ ಚೈವ ಯೇ॥೯.

ಯಾರು ಈ ಆಡಿಬಕ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು—

ತೇಷಾಂ ಪಾಪಾಪನೋದನ್ತು ಶ್ರುತಂ ಹ್ಯೇವ ಕರಿಷ್ಯತಿ । ನ ಚೈವ ವಿಘ್ನಕಾರ್ಯಾಣಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕದಾಚನ॥೯.

ಅವರ ಪಾಪಗಳು ಈ ಶ್ರವಣದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಡ್ಡಿಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಞ್ಚದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಯಮಕಿಙ್ಕರ ಉವಾಚ ಪತಿತಾತ್ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯಾರ್ಥಂ ಖರಯೋನಿಂ ವ್ರಜೇದ್ದ್ವಿಜಃ । ನರಕಾತ್ಪ್ರತಿಮುಕ್ತಸ್ತು ಕೃಮಿಃ ಪತಿತಯಾಜಕಃ ॥ ೧೫.

ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಯಮದೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನು ಪತನಗೊಂಡವನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಕತ್ತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಪತನ ಯಜಮಾನನು ಹುಳುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಉಪಾಧ್ಯಾಯವ್ಯಲೀಕನ್ತು ಕೃತ್ವಾ ಶ್ವಾ ಭವತಿ ದ್ವಿಜಃ । ತಜ್ಜಾಯಾಂ ಮನಸಾವಾಞ್ಛನ್ ತದ್ದ್ರವ್ಯಞ್ಚಾಪ್ಯಸಂಶಯಮ್ ॥ ೧೫.

ಯಾರಾದರೂ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಿಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ನಾಯಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಉಪಾಧ್ಯಾಯನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೋ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೋ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದರೂ ಇದೇ ಫಲ.

ಗರ್ದಭೋ ಜಾಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಪಿತ್ರೋಶ್ಚಾಪ್ಯವಮಾನಕಃ । ಮಾತಾಪಿತರಾವಾಕ್ರುಶ್ಯ ಶಾರಿಕಾ ಸಮ್ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ ೧೫.

ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ ಜೀವಿ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೆ ಶಾರಿಕಾ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಭ್ರಾತುಃ ಪತ್ನ್ಯವಮನ್ತಾ ಚ ಕಪೋತತ್ವಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ । ತಾಮೇವ ಪೀಡಯಿತ್ವಾ ತು ಕಚ್ಛಪತ್ವಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ ॥ ೧೫.

ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದವನು ಪಾರಿವಾಳನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಅವಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದರೆ ಆಮೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.