ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವಿಜ್ಞಾನೇ ಯೇಷಾಮವ್ಯಾಹತಾ ಮತಿಃ । ವಿನ್ಧ್ಯಕನ್ದರಮಧ್ಯಸ್ಥಾಸ್ತಾನುಪಾಸ್ಯ ಚ ಪೃಚ್ಛ ಚ॥೧.

ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ಇವರ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇವರು ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ — ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವರ ಬಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೇನ ಧೀಮತಾ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚರ್ಷಿಶಾರ್ದೂಲೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ॥೧.

ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು.

ಜೈಮಿನಿರುವಾಚ ಅತ್ಯದ್ಭುತಮಿದಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಖಗವಾಗಿವ ಮಾನುಷೀ । ಯತ್ ಪಕ್ಷಿಣಸ್ತೇ ವಿಜ್ಞಾನಮಾಪುರತ್ಯನ್ತದುರ್ಲಭಮ್॥೧.

ಜೈಮಿನಿಯನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಮಾತು ಮಾನವನ ಮಾತಿನಂತಿದೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಅಪರೂಪವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನ್ಯಾಂ ಯದಿ ಭವಸ್ತೇಷಾಂ ಜ್ಞಾನಂ ಕುತೋಽಭವತ್ । ಕಥಞ್ಚ ದ್ರೋಣತನಯಾಃ ಪ್ರೋಚ್ಯನ್ತೇ ತೇ ಪತತ್ರಿಣಃ॥೧.

ಅವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನ ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ? ಮತ್ತು ದ್ರೋಣನ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗೆ ಹಕ್ಕಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ?

ಕಶ್ಚ ದ್ರೋಣಃ ಪ್ರವಿಖ್ಯಾತೋ ಯಸ್ಯ ಪುತ್ರಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ಜಾತಂ ಗುಣವತಾಂ ತೇಷಾಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್॥೧.

ಯಾರು ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದ್ರೋಣನು? ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗುಣವಂತರು, ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮರು ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರು?

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಶೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಯದ್ವೃತ್ತಂ ನನ್ದನೇ ಪುರಾ । ಶಕ್ರಸ್ಯಾಪ್ಯಸರಸಾಂ ಚೈವ ನಾರದಸ್ಯ ಚ ಸಙ್ಗಮೇ॥೧.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು, ನಂದನವನದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ನಾರದರು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ನಾರದೋ ನನ್ದನೇಽಪಶ್ಯತ್ ಪುಂಶ್ಚಲೀಗಣಮಧ್ಯಗಮ್ । ಶಕ್ರಂ ಸುರಾಧಿರಾಜಾನಂ ತನ್ಮುಖಾಸಕ್ತಲೋಚನಮ್॥೧.

ನಾರದನು ನಂದನವನದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಿಯರ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಅವರ ಮುಖಗಳತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಾಯಿಸಿದ್ದನು.

ಸ ತೇನರ್ಷಿವರಿಷ್ಠೇನ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಃ ಶಚೀಪತಿಃ । ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಸ್ವಕಂ ಚಾಸ್ಮೈ ದದಾವಾಸನಮಾದರಾತ್॥೧.

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಬಂದುದನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಶಚೀಪತಿ ಎದ್ದು, ಗೌರವದಿಂದ ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ನಾರದನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಲವೃತ್ರಘ್ನಮುತ್ಥಿತಂ ತ್ರಿದಶಾಙ್ಗನಾಃ । ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತಾಶ್ಚ ದೇವರ್ಷಿ ವಿನಯಾವನತಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ॥೧.

ಬಲವಂತನಾದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ದೇವೇಂದ್ರನು ಎದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದೇವಕನ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಯು ವಿನಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ತಾಭಿರಭ್ಯರ್ಚಿತಃ ಸೋಽಥ ಉಪವಿಷ್ಟೇ ಶತಕ್ರತೌ । ಯಥಾರ್ಹಂ ಕೃತಸಮ್ಭಾಷಃ ಕಥಾಶ್ಚಕ್ರೇ ಮನೋರಮಾಃ॥೧.

ಅವರು ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಕ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಕುಳಿತ ನಾರದನು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಆನಂದಕರವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡನು.

ಶಕ್ರ ಉವಾಚ ತತಃ ಕಥಾನ್ತರೇ ಶಕ್ರಸ್ತಮುವಾಚ ಮಹಾಮುನಿಮ್ । ದೇಹ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ನೃತ್ಯತಾಮಾಸಾಂ ತವ ಯಾಭಿಮತೇತಿ ವೈ॥೧.

ಶಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾತುಕತೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈ ನೃತ್ಯಮಂದಿಯರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ, ಆಕೆಗೆ ಆದೇಶವನ್ನು ನೀಡು' ಎಂದನು.

ರಮ್ಭಾ ವಾ ಕರ್ಕಶಾ ವಾಥ ಉರ್ವಶ್ಯಥ ತಿಲೋತ್ತಮಾ । ಘೃತಾಚೀ ಮೇನಕಾ ವಾಪಿ ಯತ್ರ ವಾ ಭವತೋ ರುಚಿಃ॥೧.

ರಂಭೆಯಾದರೂ, ಕರ್ಕಶೆಯಾದರೂ, ಉರ್ವಶಿಯಾದರೂ, ತಿಲೋತ್ತಮೆಯಾದರೂ, ಘೃತಾಚಿಯಾದರೂ, ಮೆನಕೆಯಾದರೂ, ನಿನಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟವೋ ಅವಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಚೋ ಶಕ್ರಸ್ಯ ನಾರದಃ । ವಿಚಿನ್ತ್ಯಾಪ್ಸರಸಃ ಪ್ರಾಹ ವಿನಯಾವನತಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ॥೧.

ಶಕ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾರದನು, ಯೋಚಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಯುಷ್ಮಾಕಮಿಹ ಸರ್ವಾಸಾಂ ರೂಪೌದಾರ್ಯಗುಣಾಧಿಕಮ್ । ಆತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯತೇ ಯಾ ತು ಸಾ ನೃತ್ಯತು ಮಮಾಗ್ರತಃ॥೧.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ವಂತನ್ನು ರೂಪ, ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಆಕೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲಿ.

ಗುಣರೂಪವಿಹೀನಾಯಾಃ ಸಿದ್ಧಿರ್ನಾಟ್ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ವೈ । ಚಾರ್ವಧಿಷ್ಠಾನವನ್ನೃತ್ಯಂ ನೃತ್ಯಮನ್ಯದ್ವಿಡಮ್ಬನಮ್॥೧.

ಗುಣ ಮತ್ತು ರೂಪವಿಲ್ಲದವಳಿಗೆ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗದು. ಸುಂದರವಾದ ನೆಲೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ನೃತ್ಯ, ನಿಜವಾದ ನೃತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಅನುಕರಣ ಮಾತ್ರ.

ತದ್ವಾಕ್ಯಸಮಕಾಲಂ ಚ ಏಕೈಕಾಸ್ತಾ ನತಾಸ್ತತಃ । ಅಹಂ ಗುಣಾಧಿಕಾ ನ ತ್ವಂ ನ ತ್ವಂ ಚಾನ್ಯಾಬ್ರವೀದಿದಮ್॥೧.

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಲೆಬಾಗಿದರು ಮತ್ತು ಹೀಗಂದರು: 'ನಾನು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲು, ನೀನು ಅಲ್ಲ; ನೀನೂ ಅಲ್ಲ,' ಎಂದು ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದರು.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತಾಸಾಂ ಸಂಭ್ರಮಮಾಲೋಕ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪಾಕಶಾಸನಃ । ಪೃಚ್ಛ್ಯತಾಂ ಮುನಿರಿತ್ಯಾಹ ವಕ್ತಾ ಯಾಂ ವೋ ಗುಣಾಧಿಕಾಮ್॥೧.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಅವಳರ ಗಾಬರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವೇಂದ್ರನು ಹೀಗೆಂದನು: 'ಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಬನ್ನಿ; ಅವನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲು ಎಂದು ಹೇಳುವನು.'

ಶಕ್ರಚ್ಛನ್ದಾನುಯಾತಾಭಿಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ತಾಭಿಃ ಸನಾರದಃ । ಪ್ರೋವಾಚ ಯತ್ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಜೈಮಿನೇ ತನ್ನಿಬೋಧ ಮೇ॥೧.

ಇಂದ್ರನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವಳುಗಳು ನಾರದಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಆಗ ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಜೈಮಿನಿಯೇ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

ತಪಸ್ಯನ್ತಂ ನಗೇನ್ದ್ರಸ್ಥಂ ಯಾ ವಃ ಕ್ಷೋಭಯತೇ ಬಲಾತ್ । ದುರ್ವಾಸಸಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಂ ತಾಂ ವೋ ಮನ್ಯೇ ಗುಣಾಧಿಕಾಮ್॥೧.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆ ಮಹಾಮುನಿ ದುರ್ವಾಸನನ್ನು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳಿಸಬಲ್ಲಳು, ಅವಳೇ ನಾನು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಾ ವೇಪತಕನ್ಧರಾಃ । ಅಶಕ್ಯಮೇತದಸ್ಮಾಕಮಿತಿ ತಾಶ್ಚಕ್ರಿರೇ ಕಥಾಃ॥೧.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಂಠಗಳು ನಡುಗಿದವು; 'ಇದು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತತ್ರಾಪ್ಸರಾ ವಪುರ್ನಾಮ ಮುನಿಕ್ಷೋಭಣಗರ್ವಿತಾ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾದ್ಯ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ರಾಸೌ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಮುನಿಃ॥೧.

ಅಲ್ಲಿ ವಪು ಎಂಬ ಅಪ್ಸರೆಯು, ಮುನಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗೆ ಗರ್ವದಿಂದ, 'ಇಂದು ನಾನು ಆ ಮುನಿಯಿರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ಅದ್ಯ ತಂ ದೇಹಯನ್ತಾರಂ ಪ್ರಯುಕ್ತೇನ್ದ್ರಿಯವಾಜಿನಮ್ । ಸ್ಮರಶಸ್ತ್ರಗಲದ್ರಶ್ಮಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕುಸಾರಥಿಮ್॥೧.

ಇಂದು ಕಾಮದೇವನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅವನ ಬಾಣಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆದಕುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮುನಿಯನ್ನು ನಾನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಜನಾರ್ದನೋ ವಾಪಿ ಯದಿ ವಾ ನೀಲಲೋಹಿತಃ । ತಮಪ್ಯದ್ಯ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕಾಮಬಾಣಕ್ಷತಾನ್ತರಮ್॥೧.

ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಲಿ, ಜನಾರ್ದನನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ನೀಲಕಂಠನಾಗಲಿ, ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾನು ಇಂದು ಕಾಮದೇವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಜಗಾಮಾಥ ಪ್ರಾಲೇಯಾದ್ರಿಂ ವಪುಸ್ತದಾ । ಮುನೇಸ್ತಪಃ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಪ್ರಶಾನ್ತಶ್ವಾಪದಾಶ್ರಮಮ್॥೧.

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ವಪು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಳು. ಆ ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೆಲ್ಲಾ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದವು.

ಸ ಪುಂಸ್ಕೋಕಿಲಮಾಧುರ್ಯಾ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಸ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರಂ ಸ್ಥಿತಾ ತಸ್ಮಾದಗಾಯತ ವರಾಪ್ಸರಾಃ॥೧.

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಇದ್ದನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಯ ಹಾಡಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಿಂತು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತದ್ಗೀತಧ್ವನಿಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಮುನಿರ್ವಿಸ್ಮಿತಮಾನಸಃ । ಜಗಾಮ ತತ್ರ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಸಾ ಬಾಲಾ ರುಚಿರಾನನಾ॥೧.

ಆ ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ಅವನು ಆ ಸುಂದರ ಮುಖದ ಯುವತಿಯಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀಂ ಮುನಿಃ ಸಂಸ್ತಭ್ಯ ಮಾನಸಮ್ । ಕ್ಷೋಭಣಾಯಾಗತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕೋಪಾಮರ್ಷಸನ್ವಿತಃ॥೧.

ಆಕೆ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮುನಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಅವಳು ತಾನು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಉವಾಚೇದಂ ತತೋ ವಾಕ್ಯಂ ಮಹರ್ಷಿಸ್ತಾಂ ಮಹಾತಪಾಃ॥೧.

ಅನಂತರ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮಹರ್ಷಿಯು ಆಕೆಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

ಯಸ್ಮಾದ್ದುಃ ಖಾರ್ಜಿತಸ್ಯೇಹ ತಪಸೋ ವಿಧ್ನಕಾರಣಾತ್ । ಆಗತಾಸಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತೇ ಮಮ ದುಃ ಖಾಯ ಖೇಚರಿ॥೧.

ನೀನು ಗಗನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳೇ, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಾನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ನನಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ.